BLOG

Kwaliteit als medicijn

Kwaliteit als medicijn

Stel, de Nederlandse gezondheidszorg is een goede vriend van u. Hij vertrouwt u toe dat hij elk jaar vijf procent meer uitgeeft terwijl zijn inkomsten niet navenant stijgen. Foute boel, denkt u misschien, dat kan niet goed gaan.

U stelt uw vriend ongetwijfeld de logische vraag waarom hij zoveel geld uitgeeft. Nou, zegt hij, ik ben nogal van de aanschaf. Ik koop veel en vaak dingen die ik bij nader inzien niet nodig heb, maar ook spullen die niet werken. Uw vriend vertelt verder dat het lijkt alsof verkopers voor hem beslissen, hij kan niet anders dan zijn creditcard trekken. En tot slot, verzucht uw vriend, leven hij en zijn vrouw langs elkaar heen. Ze boeken allebei een dure zomervakantie, halen beiden vis maar vergeten de groente. Pure verspilling.

Betere zorg, lagere kosten

Oud-minister Klink en collega’s, hebben zich ook de vraag gesteld waarom uw vriend zoveel geld uitgeeft en bovendien hoe het anders kan. Onlangs verscheen hun rapport. De analyse luidt, vrij vertaald: overbehandeling, te weinig betrokkenheid van patiënten en gebrekkige organisatie van de zorg leiden tot stijging van het zorggebruik. Nederlanders gebruiken steeds meer zorg doordat er te veel en te weinig effectief behandeld wordt. Patiënten zijn bovendien te weinig betrokken bij de zorg die zij krijgen. Dokters praten te weinig met patiënten en horen niet wat ze echt willen, namelijk kwaliteit van leven. Tot slot is de organisatie van de zorg niet gericht op het bieden van de beste zorg op de meest voordelige plek. Om te voorkomen dat een gezin in 2040 de helft van haar inkomen kwijt is aan zorg, moet het zorggebruik en daarmee het aantal verrichtingen omlaag en wel door het verhogen van de kwaliteit van de zorg.

Ander perspectief

Klink’s rapport ‘Kwaliteit als medicijn’ biedt een frisse blik op de beheersbaarheid van de kosten van de zorg. Het verlegt het perspectief van snoeien in het basispakket, verhogen van de eigen bijdrage van burgers en budgetteren van zorgaanbieders naar kwaliteitsverbetering. De andere invalshoek van dit rapport, de focus buiten de gebaande paden, is pure winst, bovenop de geraamde besparing van vier tot acht miljard, alleen al in de curatieve zorg.

Van visie naar praktijk

De hamvraag is echter òf en hoe de geschetste visie op kwaliteit vertaald wordt naar de concrete praktijk van de gezondheidszorg. In het rapport wordt de bal vooral gelegd bij zorgaanbieders, zij zijn degenen die kwaliteit mogen aanjagen. Ik heb mijn twijfels.

Zorgaanbieders, zorgverzekeraars, patiëntenverenigingen en de overheid zijn namelijk niet gek. Klink vertelt hen dan ook weinig nieuws: zij zijn immers al lang bezig met kwaliteitsverbetering. De afgelopen jaren hebben zij initiatieven ondernomen met wisselend succes en één conclusie: als kwaliteitsverbetering makkelijk zou zijn, was het al lang gerealiseerd. Het risico bestaat dat de strategie van Klink gaat leiden tot een scala aan dure en versnipperde kwaliteitsinitiatieven die geen gebruik maken van eerder geleerde lessen: wat werkt, en wat werkt niet? Liever goed gejat dus dan duur of slecht zelf bedacht. Zo heb ik voor uw vriend nog wel een besparingstip: minder naar het winkelcentrum en meer de natuur in samen met zijn partner. Goed voor de kwaliteit van leven en nog gratis ook.

Maaike de Vries, chef Zorg, De Argumentenfabriek

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Stalmeier

16 augustus 2012

Patienten laten meebeslissen kán. Daarvoor is een goede 'evidence based' vergelijking van medische behandelingen nodig. In dit verband is het goed kennis te nemen van www.Med-Decs.org, een meertalige en omvangrijke verzameling van keuzehulpen om medische behandelingen te vergelijken.

van loosen

20 augustus 2012

Zo treffend, dat Klink hiermee vlak voor de verkiezing komt,waar de zorg als zwaar wapen ingezet zal worden.Echter weinig nieuws ten opzichte van de commissie Donner.Buiten het feit dat dit rapport kort door de bocht is en rammeld aan alle kanten ,is er wellicht iets veel belangrijkers!De grote bezuiniging zou wel eens kunnen zitten in de stijging van de administratieve lasten waarvan tijd en kosten zeker ten kosten gaan van het zorgbuget(DOT,toch toename administratieve rompslomp,dure ICT,NZA,NMA ect,ect)(wellicht rapport deel II Klink??;verwacht dit zeker niet voor de verkiezingen,omdat de verantwoordelijkheid hiervoor wel eens bij de politiek zou kunnen liggen!!)

Wim van der Meeren

21 augustus 2012

Prachtige column!

tjark reininga

21 augustus 2012

een treffende column, al is op de parallel met de vriend wel wat aan te merken.

met alle waardering voor de nieuwe Klink moet mij toch van het hart, dat deze zelfde klink volgens eigen zeggen een van de initiatiefnemers was tot de draai naar marktwerking, die onder de eerste kabinetten Balkenende is ingezet. hij stak daarmee zelfs Hans Hoogervorst, die later zijn voorganger als minister zou blijken, naar de kroon. en het is juist die, intussen vermaledijde, marktwerking die de mechanismes heeft ontketend waar uw vriend (en de zorg) zoveel problemen mee heeft.

het laatste kabinet heeft daaraan voornamelijk het streven toegevoegd de zorg goedkoper te maken voor de belastingbetaler, die deze zorg (nog) niet nodig heeft. en zelfs dat zonder veel succes.

voordat we klagen over de oplopende kosten kunnen we ons beter wat vaker de vraag stellen of we vinden dat anderen moeten meebetalen als wij complexe, dure of vrijwel onverzekerbare zorg nodig hebben. en pas daarna klagen dat wij voor anderen meebetalen.

NgKncPlAMsLpjsuAwhO

18 oktober 2012

Jongens, Ben ik weer. @Nicolaas, ja, als je goed luistert, oi, dan zijn er mooie dnigen die je kunt horen. Dankjewel voor je mooie woorden. @Alice, nu moet ik giechelen, ik kan horen hoe genoeg je er van hebt, soms, dat er zo weinig tijd voor jou is. Oi, Alice, ik heb ook altijd het gevoel dat de hele wereld aan me trekt, en niemand weet precies waar je nu eigenlijk mee bezig bent, en hoe dat gaat, het is ook zo ongelooflijk veel. Oi vee, wat een leed @Yolande, oeh blessing in disguise klinkt lekker, daar heb ik zin in.

Top