BLOG

Wie slaat de brug tussen oudere en vrijwilliger?

Wie slaat de brug tussen oudere en vrijwilliger?

Heel veel ouderen zijn eenzaam. Er zijn vrijwilligers genoeg om daar iets aan te doen. Maar ze weten elkaar niet te vinden.

Nederland telt meer dan vier miljoen mensen van 55 jaar en ouder. En dat aantal zal de komende jaren alleen nog maar toenemen. Uit onderzoek van TNS/NIPO blijkt dat een op de vier ouderen zich eenzaam voelt. En van dat miljoen mensen zijn er tweehonderdduizend die extreem eenzaam zijn. Die hooguit eens in de maand een ander gezicht zien. Die niet of nauwelijks de deur uit gaan. Voor wie,  als ze geluk hebben, de thuiszorg het enige aanspreekpunt is.

Langer thuis

Moeten we dat willen als samenleving? Hoe zal het gaan als na 1 januari de grote veranderingen in de zorg hun beslag hebben gekregen en steeds meer ouderen langer thuis blijven wonen? Ouderen willen dat ook. Begrijpelijk. Je eigen huis is zoveel vertrouwder dan een verpleeg- of verzorgingshuis. Maar thuis blijven wonen, moet wel kunnen. Je kunt niet drie hoog achter wonen zonder lift als je gebrekkig ter been bent en afhankelijk van een rollator.

Maar ook als je wel goed thuis kunt wonen, ben je er niet. Patiëntenfederatie NPCF heeft onder haar panel van twintigduizend leden onderzocht of mensen weten waar ze terecht kunnen voor hulp in huis, voor kleine klusjes, boodschappenhulp of gewoon een goed gesprek.

Onthutsend

De conclusies zijn onthutsend. Er zijn tal van websites waar mensen kunnen aangeven of ze vrijwilligerswerk willen doen, of een vrijwilliger zoeken voor kleine hand en spandiensten. Denk bijvoorbeeld aan websites als wehelpen, zorgvoorelkaar, buurthulp, makkie, beterthuis, buuv of  hulpindebuurt. Maar bijna niemand weet ze te vinden. Onbekend maakt hier letterlijk onbemind.

Vrijwilligers genoeg

En dat is zorgelijk. Want als we die websites goed bekijken, blijkt dat er heel veel aanbod is van vrijwilligerswerk. Veel meer zelfs dan er wordt gevraagd. Tal van mensen zijn graag bereid een ander te helpen. Om niet, of voor een kleine tegemoetkoming in de (reis)kosten. Maar het aanbod vindt de vraag niet en de vraag weet niet waar het aanbod zich verschuilt.

Valkuil

Hier ligt letterlijk een gat in de markt. We willen dat ouderen langer thuis kunnen blijven wonen. Ontzorgen wordt het nieuwe woord. Geef niet alle zorg die kan, maar beperk je tot de zorg die wordt gevraagd. Die echt nodig is. De grijze ruimte daartussen is de valkuil van de eenzaamheid. Dat gat moeten we vullen met vrijwilligers. Het is geen verdringing, want het gaat om zorg die nu ook niet wordt geboden. De boodschappenhulp, het gras maaien, gewoon een praatje en een kopje koffie.

De vraag is er, anders waren er geen miljoen eenzamen. Het aanbod is er ook. Hoeveel mensen zijn niet gestopt met werken, maar niet klaar met werken? Niet elke gepensioneerde wil de hele dag rustig thuis blijven. Zij zijn graag bereid iets voor een ander te doen, maar weten niet hoe ze die ander kunnen vinden. 

Eerste stap

Wie slaat de brug tussen deze vraag en aanbod? Welke gemeente steekt zijn nek uit en gaat hiermee aan de slag? Je helpt mensen die willen aan een zinvolle en dankbare dagbesteding en je haalt de eenzame oudere uit het isolement. Laat eenzaamheid niet volksziekte nummer één worden. De oplossing ligt voor het grijpen, maar wie zet de eerste stap?

Wilna Wind
Directeur NPCF

7 Reacties

om een reactie achter te laten

E. Peters

9 oktober 2014

Eens. Maar hoe? Het ligt voor de hand dat gemeenten hun inwoners bij elkaar brengen. Gemeentes hebben nog een enorme logistieke operatie af te ronden voor 1 januari 2015. Vraag en aanbod van hulp bij elkaar brengen hoort daar bij.

Wim van der Meeren

10 oktober 2014

Goed punt Wilna.
Ik denk dat partnerschap tussen bijvoorbeeld WeHelpen en gemeenten/zorginstellingen op de kortere termijn kan helpen.
We moeten moderne technologie, die niet voor alle ouderen hanteerbaar is, koppelen aan lokale initiatieven.
Overigens zijn er ook steeds meer ouderen die wel met die technologie overweg kunnen.
We moeten zoeken naar wat werkt en vooral waar ouderen zich prettig bij voelen.
Voor de toekomst moeten we ook beter nadenken over de inrichting van de gebouwde omgeving: je moet elkaar ook kunnen ontmoeten.
De mens is niet gemaakt om alleen te zijn.

Monique van Doorn

12 oktober 2014

Inderdaad Wilma, er is wat te doen. Onderzoek is goed, doen is de kunst... Mooi dat je de oproep doet wie initiatief neemt. Namens Andere handen nodig ik je van harte uit om hier samen op te trekken. Met Andere handen community verbinden we nu reeds 4500 medewerkers uit de VVT. Mensen die elke dag in de frontlinie aan de slag zijn en een fantastische verbinding tussen vraag en aanbod kunnen realiseren.
Door hun ontmoetingen in de praktijk en hun betrokkenheid met de mensen om wie het gaat zijn zij als geen ander in staat om informele zorg en aandacht tot stand te brengen. In plaats van massa ontslag kan een constructieve benutting van hun praktsiche wijsheid betekenis krijgen voor de mensen die dat nodig hebben. Doe je mee?

Mathijs Huis in 't Veld

15 oktober 2014

Beste Wilna,

Erg goed dat jullie hier aandacht aan besteden en wij hopen ook zeker met je mee dat een hoop gemeenten de handschoen oppakken om te investeren in de informele zorgcapaciteit. Gelukkig zijn er echter ook al een hoop gemeenten en organisaties die dit doen. Alleen al in het geval van ons platform Zorgvoorelkaar.com zijn dit 27 gemeenten. Door flink te investeren in de lokale implementatie en inbedding van een online marktplaats kun je ervoor zorgen dat vraag en aanbod elkaar gaat vinden. Veel ouderen zijn namelijk zelf niet snel genegen om op zo'n site actief te worden, maar via mantelzorgers, professionals en buurtbewoners kan het aanbod van vrijwilligers alsnog voor deze doelgroep worden ontsloten!

Fia Sanders

16 oktober 2014

Er zijn vele platforms en vele gemeenten hebben al zo'n online platform, al dan niet aangevuld met offline faciliteiten. Maar zo'n tool op zichzelf doet natuurlijk niks. Het gaat erom dat je reuring krijgt op zo'n site, dat het gaat leven. Dat kan alleen als je investeert (in tijd, communicatie, andere middelen) om het platform aan de man brengen. Bij voorkeur bij mensen die als vrijwilliger al betrokken zijn bij zorgvragers.
Een communicatiestrategie om dit gedrag van betrokkenen in juiste banen te leiden is al bedacht door Bewijskragt. Kwestie van een op maat gesneden lokale uitwerking en dan moet je een heel eind komen al vraagt dit wel tijd. Verwacht geen wonderen van de ene dag op de andere.

Regina Bruins

24 oktober 2014

Hulpvragers die de hulp het hardste nodig hebben, zijn meestal niet de mensen die internet gebruiken. Elke winkelstraat zou een maatschappelijk pand moeten hebben: fris, open, laagdrempelig - niet buurthuisachtig - waarvan je weet; als ik hier binnenstap, word ik niet meer van het kastje naar de muur verwezen.

Annelies

16 oktober 2015

Inderdaad maar hoe? Door de vergrijzing is er nu eenmaal minder geld beschikbaar om al deze initiatieven door te voeren. Als je het mij vraagt denk net als Wim dat moderne technologie, zoals diverse <a href="http://www.hulpwinkel.nl/">hulpmiddelen</a> de hulp bij Adl en dergelijke misschien kan overnemen en er een bedrag moet vrij komen voor de preventie van eenzaamheid.

Top