BLOG

Rolstoelvervoer voor onbekende tijd gestremd

Rolstoelvervoer voor onbekende tijd gestremd

Stelt u zich eens voor. U heeft een fijne baan. Het salaris houdt niet over, maar u doet werk dat u op het lijf geschreven is. Naar uw werk reist u met het openbaar vervoer. Prima geregeld, al reist u wel op een druk traject met veel seinen en bovenleidingen die door de drukte of het weer weleens kapot gaan.

Bezuiniging op vervoerskosten

Maar dan wacht u geduldig op treinen die later komen. U kunt immers niet anders. Op een dag wordt er van hogerhand besloten dat al dat treinvervoer te duur is. De prijs van een ticket wordt verhoogd met 300 procent, uw werkgever wil of kan dat niet vergoeden, uw inkomen is ontoereikend, ander vervoer zit er niet in en lopen of de fiets is onmogelijk. De oplossing: passend werk zoeken bij u thuis om de hoek; maar dat is er niet…..wat nu?

Rolstoelafhankelijk

Voor de meesten van ons is dit een irreële situatie. Maar dit scenario is geenszins ondenkbaar wanneer u rolstoelafhankelijk bent. De maatregelen in het Lente-akkoord hebben een forse bezuiniging op de vervoerskosten voor dagbesteding in petto. Er komt één tarief voor dagbestedingsvervoer voor alle sectoren dat rond de acht euro komt te liggen. Meer dan een halvering van het huidige tarief. Voor acht euro per taxirit komt u niet ver. Dus al helemaal niet als u rolstoelafhankelijk bent en gespecialiseerd vervoer nodig heeft.

Dreigend isolement

Cliënten zien de bui al hangen. We krijgen uit onze achterban verontrustende signalen dat vervoer naar dagbesteding op het spel staat. Cliëntenraden geven aan dat cliënten die met veel moeite dagbesteding gerealiseerd hebben naar hun keuze, die straks niet meer hebben omdat de instelling de kosten niet meer kan betalen. Hun zeggenschap en keuzevrijheid wordt hen ontnomen en angst voor isolement leeft. Uitspraken als  ‘achter de geraniums’ of ‘onder huisarrest' demonstreren dat gevoel.

Participatie en gelijkwaardig burgerschap

Vijf partijen die allen de mond vol hebben van participatie en gelijkwaardig burgerschap, nemen onder de vrolijke naam Lente-akkoord maatregelen waarmee zij rolstoelafhankelijke burgers hun keuzevrijheid voor dagbesteding en daarmee hun mogelijkheid tot participatie en gelijkwaardig burgerschap afnemen. Vorig jaar hebben landelijke acties die het LSR samen met cliëntenraden en cliëntenorganisaties organiseerde de politiek doen inzien dat bezuinigingen op tarieven voor dagbesteding niet stroken met gelijke kansen voor iedereen. De voorgenomen bezuinigingen zijn daarop teruggedraaid. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Ook in deze. Dus dames en heren politici: binnenkort bespreekt u in de Tweede Kamer deze maatregel. Denkt u onderweg in uw vervoermiddel naar Den Haag nog eens aan bovenstaande schets.

Jasper Boele
Directeur LSR, landelijk steunpunt (mede)zeggenschap (www.hetlsr.nl)

@LSRjasperboele

2 Reacties

om een reactie achter te laten

tjark reininga

8 juli 2012

u legt de schuld, of althans de oorsprong, van dit probleem bij het zogenoemde 'Lenteakkoord'. dat lijkt me echter niet redelijk. het probleem is al ouder, het dateert waarschijnlijk al van de tijd van de Puinhopen van Paars, om een bekende would be politicus te citeren.

toen al namelijk begonnen beleidsverantwoordelijken steeds meer nadruk te leggen op de eigen verantwoordelijkheid van het individu en werd marktwerking de panacee voor alle problemen.

maar die problemen werden niet langer gedefinieerd in termen van behoefte (aan zorg, werk, cultuur, onderwijs en tal van andere), maar in financiële termen. beide trends leidden er onder de laatste kabinetten toe, dat betaalbaarheid steeds meer centraal kwam staan. onder liberale regie is het echter vooral de betaalbaarheid voor de belastingbetaler, die in het beleid de doorslag geeft. en dat betekent dat voorzieningen die het mensen mogelijk maken in de samenleving mee te doen, voor een deel van hen steeds minder betaalbaar, en dus minder toegankelijk, geworden zijn.

die ontwikkeling kunnen we alleen keren door over te stappen op een ander leidend politiek paradigma. maar vooral ook door duidelijk te maken, dat mooie (liberale) woorden weinig waard zijn als ze niet door daden worden gevolgd.

Hoek

5 april 2013

L.S.

Het maakt niet uit hoe het ontstaan is.
Het is een feit dat er bezuinigt moet worden,maar waarom
de mensen met de lagere inkomens/uitkeringen het zwaarst
aanpakken?
Degene met de (hogere) inkomens die best wel wat kunnen
missen zonder het meteen te merken worden ontzien/minder hard getroffen/aangepakt als wij.
EN DAT NOEMEN ZE in de 2de kamer GELIJKE RECHTEN!!!

Top