BLOG

Berichten uit het Haagse

Minister Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) liet in het Algemeen Overleg van afgelopen woensdag weten in 2011 naar vijftig procent vrije prijsvorming te willen. Voorwaarde is wel dat het vernieuwde DBC-systeem -DOT- dan helemaal op orde is. In 2010 wil de minister het vrij onderhandelbare deel, op wellicht een paar details na, laten zoals het nu is.

Gestaag doorwerken

Het is prettig dat de minister even temporiseert, want ook op veel andere gebieden verandert er momenteel heel wat in de ziekenhuizen. Maar ook fijn dat de minister koers houdt. Een koerswijziging is nergens voor nodig! Het lijkt tot nu toe goed te gaan met het vrije segment. In de monitor ziekenhuiszorg meldt de Nederlandse Zorgautoriteit dat er sprake is van prijsdaling. Weliswaar is er nog lang niet voldoende zorg gecontracteerd, maar het is wel een indicatie. Daarnaast zijn er positieve ontwikkelingen op het gebied van de kwaliteit, hoewel dit aspect op behandelniveau nog lang niet goed is te vergelijken.
Kortom: er is vooralsnog  geen enkele aanleiding om het zogenaamde prijsbeheersingsinstrument van stal te halen. Laten we daarom gestaag doorwerken, niet blind of als een dolleman, maar wel door en verder.

Istanbul

Recent was ik in Istanbul waar ik onder meer twee ziekenhuisgroepen/-ketens bezocht. Het waren privéziekenhuizen, nog niet beursgenoteerd, die deels eigendom waren van een dokter, deels van andere private partijen. Partijen op zoek naar patiënten, die weten hoe ze een ziekenhuis moeten ‘runnen als een operator’. Partijen die vastgoed, catering, beveiliging en nog veel meer andere zaken uitbesteden aan bedrijven voor wie dát weer een core business is. Partijen die goed zijn in het in korte tijd neerzetten van ziekenhuizen, waarbij het een sport is om bij elk nieuwe opstart weer sneller break-even te draaien.

Beste dokters

Het resultaat zijn ziekenhuizen waarin gewoon een gamma knife en meerdere pet ct-scans aanwezig zijn. Ziekenhuizen die geaffilieerd zijn met bijvoorbeeld het wereldberoemde Amerikaanse Johns Hopkins Ziekenhuis en geaccrediteerd door de al even bekende Joint Commission. Het zijn ook ziekenhuizen die de beste dokters ‘wegkopen’, zelfs in zo’n heftige mate dat de overheid voorlopig even geen nieuwe prive-ziekenhuizen toelaat. En het zijn, zeker niet in de laatste plaats, ziekenhuizen die op zoek zijn naar vergroting van het marktaandeel. Eerst via uitbreiding in Turkije, daarna in Europese richting. Ondertussen houden ze allemaal scherp in de gaten dat de de grote concurrent India niet harder groeit.

Tweedeling

Het succes dat deze kwalitatief hoogstaand private partijen in Turkije hebben, hoeft ons niet te verbazen. De tweedeling in de maatschappij is er een normaal en geaccepteerd verschijnsel. Gelukkig schijnen de verschillen ‘met de publieke sector’ niet heel groot. De vijf procent superrijken willen gewoon een betere service en snellere toegang tot zorg, die in medisch inhoudelijk opzicht niet heel grote verschillen lijkt te vertonen.

Zo ver als in Turkije hoeven we in Nederland niet te gaan. Dat past ook totaal niet bij ons, zo leerde ik vanhoogleraar Herman Pleij, die recent ons ledenevent opluisterde met een geweldige verhaal over leiderschap in de Nederlandse context. Nederlanders hebben solidariteit en gelijkheid hoog in het vaandel. Maar dat betekent niet dat we onze ogen moeten sluiten voor wat er in het buitenland gebeurt.

Exportproduct met grote

Ik heb het al eens eerder gezegd: Nederland heeft een goed stelsel met een goede eerste lijn, waarin met de verplichte basisverzekering en de verplichte acceptatie belangrijke pijlers zijn geslagen. Waarom zouden we niet eens met wat meer ondernemerszin naar ziekenhuiszorg als een exportproduct mogen kijken? Wij hebben hier op sommige gebieden van de zorg best iets te bieden. Vent dat uit, haal de patiënten daar naartoe en wees trots op wat we hebben en kunnen. Kortom: bekijk zorg ook eens als een belangrijke ‘well being industry’ en als exportproduct met grote potentie.

Exportproduct

En ook al willen, durven, moeten of mogen we niet zo ver gaan als elders: laten we in elk geval duidelijk maken wáár we heengaan. Reguleringszekerheid is voor het veld van ongelofelijk belang. Anders zal er nauwelijks een buitenlandse toetreder komen. Koers houden dus, daarbij misschien af en toe het tempo aanpassen, maar wel door.

Vakantiepost

Ik ben al met al benieuwd of we nog vakantiepost krijgen uit Den Haag. Het is toch altijd weer hectisch zo vlak voor een reces. De minister wil nog het nodige naar de kamer sturen. Zou hij dan toch een stap zetten in het toelaten van experimenten met winstuitkering op geïnvesteerd vreemd vermogen? Gaat hij ons stof tot nadenken geven voor onder de parasol? Of komt de maatschappelijke onderneming er, net als bij de woningbouwcorporaties, toch? We zullen het merken aan wat er de komende weken nog aan Haagse boodschappen onze kant op worden gestuurd. Goed op de brievenbus letten dus! Er gonst nog van alles…

Gita Gallé

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top