BLOG

De kwaliteit van kwaliteitsmetingen

De kwaliteit van kwaliteitsmetingen

Laatst hoorden we een kwaliteitsmanager van een zorginstelling die erkend voorop loopt in het meten van zorgkwaliteit met droge ogen bekennen dat aan het eind van het behandeltraject van een jaar 10 procent van de patiënten alle CQI en PROMs vragenlijsten had ingevuld.

10 Procent? En Zorgkaart Nederland? Al een aantal jaar in de lucht, maar mijn huisarts heeft 3 waarderingen. Wat moet ik daar nu mee? Hoe zit het eigenlijk met de kwaliteit van dit soort kwaliteitsmetingen? Leveren die wel de gewenste transparantie op in een betrouwbare vorm? Belasten we de patiënt hiermee niet te veel?

Ondersteunen

En willen we met deze metingen niet te veel tegelijk? De zorg voor de individuele patiënt verbeteren; beleidsmakers informeren over welke zorg het waard is vergoed te worden; de zorgprocessen in een instelling verbeteren; patiënten ondersteunen bij de keuze tussen zorgaanbieders en verzekeraars ondersteunen bij het inkopen van zorg.

Vraagtekens

Als marktonderzoekers zetten wij vraagtekens bij de kwaliteit van kwaliteitsmetingen die bij de patiënt of cliënt worden uitgevoerd. En daarin staan we niet alleen, we horen hierover regelmatig geluiden vanuit ons werkveld en lezen erover in eerder verrichte studies, bijvoorbeeld het NIVEL-rapport Wat heeft vijf jaar CQ­index opgeleverd?

Graag gaan wij met de ontwerpers en uitvoerders van de CQI en PROMs in discussie over hoe we samen een aantal knelpunten kunnen oplossen, zodat de bruikbaarheid van deze instrumenten in de dagelijkse zorgpraktijk wordt verbeterd.

Dagelijkse behandelrelatie

Als het gaat om de PROMs, hebben we alvast een suggestie. Zet die in in de dagelijkse behandelrelatie tussen zorgverlener en patiënt, als ‘vinger aan de pols’. Dan worden ze voor de zorgverlener op den duur net zo onmisbaar als het meten van de bloeddruk of HbA1c-waarde.

Symposium

Wie hierover mee wil praten: de Profgroep Healthcare van de MOA, de brancheorganisatie van de marktonderzoekers, organiseert op 13 januari een symposium waarbij de kwaliteit van kwaliteitsmetingen in de zorg onderwerp van discussie is. U bent van harte welkom!


Petra Kramer
Research Consultant Zorg TNS NIPO. De blog is geschreven in samenwerking met Jan Smelik.



 

 

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn

17 december 2014

Een blog helemaal naar mijn hart! Helaas ben in 13 januari niet in Nederland, maar ik zal hier een korte inhoudelijke reactie geven, onder verwijzing naar https://gezondezorg.org (pagina's volgen).

10% kan voldoende zijn, maar alleen als dat een willekeurige steekproef is (selectie door de zorgaanbieder is uit den boze) én het gaat om aandoeningen die voldoende vaak voorkomen. Beter is dus inderdaad: routine outcome monitoring (ROM). Zie de betreffende paragraaf op de pagina Uitkomstassessment.

Ook terecht dat mw. Kramer de CQI en de Zorgkaart ter discussie stelt. Beiden kennen serieuze methodologische/klinimetrische tekortkomingen. De Zorgkaart is zelfs te slecht voor woorden. Zie de pagina Patiënttevredenheidsmeting.

Eén constructief-kritische opmerking echter. Het gaat in de zorg om het ziektelastverloop en/of de patiënttevredenheid -- beiden voor de cure, primair om de laatste in de care. Die worden in zorgbeleidsstukken de uitkomsten genoemd.

Tezamen met enkele structuur- en procesindicatoren (want soms is uitkomstmeting niet werkbaar of zou het onverantwoord zijn te wachten op de resultaten van [nieuwe] uitkomstassessments) geven die een beeld van de zorgkwaliteit dat wel voldoende is voor alle gestelde doelen. We willen dus, zoals ik het nu zie, naar mijn mening niet te veel tegelijk met deze metingen/dit assessment.

Frank Conijn

18 december 2014

Een extra voorwaarde voor het voldoende zijn van de 10%-norm: het patiëntenbestand van de zorgaanbieder dient in zijn algemeenheid groot genoeg te zijn.

Er zijn ook verpleeghuizen dan wel vestigingen van verpleeghuisketens die maar 50 patiënten hebben, en zelfs nog minder. Dan is 10% te weinig -- het representativiteitspercentage is afhankelijk van de onderzochte populatie.

Top