BLOG

‘De’ patiënt bestaat niet

‘De’ patiënt bestaat niet

Van het kleine aantal ziekenhuizen dat midden in de crisis nog wordt gebouwd, kiest een groot deel voor het concept van de eenpersoonskamer. Is dit een opmerkelijke keuze in een tijd van bezuinigingen?

Eenpersoonskamer

Voor het concept eenpersoonskamer zijn voor- en tegenstanders. Allebei met hun eigen bewijsvoering, en bijbehorende kwaliteit van bewijsvoering. Die loopt namelijk uiteen van ‘voor-na studies’ tot ‘expert opinion’. Voorstanders pleiten voor de eenpersoonskamer omdat er minder (kruis)infecties zijn. Zij wijzen op minder medicatiefouten. En de patiënt heeft meer privacy, wat weer leidt tot beter slapen voor de patiënt, familie die altijd welkom is en een prettigere omgeving om vertrouwelijke gesprekken met artsen en verpleegkundigen te voeren. Op de langere termijn wordt een eenpersoonskamer meer gewaardeerd. Bovendien is deze kostenefficiënter en zorgt deze hoogstwaarschijnlijk voor een lagere mortaliteit!

Tegenstanders

Tegenstanders wijzen op de hogere kosten voor een eenpersoonskamer. Zowel de hogere bouwkosten als de hogere verpleegkundige kosten. Daarnaast mist de patiënt sociale contact en controle. Bovendien, zo zeggen de tegenstanders, hebben de voorstanders geen hard bewijs voor hun argumenten.

Patiënt centered care

Deze discussie kan eindeloos doorgaan. Waar gaat het nu eigenlijk om? Het gaat om de patiënt, om patiënt centered care en dat hangt samen met family centered care. De patiënt centraal zetten kunnen we doen op basis van wat we op dit moment weten. Wat we weten is wie toekomstige patiënten zijn (iedereen).  En we kunnen meer over hun mening te weten komen door middel van populatieonderzoek. We weten ook dat de gemiddelde patiënt ouder wordt, meer co-morbiditeit heeft en infecties kan krijgen die lastiger te bestrijden zijn en dus voorkomen moeten worden.

Optimale zorg

Die cijfers over de wensen van de patiënt kunnen we combineren met feiten over eenpersoonskamers die we nu al kunnen verkrijgen. Er bestaan nu enkele ziekenhuizen in Nederland die volledig gekozen hebben voor het eenpersoonskamersysteem. Ik ben benieuwd naar hun cijfers in vergelijking met andere ziekenhuizen. Daar moet heel interessante informatie uit te verkrijgen zijn. Bouwkosten versus kosten van ziekenhuis (kruis)infecties, patiënttevredenheid op diverse fronten, gemiddelde ligduur en mortaliteit. Natuurlijk zijn veel uitkomsten ‘multifactorieel’ maar het is in ieder geval een stap naar optimale zorg.

Flexibiliteit

Iedereen kiest wel of niet voor de eenpersoonskamer vanuit zijn eigen perspectief. We missen onderzoek. Onderzoek vanuit de patiënt, vanuit de zorgverlener en vanuit de geldschieter. Alleen zo kunnen we concluderen of de eenpersoonskamer inderdaad de voordelen biedt die wij er aan toeschrijven. Tot die tijd zou ik – als ziekenhuisdirecteur met nieuwbouwplannen – mijn geld inzetten op early warning techniekenvoor de veiligheid van patiënten. De familie meer betrekken bij het zorgproces van een patiënt en streven naar een flexibeler eenpersoonsbouw. Kun je altijd nog een wandje weghalen…

Nardo van der Meer
Hoogleraar aan TiasNimbas Business School en cardio-anesthesioloog en intensivist in het Amphia Ziekenhuis.
(@NardovdM)

Bezoek het TiasNimbas online kennis-platform: www.tiasnimbashealth.nl

7 Reacties

om een reactie achter te laten

ten Haaft

13 december 2013

goede blog, is me altijd opgevallen dat hier te makkelijk te stellig over wordt gepraat. In mijn boek Dokter is ziek zegt een zieke verpleegkundige dat ze het achteraf jammer vond dat ze steeds op een eenpersonskamer lag. ze miste inderdaad sociale contacten, maar ook iemand die haar af en toe kon helpen (dat kunnen namelijk ook familieleden van kamergenoten zijn), of die iets signaleerden omdat ze dat zelf niet kon (te zwak). Dat trof me, omdat dit dus gaat om een verpleegkundige die eerst blij was met deze eenpersoonskamer

Postema

13 december 2013

Als dé patiënt niet bestaat... dan biedt je toch meerdere mogelijkheden? Kunnen mensen kiezen.
Want de persoonlijkheid, de omstandigheden, de mogelijke inzet van familie bij verzorging... het zal steeds voor ieder mens en zelfs per dag weer anders zijn. Dus als je daar als ziekenhuis op wil participeren moet je flexibel zijn. Misschien zijn die flexibele wanden nog niet zo'n gek idee.

van Heemstra ZorgSteedsBeter

13 december 2013

In aanvulling op mijn voorgangers en de blog: wij missen nog het gedeelde vertrekpunt dat je patiënten maximaal wilt ondersteunen in haar fysiek, sociaal en mentaal welbevinden en een objectieve maat daarvan.

Vanuit dat vertrekpunt kun je pas vaststellen welk effect eenpersoonkamers en alle andere aspecten van zorg bieden daarop hebben. En ja dat is patiënt-specifiek. Dus mag je verwachten dat je daar gevarieerde antwoorden op wilt geven.

joze

13 december 2013

Onze dochter was op zeer jonge leeftijd ernstig ziek, er was geen afdoende medicatie voor handen en is heel vaak opgenomen in het ziekenhuis. De laatste 3 jaar om de week.
ze wilde heel graag een eenpersoons kamer omdat ze zo ernstig ziek was. Maar dat zat er niet altijd in. Ouderen mensen denken dat alleen zij maar ziek kunnen zijn en steeds werd er gevraagd wat zij dan mankeerde. Zij wilde daar liever niet over praten want ze begrepen het toch niet. En als ze naar huis mocht werd er steeds gevraagd: En ben je dan nu weer beter"? Nee zei ze. Maar je mag toch nu naar huis? en een week later was ze er weer, bij de oudere snurkende en incontinente oudere mensen. Sorry daar kunnen die mensen niets aan doen maar ik had zo graag gewild dat ze vaker allen op een kamer mocht zijn mede ivm het slapen en de rust die haar lichaam zo hard nodig had. Anders werkte de Solumiderol helemaal niet. Helaas dit is mijn mening die ik graag even kwijt wilde.

Frank Conijn

14 december 2013

Dé patiënt bestaat inderdaad niet. De ene patiënt, afhankelijk van de omstandigheden en de persoonlijkheid, zal een meerpersoonskamer prefereren, de andere een eenpersoonskamer.

Op het onderzoek waaraan dhr. Van der Meer refereert hoeft echter niet gewacht te worden: vraag het gewoon de patiënten. Eenvoudig, snel en duidelijk.

Scheers

17 december 2013

Frank.....je slaat de spijker op zijn kop! Maak een ziekenhuis met 1 en 2 persoonskamers! Geen onderzoek nodig. Gewoon de patient vragen.

joze

18 december 2013

Frank , ik ben het helemaal met je eens. Gewoon de patiënten vragen waar ze de meeste behoefte aan hebben.
En als mensen op een 1 persoon kamer liggen hebben ze vast niet meer werk om. Misschien nog wel minder. Ze zijn eerder klaar en worden niet afgeleid door anderen. je kunt de gedachten bij de patiënt houden.

Top