Finance

Dikke verantwoording, beroerd inzicht

Veel mensen menen dat het in de zorg beter kan: doelmatiger, met hogere kwaliteit. De zorg is daarin niet uniek. Toen ik nog bij een verzekeringsbedrijf werkte, verbaasde ik me over de verspilling die zakelijke ondernemingen zich kunnen permitteren. Ik denk zelfs dat een ziekenhuis waar mogelijk veel strakker gemanaged wordt dan bedrijven in de zakelijke dienstverlening. Waar mogelijk. Want daarin schuilt wel een verschil.

Eisenpakket maatschappelijke verantwoording wekt illusie van transparantie

Als bestuurder van een zorginstelling ben je behoorlijk gebonden aan regels. Dat is tot daaraan toe, maar die regels maken vaak het inzicht in de bedrijfsvoering buitengewoon moeilijk. Door een enorm eisenpakket aan de ‘maatschappelijke verantwoording’ op te leggen wordt de illusie gewekt van transparantie. Echter, hoe dikker de verantwoording, des te beroerder het inzicht. Ik durf gerust de stelling aan dat er geen één ziekenhuisbestuurder in Nederland is, die een goede bedrijfseconomische verklaring van het eigen bedrijfsresultaat kan geven. Wat onder de streep tot stand komt, is een combinatie van toeval en werkelijke sturing. Het toeval ontstaat door een samenspel van verzonnen prijzen (het zogenoemde ‘A-segment’), privileges (zoals opleidingen), veranderingen van spelregels tijdens het spel, en resultaten uit oude dozen. Dit toeval bepaalt al snel vijf procent van de omzet. Dat terwijl een doorsnee ziekenhuis blij mag zijn met een totaal rendement van één procent, misschien twee.

Besturing ziekenhuis wordt politiek door complexe financiering

De enorme complexiteit van de financiering heeft als gevolg dat een ziekenhuis intern moeilijk is aan te spreken op elementaire bedrijfseconomische principes. Dokters hebben geen houvast aan kosten en baten, dus wordt de interne besturing een politieke zaak. Spelers kijken elkaar met argwaan aan, machtspelletjes gedijen of ontaarden. En strategie van ziekenhuizen is dan een vertaalslag van professionele gedrevenheid als het meezit, of goedbedoeld hobbyisme of zelfs megalomanie als het tegenzit. Wat de overhand heeft, is een kwestie van toeval. Dit pleit voor vereenvoudiging van (vooral) de financiering van zorginstellingen, waarbij gewone bedrijfseconomie leidend moet zijn.

NZa-opvatting over dbc's is een gotspe

In dat licht is de pas op de plaats met uitbreiding van het B-segment erg jammer. Een gotspe is wel dat juist de Nza meent dat ziekenhuizen nog niet klaar zouden zijn voor verdere uitbreiding. Als aanbieders nu ergens last van hebben, dan is het wel het onvermogen van de marktmeester in de zorg om eenvoudige regels te realiseren die op een effectieve en foutloze manier uitgevoerd worden. Zou de opvolger van Frank de Grave het aandurven, en toegeven dat aan de huidige spelregels geen touw meer valt vast te knopen dus dat we daar maar eens flink in moeten wieden?

Hugo Keuzenkamp

2 Reacties

om een reactie achter te laten

P.J. de Leede

29 juni 2009

De heer Keuzenkamp slaat de spijker op z'n kop. Ik stel voor dat u een bestuurlijke functie inneemt bij de NVZ. De kredietcrisis heeft verder laten zien wat de gespiegelde betrekkelijke waarde is van alle bestuurlijke transparantie in de zorg. Overigens bevestigd door de incidenten in met name de thuiszorg. Bij het creëren van meer marktwerking (of is het toch een verkapte bezuiningsoperatie) past een flexiblere aanpak van de maatschappelijke verantwoording en een veel eenvoudiger tariefsysteem. En zelfs de DOT aanpak blijft veel te ingewikkeld.

wpujZcuoyXIYXP

1 maart 2011

vqBD8h <a href="http://sneqxupkrpyo.com/">sneqxupkrpyo</a>, [url=http://dmjdotfjlxuq.com/]dmjdotfjlxuq[/url], [link=http://mwqspsupjwyt.com/]mwqspsupjwyt[/link], http://alzahqrnqhey.com/

Top