Finance

Wanbetaling bedreigt de solidariteit

Wanbetaling bedreigt de solidariteit

Solidariteit is de hoeksteen van ons zorgstelsel. Gezond is solidair met ziek. Dat is een groot goed. Dat grote goed is geborgd in de zorgverzekeringswet. Die zorgt ervoor dat iedereen in Nederland, gezond of ziek, verzekerd is voor een breed pakket van zorg, en dat iedereen voor die verzekering geaccepteerd wordt.

Dit solidaire stelsel waarin iedereen recht heeft op een brede zorgverzekering en de vergoeding van de noodzakelijke zorgkosten staat of valt bij één ding: iedereen moet zijn of haar premie betalen. Want het is onacceptabel dat de solidariteit van degene die wél premie betaalt, en dat is gelukkig het merendeel van de verzekerden, zo ver wordt opgerekt dat zij de rekening van degene die weigert te betalen ook gepresenteerd krijgen. Dat betekent vroeg of laat het einde aan de solidariteit en daarmee de einde aan het stelsel.

Wanbetalers aanpakken

Daarom is het goed dat we sinds 2009 specifieke en stevige wettelijke maatregelen hebben om de wanbetalers aan te pakken. Met de wet is beoogd te voorkomen dat mensen wanbetaler worden, te zorgen dat wanbetalers alsnog premie betalen en te bewerkstelligen dat wanbetalers terugkeren naar een normaal patroon van premiebetaling bij hun zorgverzekeraar.

Wie een half jaar geen premie heeft betaald wordt aangemeld bij het College voor Zorgverzekeringen dat de premierelatie over neemt. Het CVZ heft een bestuurlijke premie ter waarde van 130 procent en kan zware middelen inzetten om te zorgen dat het geld ook daadwerkelijk binnen komt. Deze wet heeft er toe geleid dat meer mensen premie zijn gaan betalen. Dat is een zeer gewenste ontwikkeling. De wet werkt en levert daarmee een fundamentele bijdrage aan het in stand houden van de solidariteit in de zorgverzekeringswet.

Boete-regime

Echter, het blijkt ook dat mensen die eenmaal in het regime van de boete premie zitten, hier moeilijk weer uit komen; de instroom is hoger dan de uitstroom. Door de verhoogde premie die geheven wordt, vaak in combinatie met een geringe aflossingscapaciteit, blijven velen vast zitten in het boete-regime. Het is daarom goed dat er een wetswijziging voor ligt  waarmee  voor mensen die écht werken aan goed betaalgedrag en het terugbrengen van hun schulden uitstroom naar een normaal regime sneller mogelijk wordt.

Wetswijziging

De voorgestelde wetswijziging lost echter één probleem niet op: er is een beperkte groep die zich op allerhande manieren aan de premiebetaling onttrekt. Deze mensen blijven echter wel recht hebben op zorg uit de basisverzekering. Deze groep is een ernstige bedreiging voor de solidariteit, aangezien solidariteit zich niet kan en mag uitstrekken tot profiteurs. In Zwitserland bestaat de mogelijkheid om mensen die zich structureel aan de premiebetaling onttrekken het recht op niet noodzakelijke zorg te ontzeggen. In de praktijk blijkt dit weer tot nieuwe problemen te leiden omdat klachten hierdoor verergeren en de maatschappelijke rekening minstens even hoog wordt. Aantrekkelijker zou het zijn als we naast de bestaande wettelijke maatregelen aanvullende wegen weten te vinden om het restant aan hardnekkige wanbetalers aan te pakken. Het panacee voor deze problematiek heb ik helaas nog niet gevonden en ik sta daarom open voor suggesties. De oplossing zit wat mij betreft in ieder geval niet in nog meer inkomenssolidariteit in de zorgverzekeringswet. Die is via de zorgtoeslag al ruim voldoende geborgd. De solidariteit tussen gezond en ziek moeten we ondersteunen door de notoire wanbetalers hard aan te pakken, niet door de kosten nog meer dan nu al het geval is te herverdelen.

Arno Rutte
Tweede Kamerlid voor de VVD

6 Reacties

om een reactie achter te laten

Mitrasing

13 maart 2014

De solidariteit in de zorg is door de Tweede Kamer allang om zeep geholpen...

Anoniem

13 maart 2014

Skipr heeft deze reactie verwijderd.
Skipr stelt als voorwaarde aan reacties op deze website: u reageert op de inhoud van het betreffende bericht of blog.
Niet op andere onderwerpen of publicaties van derden. Aanvallen op personen, diskwalificaties en kwetsende reacties verwijderen we zonder overleg.
Hinderlijk achtervolgen van personen staan wij niet toe. Voor wie volhardt in het plaatsen van beschuldigingen, sluit Skipr de toegang tot de reactiemogelijkheid af.


Dit bericht is bewerkt door de beheerder op 16-03-2014 10:05.

tjark reininga

14 maart 2014

het is natuurlijk ten hemel schreiend dat de partij die bij uitstek opkomt voor het individueel belang, zich beroept op solidariteit. en dat doet tegenover mensen, die niet kunnen voldoen aan de eisen van de markt, te weten het betalen van de zorgpremie. het is te gek, dat van de mensen die niet of met moeite die premie kunnen opbrengen, solidariteit wordt gevraagd met degenen die daarmee minder moeite hebben.

zoals het te gek is, dat van degenen die zorg nodig hebben solidariteit gevraagd met degenen, die voor een lage premie kiezen in de veronderstelling dat ze een deel van de geboden zorg niet nodig (zullen) hebben. die perverse vorm van marktwerking maakt zorg niet alleen duurder voor de mensen die haar daadwerkelijk nodig hebben, maar ook voor de samenleving (nog los van de afschuivingsmechanismes die de zorgverzekeraars in het stelsel hebben weten in te brengen).

dat laat onverlet, dat wanbetaling de houdbaarheid van het stelsel aantast. maar ook hier lijken de zorgverzekeraars de risico's daarvan op de samenleving af te wentelen met de zes-maanden-regeling. terwijl in een zakelijke overeenkomst - wat de zorgverzekering heet te zijn - van beide partijen verwacht mag worden dat zij niet alleen de afspraken nakomen, maar elkaar daarop ook aanspreken, lijken de zorgverzekeraars dat laatste zoveel mogelijk aan de overheid over te (willen) laten. terwijl juist zij door snel en gericht op te treden tegenover verzekerden die hun premie niet tijdig betalen, de mate van wanbetaling sterk zouden kunnen terugdringen. maar dan moeten ze niet terugvallen op administratieve en juridische middelen, maar al bij het eerste signaal dat een premie niet lijkt te worden voldaan direct en persoonlijk contact met de verzekerde opnemen om te bezien, of een betalingsregeling wanbetaling kan voorkomen.

anders gezegd: de zorgverzekeraars zouden moeite moeten doen om hun verzekerden goed te leren kennen. niet alleen om betalingsproblemen te voorkomen, maar ook om hen goed te kunnen adviseren in het geval dat ze zorg nodig hebben.

Eijsenbrink

14 maart 2014

Dit was te verwachten: je vraagt om suggesties en je krijgt fatalistische scheldpartijen. Wat een non-argument van 'anoniempje': 'slechts de rijken de premie kunnen ophoesten'. Als je het echt slecht hebt in Nederland bedraagt de netto maandpremie ca. 30 tot 40,-

Terecht dat je dit aansnijdt Arno Rutte, van welke partij je ook bent

Anoniem

14 maart 2014

Helaas is er inderdaad een groep mensen die als levensstijl hebben om niets te hoeven betalen en gratis - op kosten van anderen - te leven. Of dit nu een zorgverzekering is, gemeentelijke heffingen of postorderbedrijven. En ja, ik zie heel graag dat die groep wordt aangepakt. Wanneer zij uitgesloten worden van voorzieningen, zou ik dat toejuichen.

Niet kunnen, die mensen graag ondersteunen (maar wel graag effectief en gericht op zelfredzaamheid ipv een geldinfuus).
Niet willen, dan geen medeleven of excuses voor hun gedrag. Graag hard aanpakken! Dus ja, wat mij betreft toch snijden in hun pakket. Zij weigeren toch iedere deelname aan een zelfredzame samenleving.

En de hoge premie... ook in het ziekenfondstijdperk was al duidelijk van welke postcodes de vorderingen beter direct direct afgeboekt konden worden....

In het artikel wordt een zwart/wit keuze gepresenteerd tussen alle niet-noodzakelijke zorg uitsluiten of alle zorg krijgen. Er kan daar best slimmer in gekozen worden, zoals b.v. een lijst met type behandelingen die worden uitgesloten, zoals het behandelen van kanker.
Lekker afschrikwekkend als je dat als consequentie krijgt indien je je aan alle betaalverplichtingen onttrekt (en niet komt opdagen bij rechtzittingen e.d., want over die groep hebben we het)

E.Kriek

15 maart 2014

Opvallend dat er hier een blog wordt besteed aan "klaplopers" .

Zoals de heer Rutte beschrijft betreft het hier een groep, die 773 miljoen Euro aan schulden open heeft staan.
Op de totale kosten in de zorg betreft het hier een druppel op een gloeiende plaat. Waarschijnlijk nog minder.

Om eens een voorbeeld te geven: alleen het reclamebudget voor 2013 van ZN bedroeg minstens 500 miljoen Euro.

Oftewel: de rituele dans die moet volstaan om de Marktwerking haar glans te geven kost ongeveer net zoveel als de in deze blog beschreven "klaplopers" . En we kijken niet op een paar miljoen.

Mijnheer Rutte heeft vervolgens het lef om de "klaplopers" aan te wijzen als verstoorders van de hoeksteen van ons zorgstelsel.

Niet stevig onderbouwd, zo lijkt mij.

Sinds 2006 is het aandeel van de zorgpremie van het BBP exponentieel gestegen; slechts de USA moeten wij anno 2014 voor ons dulden.
Hier hoor ik de heer Rutte echter niets over zeggen.
Helemaal niets.

In dit licht is het des dus destemeer bevreemdend dat in zijn blog de "klaplopers" zo hard worden aangepakt.

Natuurlijk is "wanbetaling" de uiting van een probleem.

Dit probleem is echter dit ( van harte door de VVD ondersteunde) zorgstelsel.
Niet de zorg.
Niet diegenen die hun premie niet meer kunnen betalen.

Jammer, mijnheer Rutte.
De discrepantie tussen uw opruiende tekst en de werkelijkheid is pijnlijk.

Pijnlijk in eerste instantie vooral voor diegenen die elk jaar meer moeten betalen voor minder zorg. Laat dat vooral duidelijk zijn.

Maar vooral pijnlijk voor uw geloofwaardigheid.
Auw.

( Al besef ik mij terdege dat geloofwaardigheid waarschijnlijk niet tot uw topprioriteiten zal behoren) .

Top