BLOG

Kwaliteit loont

De laatste brief van minister Schippers van Volksgezondheid aan de Tweede Kamer heeft als titel "Kwaliteit loont". Nu heb ik daar tot nu toe nog niets van gemerkt.

Geen enkele zorgverzekeraar koopt in op kwaliteit, laat staan dat het ook nog loont. Maar in de brief wordt uitgelegd dat kwaliteit loont door het terugdringen van fouten en verspillingen. Juran noemt dit proceskwaliteit. Een goed georganiseerd proces maakt dat je dingen die je niet wilt ook niet krijgt, zoals complicaties, fouten, calamiteiten en verspillingen. Dit levert ook geld op en in dat opzicht heeft de briefschrijver het bij het rechte eind. Echter, alleen maar zorgen dat je niet krijgt wat je niet wilt is wel wat magertjes, dus  de definitie van kwaliteit kent volgens Juran nog twee dimensies, namelijk de productkwaliteit en de kwaliteit als wens van de klant.

Features

Bij productkwaliteit gaat het om features van het product, dus de pacemaker met meer opties, een geavanceerde op maat gemaakte heupprothese of een directe plastisch chirurgische reconstructie na een borstoperatie. Het kenmerk van productkwaliteit is dat het juist méér geld kost. Daar rept de brief van de minister natuurlijk nergens over. De definitie van kwaliteit wordt gereduceerd tot proceskwaliteit en de foute conclusie is dan dat kwaliteit altijd geld oplevert.

Onbekwaam

De brief bevat vervolgens nog een flink aantal onnavolgbare redeneringen die ik hier maar niet allemaal ga doornemen. Eentje wil ik u niet onthouden. De aanname is dat contractering nodig is om de kwaliteit van de zorg te verbeteren. Als patiënt moet ik dan een naturapolis kiezen om mijn verzekeraar te motiveren om met zorgverleners afspraken te maken over kwaliteit. Dus als klant moet ik mijn verstand maar op nul zetten en vooral geen restitutiepolis nemen, want ik ben toch te onbekwaam om zelf te kiezen.

Omdat de verzekeraars alleen maar kunnen concurreren met de laagste premies, zal de uitkomst zal zijn dat ik de goedkoopste zorg krijg. Dat wordt dan bijvoorbeeld een pacemaker met één draadje en één frequentie, die ze speciaal voor Nederland weer gaan maken in China. Dus lage kosten door een lage productkwaliteit. Maar wel geïmplanteerd zonder complicaties en infecties, want proceskwaliteit loont en maakt de zorg ook goedkoper.

Eenheidsprijs

Als maatregel om kwaliteit leidend en lonend te maken, zoals de brief van de minister aan het einde resumeert, zou ik een alternatief voorstel willen doen. Het HEMA model. Het acroniem staat, zoals algemeen bekend, voor Hollandse Eenheidsprijzen Magazijn Amsterdam. Zet op iedere DOT een vaste (eenheids)prijs. Die mag wat mij betreft jaarlijks zo krap worden ingesteld dat het Macro Beheers Instrument niet hoeft te worden ingezet. Laat vervolgens patiënten zelf kiezen.

Ziekenhuizen zullen zich dan eerst druk gaan maken over de service om patiënten aan te trekken. Vervolgens gaan ze hun processen verbeteren om hun doelmatigheid en hun financiële resultaten te vergroten. Tot slot kunnen ze die middelen investeren in betere productkwaliteit om aantrekkelijk te blijven voor de patiënten. Om 'in business' te blijven moet je alle drie de kwaliteitsdimensies optimaliseren, zoals het model ook bedoeld is.

Winnaar

De achterblijvers gaan failliet, dat wil iedereen graag. De klant/patiënt is de grote winnaar. Er moeten wel heldere richtlijnen komen over kwaliteit van zorg. Mijn auto voldoet ook aan honderden eisen die ik niet ken, maar waar ik wel erg blij mee ben. De minister draait tot slot nog maar aan één knop; de prijzen. Dat moet toch te doen zijn.

Jaap van den Heuvel_311

 

 

 

 

 

 

 

Jaap van den Heuvel
Lid raad van bestuur Stichting Reinier Haga Groep

 

 

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Gerard Booij

20 februari 2015

Kwaliteit van zorg wordt niet verkregen door het door zorgverzekeraars op prijs laten selecteren van zorgverlener. Kwaliteit van zorg wordt, in een maatschappij welke marktwerking nastreeft, verkregen door behandelend artsen ook aansprakelijk te stellen voor het eventueel mislukken van hun handelen. Her-operaties dienen dan ook niet voor rekening van de zorgvragers te worden uitgevoerd maar onder garantie van de behandelaar.

Jan Alberts

20 februari 2015

Onder vrijgevestigde aanbieders zie je nu juist de tendens om zonder contract te gaan werken juíst om de kwaliteit op peil te kunnen houden. Contracten met verzekeraars betekenen veel administratie, lagere tarieven dan de vastgestelde NZA tarieven en dalende plafonds terwijl de na- en bijscholing ook gewoon betaald moet blijven worden en je steeds meer moet investeren in bijvoorbeeld ICT.
Het tegendeel wordt bewaarheid: geen contract, betere zorg...

Wim van der Meeren

23 februari 2015

Beste Jaap,
Jij vindt kwaliteit als "vermijden wat je niet wilt" wat magertjes. Toch is juist daar in de zorg veel te winnen. Zie ook het bericht in deze Skipr over de overdracht.
Jouw stelling dat geen enkele verzekeraar inkoop op kwaliteit is op zijn minst ongenuanceerd.
Toegegeven: de kwaliteit van ziekenhuiszorg is zelf voor ons nog niet altijd inzichtelijk (als jij dat zicht wel hebt, deel het met ons), laat staan voor onze verzekerden.
Natuurlijk is het soms zo dat kwaliteit duur lijkt (degelijke materialen). dan geldt het Hollandse adagium "goedkoop is duurkoop".
Voor CZ zijn prijzen in de zorg minder belangrijk dan de kosten.
Overigens vind ik persoonlijk ironie een leukere stijlfiguur dan cynisme, maar dat terzijde.

Frank Conijn

24 februari 2015

@Wim van der Meeren: ik vind Van den Heuvel niet cynisch. Hoewel kritisch, uitermate constructief-kritisch zelfs. Zijn voorstel om op iedere DOT een vaste (eenheids)prijs te zetten, die jaarlijks zo krap mag worden ingesteld dat het macrobeheersinstrument niet hoeft te worden ingezet, is een een bijkans revolutie voor een RvB-lid van een zorgaanbiedersgroep.

(Ik pleit zelf al geruime tijd voor een soortgelijk systeem, mits die prijs gecorrigeerd wordt voor ziekte-ernst, en de prijs per [differentiaal]diagnose vastgesteld wordt.)

Weliswaar heeft zijn stelling dat geen enkele zorgverzekeraar inkoopt op kwaliteit een cynische lading, maar u stelt zelf al dat de kwaliteit van de ziekenhuiszorg voor uzelf nog niet altijd inzichtelijk is. Hetgeen u weer siert (zelfkritiek is een onmisbare eigenschap), maar wat tegelijkertijd tamelijk eufemistisch is.

Immers, het ziektelastverloop, dé primaire uitkomstmaat voor de kwaliteit van de ziekenhuiszorg, wordt nog steeds niet of nauwelijks gemeten in ziekenhuizen.

Tegelijkertijd is dat weer het antwoord op uw vraag "Als jij dat inzicht wel hebt, deel het met ons", qua systematiek. Het ziektelastverloop, dát zou gemeten moeten worden, naast de patiënttevredenheid (wat de meer secundaire zaken betreft of zou moeten betreffen).

En dat meten kan heel goed, met de Universele Ziektelastschaal (UZ-schaal); zie https://gezondezorg.org/ziektelastmeting. Welke, gegeven de bijgeleverde blauwdruk voor het benodigde ICT-systeem en de erbij beschreven assessmentwerkwijze, een uiterst lage administratieve belasting met zich meebrengt. Dus ook zorgaanbieders -- die zichzelf toetsbaar durven op te stellen -- zullen daar geen problemen mee hebben.

Weliswaar is ziektelastverloopmeting niet altijd werkbaar (zoals op de SeH), dus er zullen voor bepaalde zorgsoorten structuur- en proceseisen (SEP~) blijven. En er zullen altijd basale SEP-eisen blijven, zoals die van de IGz (zie https://uitkomstassessment.php#totaal). Maar de kwaliteit van de ziekenhuiszorg is op eenvoudige wijze zeer goed inzichtelijk te maken.

Er zij nog vermeld dat de UZ-schaal binnenkort weer bijgewerkt zal worden, nu in dat de factor belasting/belastbaarheid door/voor ADL-activiteiten optioneel wordt. Waarbij het ja/nee primair aan de beroepsgroepen is. Maar verder nodig ik u graag uit e.e.a. te bestuderen. Het is wat leeswerk, maar dat mag voor u geen probleem zijn.

Frank Conijn

24 februari 2015

De laatste URL had uiteraard moeten zijn https://gezondezorg.org/uitkomstassessment.php#totaal.

Top