BLOG

Heitje voor een karweitje

Huishoudelijke hulp is een dure hobby voor de aanbieders van thuiszorg. Dat blijkt uit de rapportage die PricewaterhouseCoopers in opdracht van staatssecretaris Bussemaker heeft gemaakt. Bijna tweeënhalve knaak legt de gemiddelde thuiszorginstelling uit eigen zak toe op het verlenen van een uur huishoudelijke hulp.

Eigen risico

Staatssecretaris Bussemaker noemt de resultaten zorgwekkend en wil met alle partijen om de tafel gaan zitten. De vraag rijst waar de staatssecretaris het dan over wil hebben. De rationale achter de invoering van de Wmo was toch immers het idee dat het allemaal veel efficiënter en goedkoper kon. En dat is nu precies wat de gemeenten met hun harde onderhandelingsspel bereikt hebben, dus waar doet de staatssecretaris nu zo moeilijk over?
“De prijzen die de gemeenten betalen zijn tot stand gekomen als resultaat van goede marktwerking”, peperde Sandra Korthuis, lid van de directieraad van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG), de thuiszorgaanbieders in. “Als organisaties willens en wetens onder de kostprijs gaan zitten is dat vooral hun risico.”
Uit deze woorden blijkt dat Bussemaker vooralsnog op weinig medewerking van de gemeenten hoeft te rekenen. En daarmee zit de staatssecretaris behoorlijk klem. Ze zou de Wmo-gelden kunnen oormerken voor huishoudelijke hulp, maar daarmee wordt de handelingsvrijheid van gemeenten om in te spelen op lokale omstandigheden drastisch ingeperkt. En inspelen op lokale omstandigheden was nou juist de taak die de gemeenten in het kader van de Wmo was toebedacht. De staatssecretaris zou ook het budget voor de gemeenten kunnen terugschroeven, maar deze optie is nog minder realistisch. Het laat zich raden dat de gemeenten in dat geval de thuiszorginstellingen nog verder zullen afknijpen. Bovendien staat het haaks op Bussemakers plannen om de inzet van alfahulpen terug te dringen. Door deze plannen zullen de kosten voor huishoudelijke hulp komend jaar met 60 procent stijgen, voorspelt PwC. 
De  enigen die de hardvochtige houding van de gemeenten kunnen doorbreken zijn de zorgaanbieders. Die zullen harder moeten zeggen dat ze bepaalde activiteiten niet leveren tegen de prijs die de bieder in gedachten heeft. Ook als dat ontslagen en verlies van marktaandeel betekent? Tja, ook dat is marktwerking. Het wrange is natuurlijk wel dat de klant uiteindelijk in de kou komt te staan. Die zal als de thuiszorginstellingen hun poot stijf houden een groter beroep moeten doen op informele ondersteuning. Zo dient zich in de vorm van de scouting toch nog een winnaar aan in het Wmo-debacle. Ramen lappen, schoon maken, boodschappen doen, het klassieke heitje voor een karweitje is straks weer helemaal terug. 
 

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top