BLOG

Pluimstrijkers maken bestuurder kwetsbaar

Klaas Wilting, de woordvoerder van de DSB-bank, was verliefd op Dirk Scheringa. Dirk werd niet door hem tegengesproken. Ook niet door de anderen in zijn omgeving. Want alles was de schuld van de boze buitenwereld. Daarom kwam de bankier uit Wognum te laat in actie om DSB van de ondergang te redden.

Timing is alles

Uiteindelijk heeft Scheringa zelf besloten om te gaan vechten voor zijn bedrijf. Dat heeft niemand hem geadviseerd. Maar zijn timing was verkeerd. En goede timing is alles voor bestuurders.

Drama DSB

De rook is opgetrokken, DSB is een sterfhuis en Scheringa - vernederd door de heren bankiers - is uit de media verdwenen. Langzamerhand word er meer bekend over de achtergronden van het drama.

De liefde

Jeroen Smit, schrijver van het boek De Prooi, en Charles Huijskens, woordvoerder van de curatoren van DSB, bleken het op het onlangs gehouden congres van het vakblad Communicatie eens over de liefde van de ene oud-politieman voor de andere. Huijskens: ‘Dat is geen doodzonde’.

Beide benen op de grond

Maar wie had de grote Dirk, met zijn vliegtuig, bodyguards, voetbalclub en museum, dan wèl met beide benen op de grond kunnen zetten? Frank de Grave heeft het geprobeerd, maar is door Scheringa ontslagen. Dat kon er dus maar één zijn: Baukje! De vrouw van Dirk, opperde Smit.

'Dirk, stop er mee'

Baukje Scheringa had volgens Smit al jaren eerder tegen Dirk moeten zeggen: 'Dirk stop er mee. Want jij bent geen bankier, je bent er niet slim genoeg voor. Laat een echte bankier DSB professionaliseren en de rotzooi opruimen'. Maar: Baukje was commissaris bij DSB. En DSB was een familiebedrijf. De raad van commissarissen zit er bij een familiebedrijf traditioneel voor spek en bonen bij. ‘Baukje is een lieve vrouw’, zei Huijskens.

Scheringa verschuilde zich achter woordvoerders

Scheringa was maandenlang onzichtbaar. Hij liet zich vertegenwoordigen door een trits aan woordvoerders: de extern ingehuurde Wilting, lid van de raad van bestuur Van Goor en VVD-er Linschoten.

Pappen en nathouden

Dat ging een tijd goed, want alleen het programma TROS Radar bemoeide zich met de gedupeerden. Ja, zei Wilting, het is vervelend voor die mensen maar ze hebben wel zelf getekend. De communicatiestrategie was: klein maken, individuele gevallen helpen, maar de bank heeft niets fout gedaan. Pappen en nathouden. Niks aan de hand mensen, doorlopen.

Doodsklap van 600 miljoen euro

Maar toen ook andere media er zich mee gingen bemoeien, en Lakeman tenslotte met zijn oproep kwam, haalden rekeninghouders via internet 600 miljoen euro weg. Dat zou een bank als Van Lanschot ook niet hebben overleefd.

Enkele lessen sociale media

Enkele lessen:
De consument, de patiënt van nu heeft macht en gebruikt die ook. Social media als Twitter, Hyves en Facebook spelen een enorme rol bij het mobiliseren van onvrede. Dáár wordt de discussie gevoerd, dáár worden reputaties gemaakt en gebroken. Kijk naar de succesvolle blog van een Britse patiënt die klaagt over het abominabele eten in zijn ziekenhuis.

Mengen tussen de klanten

De opdracht aan bedrijven, instellingen en overheden is om zich te mengen in de gesprekken die klanten met elkaar hebben. Dat vereist een nieuwe manier van communiceren, alleen zenden en ontvangen is niet meer genoeg. In elk geval vereist het een bescheidener houding.

Feedback organiseren

Communicatieadviseurs moeten leiders met grote ego’s helpen de realiteit niet uit het oog te verliezen. Dat was en is hèt probleem van het communicatievak. Het goede nieuws is dat er al genoeg pluimstrijkers zijn. Die worden sowieso niet serieus genomen. Excellente organisaties hebben leiders die zelf hun feedback hebben georganiseerd. Ze zijn voordurend bezig met leren.

Meepratende communicatieadviseurs

De komende tijd gaat de rol van communicatieadviseurs veranderen. Als er beleid wordt gemaakt, moeten zij aan tafel zitten en meepraten. Dat voorkomt veel ellende. Communicatie is te belangrijk om aan amateurs over te laten.

Doodzonde

Tenslotte: Verliefd zijn op de baas is geen doodzonde? Ik denk van wel. Liefde maakt blind.

Ewoud Nysingh

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Kars Sterenborg

17 november 2009

Helaas geldt in deze wereld nog steeds: wiens brood men eet, diens woord men spreekt.



Het is altijd lastig je baas tegen te spreken, dat wordt meestal niet in dank aanvaard. Tijdens het afscheid, bij de pensionering of een andere gelegenheid waarmee men in ieder geval niet meer afhankelijk is van het brood van die baas, weet men het goed te vertellen. Dan pas zegt men wat men er van vindt, dan pas legt men de vinger op de zere plek. Maar... het lef om dat te doen als men nog op de loonlijst staat is slechts aan enkelen voorbehouden. Kijk naar de klokkenluiders, de brenger van de boodschap wordt meestal onthoofd. Dat was vroeger zo en dat zal voorlopig niet veranderen.



Maar over Scheringa, die is gewoon geslachtofferd, denk alsjeblieft niet dat die andere bankiers nou beter zijn. Misschien waren hun marges iets kleiner, heetten hun producten anders, maar ook daar ging men voor winst (lees bonus) maximalisatie.

Top