BLOG

Waar gaat het zorgverzekeraars nu echt om?

Waar gaat het zorgverzekeraars nu echt om?

Pakken de verzekeraars eindelijk hun regierol eens ferm op en Zorgland Nederland is meteen in rep en roer. SEH’s moeten gesloten worden, IC’s moeten dicht en complexe ingrepen moeten zoveel mogelijk op één plek in een regio gebeuren.

Het meest in het oog springend is de concentratie van de CVA zorg (Cerebro Vasculair Accident ofwel zorg na een beroerte), die al rond lijkt in de regio Rotterdam. De emoties laaien hoog op en het verstand gaat op nul. Maar wie rustig blijft nadenken ontdekt dat er iets raars aan de hand is.

Concentratie van CVA zorg is volstrekt zinloos. Het betreft hier namelijk in het geheel geen complexe ingreep. Een kind kan de was doen. De neurologen uit het Rijnland ziekenhuis hebben dit in Medisch Contact al mooi beschreven. Verder is vooral tijd belangrijk; hoe sneller behandeld wordt hoe beter, dus het verkorten van de reistijd door juist niet te concentreren is daarmee bewezen beter. Bij CVA zorg hebben we hele goede kwaliteitsindicatoren. We weten dus precies waar het goed gedaan wordt. Dus waarom terugvallen op één enkele hele globale, botte en in vele gevallen niet gevalideerde kwaliteitsindicator namelijk: “hoe meer hoe beter”? Kiezen voor instellingen met de beste resultaten is begrijpelijk. Kiezen voor concentreren, dus een langere reistijd en daardoor een latere en daarmee slechtere behandeling, is onbegrijpelijk. Dat weten de verzekeraars ook wel, want die hebben zich de afgelopen jaren behoorlijk ingelezen in de zorg.

1 aprilgrap

Er moet dus gewoon wat anders aan de hand zijn. Mijn eerste serieuze werkhypothese is dat het hier een zeer goed uitgewerkte 1 aprilgrap betreft. Hij voldoet als dat het geval is namelijk wel aan alle belangrijke kwaliteitscriteria. De eerste is dat je hem tijdig moet inzetten. De laatste week van maart is echt te laat; zelfs de grootste sukkel heeft hem dan door. Twee maanden is mooi: Over twee maanden komen we met het definitieve plan! Niemand heeft door dat het dan 1 april is. Ten tweede moet je mensen emotioneel echt hard raken; daarvan gaat het verstand namelijk op nul. En al zeker het tijdsbesef. Ook dat is helemaal gelukt. Als je tegen een medisch specialist zegt dat hij weer moet stoppen als hij net met zijn team en met veel inspanning een heel mooi en super functionerend multidisciplinair zorgtraject heeft opgezet met mooie scores op de kwaliteitsindicatoren, dan komt dat heel erg hard aan. Vooral als de patiënten zonder ook maar naar de kwaliteit te kijken naar een willekeurige concurrent gaan. Als laatste moeten een aantal betrokkenen het spel wel goed meespelen. Bijvoorbeeld de overheid en vooral Tweede Kamerleden die roepen dat het goed is dat de verzekeraars hun rol eens oppakken en dat ziekenhuizen niet moeten zeuren. Of een ziekenhuisdirecteur die zegt dat het goed is voor de kwaliteit als alle zorg uit de regio naar zijn ziekenhuis komt. Ik ben een groot liefhebber van de betere 1 aprilgrap, dus ik kan er wel om lachten.

Onderhandelingsstrategie

Maar er is nog een werkhypothese. Recent zag ik de film Django Unchained, een zeer bloederige Western met een inkijkje in de slavernij rond 1850. In deze film speelde een interessante onderhandelingsstrategie een belangrijke rol. Als iets voor jou van onschatbare waarde is en voor de eigenaar heel weinig waard is, dan loop je het risico dat de eigenaar daar heel veel voor gaat vragen. Hij heeft immers niks te verliezen en weet wel heel goed hoe belangrijk de deal voor jou is. De hoofdrolspeler wil in dit geval zijn vrouw terug die als slaaf voor de eigenaar heel weinig waard is. Om het risico van een veel te hoge prijs te vermijden verzint de tweede hoofdrolspeler als afleiding een andere, maar net wel betaalbare deal, waar voor beide partijen veel op het spel staat. De bedoeling is dan om elkaar met die andere deal bezig te houden, daarin ook een verlies te nemen, om vervolgens in de slipstream aan het einde van de onderhandelingen de belangrijkste deal (de vrouw) terloops en vooral voor redelijke prijs mee te nemen. Leonardo DiCaprio, in de derde hoofdrol als goedaardige slechterik, heeft het als verkoper aan het eind helaas door en er volgen bloederige vuurgevechten. Dat moeten we natuurlijk in ons geval niet hebben.

Wat willen de zorgverzekeraars?

Dus als we de analogie doortrekken dan is de vraag; wat willen de verzekeraars van ons dat voor hen heel veel waard is en voor ons als zorgverleners niet? Suggesties mogen uiteraard als reactie hieronder toegevoegd worden.

Jaap van den Heuvel
Lid raad van bestuur Stichting Reinier Haga Groep

18 Reacties

om een reactie achter te laten

Vellekoop

6 februari 2014

"Chris Oomen" (zorgverzekeraar DSW) "kraakt spoedzorgplan"
(Zorgvisie)

Als het inderdaad een 1 april grap is, dan is het wel een hele goeie. Want dan weet zelfs één van de zorgverzekeraars zelf niet dat het slechts een grap is!

rasenberg

6 februari 2014

Intressante theorie. Het gedrag van de verzekeraars zou je dan wel als "provocerend" moeten kwalificeren denk ik. Misschien is het beter niet te veel te theoretiseren en ons voor te bereiden op de inhoudelijke discussie die onvermijdelijk nog gaat volgen.

Alberts

6 februari 2014

Leuke blog,
op de analogie doordenkend als klinisch psycholoog: door zichzelf als handelingsbekwaam op te stellen bereiken patiënten dat anderen de verantwoordelijkheid overnemen en zelf achterover kunnen gaan leunen. Betrekking hebbend op de ZV: de zorg wordt dan voor hen vormgegeven en georganiseerd, schuiven de verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid jegens verzekerden dan ook af en hoeven enkel nog als veredeld administratiekantoor op te treden, kunnen taken schrappen en daarmee personeel ontslaan en nog meer winst maken.

Frank Conijn

6 februari 2014

Leuke en terechte blog van Van den Heuvel, maar ik ben het op één ding niet met hem eens: dat de zorgverzekeraars zich de afgelopen jaren *behoorlijk* hebben ingelezen in de zorg.

Dat is heel amateuristisch gebeurd. We konden dat al zien aan de CZ-opstelling inzake borstkankerzorg, en inzake de spoedzorg is het nog erger omdat het levensbedreigende zaken betreft.

Het is niet dat ik tegen een landelijke zorgregie ben, integendeel. Iemand zal toch de zorg moeten verdelen over het land, want we kunnen niet in elk ziekenhuis een heupvervangingsteam hebben. Dat wordt veel te duur, als men dan al de minimale vaardigheid ontwikkelt/behoudt.

Maar ZN, de ontwerper van het spoedzorgplan voor Zuidwest-Nederland, maakt hier een potje van, vriendelijk uitgedrukt. Men neemt de 'easy way out' m.b.t. de door de politiek vastgestelde maximale rijtijd, interpreteert wetenschappelijke literatuur verkeerd, en zit vast in traditionele denkpatronen.

Voor de details en hoe het ook kan en zou moeten, inclusief een zorgconcentratiematrix, zie de pagina Zorgconcentratie op http://bit.ly/1jj2ogI (eigen site).

Otto Reuchlin

7 februari 2014

Kun je je als directeur van een zorginstelling niet meer voorstellen dat iemand zonder kaarten in de mouw een voorstel doet? Wellicht zijn er andere goede argumenten voor concentratie van CVA-zorg. Wellicht blijkt na een goede uitwisseling van argumenten dat je het niet moet doen. Gewoon met elkaar mogelijkheden verkennen om tot meer kwaliteit en doelmatigheid te komen is toch niks mis mee? Gewoon naar elkaar luisteren? Eigenlijk is het allemaal niet zo ingewikkeld. We maken het ingewikkeld. Je zou bijna gaan denken: heeft Jaap van den Heuvel een onuitgesproken reden om het onnodig ingewikkeld te maken? Maar laat ik niet in dezelfde valkuil duiken.

Roldaan Sr

7 februari 2014

Uitstekend verhaal, gevat in een ironisch sausje. De argumenten, waarmee wordt aangegeven dat het onzinnig is dit plan door te voeren, lijken mij valide. M.b.t. het commentaar van de heer Reuchlin: daar wringt nu juist de schoen. Er wordt niet overlegd, er wordt niet geluisterd, men verdiept zich niet in de inhoudelijke aspecten van het probleem (de heer Conijn wijst terecht op het laatste punt). Dat is de basis van de boosheid en frustratie, die aan blogs, zoals die van Jaap van den Heuvel ten grondslag ligt. Kafka draait zich glimlachend om in zijn graf.

Peter Koopman

7 februari 2014

Vermakelijk, maar deze benadering blijft nog aan de oppervlakte. Je bezig houden met bekostiging van zorg is op zich niet leuk, want het betreft slechts het middel en niet het doel, je voelt dat je van marginale betekenis bent. Overcompensatie door (pest)macht uit te oefenen kan dat gevoel maskeren. Wat vindt men van deze verklaring? Ik weet dat verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten veel beleven aan de intrinsieke waarde van hun beroep vandaar deze verklaring.

Mauk van Heemstra - ZorgSteedsBeter

7 februari 2014

Zo leren we weer relatieveren Jaap!
Heerlijk.
Dan worden zaken weer bespreekbaar, zoals je uit bovenstaande reacties merkt.
Complimenten!

Dijkstra

7 februari 2014

Van den Heuvel moet volgens mij het blog van Adema (5 minuten later gepost zo te zien) lezen. Daar zit de fundamentele vraag die je moet gaan oppakken, en pas dan kom je bij uitwerking waar Van den Heuvel het over heeft denk ik.

DGo

7 februari 2014

Tja Jaap, was het maar zo eenvoudig uit te leggen zoals jij doet.

Jij denkt nog dat zorgverzekeraars humor hebben. Dat is hooguit Chris Oomen, maar hij zal je al hebben gebeld om je uit je droom te helpen. Hij zal je hebben uitgelegd dat zijn eerdere reactie en afstand nemen van de snode plannen van zijn collega's niet een afleidingsmanoeuvre is geweest. Chris kwam waarschijnlijk in het een of andere overleg tot de ontdekking dat zijn collega's echt tot kapitaalsvernietiging willen overgaan.
NB Je weet nu ook waarom ik bij DSW verzekerd ben.

Maar ik zal het anders benoemen en niet vanuit de financiële hoek. De zorgverzekeraars zijn echt van plan om uitermate goed functionerende opvang van CVA-patiënten de nek om te draaien. Misschien niet in de omvang als door hen geschetst, maar toch. De bedenkers hebben blijkbaar de gevolgen van een niet tijdig behandelde CVA nog niet in hun directe omgeving ervaren. Anders zouden er meer Chrissen opstaan en ten strijden trekken.

Wat is er aan de hand? Ik denk namelijk dat de zorgverzekeraars goed naar de politiek hebben gekeken. Dat uiteraard op advies van alle ex-ministers en kamerleden die hun (financiële) heil bij zorgverzekeraars hebben gezocht.

In Den Haag weet men toch al heel lang dat, wanneer je iets onsympathieks wil bewerkstelligen, je moet overvragen/ overdrijven. Je wilt 100, je dient een verzoek/ motie/ etc. in met als uitkomst 150, dan wordt het uiteindelijk 85. De bedreigde 'diersoort' is tevreden want het onheil is toch voor bijna 50% afgezwakt en de veroorzaker van het dreigende onheil is ook tevreden want hij/ zij heeft toch mooi bijna 100% binnen gehaald. En dat alles staat goed op je CV.

En wanneer je dat allemaal niet gelooft wil ik het je wel persoonlijk komen uitleggen :).

DGo

7 februari 2014

En wat betreft de reactie van #9.

Wout Adema heeft inmiddels toch ook ervaren dat hij zijn kwaliteiten niet langer wil laten verzuren bij Achmea.
Nog even volhouden Wout, op 1 april a.s. ben je weer aan de slag in een echt ziekenhuis.

Oeps, of is dat wel een echte 1 april-grap?

Sonneveldt

7 februari 2014

Het contrast tussen de reacties van Otto Reuchlin en Roldaan Sr. raakt de kern van het probleem.
Al jarenlang gaat het in het debat over de zorg nauwelijks meer over het evenwicht binnen de driehoek kwaliteit, toegangkelijkheid en betaalbaarheid,
Betaalbaarheid - onder de titel van kostenbeheersing - is in iedere politieke en bestuurlijke discussie leidend en toegangkelijkheid en kwaliteit worden gezien als afgeleiden daarvan.
Het is niet voor niets dat de poilitiek aan de verzekeraars vele malen meer macht over de toekomst van de zorg heeft gegeven dan aan de professionals of de zorgvragers en dat argumenten van profesionals en zorgvragers stelselmatig worden benaderd als niet kosteneffectief en dus niet serieus te nemen.
Het feit dat een kleine verzekeraar als DSW het aandurft om wel serieus naar alle drie de punten van de driehoek te kijken, terwijl dat door de grote verzekeraars en VWS wordt genegeerd toont alleen maar aan dat het ook anders kan.
Ook bij VWS hebben de economen een hogere status dan de zorgprofessionals, zodat we er niet op hoeven te rekenen dat VWS voor het belang van toegangelijkheid en kwaliteit op zal komen.
De woede vanuit zorgprofessionals en zorgvragers over het gedrag van de grote verzekeraars en VWS begrijp ik wel. Maar gezien de zeer brede steun in de Kamer voor steeds verdergaande bezuinigingen - ook daar zijn economen in de meerderheid - zal het eem machteloze woede blijven. Hoe goed de argumenten ook zijn: toegankelijkheid en kwaliteit zullen het afleggen tegenover de rekenmeesters. Dat geldt voor de SEH, maar bijvoorbeeld ook voor het uitkleden van de AWBZ.

DGo

7 februari 2014

En wat betreft de reactie van #9.

Wout Adema heeft inmiddels toch ook ervaren dat hij zijn kwaliteiten niet langer wil laten verzuren bij Achmea.
Nog even volhouden Wout, op 1 april a.s. ben je weer aan de slag in een echt ziekenhuis.

Oeps, of is dat wel een echte 1 april-grap?

Van de Walle

7 februari 2014

Ik deel de mening van Jaap van de Heuvel over de concentratie van CVA zorg van harte. De benodigde zorg in dit kader is niet complex en tijd is de belangrijkste factor. Als ziekenhuis bestuurder maar ook als echtgenote van een man die een zeer zwaar herseninfarct heeft gehad ,roep ik de verzekeraars op te luisteren naar de deskundigen. Het kan toch niet zo zijn dat we accepteren dat het aantal patiënten dat geen baat meer kan hebben bij trombolyse toeneemt.

Welling

9 februari 2014

Het leuke van een blog van Jaap is dat je gelijk het relatieve ziet. Een serieus thema als spoedzorg krijgt nu ( eindelijk?) de aandacht die het verdient. Hoe lang praten we al over verbeteringen? Te lang wat mij betreft. Of alle aandoeningen terecht in het rijtje complexe aandoeningen is gekomen kunnen we het over hebben.
Misschien is de reactie van Jaap ook wel een 1 april grap.

Het debat spitst zich nu toe op de ziekenhuizen en verzekeraars. Waarom betrekken verzekeraars de eerste lijn er niet gelijk bij? De nu ervaren pijn in de 2e lijn kan verzacht worden door samen met de huisartsen op te trekken.

Waak ervoor een serieus thema als spoedzorg als een 1 april af te doen en daarmee de weg naar verbeteringen af te snijden.

ten Kate

10 februari 2014

Stel dat de zorgverzekeraars hun zin krijgen en de zorg voor mensen met een CVA wordt geconcentreerd in een aantal centrale ziekenhuizen. Helaas is kans op herstel daar net iets kleiner dan een behandeling in het ziekenhuis om de hoek zoals Jaap van den Heuvel terecht stelt. Het specialistische ziekenhuis waar al die CVA gevallen terecht komen hebben aldus een evident slechtere prognose. Na hun behandeling kunnen deze patiënten helaas niet snel naar huis omdat ze te laat hun behandeling ontvingen en daarvoor dikwijls te slecht zijn. Naar het verpleeghuis kunnen ze helaas ook niet meer omdat daar de komende jaren stevig het mes in gaat waardoor het aantal bedden sterk zal afnemen.
Het gevolg is dat het specialistische ziekenhuis snel overvol raakt met CVA patiënten die ze aan de straat stenen niet kwijt kunnen. Wie wordt hier eigenlijk nu wijzer van? Dit is wel een heel bizarre grap...

Anoniem

14 februari 2014

Concentreren in de zorg is afgesproken (2011). Maar niemand snijdt graag in eigen vlees en ziet liever een buurman sluiten. De SEH staat voor een fors deel van de omzet van een ziekenhuis, iets wat niet zo heel breed bekend is. Reken het voor de grap maar eens door maar zeg het antwoord pas op 2 april.

Dus Jaap, wellicht dat de SEH een mooie hefboom vormt? SEH er uit, deurtje ziekenhuisje dicht. Zou verklaren waarom er tegen inhoudelijke argumenten in wordt bewogen en er hardnekkig de andere kant op wordt gekeken als vanuit de praktijk oplossingen aangedragen worden.

Nog eentje: SEH is een van de weinige onderdelen die zich niet laat concentreren. Heb je die gehad dan volgt de rest.

Welke complottheorie dan ook, het gebeurt gewoon en snel ook. Tot april nog tijd en dan is de pap gestort. Hoog tijd om hier als zorgverleners gezamenlijk politiek aandacht te vragen want deze trein laat laat zich lastig van koers brengen.

Zuidmeer

17 februari 2014

http://www.westlanders.nu/politiek/zorgvoorzieningen-westland-staan-onder-druk-8058/

Na dit soort publicaties groeit de onrust. Westlanders houden zich angstvallig vast aan Delft, omdat dit, al generaties lang vertrouwd is, niet te ver weg en de zorg goed is. Dit moet zo blijven, met IC afdeling en SEH.

Top