BLOG

Maak verzekeraar aantrekkelijk voor chronisch zieke

In de brief 'Kwaliteit loont' was het al aangekondigd en deze week voegde minister Schippers de daad bij het woord: zij stuurde plannen naar de Tweede Kamer om de risicoverevening voor mensen met een chronische aandoening een forse impuls te geven. Het moet voor verzekeraars aantrekkelijk zijn om mensen te verzekeren die een chronische aandoening hebben, zoals diabetes. Dat is het nu niet. Verzekeraars kijken vooral behoedzaam of de zorgkosten van deze patiënten wel voldoende worden gecompenseerd.

Het plan van de minister is een mooie eerste stap. Maar we hebben nog wel wat meters te maken. Zorgverzekeraars proberen uit alle macht de zorgkosten voor verzekerden met een chronische aandoening in de hand te houden. Altijd hebben ze in hun achterhoofd dat deze verzekerden voor hen verliesgevend zijn. Een potentiële verzekerde met een risico op hoge zorgkosten weigeren mag niet. Ontmoedigen gebeurt soms wel. Niet voor niets is de Nederlandse Zorgautoriteit bezig met een onderzoek naar vormen van indirecte risicoselectie.

Een voorbeeld daarvan is de aanvullende verzekering. Mensen met diabetes klagen regelmatig over het gebrek aan mogelijkheden om echt een goede, passende aanvullende verzekering af te sluiten. En wie een goede aanvullende verzekering heeft, stapt niet snel over op een andere zorgverzekeraar voor de basiszorg. Ook al is de premie aantrekkelijker en ook al is dat wettelijk mogelijk. Zorgverzekeraars ontmoedigen zo'n overstap bovendien vaak door te eisen dat basiszorg en aanvullende verzekering gecombineerd worden.

Financiële zelfmoord

Diabetesvereniging Nederland hoopt dan ook dat de compensatie die de minister voorstelt genoeg zal zijn om de zorgverzekeraars over de streep te trekken. De aarzelingen van Wynand van de Ven, hoogleraar sociale ziektekostenverzekering (recent in Zorgvisie) stemmen nog niet gerust: "Ik zie zorgverzekeraars eind van dit jaar hun reclamecampagne nog niet richten op chronisch zieken. Dat zou financiële zelfmoord zijn". Bij Diabetesvereniging Nederland zien we dit wél voor ons. De minister is klip en klaar in haar brief en we gaan haar daaraan houden.

Een robuuste compensatie is dus nodig. Maar zorgverzekeraars zouden zelf nog zeker twee stappen moeten zetten om ook echt aantrekkelijk te zijn voor verzekerden met een chronische aandoening, zoals diabetes. In de eerste plaats kunnen zorgverzekeraars een polis aanbieden in combinatie met een adequate aanvullende verzekering. Stop in die aanvullende verzekering zorg die voor die groep verzekerden relevant is. Dat is een goede mogelijkheid voor verzekeraars om verzekerden met een chronische aandoening aan zich te binden. Dit moet kunnen, als de basiszorgkosten voldoende gecompenseerd worden.

Eigen risico verlagen

Daarnaast hebben zorgverzekeraars de mogelijkheid om het verplichte eigen risico deels of geheel te verlagen onder voorwaarden. Bijvoorbeeld als verzekerden meedoen met bepaalde preventie- of zelfmanagementprogramma’s. Dat is erg interessant voor verzekerden met een chronische aandoening, want hun eigen risico maken ze elk jaar binnen de kortste keren op. Verlaging van het eigen risico merken zij dus direct in hun portemonnee. Tot nu toe hebben zorgverzekeraars van deze wettelijke mogelijkheid nog geen gebruik gemaakt.

Diabetesvereniging Nederland is blij met het besluit van de minister en ziet grote mogelijkheden voor mensen met diabetes. Wij gaan graag met de zorgverzekeraars om de tafel om te bespreken hoe ze hieraan invulling kunnen geven. Wij spreken al met een groot aantal zorgverzekeraars over betere diabeteszorg. Zij hebben patiëntenverenigingen nodig om mee te denken over hoe zij verzekerden met een chronische aandoening aan zich kunnen binden. Het besluit over de risicoverevening biedt een extra dimensie om hier spijkers met koppen te slaan.

Margreeth Smilde

Voorzitter Diabetesvereniging Nederland

Margreeth Smilde_311

1 Reacties

om een reactie achter te laten

tjark reininga

26 juni 2015

dit artikel is, even ervan afgezien dat de kop en de teaser elkaar tegenspreken (de auteur beoogt kennelijk de chronisch zieke aantrekkelijker te maken voor de zorgverzekeraars), een duidelijk voorbeeld van een denkfout in ons verzekeringsstelsel.
verzekeren is in essentie in 'goede tijden' een voorziening treffen voor 'slechte tijden'. dat gaat op voor ongelukken en ongelukjes, brand en diefstal, en vele andere ontwikkelingen, waartegen men zich kan verzekeren. verzekeraars zijn bereid schade aan hun verzekerde te vergoeden, binnen tevoren vastgestelde grenzen. maar het lijkt niet op te gaan voor gezondheid, althans niet voor het chronische ontbreken daarvan; dan haken verzekeraars af. terwijl voor hun verzekerden juist de kosten van ingrijpende, en zeker chronische, ziekten een groot financieel risico betekenen. en onze overheid heeft veel voorzieningen juist aan hen, de markt, overgedragen omdat zij de kosten van de zorg betaalbaar wil houden voor de belastingbetaler.
mevrouw Smilde maakt mijns inziens een denkfout, als zij het verzekeren van chronisch zieken ('een brandend huis' in zekere zin) met overheidsgelden voor verzekeraars aantrekkelijker wil maken. die verzekeraars hoeven dan hun premies, en hun bedrijfsresultaat, minder te belasten met het risico dat een verzekerde het chronische stadium betreedt. en dus hoeven zij (potentiële) verzekerden niet te confronteren met de kosten van zorg die zij (nog) niet nodig hebben. de staat neemt immers dat risico voor haar rekening.
maar als de staat dan toch het risico draagt, waarom dan überhaupt nog een commerciële verzekeraar inschakelen, met alle bedrijfseconomische uitwassen die bij 'de markt' horen; die kostenverhoging kan de staat gemakkelijk voorkomen, door chronische ziekten volledig in het sociale stelsel op te nemen.

Top