BLOG

Consensus is geen vaartmaker

Het lijkt er op dat we het in ons land het steeds moeilijker vinden het ergens over eens te worden. Maar ook als we het ergens wel over eens lijken te zijn, blijkt het toch moeilijk om vaart te maken. Laten we dit eens nagaan bij het onderwerp wonen en zorg in de toekomst.

Wonen en zorgen

Stel dat we met zijn allen het er over eens zijn dat iedereen zo lang mogelijk zelfstandig moet kunnen blijven wonen, ook al gaat het minder met de gezondheid. Dat vraagt aanpassingen in de manier waarop we wonen en zorgen, of beter gezegd: in de manier waarop we gaan wonen en zorgen.

Meer kosten

Stel dat we ook beseffen dat dit in de toekomst meer gaat kosten. We worden immers ouder en individueel maatwerk zal nu eenmaal duurder zijn dat met meer mensen bij elkaar in een verzorgings- of verpleeghuis.

Zelf bijbetalen

Stel dat we daarbij ook wel weten dat het steeds moeilijker wordt om die stijgende kosten uit de AWBZ te financieren. En dat we in de toekomst dan ook zelf meer moeten betalen voor zelfstandig wonen met zorg.  En dat we daarbij bereid zijn ons daarvoor te verzekeren of te sparen.

Verzekeraar en preventie

Stel dat verzekeraars beseffen dat een goede organisatie van de care niet alleen in het belang is van de mensen die het betreft, maar ook van de schadelast van de cure: meer preventie en minder complicaties.

Investerende woningcorporaties

Stel dat woningcorporaties beseffen dat de verhuurbaarheid van hun woningen in de toekomst ook afhangt van de mate waarin hun huurders in staat zijn en blijven zelfstandig te wonen. En dat investeringen nodig zijn in huizen, wijken en buurten om dat mogelijk te maken.

Meewerkende overheid

Stel dat de overheid zou vinden dat dit een hele goede bestemming is van het maatschappelijk kapitaal van de woningcorporatiesector en dat de discussie over het vermogen van de corporatiesector hiermee een positieve wending zou kunnen krijgen.

Personeelstekort nekt maatwerkzorg

Stel dat zorginstellingen beseffen dat de groeiende vraag naar maatwerkzorg stuk zal lopen op het door de crisis nog een tijdje versluierde arbeidsmarktprobleem. Meer productiviteit, zorg op afstand en samenwerking (coöperatie…) met anderen, zoals woningcorporaties, zijn dan logische oplossingsrichtingen.

Handen ineen

Stel dat de brancheorganisaties in de sector wonen en die in de zorgsector met elkaar afspreken hiervoor een plan te maken en dat vervolgens aan te bieden aan de betrokken departementen.

Langjarig perspectief illustreert zorg

Uitgaande dat we het allemaal eens zijn over bovenstaande, dan zou nog in deze kabinetsperiode, maar doorlopend in de komende kabinetsperiode, een langjarig perspectief ontstaan op hoe wij dit gaan organiseren in ons land. Dat zou de maatschappelijke verantwoordelijkheid van zowel de woon- als de zorgsector illustreren.
Zal wel moeilijk zijn, nu we het zo eens lijken te zijn…

Martin van Rijn

1 Reacties

om een reactie achter te laten

ZwanikkenLeenders

16 juni 2009

Als vrouw werk in 48 jaar in de zorg, met plezier, full-time.

Als iedereen,vooral diegene die er verantwoordelijk voor zijn, NU is op de CENTEN let die we betaald hebben ,al die jaren ,voor een goed pensioen.

Kunnen we ook bijdrage aan Zorg , als we het nodig hebben.

Top