BLOG

De toekomst van mijn ouderenzorg

De toekomst van de ouderenzorg komt voor mij steeds dichterbij: de toekomst van mijn ouderenzorg welteverstaan. Op verzoek van VWS schreven we bij Vilans onlangs een toekomstvisie op de ouderenzorg. We hebben dat gedaan vanuit de trends en vanuit de mens. Als horizon hebben we het jaar 2035 gekozen; twintig jaar vanaf nu.

Confronterend was voor mij de gedachte dat ik over twintig jaar tachtig ben en misschien wel die mens ben, die die ouderenzorg van de toekomst nodig heeft. En twintig jaar is niet zo lang meer!

Ik had dat dat nog nooit zo direct gevoeld, zo dicht op mijn huid. Het voordeel is dat ik er nu beter doorleefd over kan nadenken. Waar kom ik dan op uit? Ouder worden is voor mij je verhouden tot de eindigheid van je bestaan. Dat is de kern. De tijd die ik te gaan heb wil ik daarom goed benutten. Ik wil de laatste jaren van mijn leven met betrokken distantie in het leven te staan; aangehaakt, maar op een afstandje. Dat is een opgave die zeker niet altijd 'leuk' is of die gepaard zal gaan met 'welbevinden' en 'leef-plezier'. Het is wel een opgave die tot een waardevol en waardig leven kan leiden. De ouderenzorg van de toekomst moet die kern raken, zodat ook de laatste fase van mijn leven er toe doet!

Ouderenzorg van de toekomst

Naar mijn idee moeten we er naar toe dat zorg en ondersteuning je helpen de goede dingen te doen in het zicht van je eindigheid, je te helpen van betekenis te zijn voor anderen, je kracht daartoe te versterken en ongemakken zo goed mogelijk op te heffen. De ouderenzorg van de toekomst moet ook zó zijn, dat je je er met een gerust hart aan kunt overgeven als het niet anders kan. In vakjargon gaat het om persoonsgerichte zorg, om versterken van veerkracht en waar nodig om palliatie. We krijgen steeds meer concepten en methodieken in handen om daar vorm aan te geven. Het congres van 10 november laat dat zien.

Maar toch zie ik op tegen 2035. Al is de ouderenzorg tegen die tijd nog zo goed, ik blijf zelf verantwoordelijk voor wat ik met de mij gegeven tijd doe, of ik van betekenis kan zijn en een waardevol leven kan leiden. Hoe zal ik aan die verantwoordelijkheid vormgeven als mijn ouderenzorg voor mij écht dichtbij is?

Henk Nies

Lid raad van bestuur Vilans

Het platform BeterOud brengt partijen bij elkaar om wonen, welzijn en zorg voor ouderen te verbeteren.

Henk_Nies_311

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Mauk van Heemstra ZorgSteedsBeter

5 november 2015

Wat mij hierbij steeds fascineert, is de sfeer rondom leven en het einde daarvan in en rondom een hospice waar ik een rol bij mag vervullen. Gasten, familie, professionals en vrijwilligers ervaren dit als een voor ieder vervullende weldaad. Al jaren.

Tegenover deze sfeer, die slechts de laatste 3 maanden van een leven betreft, ervaar ik een grote discrepantie in veel ouderenzorg, (en veel breder ook in de care sector) waar wij nog allemaal vast lijken te houden aan 'koste wat kost niet dood willen gaan'. Dit ondanks talloze verzorgenden en verplegenden die hier wel prachtig mee om gaan.

Ergens lijken wij kwijt te zijn geraakt dat doodgaan bij leven hoort en dat je daar alleen die laatste drie maanden aan mag gaan staan.

Volgens mij zou het veel leed besparen als wij elkaar helpen weer te leren omgaan met de gedachte om de dood weer als onderdeel van leven te gaan accepteren, wat wij bij de geboorte wel doen. En ook daar is geen ontkomen aan.

Top