BLOG

Macrokorting en overheidstoezicht, de cirkel is rond…

Macrokorting en overheidstoezicht, de cirkel is rond…

In het voorjaar 2004, nu dus tien jaar geleden, vond er een bijeenkomst plaats bij de toenmalige minister van VWS, de heer Hoogervorst, over de invoering van de nieuwe declaratiestructuur voor de medisch specialisten en de ziekenhuizen, bekend onder de naam DBC-systematiek.

Sinds 1994, weer tien jaar eerder, waren er al talloze mensen en adviseurs bezig geweest om deze systematiek van Diagnose Behandeling Combinaties (DBC) op te tuigen. Het doel van deze nieuwe systematiek was bevordering van de marktwerking in de ziekenhuiswereld, de transparantie van kosten en prijzen voor de consument en de integratie van de medisch specialistische hulp en de ziekenhuiszorg.

Vrijheid

In de eerder genoemde bijeenkomst bij de minister met alle koepels en de toenmalige voorzitter van het tarievenorgaan CTG, was iedereen vol vertrouwen dat het allemaal prima zou verlopen. Bewijsmateriaal daarvoor was er niet, goede en representatieve testen waren niet gedaan, maar koepels en minister vonden elkaar in een gezamenlijke agenda: de minister wilde marktwerking en de koepels wilden vrijheid van tarieven en opheffing van het CTG.

Kritiek

In die bijeenkomst werd van de zijde van het CTG een aantal zeer kritische opmerkingen gemaakt ten aanzien van de haalbaarheid van het DBC-systeem. Opmerkingen, die door het CTG steeds gedurende de voorbereidingstijd naar voren waren gebracht, maar die geen enkel gehoor kregen bij koepels en ministerie. De kritische kanttekeningen betroffen onder meer de volgende.

Brute overgang

Het systeem met tienduizenden DBC’s was te ingewikkeld, de overgang was veel te bruut voor de ziekenhuizen, de echte integratie tussen specialisten en ziekenhuizen zou niet tot stand komen en de transparantie voor de consument was er in het geheel niet. Integendeel zelfs. De kosten van het systeem waren volstrekt onduidelijk en de kansen op explosieve groei waren levensgroot.

De aanwezige bonzen van de koepels en de minister en zijn topambtenaren keken meewarig naar deze roepende in de woestijn, bovendien verdacht vanwege vermeend behoud van de eigen machtspositie van het CTG.
De conclusie van de bijeenkomst was dat het DBC-systeem met vertrouwen kon worden ingevoerd.

Kostbare mislukking

Het is nu (bijna) voorjaar 2014, weer tien jaar later. Men zou zeggen tijd om de hele gang van zaken rond de invoering en de voortgang en realisatie van het DBC-systeem te evalueren. In deze tien jaar is het DBC-systeem symbool geworden van een zeer kostbare mislukking van een financieringssysteem voor de medisch specialistische zorg. Vrijwel alle doeleinden zijn niet bereikt en het systeem was onderhevig aan grote kritiek van alle betrokken partijen. Dezelfde partijen die destijds het volle vertrouwen hadden in de goede afloop van het avontuur. In het kort kan na tien jaar het volgende worden geconstateerd.

Macrobudgetkorting

Het DBC-systeem was veel te ingewikkeld, en is in de loop der tijd gewijzigd in het zogenaamde DOT-systeem, waarover partijen nog steeds zeer kritisch zijn. De beoogde transparantie is er in het geheel niet. De patiënten begrijpen er helemaal niets van, de ziekenhuizen hebben nauwelijks inzicht in de kosten/baten en de cash flow rond het systeem, de verzekeraars zijn evenzeer zeer kritisch over de inzichtelijkheid van de prijzen en producten en de beoogde integratie tussen specialisten en ziekenhuizen is nog steeds niet tot stand gebracht. Tenslotte zijn de onzekerheden rond de groei van de kosten door de minister van VWS te lijf gegaan met een klassiek instrument uit de CTG tijd: de macrobudgetkorting.

Mantra’s

In de afgelopen tien jaar heb ik vele blogs en columns gewijd aan de gezondheidszorgen in het algemeen en aan het ziekenhuisbedrijf in het bijzonder. De geschiedenis herhaalt zich is een oud gezegde en dat is zeker ook het geval met het beleid inzake de zorg. Veelvuldig worden dezelfde mantra’s gebezigd waarbij het zogenaamde belang van de patiënt voorop zou staan. Veelal was niet het belang van de patiënt, maar de agenda van de belanghebbende machtsposities leidend voor het beleid. De overheid wilde van het kosten probleem af. De koepels wilden vrijheid en verlost worden van het strakke tariefregime, de verzekeraars wilden meer macht hebben.

En nu liggen er weer brieven van de minister over weer dezelfde onderwerpen, de integratie van specialisten en ziekenhuizen moet nu in 2015 gaan plaats vinden, de scherpe kantjes van de mededinging worden weer bijgevijld en last but not least het toezicht op het onderhoud van het DBC/DOT-systeem komt weer in handen van de overheid, lees de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), rechtsopvolger van het CTG. Tien jaar geleden waren partijen mordicus tegen een toezichtfunctie van het CTG op het DBC-systeem. Nu partijen hebben gefaald, mag de overheid het weer doen.

Voor mij persoonlijk was dit laatste feit een soort signaal dat de cirkel weer rond was en het tijd werd om te vertrekken. Dat gelijk hebben en gelijk krijgen niet hetzelfde is, is een les die ik al lang geleerd heb, maar voor de laatste keer mag een columnist zich zelf gelijk geven.

Het ga u allen goed.

Rob Scheerder, Health Columnist

 

17 Reacties

om een reactie achter te laten

Mitrasing

18 januari 2014

Onverdraaglijke realiteiten zijn de bron van vele mythen. DBC mythe werd deels opgevolgd door de DOT mythe.

ANH Jansen

18 januari 2014

Dank voor deze inbreng. Prima blog.

Cirkel is rond? Zijn we terug bji AF op het ganzenbord?

50% van het budget cure gaat naar de ziekenhuizen. Die 50% wordt nu weer 100% gereguleerd. De overige 50% van de cure is Eerste Lijn. Daarvan wordt 80% gereguleerd. De rest is marktwerking, vrije prijzen, mits het budget niet wordt overschreden.

Voor die 20% is er een heel systeemmodel opgetuigd met zorgverzekeraars die met elkaar zouden moeten concurrereren om de gunst van met de voeten stemmende verplicht verzekerden.

Kosten? Baten? Kosten van beheer, beleid en advisering van het zorgstelsel stijgen meer dan de totale kosten van de zorg. Nog even en die kosten verdringen de zorg voor de burgers in dit land. Zie de begroting van VWS en de balansen van de verzekeraars en consultancy bedrijven.

Laat Rob Scheerder nu even zijn karwei afmaken en even doorpakken voordat het te laat is. 2016 is uiterste datum waarop de terugval optie van nota bene VVD'er Hans Hoogervorst kan worden ingeroepen.

Zijn we dan terug bij AF? Neen, een nieuw begin. En nu goed aanpakken en vasthouden die lijn.

En laat dan ook direct het systeem van wisselende topambtenaren los. Die carroussel is de bron van alle ellende. Niet voor niets is het Scandinavisch Model het door WHO/OESO aanbevolen model. Kennis van zaken en vaste lijn. KISS principe daadwerkelijk doorvoeren in plaats van met de mond beleiden.

En de eindverantwoordelijkheid leggen waar die hoort in de Zorg: bij de Overheid/Volksvertegenwoordiging, bottom up!

Succes verder.

Patiencen is ook leuk.

Leuker dan Ganzenborden in je eentje.

Mitrasing

18 januari 2014

Weblog Laurens Baas op vrijdag, 17 januari 2014: DBC/DOT: ontluisterend

Deze week mocht ik met twee klinisch geriaters een opleidingsdag voor 5e jaars AIOS klinische geriatrie begeleiden. Het thema was: management van ziekenhuis en vakgroep. Hartstikke leuk om daarin thema's als communiceren, onderhandelen, conflicthantering en samenwerking te mogen behandelen.
Als grondlegger van het DBC-gedachtegoed heb ik die dag met een bijzonder "oor" geluisterd naar de uitleg van het huidige DBC/DOT-systeem door een van de geriaters. Een kenner op dat gebied. Wat hij presenteerde is zelfs voor mij als betrekkelijke insider haast niet meer te vatten. Volstrekt onduidelijk is geworden welke doelen gediend zijn met dit gedrocht. Niet de doelen die het ooit moest dienen en waarvoor het is bedacht: transparantie, lokale kostendekkende prijsvorming, zorginhoudelijke benchmarking, interne allocatie van kosten aan behandelprocessen.
Als we toch eens op een rijtje zouden zetten wat het de sector, dus de premiebetaler, tot nu toe heeft gekost. Als we de frustratie en irritatie (let wel: rendementsverlies!) van al die mensen in de ziekenhuizen, van medisch specialist tot ICT-er, in geld zouden kunnen uitdrukken en als we oprecht zouden kunnen zijn in wat het nu werkelijk heeft opgeleverd.
Dan zou er maar één conclusie mogelijk zijn: het is ontluisterend.
Wie in het beleidsveld durft dat ook eens te zeggen? Of durft te vragen om een evaluatie? Dat is gebruikelijk bij projecten vanaf een paar duizend euro. We praten hier over een megaveelvoud daarvan. Er zijn parlementaire equètes voor minder gehouden.
Bron: http://www.managementinverbinding.nl/weblog

Zo is het maar net: hoeveel fyra's en JSF enquêtes gaan er in een zorg enquête? Vele!

Frank Conijn - www.gezondezorg.org

18 januari 2014

Het DBC/DOT-systeem is inderdaad een mislukking geworden. De inhoudelijke systeemzwaktes ervan zijn inmiddels ook bekend; zie daarvoor http://www.gezondezorg.org/geschiedenis.

Dhr. Jansen stelt echter impliciet dat teruggang naar een single, publieke zorgverzekeraar de oplossing is: "2016 is uiterste datum waarop de terugval optie van nota bene VVD'er Hans Hoogervorst kan worden ingeroepen." Zo'n zorgverzekeraar zou Nederland inderdaad weer moeten krijgen, maar om andere redenen.

Immers, een combinatiestelsel van zo'n zorgverzekeraar en DBC/DOT is ook mogelijk. Het gaat er hier dus om wat voor ziekenhuisfinancieringssysteem er moet komen, niet om wie de (directe) financier moet worden.

En misschien denk ik er te licht over, maar 'im Grunde genommen' hoeft het naar mijn mening niet ingewikkelder te zijn dan dat er per medische diagnose (of groepen daarvan) tarieven worden vastgesteld. Ongelooflijk maar waar, is dat nu *niet* het geval -- zie http://www.dirkseholding.com/webblogs/Verschrijving%20en%20de%20nota.pdf.

ANH Jansen

18 januari 2014

Terug naar AF? Neen. We gaan de boer op met het systeemmodel als het aan de partijen ligt die er toe doen.

http://www.zorgvisie.nl/Financien/Nieuws/2014/1/Vermarkt-Nederlands-zorgsysteem-tot-exportproduct-1446744W/

"Nederland kan goed geld verdienen aan zijn kennis over hoe de zorg moet worden georganiseerd. Ondernemers moeten nadenken hoe zij het zorgsysteem als exportproduct kunnen vermarkten. Dat stelt Eric Bartelsman, hoogleraar macro-economie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, in het FD."

"Bartelsman prijst de hervorming van de curatieve zorg in het dagblad. 'De kern is verplichte basisverzekering voor elke Nederlander, de driehoek tussen patiënten, zorgaanbieders en verzekeraars, en de Nederlandse Zorgautoriteit die dit evenwicht bewaakt.' Hij wijst daarbij naar een onderzoeker uit Chicago die aantoont dat dit systeem ervoor zorgt dat de betere ziekenhuizen groeien en de slechtere hun deuren moeten sluiten."

--Altijd merkwaardig dat Amerikaanse Economen steeds worden aangehaald, ook al is het N=1, om het NL systeemmodel te verkopen.

Bartelman moet er dan wel wat bijverkopen: 'Gedogen".

Zonder "Gedogen' werkt het model niet.

En we moeten nog wel even wachten met de verkoop van dit product: de effecten van de afschaffing van alle ex post risico vereveningen met een altijd imperfecte ex ante verevening gecombineerd met een acceptatie plicht en een budget voor private verzekeraars op de kwaliteit en kwantiteit van de geleverde en ingekochte zorg.

Gaan we dan oversterfte en vermijdbare sterfte 'gedogen"?

CZ neemt alvast een voorschot op afstoten van voorzienbaar verlieslatende verzekerden.

Hoe? Dat is nu al zichtbaar voor de werkvloer. Na 1 jaar voor de toezichthouder en na weer 1 jaar voor de wetenschappers.

W vd Ven heeft het als enige door, maar zijn subtiele waarschuwingen worden niet gehoord.

Wellicht moet Nederland inderdaad de boer op met zijn zorgstelsel en als er geen kopers zijn toch eens gaan nadenken of het product toch niet deugt.

Kaspar Mengelberg

19 januari 2014

Geachte heer Scheerder,
Veel dank voor uw belangrijke verhandeling. U kunt het weten, u was er als voorzitter van het CTG bij.
Onder meer vanuit het professionele netwerk DeVrijePsych (www.devrijepsych.nl) zijn in vele toonaarden bezwaren tegen de DBC-systematiek naar voren gebracht. Financiële en beleidsmatige machthebbers van de zijde van overheid en verzekeraars zijn hiervoor, tot op de dag van vandaag, volstrekt doof (geweest). De rechter gelukkig niet.
Jammer dat dit uw laatste column is.

'Do not go gentle into that good night
Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light...'.
Dylan Thomas

Nogmaals dank, en vele goede jaren, met vriendelijke groeten,
Kaspar Mengelberg, psychiater

Ir. van de Laan

20 januari 2014

Leve de marktwerkking dus. En hoevelen zijn er al niet op de werkvloer afgeschopt? Gewoon met valse beschuldigen ontslagen? Vooral door zorgondernemer Winter die loeihard heeft gesteld op een specialistencongres de mening verkondigde:'de marges zijn ruim' we kunnen allemaal ( specialisten) heel veel geld verdienen'. En: 'ik wil de grootste worden en ga met iedereen vol de concurrentie aan'.
Er zijn specialisten en verpleegkundigen die het niet meer na kunnen vertellen. Gebroken door deze perverse marktwerking fanaat. Het zou me niet verbazen als Den Haag hem ook nog eens een standbeeld gaf.
Het was al duidelijk vanaf het begin: 'ik geloof niet in een god, als je s'morgens in de spiegel kijkt, dan weet je wie god is'.
Samen met de Boer van de ING en Kalbsfleish de meineed plegende rechter een onverslaanbaar trio.
Voeg daarbij wat gesjpoemel van een ex-CDA wethouder Schram met schulden die plots aandelen worden en u begrijpt het wel.
En we noemen het 'creatieve destructie'. Misselijkmakend dit stiekeme gedoe en een non-stop ergernis voor de integere werkers in de zorg. Die worden dan op straat gezet al of niet pal voor hun pensioen. Zelf gaan deze monsters nog vrijuit ook.
De enige met schone handen in het SLZ drama, het eerste 'experiment', is uiteindelijk Mw. Erbudak , een vrouw met een discutabel verleden notabene!

tjark reininga

20 januari 2014

inderdaad, een roepende in de woestijn. en hoewel we graag denken dat woestijnen vooral leegte te bieden hebben, bewijst Rob Scheerder eens te meer dat deze woestijn eerder overvol is. en nog steeds groeit. een uitdaging wellicht, voor een tuinman, maar die zal Sisyfus naar de kroon moeten steken.

Dank dat je Sisyfus hebt willen zijn, Rob Scheerder, het ga je goed.

Tjoeng

20 januari 2014

Toch is 10 jaar niet lang om je gelijk te krijgen...
Het ga je goed, van langs de kant de zorg te volgen. Dank.

Anoniem

21 januari 2014

Hans Hoogervorst verdient de kogel. Wie?

Anoniem

21 januari 2014

Vrijwel alle olie exporterende landen hebben gratis onderwijs en gezondheidszorg. Nederland met zijn gasbel weet het niet verder te brengen met elkaar dan bevingen op de schaal van Richter bijna 5 in het Groningse.
Tien peperdure jaren. En ontzaglijk veel leed voor vele harde werkers die de zorg uit getrapt werden. Per jaar 3000 onnodige doden. Velen aan de top die frauderen.

De Vries

21 januari 2014

Deze man moet voor het Internationaal Strafhof te Den Haag. Misdaden tegen de Nederlandse premie ophoesteEn nou afhaken terwijl hij de kennis heeft om heeeeel lastige vragen te stellen aan VVD hotemetoot Mevr. E. Schippers?

Het Nederlandse bestuur? Volkomen vergiftigd en verrot tot op het bot met de VVD waan van de marktwerking.

Parlementaire enquete NU!
En ook gelijk over de EU, eruit met ons voor Nederland verzuipt in de schuldenlast opgedrongen door de zuidelijke lidstaten. Wacht maar VVD/PvdA! Dit jaar komt de enorme klap met de verkiezingen voor jullie. Nog erger dan het uitschot uit O Europa deze bestuurders maffia.

Anoniem

21 januari 2014

Wat IEDEREEN in de EU boven het hoofd hangt. Een verplichte bijdrage van elke EU burger aan de schuldenlast opgelegd door het IMF:



De EU eist bij monde van Commissaris Viviane Reding dat de lidstaten nog dieper snijden in hun sociale zekerheid. Reden: de armoedemigratie heeft dermate grote vormen aangenomen, dat het huidige niveau niet meer houdbaar zou zijn. Wat Reding er natuurlijk niet bij verteld is dat het juist de EU is geweest die jarenlang eiste dat de grenzen open moesten voor massale immigratie, en bovendien precies wist wat voor verwoestende uitwerkingen dat op onze sociale zekerheid zou hebben.

In een interview met de krant Schweiz am Sonntag noemde Justitiecommissaris Reding de 'te royale sociale systemen' van veel EU-landen een 'probleem', aangezien 'iedere immigrant al gelijk ondersteuning krijgt'. De lidstaten moeten dat 'probleem' wel zelf oplossen, vindt ze, want aan het recht op het vrije verkeer van personen -zoals de Roemenen en Bulgaren die nu ongehinderd op uitkeringsjacht kunnen in het rijkere Noorden en Westen- mag niet worden getornd.

EU noemde uitkeringstoerisme eerder 'mythe'

Tot nu toe heeft de EU echter steeds volgehouden dat armoedemigratie en uitkeringstoerisme niet bestaan, en bleef het eisen dat de lidstaten hun grenzen volledig openen voor burgers uit de nieuwe, armere EU-landen. De reden die Brussel gaf was het zogenaamde 'tekort aan vakmensen'. Toen Groot Brittannië, waar het sociale systeem langzaam maar zeker aan het instorten is, om die reden paal en perk aan de massale immigratie wilde stellen, beweerde de EU dat de Britse regering de 'mythe' verspreidde dat immigranten uitsluitend voor de hoge uitkeringen naar het land trekken.

Nu krijgen de Britten alsnog deels gelijk van commissaris Reding. Ze vind dat iedere lidstaat immigranten 3 maanden een uitkering moet geven, waarna ze met bewijs moeten komen dat ze over 'voldoende middelen' beschikken om in hun eigen onderhoud te voorzien. Vorig jaar wilde Reding zo'n automatische uitkering nog verlengen van 3 naar 6 maanden.

Arbeidsmigratie is wel hoog nodig, zei Reding, omdat er zo'n 2 miljoen niet vervulde vacatures in de EU zijn. 'Komt het tot misbruik, dan moet dat worden bestreden,' vulde ze aan. Haar eis om verder te snijden in de sociale zekerheid heeft echter nauwelijks iets met deze arbeidsmigranten te maken, aangezien die nog maar een klein percentage van het totaal aantal werknemers vormen.

Kosten immigratie veel hoger dan toegegeven

Uit deze Duitse documentaire blijkt onomstotelijk dat de kosten van immigratie vele malen hoger zijn dan door de politiek wordt toegegeven. Bovendien zijn er maar liefst 26 miljoen werklozen in de EU, en blijkt uit alle statistieken dat het vooral slecht geschoolde immigranten van buiten de EU zijn die een onevenredig groot deel hiervan uitmaken. Reguliere media berichten daar doorgaans niet over, omdat dit niet 'politiek correct' is, en ze anders een 'reprimande' van de overheid riskeren. Door sommigen wordt zelfs de gedachte verspreid dat we nóg meer mensen van buiten nodig hebben om onze sociale zekerheid 'overeind' te houden.

Niet op zoek naar werk, toch uitkering

Op 11 januari berichtten we dat juristen van de EU-Commissie hebben bepaald dat ook EU-migranten die niet op zoek gaan naar werk, recht op een uitkering hebben. Dat oordeel was rechtstreeks in tegenspraak met de wetgeving in diverse EU-landen, waaronder Duitsland en Nederland. Autochtone werklozen kunnen zich nu terecht afvragen of zij, wijzende op dit besluit, wél verplicht kunnen worden om werk te zoeken of aan te nemen.

Nog strengere bezuinigingen

Wat commissaris Reding feitelijk eist is niets anders dan een nog strengere bezuinigingskoers. Met het oog op de enorme schuldenlast in de EU, die de afgelopen jaren mede dankzij alle reddingsmaatregelen voor Griekenland en de banken nog veel hoger is geworden, zou de met name in Zuid Europa veel te ruimhartige sociale zekerheid niet meer te betalen zijn. Ook het IMF kwam onlangs tot die conclusie, en stelde dat de EU niet anders zal kunnen dan een verplichte dwangbijdrage van alle rekeninghouders op te leggen.

Harry Suykerbuyk

26 januari 2014

Beste Rob,

Met veel plezier heb al die jaren je columns gevolgd. Ik heb veel waardering voor je scherpe analyses vanuit het bestuurlijke en politieke perspectief, vaak gekruid met een snuifje cynisme en een toefje ambtelijke humor. In een enkel geval betrof het een onderwerp waarin je zelf in het verleden de weg was kwijtgeraakt, maar soit.

Was het niet in 1987 dat er een bijeenkomst plaats vond met de minister en zijn ambtenaren waarin Wisse Dekker zijn blauwdruk ‘Bereidheid tot verandering’ toelichtte, het basisdocument voor de latere zorgverzekeringswet? Hij kon rekenen op een instemmende houding. Ook ambtelijk zagen velen het voordeel in van de introductie van gereguleerde competitie. En voor concurrentie tussen ziektekostenverzekeraars, destijds bijna 50 in getal.

Daar werd de (eerste) cruciale denkfout gemaakt. ‘De’ markt heeft een broertje dood aan concurreren. Het aantal verzekeraars is gekrompen tot een getal dat past bij een perfecte oligopolie. Het idee van marktwerking is een fictie gebleken. Halfslachtige pogingen tot politieke ‘window dressing’ kunnen dat niet verhullen. De mislukking van de DBC-systematiek is feitelijk niet meer dan een logisch sequeel.

Het ga je goed.

Arno Barendregt

26 januari 2014

Beste Rob,

Ik was er destijds als Algemeen Secretaris van het CTG zoals je weet ook bij en op je beschrijving en analyse is weinig af te dingen. Echter gelijk hebben en gelijk krijgen zijn inderdaad heel verschillende dingen. Nog sterker, er zal je ook nog worden verweten dat je je gelijk alsnog constateert!

Frans Jaspers, oud-ziekenhuisbestuurder

26 januari 2014

Beste Rob,
Jammer, ik zal je columns gaan missen. Als geestverwant altijd prettig als iemand anders je eigen visie en opvattingen eloquent weet te vertolken. En het regelmatig wat optredend cynisme misstond ook niet! Zoals je zelf aangeeft, of je schrijfsels politiek effectief waren?
Misschien stop je er te vroeg mee. Op landelijk niveau wordt de beleids-, en regiefunctie steeds meer gemist. Op meerdere beleidsterrein wordt er weer gezocht naar richtinggevende visies. In de zorg komt het thema "regio" weer op de agenda. Dan liggen er nog steeds interessante adviezen van CvZ, CTG, RVZ en GR uit de zeventiger en tachtiger jaren, die zo uit de kast gehaald kunnen worden.
Zie de revival van het rapport van de Cie Dunning ("Kiezen en delen"). Aan die "erfenis" heb jij je portie wel bijgedragen.
Het ga je goed.

DGo

26 januari 2014

Deze uiterst ware blog van de heer Scheerders en de reacties lijken een beetje op een reünie. Met elkaar terug kijken op hoe het is geweest. Waarom 'we' vonden dat het anders moest etc.

Ook de schrijver van deze reactie kent nog de tijd dat er hoogstens 1,5 dag nodig was om een budget voor het nieuwe jaar berekend en vastgesteld te krijgen. Tja, de heer Scheerders (en zijn voorgangers) had daarvoor enkele nijvere onderhandelaars en rekenaars aan het werk.
Daarna kon in het ziekenhuis de blik weer op verbetering van de zorg worden gericht.

Er waren in totaal ca. 50 medewerkers bij het CTG (en zijn voorgangers) bij de totstandkoming van ziekenhuistarieven en -budgetten betrokken. De NZa heeft nu een veelvoud aan medewerkers, met een 3-koppig college van bestuur met auto en chauffeur.
Daarnaast zijn er vele medewerkers bij de zorgverzekeraars die lijken hun best te doen om het onderhandelingsproces met de ziekenhuissector zo ver mogelijk te laten uitlopen.

Zoals de heer Scheerders beschreef zijn er destijds vele waarschuwingen aan het adres van de minister, maar ook van de NVZ geschreven. Destijds was het echter 'not done' om openlijk kritiek te uiten. Dat werd als negativisme afgedaan.

Wat zien we dus nu gebeuren? De heer Scheerders beschrijft het haarfijn. Inmiddels is het zo lang geleden dat de meesten niet meer weten hoe 'het' tot stand is gekomen. Langzaam wordt het destijds ingezette marktmechanisme weer teruggedraaid. Op zich een goede beweging echter het zou beter zijn wanneer iedereen, ook alle VVD-ers (Incl. mevr. Schippers), erkent dat de heer Hoogervorst een knoepert van een inschattingsfout heeft gemaakt. Het is te lang geleden dat zoiets hem nog zal worden aangerekend. Ik denk dat de misstap inmiddels verjaar is. En anders hebben de politici toch een geheugen van een goudvis.

De DBC/DOT-problematiek dient niet met patchwork te worden hersteld. Laat VWS nu het lef heben om het roer geheel om te gooien en weer terug te gaan naar een structuur waarin de zorgverleners worden afgerekend op hun echte productie en dus niet op een verzameling van schijnbehandelingen. Verder bepaalt VWS een maximum aan het macrobudget.

Nog beter zou zijn om het 'Golfbaan-akkoord' van destijds weer leven in te roepen t.w.: het budgetniveau van afgelopen jaar met slechts een indexering voor 2014 en 'klaar is Kees'. Of is dat te simpel?

Top