BLOG

Verdwijnt 'Marlies' tussen een kier in de dakpannen?

Verdwijnt 'Marlies' tussen een kier in de dakpannen?

De ambulante zorg wordt geschrapt uit de AWBZ. Gemeenten moeten zich vanaf 2015 over ambulante zorg ontfermen. Voor mensen met hersenletsel is deze vorm van zorg, die aansluit op de revalidatie in een ziekenhuis of revalidatiecentrum, essentieel bij het weer oppakken van het leven als ze thuis komen. Daarom is het belangrijk dat gemeenten de aansluiting van zorgverleners, die nu als dakpannen over elkaar heen liggen, in tact houden.

De Hersenstichting schat dat jaarlijks 130.000 mensen hersenletsel krijgen. Dat kan het gevolg zijn van een beroerte of ongeluk bijvoorbeeld. Deze zorg, die volgt na revalidatie, is belangrijk. De primaire behandeling in de curatieve en revalidatie fase is dik voor elkaar. Daar is hard aan gewerkt de laatste tien à vijftien jaar. Ook de aansluiting van zorg die daarop volgt, als mensen in de chronische fase komen, wordt steeds beter. Daarin speelt ambulante zorg een grote rol.

Marlies

Neem Marlies (24), die een ernstig ongeluk krijgt op haar scooter en na een intensieve revalidatie weer naar huis mag. Thuis loopt niets meer zoals het daarvoor liep. Door concentratieproblemen lopen administratie en huishouden in het honderd en in haar oude baan gaat het ook niet meer. Marlies ontploft regelmatig waardoor haar relatie al snel onder druk staat. De ambulant begeleider die elke week bij Marlies komt herkent deze signalen direct. Ze helpt om structuur aan te brengen in het dagelijks leven en zorgt voor een behandelaar die Marlies helpt bij het omgaan met haar emoties. Ze helpt de vriend van Marlies bij het verkrijgen van inzicht in hersenletsel en denkt mee over werk dat Marlies wél aan kan.

Maatschappelijke integratie

We realiseren ons meer en meer dat er eigenlijk sprake is van drie, in plaats van twee fasen. Na de curatieve fase volgt namelijk de fase van de maatschappelijke integratie en daarna is pas sprake van de chronische fase. Wat is het geval? Je bent primair behandeld in het ziekenhuis. Aansluitend revalideer je klinisch en aansluitend poliklinisch in het revalidatiecentrum. Al met al ben je bijvoorbeeld met negen maanden ‘klaar’. ‘Er zijn geen revalidatiedoelen meer’ heet dat in jargon. Je wordt dan geacht op eigen kracht, samen met je partner en je nabije omgeving,  je leven weer op te pakken. Gelukkig kan je daar hulp bij krijgen. Alle organisaties in de gehandicaptenzorg hebben ambulant begeleiders in dienst.. Ervaren en deskundige duizendpoten. Verstand van verliesverwerking, verbeteren zelfregie, schuldhulpverlening én van arbeidsintegratie. Ervaren in de begeleiding van het cliëntsysteem én in het helpen aanvragen van een woningaanpassing. Kortom, dé mensen die je helpen bij je maatschappelijke integratie. Moet je daar naar zoeken? Nee, veelal niet, want de ketens in de zorg sluiten steeds beter op elkaar aan. De ambulant begeleider neemt deel aan de ontslagbespreking in het revalidatiecentrum. De patiënt van het revalidatiecentrum wordt naadloos cliënt van de ambulant begeleider.           

Kieren tussen de dakpannen

Eén zorg! Komen er geen kieren tussen de dakpannen nu de ambulante begeleiding wordt geschrapt uit de AWBZ? Dit mag niet én hoeft niet te gebeuren! Stel je voor wat er met Marlies gebeurd zou zijn als ze niet begeleid was in deze eerste fase na haar revalidatie. Waarschijnlijk was haar relatie spaak gelopen, was ze ontslagen met een gevoel van falen en was ze misschien nauwelijks de deur meer uitgekomen. Zie dan vanuit een diepe put maar weer eens omhoog te klimmen.

Als de ruim 400 gemeenten, net als nu de ruim twintig zorgkantoren, maar inzien dat de dakpannen over elkaar heen moeten blijven liggen, dan is de kans groter dat mensen als Marlies na hun revalidatie gemakkelijker hun leven weer kunnen oppakken. De cliënt van nu heeft tenslotte dezelfde problemen als de burger met participatieproblemen na 1 januari 2015. Ik wil dat nog maar eens benadrukken richting gemeenten, die zich vanuit de Wmo vanaf die datum officieel over ambulante zorg moeten ontfermen. We willen toch allemaal dat mensen met hersenletsel het beste uit zich zelf halen, weer meedoen en klimmen op de participatieladder? Houd het dak heel!

Jan van Kampen
Voorzitter raad van bestuur InteraktContour
InteraktContour biedt zorg aan mensen met hersenletsel in het midden en oosten van het land

2 Reacties

om een reactie achter te laten

van der leest

16 juni 2013

Klimmen op de participatieladder zit er, zeker na zwaar hersenletsel, toch anders vaak niet meer in.

Keet

18 juni 2013

Herstel wordt hier beschreven als een lineair proces, eerst curatieve fase, dan maatschappelijke integratie, dan chronische fase. Ik denk dat een circulair proces beter past, de maatschappeeijke integratie wordt direct ingezet, welke rollen kan iemand weer oppakken, wat is daar voor nodig. Niet pas aan het eind van de rit vaststellen wat de maatschappelijke zorgbehoefte is.

Top