BLOG

De spagaat van Bussemaker

De griepgolf die dit najaar mogelijk door ons land zal trekken, houdt deze zomer veel mensen juist aan het werk. Voor de regering zelf op vakantie vertrok, verstuurde zij een aantal brieven met daarin de belangrijkste zaken waarmee werkgevers rekening moeten houden. Werkgevers in de zorg zullen zwaarder worden getroffen dan anderen; louter door de kenmerken van die sector.

Gehandicaptensector vreest griepgevolgen

Op een van de internetnieuwsvoorzieningen waarvan ik tijdens mijn vakantie gebruik maak, zag ik het bericht dat de gehandicaptensector de financiële gevolgen van de griep vreest. Ten eerste moeten veel van de te verwachte zieke werknemers vervangen worden door uitzendkrachten, waardoor de personeelskosten hoger zullen uitvallen dan verwacht. Ten tweede zullen veel cliënten als zij griep hebben, niet naar de dagopvang gaan. Doordat een instelling uitbetaald krijgt aan de hand van geleverde zorg, zal de opbrengst hiervan dus gaan tegenvallen. De conclusie van de sector luidt: er moet zo snel mogelijk overleg met VWS plaatshebben, om deze tegenvallers op te lossen.

Pavlov-reactie op macrogevolgen

Deze sector heeft dus al een redelijk beeld van de macrogevolgen van de griep, wat op zich natuurlijk goed is. Maar de reactie erop richting de staat is wel heel erg als die van een Pavlov-hondje: er staat een probleem voor de deur en de regering heeft het maar op te lossen.

Erfenis uit verleden; de staat zorgt mee

Deze reactie van de zorg is er typisch eentje uit het verleden; toen de staat budgetten toekende aan instellingen om hen zorg te laten verlenen en de staat er dan ook medeverantwoordelijk voor was dat de zorg daarmee uitkwam.
Sinds 2003, en in de thuiszorg al eerder, krijgen instellingen hun inkomsten aan de hand van de daadwerkelijk door hen geleverde zorg. In de volksmond wordt dit honend ‘marktwerking’ genoemd. 

Bussemaker aankijken, of zelf broek ophouden

Het idee hierachter is dat als zorginstellingen enigszins met elkaar moeten concurreren op kwaliteit, cliënten daar baat bij hebben. Daarbij hoort dat instellingen, ook in tijden dat het tegenzit, hun eigen broek ophouden en zelf  kwalitatief de beste oplossing vinden voor de ervaren problemen. Het ‘aardige’ van de te verwachten griepgolf is, dat alle aanbieders hiermee te maken hebben. Klagen over oneerlijke concurrentie heeft in dit geval dus ook geen enkele zin.

Toch is het niet onlogisch dat de koepel van aanbieders van gehandicaptenzorg zich tot de staatssecretaris wendt. Mevrouw Bussemaker heeft zelf sinds haar aantreden aanleiding daartoe gegeven. Zij laat zich regelmatig negatief uit over marktwerking in de AWBZ, een sector die zich volgens haar hiertoe niet leent.

Handhaven marktwerking AWBZ

Hiermee heeft ze zich in veel kringen natuurlijk geliefd gemaakt. Het bizarre is echter dat haar daden tot dusver het tegenovergestelde laten zien. Zij nam de beslissing de zorgzwaartefinanciering in te voeren. Dat heeft juist het terugdraaien van marktwerking in de instellingszorg onmogelijk gemaakt. Het beleid van de staatssecretaris is duidelijk gericht op handhaven van de marktwerking in de AWBZ.

Bussemakers woorden versus beleid

Met haar uitingen heeft de staatssecretaris de sector de indruk gegeven dat die ‘natuurlijk nog wel’ bij haar kan aankloppen om financiële problemen te laten oplossen. Als de instellingen dat door de dreigende griepgolf ook echt doen, leggen zij opnieuw de tegenstelling bloot tussen de woorden en het beleid van de staatssecretaris. Ik ben heel benieuwd hoelang zij deze spagaat nog kan blijven volhouden.

Anouchka van Miltenburg
Woordvoerder langdurige zorg VVD-Tweede Kamerfractie

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top