BLOG

Zorg op rantsoen? Slecht idee

Zorg op rantsoen? Slecht idee

Gelijk krijgen is niet altijd leuk. Ruim twee maanden geleden voorspelde ik in een blog dat geen politieke partij zou kiezen voor uitvoering van de AWBZ door zorgverzekeraars – omdat het CPB daar bij voorbaat half miljard euro “strafkorting” aan verbond.

In de periode daaropvolgend werden de verkiezingsprogramma’s vastgesteld en leek mijn inschatting te pessimistisch. Verschillende partijen zetten in op overheveling van (delen van) de AWBZ naar de zorgverzekering, dan wel op uitvoering van de huidige AWBZ door zorgverzekeraars. Maar in de afgelopen maandag verschenen CPB-doorrekening kwam toch de aap uit de mouw: vrijwel alle partijen willen af van de AWBZ als volksverzekering en die vervangen door een sociale voorziening.

Voorziening als maatwerk?

De argumentatie waarmee het CPB de voordelen van een voorziening motiveert is opmerkelijk: “de zorgbehoefte kan dan meer in detail afgestemd worden op individuele omstandigheden”. Hè? Laat ik nu altijd gedacht hebben dat een individueel verzekerd recht, met een aanspraak in functionele termen, maximale ruimte geeft om aan te sluiten bij de individuele zorgvraag. Terwijl een voorziening, een collectief aangeboden arrangement, maatwerk juist bemoeilijkt en leidt tot (gemeentelijke) eenheidsworst. Met, zoals het CPB ook schrijft, verschillen in de hoeveelheid zorg tussen regio’s en wellicht ook tussen zorgaanbieders. Is dat echt wat we willen: zorg op rantsoen? Ik ben benieuwd wat de leden van die partijen daar eigenlijk van vinden.

Onverantwoorde keuzes

Inmiddels is wel duidelijk wat het zorgveld vindt: onverantwoord. In reactie op het CPB kwamen dinsdag zorgconsumenten (NPCF), zorgaanbieders (Actiz) en zorgverzekeraars (ZN) met een gezamenlijk persbericht. De gezondheidszorg, inclusief de zorg voor ouderen, dient voor alle Nederlanders gewaarborgd te blijven als verzekerd recht in een solidair en sociaal verzekeringsstelsel. Een sociale voorziening, uitgevoerd door gemeenten of een zelfstandig bestuursorgaan, leidt tot verschillen in zorg, zonder dat mensen daarin zelf iets te kiezen hebben. Dat is ongewenst, vinden de drie organisaties.

Veranderen

Een Pavlovreactie? Zorgpartijen vinden wel degelijk dat er met name op het terrein van de ouderenzorg veel moet veranderen. De huidige AWBZ is op lange termijn niet te betalen. In ons land zijn we op dat gebied ook veel duurder uit dan in bijvoorbeeld Duitsland. Bovendien dreigen er in de toekomst grote personeelstekorten te ontstaan. Het aanbod van zorg moet  beter aansluiten bij de wensen en behoeften van ouderen van nu. Ouderen die zorgafhankelijk worden komen nu nog te vaak in een verpleeg- of verzorgingshuis terecht, terwijl ze doorgaans het liefst zo lang mogelijk in hun eigen huis blijven wonen. Om de noodzakelijke veranderingen vorm te geven pleiten NPCF, Actiz en ZN ervoor om de echte zorg, dus verpleging en verzorging van ouderen thuis en in een instelling, onder te brengen in de Zorgverzekeringswet. Wat geen echte zorg is, zoals ondersteuning en begeleiding, moet niet langer uit de AWBZ, maar langs andere wegen worden gefinancierd. 

Gelijke rechten en samenhang

De keuze voor het onderbrengen van de zorgcomponent van de AWBZ in de Zorgverzekeringswet (en niet bij gemeenten) heeft twee belangrijke voordelen. Het eerste heeft te maken met de rechten van mensen: door te kiezen voor de vorm van een verzekering blijft gewaarborgd dat iedereen gelijke toegang heeft tot noodzakelijke zorg. Het tweede voordeel ligt in de samenhang van die zorg. Schotten tussen financiële stelsels vormen een grote belemmering bij het efficiënt inrichten en aansturen van de zorg. Dat zien we nu tussen AWBZ en Zorgverzekeringswet en – binnen die laatste wet – tussen budgetten voor de eerste en tweede lijn. Goede ouderenzorg vraagt om één financieringskanaal, zodat afspraken over vermindering van verpleeghuiscapaciteit gepaard kunnen gaan met versterking en investeringen in ouderenzorg in de eerste lijn. De functie van wijkverpleegkundige – cruciaal voor de toekomst van de ouderenzorg – kan pas goed van de grond komen wanneer alle verpleging vanuit de zorgverzekering gefinancierd wordt. Beter organiseren, niet rantsoeneren – daarmee houden we de ouderenzorg betaalbaar en voor iedereen gelijk toegankelijk.

Pieter Hasekamp

 

2 Reacties

om een reactie achter te laten

De Bekker

30 augustus 2012

In internationaal perspectief zijn er drie smaken.
"Health care" (gezondheidszorg), "Social care" (welzijn en dienstverlening), en "Long term care" (langdurige zorg).

De eerste is meestal centraal gefinancierd, via een verzekering of via belastingen (NHS) - zie onze Zvw. De tweede is vaak lokaal georganiseerd en gefinancierd - zie onze WMO.

Bij de zorg voor ouderen, gehandicapten en psychiatrisch patiënten zie je een mix en grote diversiteit tussen landen (waarbij opvalt dat veel landen überhaupt weinig formele faciliteiten hebben voor deze doelgroepen en veelal vertrouwen op de samenleving). We zijn in Nederland misschien iets doorgeschoten, maar toch is onze AWBZ iets om trots op te zijn!

Het spijtige van de huidige situatie is dat we de komende jaren weer gaan praten en praten over systemen en stelsels, terwijl er voldoende gelegenheid is om - binnen de bestaande constellatie - te werken aan betere en slimmere zorg die aansluit bij de wensen van mensen.

De argumenten van Pieter Hasekamp zijn - weliswaar prekend voor eigen parochie, maar toch - helder en terecht: gelijke toegang tot noodzakelijke zorg, integratie van die zorg en beter organiseren zijn de ingrediënten voor verbetering.

Nu nog even zorgen voor individueel maatwerk doordat mensen hun PGB AWBZ, PGB WMO en (na initiële diagnose verkregen) PGB/voucher Zvw kunnen inzetten voor hun eigen zorgpad. Reken maar dat er innovatieve en efficiënte oplossingen komen!

whxoUqRApIrShFYc

17 september 2012

edu, feitelijk zeeggn de blognummers niet veel. Er werden -en worden nog steeds- zoveel blogs aangemaakt, dat de nummers sneller voorbij rennen dan dat er echte bloggers zijn. Daarmee bedoel ik dat er veel luyden een blog aanmaken en niet meer terugkeren f voor heel even een aantal bijdragen maken en dan niet meer terug keren. Intussen tellen de blognummers gewoon door. Van verwijderen weet ik niets, maar je kunt gewoon in het archief-lijstje rechts kijken vanaf wanneer een blog bestaat. Zoals je waarschijnlijk weet had ik, bijvoorbeeld, destijds blognummer 140, maar ja, dat is nu 7333 geworden Aangezien ik iets met drie n heb, houd ik het blog maar en vandaar dat ik de drie Heeren de Grote Drie noemde Gooi_Boy, wie er nu de "waarheid" spreekt dat weet ik niet, maar ik neem aan dat jij en Frans het wel zullen weten. Beus, zo te lezen hebben jullie dan meer een "Beeren"Theekransje gehad. Ook nog de Libelle's en de Margrieten doorgekeken ?

Top