BLOG

Balkenende meer salaris, einde discussie?

Staatssecretaris Bussemaker heeft geconstateerd dat de salarissen van zorgbestuurders meer zijn gestegen dan de salarissen van hun personeel. Een aardig gegeven voor een discussie. Helaas verzandt dit debat weer in een welles-nietes over de inmiddels heilig verklaarde Balkenende-norm.

In de functiegebouwen binnen de zorgsector hangt de beloning van een functie doorgaans van ten minste de volgende factoren af: verantwoordelijkheid en risico's. Als we dit perspectief loslaten op Balkenende, dan zal hij gegarandeerd vér boven zijn huidige salaris uitkomen. Kortom, een mogelijke uitweg uit dit debat is om het loon van de premier drastisch te verhogen! De kans is echter groot dat er dan weer één ander criterium de toetssteen wordt. Kortom, het moet anders.

Richtlijnen

Om een beetje in lijn met de premier te blijven, zijn er 'normen en waarden' voor de salariëring van bestuurders nodig. Binnen de zorgsector zijn hiervoor richtlijnen, waarover in redelijke mate consensus bestaat (de NVZD-regeling). Allereerst lijkt het mij goed hier eens aan vast te houden.

Brief aan de Tweede Kamer

Toezichthouders die de beloning van bestuurders vaststellen, doen er goed aan niet te veel en te vaak aanleiding te zien om van deze richtlijnen af te wijken of ze losjes te interpreteren. De in de richtlijn gehanteerde logica van 'meer salaris bij meer omzet of meer personeel' moet ergens ophouden. Bovendien is het goed om bij de benoeming afspraken te maken over salarisontwikkeling bij goed functioneren, in casu het realiseren van vastgesteld strategisch beleid en de daaruit afgeleide jaarplannen. Als dit alles wordt gecombineerd met contracten met een beperkte looptijd (4 jaar?), dan rechtvaardigt dit een relatief hoog salaris (de bestuurder loopt risico). Tevens wordt een halt toegeroepen aan autonome salarisontwikkeling zonder plafond. Ten slotte had Bussemaker dan waarschijnlijk hierover geen brief naar de Tweede Kamer hoeven sturen.
Auteur: Marc van Ooijen

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Knoppert

18 december 2008

Met haar constatering baseert Bussemaker zich 'losjes' op een recent onderzoek van PricewaterhouseCoopers naar de kostenstructuur van huishoudelijke WMO zorg. Ik zeg nadrukkelijk losjes omdat cijfers van de loonstijgingen van werknemers in het rapport niet te vinden zijn. Wel te vinden in het rapport is de keiharde conclusie dat thuiszorginstellingen per zorguur 2 tot 4 euro tekort komen. En dat de kosten niet verder omlaag kunnen. Tja, dan is het makkelijker om het over de salarissen van bestuurders te hebben.

Anonym

27 mei 2009

Voortzetting van EENDIMENSIONEEL DENKEN!



Einstein: Problemen kun je niet oplossen binnen het gedachtenkader, waarin deze problemen zijn ontstaan



Beste Marc, je oplossing, om het inkomen van onze premier te verhogen, getuigt van eendimensioneel denken, en wel in termen van geld. Zolang we dat blijven doen, blijven er bestuurders bestaan die hun waardering en beloning alleen in termen van geld willen uitdrukken. Binnen dat gedachtenpatroon is een inkomens verlaging ook een verlaging van waardering.

Dit type eendimensionele bestuurders, zal echter ook hun organisatie eendimensioneel aansturen.



In Eendimensionele organisaties (Waarin winst maken het doel is), is dat niet zo erg. Deze organisaties gaan aan uiteindelijk aan hun eigen succes ten gronde (Vaak na enorm "gepiekt" te hebben, kijk naar ENRON en meerdere financiele instituten).



In meerdimensionele organisaties is een eendimensionele bestuurder echter een ramp. Voorbeelden van meerdimensionele organisaties zijn de Triodosbank, Gulpener bier en zo zijn er gelukkig nog heel veel meer. Zij komen echter niet zo vaak in het nieuws.........Ook zorginstellingen horen wat mij betreft in deze categorie. Voor hen is rendement een voorwaarde om continuiteit te waarborgen en geen doel op zich. Hun doel is gericht op hun omgeving (Maatschappelijk verantwoord ondernemen heet dat)



Moraal van het verhaal:

1. Zie het inkomen als een van de vormen van beloning, maar neit als enige (even eendimensioneel denken: laat de kandidaat topbestuurder maar een business case maken voor zijn eigen aanstelling, inclusief een rendements berekening)

2. Marktconforme beloning is een farce. Eerder heb ik handelslui over de marktwaarde van tulpenbollen horen praten, wat later over de waarde van aandelen van internetondernemingen. Blijft een kandidaat "zeuren" over zijn/haar marktconforme beloning in financiele zin, dan is dit een eedimensionele bestuurder. Loop er met een boog omheen en adviseer hem of haar om bij Enron en dat soort bedrijven te solliciteren. Daar passen zij veel beter in het profiel!



Ron Oei

Begeleider van vernieuwingsprocessen.

Monitaspires

21 juni 2009

hi

Top