BLOG

Arts nog steeds de baas, patiënt volgt braaf

Arts nog steeds de baas, patiënt volgt braaf

De patiënt wil wel, maar kan en mag niet meebeslissen over zijn of haar eigen zorg. De arts is nog steeds de alwetende, de patiënt luistert en knikt.

Dit concludeert de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg in haar rapport ‘De participerende patiënt’. Dat is een probleem, zowel voor de individuele patiënt als voor de samenleving. Het is een probleem voor patiënten, omdat nu niet de zorg en behandeling wordt aangeboden die aansluit bij de persoonlijke wensen. Daarnaast kost het de samenleving veel geld, omdat ondoelmatige zorg in de hand wordt gewerkt. Doen levert namelijk geld op; praten niet.

Dit is de kern van de analyse van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg. Het rapport geeft een goed overzicht en een prima uitwerking van hoe je patiëntparticipatie kan vergroten en shared-decision making kan bevorderen. De reactie van KNMG-voorzitter Rutger Jan van der Gaag was hoopvol. Hij gaf aan, dat een goed partnerschap vormgeven, maatwerk is. “We moeten artsen in de opleiding en nascholing trainen en coachen om deze moeilijke rol waar te maken.”

DBC kijk- en luistergeld

Er is echter nog een derde speler noodzakelijk om van de patiënt-artsrelatie een succes te maken. Al eerder heb ik in de Tweede Kamer het pleidooi gehouden om voor de arts een DBC kijk- en luistergeld in te voeren. Dit was één van de adviezen van het rapport van ‘kwaliteit als medicijn’ van Booz & Company. Artsen worden nu beloond als zij handelen. Dat betekent dat de tijd en ruimte om een goed gesprek met de patiënt in de behandelkamer te voeren gering is. Die verhalen hoor ik ook uit de praktijk. Bestuurders van ziekenhuizen spreken in sommige gevallen medisch-specialisten erop aan als zij niet voldoende omzet draaien en bijvoorbeeld een patiënt naar de eerste lijn terugsturen.  

Laatste levensfase

De minister van VWS pakt nu schoorvoetend de handschoen op door de Nederlandse Zorgautoriteit'te vragen te kijken naar een DBC kijk- en luistergeld, maar alleen voor in de laatste levensfase. De afwachtende houding van de minister maakt mij nog niet hoopvol dat de Nederlandse Zorgautoriteit met een positief advies komt. En het gaat ook nog over slechts een beperkt deel van de zorg.

Gezamenlijke besluitvorming’

Maar misschien is het helemaal niet nodig om op de Nederlandse Zorgautoriteit te wachten. De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg komt met de suggestie dat zorgverzekeraars zorgverleners mede zouden kunnen belonen op basis van de mate van betrokkenheid van de patiënt bij de besluitvorming. De zorgverzekeraars kunnen ervoor zorgen dat er in de contractering de benodigde extra tijd voor ‘gezamenlijke besluitvorming’ in de spreekkamer beschikbaar komt. Zorgverzekeraars en zorgaanbieders zouden hier praktische, toepasbare criteria voor op kunnen stellen.

Welke zorgverzekeraar pakt als eerste die handschoen op?

Hanke Bruins Slot
Tweede Kamerlid voor het CDA

15 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

26 juni 2013

Wat een prietpraat.... ....

Alberts

26 juni 2013

Ik zou het wat anders formuleren dan de vorige reageerder maar kan niet ontkennen dat mij een soortgelijjk gevoel bekroop bij het lezen van deze blog. Politici schommelen tussen idealisme en bedrijfsvoering zonder dat ze acht lijken te slaan op hoe werken in de gezondheidszorg dagelijks ís.

Anoniem

26 juni 2013

Hoe diep zijn we gezonken met de economisering en ontmenselijking van de zorg als er pleidooien klinken om van 'kijken en luisteren' een declarabele 'prestatie' of 'product' maken. Het begint op een slechte dystopische roman te lijken. Dat CDA-griezels en aanverwante types hier warm van worden verbaast me helaas niet meer. Maar wanneer trekt de zwijgende meerderheid zijn mond open tegen de vermarkting van de gezondheidszorg? In zo'n maatschappij willen we toch niet leven?

de Rijke

26 juni 2013

Ik ben nu 30 jaar werkzaam in de zorg en sinds 10 jaar ook vaak in moeilijke situaties gebruiker van zorg. De relatie tussen zorgverlener en zorgvrager laat zich niet sturen door verzekeraars of financiele prikkels maar is een menselijke relatie op basis van vertrouwen en respect. Ik zie zorgverleners respect hebben voor mijn leven en dat van mijn naasten en zich proberen aan te passen aan wensen en behoeften. Als patient vertrouw je op de deskundigheid van mensen die jaren geleerd hebben en samen vorm je een team waar politici en verzekeraars zich niet mee moeten bemoeien. Zij zijn verantwoordelijk voor het vormgeven en financieren van een systeem waarin zowel arts als patient optimaal met elkaar een relatie aan kunnen gaan op basis van gelijkwaadigheid en wederkerigheid. Dit vermarkten is behalve pervers ook zo ontzettend de plank mis slaan. Wat mij betreft heffen we de RvVZ meteen op! Wat een pruttelclubje!

Franssen

26 juni 2013

Wat een kletskoek. ...omdat nu niet de zorg kan worden geboden die aansluit bij de wensen van de patient?
Dit mens heeft zich helemaal gek laten maken door de waan idee van Loek Winter die vindt dat ziekenhuizen maar een soort wensenpakket van de patient moeten aanbieden in plaats van organisaties te zijn waar men door wetenschappelijk verantwoord werkende artsen van zijn kwalen wordt afgeholpen zoals het al decennia gaat in ons land gelukkig.

Het hele marktidee moet nu echt eens subiet overboord worden gezet want het is peperduur en onbetaalbaar en bevoordeelt hooguit de zakken van artsen en dokters zoals Winter die zonder enig verstand van zaken maar wat aan ondernemen in de hoop de clienten te verleiden tot bezoek aan zijn klinieken waar uitsluitend nog generieke geneesmiddelen worden verstrekt met soms dramatische gevolgen.
Prof. Winter, de biezondere hoogleraar van Nijenrode met een medische kennis van 0.0 heeft van de ziekenhuiswereld een soort medische supermarkt willen maken waar de klanten op hun wenken kunnen worden bediend zonder rekening te houden met de kosten voor alle premiebetalers. Dat was ook de reden dat hij de cosmetische tak van de Jan van Goyen zo graag had willen behouden waar hij ongemerkt dacht te kunnen declareren als medische verrichtingen , de fraude die onlangs door de verzekeraars aan het licht is gekomen.

De inzichten van de hooggeleerde professor zijn al diep doorgedrongen in het denken bij de patientenorganisaties die als verwende kinderen nu steeds meer eisen beginnen te stellen. Het imagoverlies van onze medische stand is dramatisch en onherstelbaar te noemen dat blijkt ook weer uit dit artikel.

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

26 juni 2013

Op zich geen gekke gedachtegang van het Kamerlid, maar "kijk- en luistergeld" is niet meer nodig als uitkomstfinanciering gerealiseerd is. Artsen gaan dan waar nodig vanzelf (beter) "kijken en luisteren", want dat verhoogt de patiënttevredenheid en verbetert wellicht ook de klachtenontwikkeling.

Wat wel gek is van mw. Bruins Slot is dat ze het nooit over uitkomstfinanciering heeft, terwijl de 2011-motie die daarom vroeg (en die bijna unaniem is aangenomen) is ingediend door haar oud-partijgenoot mw. Smilde. Verder stelt de motie 2020 als uiterste invoeringsdatum van uitkomstfinanciering.

Voor meer informatie hierover, onder andere over dat het al eerder dan dat jaar te realiseren is, zie http://www.gezondezorg.org/uitkomstfinanciering en vooral ook http://www.gezondezorg.org/kwaliteitsassessment.

Schulte

26 juni 2013

Ik zie het nu het nut niet van de bijdragen van de Tweede Kamer-leden niet. Ze staan tussen politieke wens en werkelijkheid in. De meeste lezers hier kennen die werkelijkheid wel en komen dan tot de conclusie dan onze kamerleden inhoudelijk slecht geïnformeerd zijn.

Het zou veel nuttiger zijn als de politici het wensdeel achter zich laten en ons helpen om het politieke spel beter te begrijpen. Hoe komt het, bijvoorbeeld, dat de harde AWBZ-bezuinigingen de aanhang van ActiZ en VGN nauwelijks raken, maar dat de toekomstige patiënten des te hardere klappen krijgen?

Is de macht van de brancheorganisaties te sterk om politiek te weerstaan en zijn de vertegenwoordigers van (toekomstige) patiënten onvoldoende vertegenwoordigd? En waarom kan de politiek hier niets aan doen? Dat zijn vragen die wel bij ons leven, en waar wij graag meer inzicht in zouden krijgen.

Anoniem

26 juni 2013

Samengevat:
CDA mevrouw blaat wat over de zorg.
Ze verwijst naar Klink ( CDA, Booz e.a.) en ze verwijst naar Wim Groot ( CDA, RVZ) .
CDA mevrouw krijgt intern een schouderklopje en schuift weer wat op in de hiërarchie.
What else is new?

Jan Kremer

27 juni 2013

Ik mag deze blog wel.
Het is een goed idee om te kijken wat binnen het systeem mogelijk is om de zorg nog meer af te stemmen op de ene unieke persoon die tegenover je in de spreekkamer zit. Het gaat immers niet alleen om de ziekte maar ook om de persoon met die ziekte. En als je meer tijd krijgt door 'kijk -en luistergeld' om dat beter te doen, is dat goed vanuit vele gezichtspunten.
Zie ook het prachtig artikel van Al Mulley en Glyn Elwynn in de Britisch Medical Journal: "Stop the silent misdiagnosis: patients’ preferences matter" (BMJ 2012;345:e6572).
Het is dus een goede suggestie om meer tijd te kunnen besteden aan die patient als persoon. Ook verzekeraars kunnen daar verantwoordelijkheid pakken.

Jan Kremer

27 juni 2013

Overigens blijf ik het gek vinden dat op dit soort blogs anoniem gereageerd kan worden.
Zonder te vermelden wie de persoon is achter deze reactie, doe je wat mij betreft te gemakkelijk afstand van je verantwoordelijkheid voor dat wat je schrijft.
En dat is niet zo goed voor de kwaliteit van de discussie over ons o-zo belangrijke zorgstelsel.

Chris Flim

27 juni 2013

Ik deel de mening in reacties 9 en 10 van Jan Kremer en verbaas me een beetje over het niveau van sommige reacties daarvoor. Sowieso wel een zorg dat er in reacties op artikelen op Skipr soms wat makkelijk gefulmineerd wordt.

Het advies van de RVZ en de blog raken idd belangrijke vragen voor de toekomst van de gezondheidszorg. Dus een prima blog van Hanke en voer voor serieuze discussies.

R. M. Dalmijn

27 juni 2013

Helemaal geen slechte blog, met een leuke suggestie.

Overigens geheel eens met collega Kremer wat betreft de mogelijkheid tot anoniem reageren. Afschaffen. De bijdragen van die lieden zijn vaak inhoudelijk van geringe waarde en het gebrek aan hoffelijkheid is SKIPR onwaardig.

Irèn Alders, Patientencoach www.stichtingtinkerbell.nl

30 juni 2013

Al jaren lees ik met belangstelling de rapporten van de RVZ, de verschillende onderzoeken die ze hebben gedaan en de aanbeveleingen. Zo ook de rapporten van het NIVEL, CBO, IGZ, BOOZ, en ga zo maar door. De praktijk van alledag is echter weerbarstig. Er zijn verschillende initiatieven die een bijdrage kunnen leveren aan de wending van het slagschip. Het zou mooi zijn als die op waarde geschat werden en de kans krijgen om verder te ontwikkelen. Er gaat alleen iets veranderen als de patient erom vraagt. En er is een enorm potentieel aan vragers. In onze visie helpt het als de patient weet waar hij om wil vragen (meer bewustwording wat je nodig hebt als patient) en het dan ook doet (de vaardigheden om het in gesprek met een arts efficient naar voren te brengen). Persoonlijke aandacht voor de situatie van een mens in zijn rol als patient hoeft niet per sé van een zorgprofessional te komen. Met een professionele patientencoach, die iemand helpt zijn rol als patient in te vullen, kan de vraag beter gesteld worden en het aanbod daarop aangepast.
Voor meer achtergrond zie ook onze presentatie bij het IGZ congres 20 juni "de patient heeft altijd gelijk". Vorig jaar zijn we gekozen tot "beste patienteninitiatief" bij de nationale zorgjaarprijs. Onze professionele patientencoach wordt gezien als een bijdrage, om, waar nodig de brug te slaag tussen aanbod en vraag, arts en patient.

V. van Nederveen, patient advocate I2L

30 juni 2013

Geen bezwaar tegen extra Kijk&Luistergeld, als het de patiënt maar helpt. Ik ga er daarbij wel vanuit dat de vigerende tarieven dan evenredig omlaag gaan. Want impliciet zit kijken en luisteren al in het tarief.
Liever geen extra rollen in de zorg, hoe goed ook bedoeld. Extra rollen maken de zorg nog complexer. Laat de huisarts zijn werk doen en de patiënt bij de tocht door de zorg helpen.
Als alle partijen hun verantwoordelijkheid nemen en elkaar daarop aanspreken, krijgt de patiënt vanzelf de zorg die nodig is. Zie de Kwaliteitswet, artikel 2.

V. van Nederveen, patient advocate I2L

30 juni 2013

Geen bezwaar tegen extra Kijk&Luistergeld, als het de patiënt maar helpt. Ik ga er daarbij wel vanuit dat de vigerende tarieven dan evenredig omlaag gaan. Want impliciet zit kijken en luisteren al in het tarief.
Liever geen extra rollen in de zorg, hoe goed ook bedoeld. Extra rollen maken de zorg nog complexer. Laat de huisarts zijn werk doen en de patiënt bij de tocht door de zorg helpen.
Als alle partijen hun verantwoordelijkheid nemen en elkaar daarop aanspreken, krijgt de patiënt vanzelf de zorg die nodig is. Zie de Kwaliteitswet, artikel 2.

Top