BLOG

Wrevel over topinkomens wordt volksvermaak

Wrevel over topinkomens wordt volksvermaak

Je krijgt er nog net geen Arena mee vol, maar het aantal toppers in inkomen in de (semi) publieke sector is in 2011 weer vlotjes omhooggegaan. En het is weer voorpaginanieuws. De gezondheidszorg loopt voorop met een dikke 2200 graaiers.

Boegbeelden van nivellerend Nederland schreeuwen vervolgens nieuwsprogramma's vol, spreken er schande van, en Plasterk verwoordt de publieke verontwaardiging door te wijzen op de noodzaak van wetgeving om de ongebreidelde hebzucht van maatschappijblinde bestuurders aan banden te leggen. Afhakken die grijpgrage handjes. Bestuurders en toezichthouders in Nederland lijken geen schaamte te kennen in het verbrassen van belasting- en premiegeld. Het beeld rijst op van dames en heren die zich avond aan avond in taboeloze bacchanalen laven aan zinloze luxe en leegte.

Ondernemende specialisten

Graaiers? De meesten van die 2200 zijn medisch specialisten in loondienst. Zij hebben gemiddeld tot hun 35e gestudeerd in vrijetijdloze werkweken tegen een inkomen waar een stukadoor niet zijn bed voor uitkomt. Anderen geven leiding aan enorme organisaties in de ggz, de gehandicaptenzorg, ouderenzorg of aan een academisch ziekenhuis met vele duizenden werknemers. Politici vinden het de gezondste zaak van de wereld om een ziekenhuisdirecteur een maximumsalaris op te leggen, terwijl het grootste deel van de zelfstandig ondernemende medisch specialisten in datzelfde ziekenhuis gemiddeld een halve of een hele ton meer binnenharkt. Als je personeel de helft meer verdient dan jijzelf, vergroot dat je invloed en slagkracht niet bepaald. Lopen er megalomane, kleptomane en ziekelijk narcistische figuren rond tussen die toppers? Natuurlijk, maar hooggeëerd publiek: dat is een - zij het betreurenswaardige - kleine minderheid.

Zorgestuurder

Ik ben bestuurder van een landelijk kennisinstituut en mijn salaris bevindt zich een stuk onder de Balkenende-norm. Nette jongen dus. Een semi-topper. Braaf publiceer ik mijn inkomen in het jaarverslag van de organisatie. En o ja, ik heb een leaseauto. Bijna 70.000 kilometer per jaar. Geen chauffeur, meneer Plasterk. Waarschijnlijk schudden de directeuren van zorgverzekeraars en grote zorginstellingen minzaam glimlachend hun hoofd bij het bestuderen van mijn loonstrookje. Maar wacht, ik ben er nog niet! Ik bekleed ook het voorzitterschap van de raad van toezicht bij een grote jeugdhulpverleningsorganisatie. Daar staat een vergoeding tegenover van zo'n 10.000 euro per jaar. Zou ik dan toch tot die asociale subcultuur van geldverspillend Nederland behoren?

Doorrekenen

Even doorrekenen dan. 10.000 euro. Bruto. Als alle belastingen en premies eraf zijn, blijft er netto zo'n 350 euro per maand over. 350 euro voor - laat ik het zuinig houden - zo'n 30 uur werk in de maand als er verder niets bijzonders aan de hand is. 11,67 euro per uur. Een bedrag waarvoor anno 2013 echt niemand je huis schoonmaakt. Alleen heb ik er ook een bestuurscrisis meegemaakt inclusief bijbehorende rechtszaken, de wachtlijstproblematiek, vervelende incidenten, voorgenomen samenwerkingsverbanden en fusies, interim-managers en de werving van een nieuwe bestuurder, de jeugdzorgtransitie van provincie naar gemeentes komt eraan, en ga zo maar door. In sommige periodes besloeg het werk geen 30 maar 80 uur in de maand. 4,38 euro per uur. Het salaris van een zestienjarige kersenplukker in zomertijd. Top!

Publieke verontwaardiging

Hoort u mij klagen? Nee hoor. Niet over dit geld. Wel over de constant aangewakkerde publieke verontwaardiging als het gaat om de genoemde 10.000 euro. Er wordt gestrooid met bruto bedragen alsof die bij de bakker kunnen worden ingeruild voor zoete broodjes, terwijl het afbreukrisico de afgelopen jaren voor dergelijke functies alleen maar is toegenomen. Met een beetje pech loop je onherroepelijke reputatieschade op. En als klap op de vuurpijl hebben de beleidsmakers in al hun wijsheid besloten dat ik vanaf dit jaar - vanwege dit commissariaat - als zelfstandig ondernemer moet staan ingeschreven bij de KvK en mag ik over dit zuurverdiende geld nog BTW gaan afdragen. Het is een raadsel waarom dit soort banen überhaupt nog worden geambieerd. Nog even doorgaan en we hebben meer stoppers dan toppers. Maar die hebben dan wel tijd om naar de Arena te gaan en een concert van echte grootverdieners bij te wonen.

Ruud Coolen van Brakel

18 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

16 januari 2013

Mooi polemisch stukje zoals dat van een oud communicatiemedewerker mag worden verwacht. De waarheid wordt natuurlijk geweld aangedaan, maar de waarheid betaalt niet in communicatieland. Zelf zit ik ook in een RvT en wij komen net zoals de andere RvT's die ken 7x per jaar bij elkaar. Per keer besteden wij 1 dag (3 uur vergadering en 5 uur voorbereiding). Als er problemen zijn dan loopt dit snel op naar een drievoud, maar meer wordt het niet. Kortom, 10 uur per maand is een prima inschatting en dat is heel wat minder dan 30u.

Daarnaast is er geen reden om als bestuurder slecht te functioneren als jouw medewerkers meer verdienen. Vrijwel iedereen die consultants inhuurt heeft deze ervaring, maar er wordt weinig geklaagd over de werkverhoudingen. Een beetje klagen is prima, maar een ministersalaris is dat ook.

Anoniem

16 januari 2013

Veel bestuurders in de (semi-)publieke sector gedragen zich als ondernemers, maar zijn dit niet. Ze lopen namelijk geen enkel financieel risico bij disfunctioneren. Vaak hebben zij in hun arbeidscontracten riante 'rechten' bedongen voor afkoop van hun dienstverband, doorbetaling van pensioen na ontslag, lees disfunctioneren. Dat willen we allemaal wel: een pot geld toe als we er een potje van hebben gemaakt.

Jouw 70.000 gereden werkkilometers per jaar lijken mij
schromelijk overdreven, althans wanneer dit louter
werkritten zouden zijn. Het zou betekenen dat je op basis van 11 maanden werken, want je hebt ook nog vakantie, 6.500 km. per maand zou rijden, oftewel dagelijks 325 km. Maak dat dus de kat maar wijs.

En die - in jouw woorden - zielige medisch-specialisten die tot hun 35ste op een houtje hebben moeten bijten, hebben hun kostbare en langdurende studie wél kunnen doen door-
dat hun studie rijkelijk werd gesubsidieerd. Vervolgens tracteren ze de belastingbetalende burgers, die feitelijk hun studie mogelijk hebben gemaakt, op torenhoge rekeningen en kennen ze zichzelf een riante beloning toe die, zeg nou zelf, niet in verhouding staat tot hun geleverde prestatie en verantwoordelijkheid. Ze hebben goddomme hun werk maar goed te doen, zoals dat ook van andere werkende burgers mag worden verwacht.

Die hardwerkende stucadoor - niet de slechtst betaalde beroepsgroep in de bouw overigens - die de plafonds stuct in een ziekenhuis zal nimmer veel meer verdienen dan jouw zielige co-assistent. En... mocht dat plafonneke in het ziekenhuis nederstorten omdat hij de mortel niet goed heeft aangemaakt, dan krijgt hij van zijn baas een hele grote schop onder zijn hol en kan hij naar de bijstand. Da's nog eens andere koek Ruud!

Ingaand op je 'schamele' verdiensten als voorzitter van een RvT en de dreiging van reputatieschade.
Veel RvT's incasseren, maar stellen er weinig tegenover. De teloorgang van zorginstellingen, woningcorporaties etc. zijn mede veroorzaakt doordat de RvT's lethargisch achterover leunden in plaats van toezicht te houden en hun
werk te doen. Voor hun bruto-vergoeding van gemiddeld
€ 1.500,- per vergadering moet een gemiddelde bejaardenverzorger zich 144 uur per maand uit de naad werken.
En reputatieverlies? Laat me niet lachten. Veel disfunctionerende zorgbestuurders, medisch-specialisten en leden van RvT's duikelen telkens weer op bij een andere organisatie in jouw zorgwereld. Want in die wereld Ruud, pleegt men elkaar de hand boven het hoofd te houden, zo is mijn stellige indruk.

Anoniem

16 januari 2013

Een geweldige blog. En voor iedereen die zo verontwaardigd is over de topsalarissen van topbestuurders is er troost: Je kunt altijd nog doorleren! Maar de praktijk leert dat het toch wel fijn is om zorgeloos op de bank te zitten met je biertje als je je stucadoorswerk hebt gedaan.
Loop maar eens echt in de schoenen van de bestuurder en dan weet je dat je zorgen en je werk niet voorbij zijn als de dampende avondmaaltijd voor je neus staat.

Anoniem

16 januari 2013

Als consultant in de zorg met vriendschappelijke relaties met een timmerman valt het mij op hoeveel uur de zzp-timmerman werkt om vervolgens na een dag van 7 tot 6 te flink te eten om achter de computer te kruipen om de administratie te doen en offertes uit te werken. In goede jaren verdiende die timmerman daarmee een bruto salaris van 53.000 euro. Daar is hij trots op maar hij weet dat hij met zijn huidige werkdruk zijn pensioen nooit zal halen.

Voor mijn werk zit ik vaak met zorgbestuurders aan tafel. Afspraken voor 9 uur komen daarbij nooit voor. Slechts af en toe wordt er na 17:30u in de avond gewerkt, bijvoorbeeld bij een vergadering van de RvT eens in de twee maanden. Wel worden in de avond of zondagmiddag enkele stukken gelezen. Ik schat in dat er ma-do elke avond een uur wordt gewerkt en zondagmiddag 4, samen 8 uur overwerk. Veel minder dan de timmerman.

Vervolgens is de bestuurder in grote mate zeker van zijn inkomen. Als hij goed communiceert dan zal hij lekker slapen. De timmerman zit nu al enkele jaren in slecht weer, en kan eigenlijk zijn bedrijf niet overeind houden. Hij ligt veel wakker want hij niet meer voor zijn gezin zorgen. Laat geen enkele bestuurder denken dat hij het zwaarder heeft dan mijn vriend de timmerman.

Hapert

17 januari 2013

Wat een geneuzel. De schrijver relateert salarisstrookje met aanzien en dus respect. Alsof je een betere bestuurder bent, omdat je een groter bedrag op je strookje hebt staan. 
 Dat is nu precies waar het hier om draait, meer meer meer. De graai cultuur is er wel degelijk, want schijnbaar heb je dan meer aanzien. In Amerika ging dat in de directie kamers voor de crisis losbarstte niet meer over geld, dat was door het graaien reeds overvloedig aanwezig, maar over hoeveel privévliegtuigen en vakantiehuizen heb jij tot je beschikking. Boem kredietcrisis. Aantoonbaar bewezen dat dat dus niet werkt.

Laten we in Nederland daar nu eens mee ophouden. Laat de bestuurders in de zorg en dus ook de bestuurders van verzekeraars, medisch specialisten en andere graaiers nu eens zijn of haar verantwoordelijkheid nemen en aan zelfmatiging doen. Zorg gaat over gemeenschapsgeld en dus moet beloning in verhouding staan tot wat iemand doet en wat er beschikbaar is aan premies. 

En als dat dus niet gebeurt, zelfmatiging, dan heb je maar te accepteren dat over jou en je collega graaiers wordt gesproken, gegild, programma's worden volgekletst en voorpagina's van kranten worden volgeschreven. Uiteindelijk moeten wij met alle Nederlanders bij elkaar jullie salaris ophoesten. Met zorgkosten die de pan uitrijzen lijkt me die discussie niet meer dan redelijk. Meer in de lijn zou liggen om inderdaad gewoon keihard in te grijpen in die salarissen. Terug met dat geld.

En laten we dan ook maar meteen het miljard, die de zorgverzekeraars aan pure winst hebben gemaakt over onze duurbetaalde en jaarlijks stijgende en meer uitgeklede zorgpremies heen, terug vloeien naar de zorgpot. Over graaien gesproken. 

Ik durf te wedden dat als jullie nu eindelijk aan zelfmatiging doen, die zingende grootverdieners een avondje gratis voor jullie mét partner de Arena vol zingen. Scheelt toch weer twee toegangskaartjes op je gematigde salaris.


Anoniem

17 januari 2013

Op naar het communisctische koninkrijk der Nederlanden!

Schulte

17 januari 2013

@ Anoniem 6. De combinatie van een grotendeels publiek goed (betaalbare zorg voor iedereen van goede kwaliteit) en een slecht werkende markt maakt overheidsingrijpen inderdaad noodzakelijk.

Elke bestuurder die zich liever niet aan deze invloed onderwerpt kan buiten de publieke sfeer aan de slag.

Voor degenen die het bedrijfsleven aan het hart gaan, het beheersen van de zorgkosten is essentieel voor het behoud van de Nederlandse concurrentiepositie. Zolang bestuurders niet kunnen aantonen dat zij verantwoordelijk zijn voor forse doelmatigheidsverbeteringen is hun salaris gewoon een kostenpost.

Aantonen dat de doelmatigheid is verbetert is helaas onmogenlijk omdat de kwaliteit niet kan worden gemeten. Wie heeft de kwaliteitsmeting in Nederland gefrustreerd en onmogelijk gemaakt? Juist de bestuurders, via de invloed die de brancheverenigingen hebben uitgeoefend op het proces.

Schulte

17 januari 2013

verbeterd

Anoniem

17 januari 2013

Tip voor Ruud Coolen van Brakel.

Ga het onverdedigbare niet verdedigen, en al helmaal niet met ongeloofwaardige cijfers over eigen inzet. Dit gaat ten koste van de eigen geloofwaardigheid en dient de geloofwaardigheid van organisatie waar je voor werkt ook niet.

Het enige beeld dat blijft hangen is dat jij jouw hoge inkomen naar Nederlandse maatstaven, zelf nog steeds maar matig vindt voor de 'geweldige' prestaties die jij levert.

Miguel Sloendregt

17 januari 2013

Grappig dat U zegt dat er niemand in 2013 voor 11,67 je huis schoonmaakt. Ik heb een uurloon van bruto (!) 11,40 (FWG 15, CAO VVT, zoek maar op) en werk als thuishulp in een team dat zich gespecialiseerd heeft in huishoudelijke hulp en ondersteuning voor mensen met o.m. psychiatrische stoornissen. Wij werken in een vrij grote regio, maar helaas, reistijd is volledig voor eigen rekening. Ik krijg 1 euro per dag fietskostenvergoeding.
Ik kom thuis bij mensen die 350 euro per maand overhouden om van te leven, dus U begrijpt dat ik erg heb moeten lachen om uw stukje.

De Waal

17 januari 2013

De verontwaardiging over topinkomens is volledig terecht. Het is echter jammers dat deze nog niet omgezet is naar stemgedrag van het volk. Nog altijd gaan mensen voor de gladde praatjes van VVD en PvdA. Jammer, volgende verkiezingen beter. Ik hoop dan op een grote SP. Dat zou laten zien dat mensen niet alleen klagen maar ook wat doen!

Anoniem

17 januari 2013

Waar ik mij telkens weer over verbaas Ruud is toch wel dat jij en die vele andere bestuurders met hun Balkenende-inkomen (daarboven of daaronder) - en jij bovendien met je 70.000 werkkilomers - klaarblijkelijk tijd en energie over hebben om 's avonds ook nog even bij te beunen.
Ik kan me op basis van je betoog niet aan de indruk onttrekken dat jij jouw werk met twee vingers in de neus schijnt te kunnen doen en dat jij je daar ook nog eens buitengewoon goed voor laat belonen. Jouw werk levert je klaarblijkelijk zoveel energie en laat je nog veel vrije tijd dat je er ook nog even een voorzitterschapje bij een jeugdhulpverlenings-instelling bij kunt doen.
Het zal wel een kwestie zijn van goed delegeren, want blijkens jouw eigen mededeling zit je meer in je auto dan dat je achter je bureau zit en je instelling aanstuurt.
Vanuit jouw toch wel comfortabele positie doe je in je polemiek huilie-huilie en wil je een lans breken voor de beloning van je collega-bestuurders in de zorg en impliciet ook voor jezelf, want zo uitgekookt lijk je mij wel.
Als ik lid zou zijn van je RvT zou ik per omgaand je aanstelling reduceren, want je hebt tijd over in plaats van tijd tekort.
Jij en je collega-bestuurders, evenals de medisch-specialisten, de goeden niet te na gesproken, houden er wat mij betreft beschamend arrogante opvattingen op na waar het gaat om hun toegevoegde waarde en hoe de samenleving dat dient uit te drukken in geld.
Ik zou kortom maar wat voorzichtiger zijn als ik jou was met het opzoeken van het publieke debat over de beloningsstructuur in jouw sector. Dadelijk staat die potige stucadoor van je op je stoep om je even hardhandig een lesje te leren, want wie niet horen wil moet maar voelen.

Broekman

17 januari 2013

Mensen die veel geld verdienen zijn per definitie arrogant en onbetrouwbaar en mensen die niet zoveel geld verdienen zijn eerlijk en hardwerkend? Hahaha, laat me niet lachen.

Anoniem

17 januari 2013

@ Broekman. Onderzoek heeft idd aangetoond dat mensen met meer macht en opleiden (!) meer liegen. Mensen met meer macht en geld scoren bovendien hoger op maten van anti sociaal gedrag. Niet per definitie natuurlijk, maar wel gemiddeld gesproken.

Anoniem

20 januari 2013

In de middeleeuwen werd aan heksen en ketters gevraagd, voordat ze op de brandstapel werden gezet, om hun door inquisitie en publiek vastgestelde zonden op te biechten. In nazi Duitsland werd van de Joden verwacht dat ze zich terugtrokken uit de maatschappij (en erger) omdat ze als groep zo'n slechte reputatie hadden. Iedereen in Nederland die meer dan tweemaal modaal verdient moet zich hetzelfde voelen als deze twee slachtoffers van publiek geweld. Dat is de overweldigende teneur van politici die een moreel beroep doen en van reagerend publiek dat niet meer weet voort te brengen dan schandelijke verdachtmakingen, leugens en afgundtige wraakgedachten. Wanneer keert het fatsoen terug? Wanneer houdt het meerverdieners bashen eindelijk eens op?

postema

20 januari 2013

Antwoord op de vraag wanneer het meerverdieners bashen eindelijk eens ophoudt..... ik denk als men de meerwaarde van de activiteiten van deze meerverdieners ziet. Zolang mensen het gevoel hebben dat managers alleen maar voor meer bureaucratie en controle (onvrijheid in het werk van de medewerkers dus) zorgen, zal dat niet als meerwaarde maar eerder als overbodige balast worden gekenmerkt. Dus... de meerverdieners kunnen het bashen stoppen, door hun meerwaarde voor de rest duidelijk te maken. Die wordt niet geaccepteerd in woorden als 'grote verantwoordelijkheid' of 'slapeloze nachten'.

E.Kriek

20 januari 2013

Dank voor deze blog.

Het heeft mij doen besluiten op het volgende nog eens te bekijken, en dat was leuk!

https://www.youtube.com/watch?v=Sin3GgBsVhc

De WFaal

23 januari 2013

@15 anoniem: 'Wanneer houdt het meerverdieners bashen eindelijk eens op?' Het houdt pas op als iedereen zich netjes aan de Wet Normering Topinkomens houdt, eerder niet!

Top