BLOG

Gaan we van DOT naar DOM?

Gaan we van DOT naar DOM?

Nog voordat we in Nederland met de diagnose-behandeling-combinatie (DBC) van start gingen, werd al de kritische vraag gesteld: “Moeten we dit nu wel doen?”. Verschillende landen hadden immers al positieve ervaringen opgedaan met diagnose-gerelateerde groepen (DRG). Maar nee, het moesten DBC’s worden en dat werden het ook.

En alle voorspelde  problemen bij het omarmen van deze systematiek kwamen uit. Niet voor niets kreeg het verbetertraject dat vervolgens werd ingezet de naam DBC’s op weg naar transparantie (DOT) mee, want transparantie was nu juist waarin het in de ondoorgrondelijke DBC-systematiek ontbrak. Met de introductie van DOT gingen we terug van 30.000 DBC’s naar 3.000 zorgproducten en de systematiek had veel meer trekjes van de DRG-systematiek, waarvan al aan het begin werd gezegd dat die veruit verkiesbaar was.

Nieuwe problemen

Toch dienen zich nu weer nieuwe problemen aan, waarbij de omslag lijkt te worden gemaakt van DOT naar DOM: DBC’s op weg naar mist. Er is verwarring alom en die heeft heel veel te maken met de manier waarop de zorgverzekeraars invulling geven aan het hoofdlijnenakkoord, dat ze met de ziekenhuizen en het ministerie van VWS sloten. Dat ze de afgesproken budgetruimte van anderhalf procent als een maximum zien, valt op zich te begrijpen. Maar met de inkooponderhandelingen die ze nu voeren met de ziekenhuizen voor het budget van 2014, schieten ze fors uit naar beneden. Zelfs een openingsaanbod van -20 procent werd gehoord.

Om het erger te maken, gebeurt dit in combinatie met gebrek aan inzicht in de systematiek: er wordt flink gegooid met cijfers zonder dat er een goede referentie beschikbaar is in het DBC Informatie Systeem (DIS). Op dit moment is de DIS nog maar beperkt gevuld met gegevens over 2012 en we beschikken niet meer over constanten voor de zorginkoop. Op dit moment is de Landelijke Medische registratie (LMR) de enige basis voor ziekenhuizen om productie te kunnen benchmarken en te monitoren over 2012. Maar die basis is smal. De LMR wordt beïnvloed door de invoering van DOT, waardoor de productieontwikkeling in de tijd niet meer geheel vergelijkbaar is. Overigens kan een analyse van trendmatige ontwikkelingen op de LMR deze registratieveranderingen zichtbaar maken. Daarnaast moeten  de uiteindelijke afspraken in DOT’s worden gemaakt.

Chaos

Geen recept voor succes, zo’n situatie. En de chaos wordt compleet als uitvoering wordt gegeven aan het idee de LMR los te laten voor het jaar 2013 en de stap te zetten naar de landelijke basisregistratie ziekenhuiszorg (LBZ). Als dat gebeurt, is er letterlijk geen enkel referentiekader meer om op te sturen de komende jaren voor de ziekenhuizen.  Zo gaan we dus van DOT naar DOM. Tragisch, maar logisch.

Zoals de bekende hedendaagse filosoof Johan Cruijff al zei: Je gaat het pas zien als je het door hebt. De kernboodschap in 'het door hebben' voor deze casus kan ik u hier geven: stabiliseer DOT en breng de aanlevering van de DIS op orde. Hou tot die tijd de LMR overeind en voer de LBZ in zodra de DIS goed draait en een volledige en stabiele basis vormt voor, zodat de stabiliteit in de registraties behouden blijft. Wordt de DIS 2012/13 goed en constant gevuld? Voer dan snel de LBZ in. Maar hou de volgorde in de gaten. Dat is SLIM.

Geert de Kousemaeker
Algemeen directeur Kiwa Carity

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

19 november 2013

Prestatiebekostiging en DOT worden weer eens bijeen geveegd. Jammer want DOT is best goed en heeft de mooie eigenschap ontwikkelbaar te zijn. Daarnaast heeft DOT relatief kort last van de overgang van DBC's naar DOT-Zorgproducten gehad, terwijl prestatiebekostiging met de langdurige vraagstukken in een overgangssituatie zit. Dat laatste is waar je last van hebt. Niet de registratie, maar het feit dat iedereen aan het vechten is om zo veel mogelijk euro's in eigen zak te houden/krijgen (en terecht. Het zijn immers ondernemingen).

Wat ik verder jammer vind is dat de directeur van het oude Prismant uit probeert te leggen waarom we zijn onderneming moeten sponsoren. Aan de andere kant mag ook hij vechten voor elke euro.

O. Lopes Cardozo

20 november 2013

Het verlaten van de prestatiebeloning is het begin van de misere geweest. Medische diensten zijn altijd op basis van prestaties gehonoreerd. We hadden een overzichtelijke lijst van prestaties: consulten, diagnostische en therapeutische verrichtingen. Doordat de overheid en de verzekeraars 100% controle op alles wilden hebben is het waanzinnige DBC systeem bedacht dat in zijn uiterste consequentie tot tienduizenden varianten kon leiden. Toen die er dan ook kwamen werden ze al snel en zeer ondeskundig op een paar grote hopen geveegd. Daardoor kwam elke relatie tussen geleverde prestatie en het bedrag te vervallen. Daaruit zijn weer de DOT producten geworden, waar echt niemand meer de relatie tussen "product" en geld begrijpt. het is kortom voer voor superspecialisten geworden, waar noch de dokter, noch de patient, noch de politiek een touw aan vast kan knopen. Gewoon stoppen met dit alles en weer terug naar de oude vertrouwde verrichtingen, want die waren zo gek nog niet. Bij dit alles komt ook nog dat met het aanleveren van diagnosen de privacy van de patient op de tocht staat. Als ik zie welke mensen zich nu met deze problematiek bezig houden denk ik niet dat dit geheim bij hun veilig is.
Dan het aspect van de kosten. Die zijn werkelijk totaal uit de hand gelopen. In een tijd waarin op de inhoud van het zorgpakket beknibbeld wordt is het onverantwoord dit bureaucratische circus nog in stand te houden. De "fraude" van het verrichtingensysteem van vroeger was bij lange na niet zo erg als de gelegaliseerde diefstal die nu optreedt.

de Kousemaeker

20 november 2013

@anoniem

Dank voor uw reactie op mijn blog. Uw reactie daagt mij uit om weer wat verduidelijking mijnerzijds te geven.
Ik ben het met u eens dat het vooral gaat om het gebruik van de DOT dan om het middel an sich.
Met de DBC en de DOT is niks mis, sterker nog beide middelen hebben juist geleid tot verdere transparantie en kostenbewustzijn in de ziekenhuizen, en daarmee een betere bestuurbaarheid van de ziekenhuizen.
Echter daar waar, zoals u ook opmerkt, de prestatiebekostiging om de hoek komt kijken en de DBC/DOT een middel geworden is, merk je dat er een andere dynamiek komt.
Hierbij wordt de DOT op dit moment gebruikt voor een doel waarvoor in mijn ogen het middel nog niet de volwassenheid bereikt heeft. Uiteraard is de DOT daartoe wel geschikt zodra het goed en consequent is ingevoerd en doorgevoerd. Mijn angst is echter door het huidige gebruik van de DBC en de DOT, dat we dadelijk het kind met het badwater weggooien, alvorens het middel goed tot zijn uitwerking en recht is gekomen.
Vandaar mijn waarschuwing dat we van DOT naar DOM gaan als we niet oppassen.
Tevens maak ik me wat zorgen over de bestuurbaarheid van de zorg in de vorm van trends en herleidbaarheid van de effecten van beleid. Dat merken we dit jaar al, door de nieuwe systematieken ontstaan trendbreuken in de registraties, waaraan soms oneigenlijke conclusies worden getrokken. Door het gebruik van de DOT zijn hier ook grote financiële consequenties aan verbonden. Dat is mijn inziens in deze fase van de DOT niet goed, en zelfs bijna onverantwoord. Uiteraard begrijp ik zeer het belang en de druk van de financiën voor zowel verzekeraars als instellingen. Vandaar dat ik ook pleit om zolang het systeem nog niet de gewenste stabiliteit heeft, om vooral nog een backup te behouden in een andere registratie.
Als laatste ten aanzien van het punt dat u aangeeft dat ik vooral probeer te overtuigen om mijn eigen organisatie te sponsoren, wil ik u even meegeven dat dit zeker niet mijn intentie was in deze blog.
Als Kiwa Carity (of zoals u aangaf het voormalige Prismant) maken wij informatie producten op grondslag van vele bronnen, waarvan de LMR er slechts 1 is. We maken ook de informatie producten op het vlak van DBC/DOT en LBZ formaat, dus daar ligt geen enkel belang om de LMR overeind te houden, zoals uw reactie suggereert.
Als u mij zou vragen om te denken uit het belang van de organisatie, wil ik u het inzicht meegeven dat er voor leveranciers van informatieproducten , zoals Kiwa Carity, juist gouden tijden aanbreken op het moment dat er in het veld maximale onduidelijkheid ontstaat door het ontbreken van eenduidige of nog niet volwassen registraties. De behoefte dan aan informatie producten en externe benchmarks op verschillende vlakken en bronnen neemt dan alleen maar toe, maar of dit nou goed is voor de zorg, dat durf ik te betwijfelen.

Top