BLOG

Care versus cure: benadering en kwaliteit

Als AWBZ-specialist in mijn fractie vind ik het belangrijk om ook af en toe een werkbezoek te brengen aan een ziekenhuis. De verschillen tussen de cure en care zijn namelijk enorm. Het is verleidelijk te denken dat ook de gebruikers van de twee vormen van zorg wezenlijk verschillen, maar dat is natuurlijk klinkklare onzin.

Ouderen in het ziekenhuis

Het feit dat er in een ziekenhuis ook baby’s worden geboren, neemt niet weg dat het rekenkundig de ouderen zijn die het meest een ziekenhuis bezoeken. Voor velen van hen komt de ouderdom nu eenmaal met gebreken. Gelukkig voor hen kunnen we die gebreken steeds beter en vooral ook langer behandelen.

Onbegrip over benadering

Bewoners van verpleeghuizen komen regelmatig in het ziekenhuis. Zij, en vooral ook hun familie, worden dus veel vaker dan ik geconfronteerd met de grote verschillen die er bestaan tussen de  benadering, de kwaliteit en het algehele aanbod. Ik snap heel goed dat dat tot grote verwarring kan leiden. Die verwarring komt tot uiting in mijn contacten met hen als kiezers. Ik probeer dan altijd uit te leggen dat ziekenhuizen vooral goed zijn in de technische handelingen, de reparaties die soms nodig zijn. Verpleeghuizen zijn juist goed in de verzorging van mensen. Die duiding haalt het onbegrip echter meestal niet weg.

Eten in het ziekenhuis

Ook ikzelf raak wel eens in verwarring. Zo werd ik deze zomer in het Nijmeegse  Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis bijgepraat over hun geheel nieuwe wijze van omgaan met eten en drinken. Doelstelling van dat project was het eten in het ziekenhuis aangenamer te maken. Voordeel daarbij is een betere diagnose en bestrijding van ondervoeding, en dat komt de genezing weer ten goede.

Individuele benadering

De patiënten kunnen hier zelf kiezen wanneer zij eten en wat zij eten. Brood en kleine snacks zijn de hele dag op de afdeling beschikbaar en voor de warme maaltijd kan de patiënt kiezen uit een uitgebreid menu. Iedere dag opnieuw. De patiënt hoeft niet langer zijn eetritme en gewoonten aan te passen aan het ziekenhuis. Het ziekenhuis past zich aan de wensen van de klant aan. Deze individuele benadering maakt dat patiënten zich prettiger voelen en dat het ziekenhuis een beter beeld krijgt van de eetgewoonten van de betreffende persoon.

Cure innoveert in care

Met verbazing hoorde ik hoeveel belang alle betrokkenen aan de invoering van dit project hechten, zowel de medische staf als de verpleging. Ook hoorde ik dat in meerdere ziekenhuizen gelijksoortige projecten draaien. Dit is een voorbeeld van prachtige innovatie op het terrein van verzorging in een instelling waar het medische handelen toch vooral centraal staat. Opmerkelijk vind ik dat ik bij mijn bezoeken aan instellingen waarbij juist verzorging de core-business is, nog niet op een vergelijkbaar grootschalig project ben gestuit.

Voedingsissue

Het is niet zo dat voeding in verpleeg- en verzorgingshuizen geen issue is. Integendeel. Er zijn verschillende door het rijk bekostigde projecten die aandacht vragen voor het onderwerp. Ook merk je in gesprekken met cliënten dat de kwaliteit van het eten een belangrijk gespreksonderwerp is. Me dunkt dat in instellingen waar mensen heel wat meer maaltijden gebruiken tijdens hun opname dan in ziekenhuizen, de ontwikkelingen op dit terrein aanmerkelijk sneller zouden moeten gaan. Want hoewel de rijkssubsidie op tal van plaatsen tot initiatieven leidt rondom voeding, blijven structurele veranderingen uit.

Koppeling tussen beleving en medisch nut

Het unieke van het Nijmeegse project is dat de koppeling is gemaakt tussen iets doen dat voor de beleving van individuele klanten belangrijk is en iets dat meerwaarde oplevert voor de medische behandeling. En dat dit allemaal gerealiseerd wordt tegen lagere kosten. Mede door de hoge waardering voor het screenen van ondervoeding, is het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis op de tweede plek geëindigd van de ‘AD ziekenhuis top 100’.

Verpleeghuismanager moet zich schamen

Managers van verpleeghuizen behoren zich te schamen als ziekenhuizen beter scoren op het terrein van verzorging dan zijzelf. Ik wacht op het eerste verpleeghuis in Nijmegen dat de concurrentiestrijd met het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis op dit terrein aangaat en zal winnen!

Anouchka van Miltenburg
VVD tweede Kamerfractie

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Verdult

13 september 2009

Voedingsissue



Na uw artikel gelezen te hebben rees bij mij de vraag: over welke projecten gaat het hier? welke financiele ondersteuning?



Uw citaat:



Er zijn verschillende door het rijk bekostigde projecten die aandacht vragen voor het onderwerp.



en:



Want hoewel de rijkssubsidie op tal van plaatsen tot initiatieven leidt rondom voeding, blijven structurele veranderingen uit.



Afgelopen jaar is er bij "Zorggroep Respect" zeer veel energie en geld geinvesteerd voor structurele verandering in de voedingsbeleving van onze clienten, o.a het creeeren van een "echt" restaurant, en de voeding structureel anders organiseren zodat de client / klant hier werkelijk centraal komt te staan waren hier een leidend thema.



Jammer om te lezen dat er nog steeds zo weinig bekend is wat er op dit moment allemaal aan het veranderen is, en dat informatie om hier financiele ondersteuning bij te krijgen zo moeilijk te vinden is...



Hopend op een reactie,



Met vriendelijke groet,



Andre Verdult

Manager facilitaire dienst

Respect Zorggroep

Scheveningen

Mulder

14 september 2009

Voeding is binnen instellingen één van de thema's waarover het meest wordt gesproken en nagedacht. Bewoners van verzorgingshuizen ervaren de (warme) maaltijd als hoogtepunt van de dag! Dat betekent dat er, in ieder geval binnen onze instelling (en naar ik aanneem in veel meer instellingen) veel aandacht is voor voeding. Menucommissies waarvan bewoners prominent deel uitmaken, leuk aangeklede restaurants, keuzemenu, themadagen rondom voeding, patatdagen, bewonersdiners enz. enz. We merken echter wel dat de overheid het ons steeds moeilijker maakt om deze dingen op een goede manier te blijven doen. Tot nu toe hebben we nog een eigen (gekoppelde!) keuken, maar deze zal verdwijnen op het moment dat onze nieuwbouw klaar is. We mogen door de wet- en regelgeving geen nieuwe productiekeuken meer bouwen (althans niet één die voor overheidsfinanciering in aanmerking komt) omdat we per dag te weinig maaltijden produceren. Het is inderdaad zo dat managers zich schamen wanneer ze de voeding uit de grote "gaarkeukens" moeten halen (ontkoppeld, dus in de ogen van bewoners een opgewarmde prak), maar dat is plaatsvervangend voor de overheid die het instellingen onmogelijk maakt maaltijden te produceren die kwalitatief en visueel de toets der kritiek ruimschoots kunnen doorstaan!

Geef ons onze keukens terug en we zullen u versteld laten staan van wat er kan in verpleeg- en verzorgingshuizen. Onder dezelfde voorwaarden en condities (ook financieel) zijn wij prima in staat om de concurrentiestrijd met het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis aan te gaan!

De Roos & Spetters - Karin Sanders van Heijst

22 oktober 2009

Beste Anouchka en andere lezers



Als projectleider van het in het artikel beschreven project room-service in het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis te Nijmegen wil ik graag mijn reactie geven. In 2004 begonnen wij met een groep enthousiaste medewerkers van het CWZ om de visie van het ziekenhuis "de patiënt centraal" - rondom de dienstverlening - daadwerkelijk in de praktijk te brengen. Daarnaast wilden wij de ondervoeding in het ziekenhuis aanpakken. Hieruit ontstond het concept room-service. Na hard gewerkt te hebben aan de ontwikkeling en op enkele afdelingen proef gedraaid te hebben is nu op alle afdelingen het concept succesvol ingevoerd.



De patiënt kiest zelf wanneer, wat, waar hij/zij wil eten en welke service nog meer gewenst wordt. De keuze wordt niet meer een dag van te voren gemaakt maar men kan a la minuut kiezen. De hele dag door staat een persoonlijke service medewerker voor de patiënten klaar. Persoonlijke aandacht voor de individuele klant; daar staan de medewerkers voor. Voor dit concept heeft het CWZ in 2006 de innovatieprijs gewonnen.



Gelukkig zijn er in het hele land zowel in ziekenhuizen als in V&V sector vele dergelijke initiatieven ontplooit en gerealiseerd. De facilitaire wereld is volop in beweging om steeds beter af te stemmen op de wensen en behoeften van de individuele klanten. Anouchka kan op vele plekken in het land dergelijk goede en innovatieve projecten tegen komen. Zeker ook in verpleeg en verzorgingshuizen.



Stap voor stap verbeteringen in- en doorvoeren moet voor elke servicemedewerker elke dag een routine worden. Waarbij men telkens weer inleeft en goed luistert naar de klant. Eigen ego's aan de kant en je volledig ten dienste stellen zonder je eigen eigenheid te verliezen. Zo'n medewerker willen wij toch allemaal aan het bed! Graag zou ik met Anouchka en andere mensen - met dezelfde passie voor gastvrijheid - verder eens brainstormen over nieuwe initiatieven en ideeën. Om vervolgens ideeën echt in de praktijk te brengen. Ik bied hiervoor graag mijn diensten aan.



Karin Sanders van Heijst

www.deroosenspetters.nl

Top