BLOG

Gevestigde belangen en grenzen slechten

We overschrijden de jaargrens naar 2016. Terugkijkend bedenk ik dat 2015 het jaar had moeten worden waarin binnen de zorg grenzen werden geslecht. De hervorming van de langdurige zorg moest leiden tot een integraal aanbod van zorg en ondersteuning.

Inmiddels ondervinden cliënten en zorgaanbieders dat dit ideaal helaas nog ver weg is. Zo is er voor 18-jarigen,  wanneer zij de Jeugdwet verlaten, niet altijd een aansluitend zorgaanbod beschikbaar. Mensen met een licht verstandelijke beperking zijn soms te licht voor de Wet langdurige zorg maar te zwaar voor de Wmo en vallen tussen wal en schip. Ouderen ondervinden dat de beloofde ketenzorg regelmatig onderbroken wordt doordat de samenwerking tussen zorgverzekeraars en gemeenten moeizaam verloopt. Andere kwetsbare burgers lopen aan tegen de hardnekkige verkokering van het gemeentelijk apparaat.

Nieuwe grenzen

Transities en hervormingen leiden vaak tot onzekerheid. Ik zie het risico dat als gevolg daarvan organisaties vooral voor zichzelf gaan, de concurrentie toeneemt en de onderlinge samenwerking wordt ondergraven. En dus nieuwe grenzen worden getrokken. Terwijl cliënten gebaat zijn bij diversiteit, open grenzen en samenwerking in het zorgaanbod.

Het baart mij daarom zorgen wanneer zorgverzekeraars nog maar één aanbieder voor wijkverpleging inkopen of wanneer gemeenten aanbieders ‘dwingen’ te fuseren of zelf een nieuwe exclusieve aanbieder in het leven roepen. Cliënten verliezen dan niet alleen hun keuzevrijheid maar ook hun vertrouwde zorgverlener.

Veranderingen

Voor het ideaal van een integraal en vraaggericht zorg- en ondersteuningsaanbod zijn daarom in 2016 nieuwe, grensdoorbrekende veranderingen nodig. Niet zorgverzekeraars, zorgkantoren of gemeenten aan het stuur, maar de cliënt. Samen met zijn familie, mantelzorgverleners en onafhankelijke cliëntondersteuner bepalen cliënten graag zelf waar en hoe zij hun recht op zorg en ondersteuning verzilveren.

Op 1 januari 2016 steek ik de grens over van MEE Nederland naar ActiZ. Beide brancheorganisaties maken zich samen met cliëntenorganisaties al jarenlang sterkt voor integrale en persoonsvolgende bekostiging. Dat vraagt het slechten van gevestigde belangen en grenzen. Laten we samen in 2016 door regelruimte en grootschalige experimenten ontdekken wat deze open grenzen voor cliënten aan kwaliteitsverbetering en welbevinden kan opleveren.

Jan de Vries 
Tot 1 januari 2016 directeur van MEE Nederland en vanaf dat moment algemeen directeur van ActiZ.

Jan de Vries_225

 

---

In de laatste dagen van 2015 kijken verschillende trouwe Skipr-bloggers terug op het afgelopen jaar en vooruit naar de gebeurtenissen in 2016. Vandaag: Paul Baks, bestuurder en adviseur in de zorg, en Jan de Vries, tot 1 januari 2016 directeur van MEE Nederland en vanaf dat moment algemeen directeur van ActiZ.

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Aartje Hemelaar

7 januari 2016

De vraag is derhalve: wat is er onderzocht? En wat wordt er geregistreerd? Kennelijk is er een discrepantie tussen de informatie die geregistreerd wordt en de beleving van de zorg door de patiënt en zijn/haar naasten. En zo ervaar ik het ook.

Mijn dochter bezocht de mytylschool. Tijdens een voorlichtingsavond werd het rooster besproken. Blijkt dat lopers ook fitness hebben, rolstoeler niet. Desgevraagd werd verteld dat er uit een onderzoek kwam, dat het resultaat bij rolstoelers veel lager is dan bij lopers. Terwijl een bekende hoogleraar, professor Scherder juist het belang van bewegen duidelijk maakt, biedt de school die bij uitstek geschikt is voor kinderen met problemen aan het bewegingsapparaat, deze kinderen geen kans. Raar.

Nog een voorbeeld. De bekende reus voor huishoudelijke hulp, TSN, is over de hoofden van zorggebruikers groot geworden. Er is niemand die de 'reus' gestopt heeft, vanwege het risico dat door onderbetaling de boel wel eens fout zou kunnen lopen.

Nog een voorbeeld? Het trekkingsrecht dat zo goed uitgevoerd kon worden door de SVB. Wat ik en met mij alle andere PGB-houders, jarenlang vrijwillig en gratis hebben gedaan, kost nu miljoenen Euro's. Er is 1.000 man personeel nodig bij de SVB! Mensen die geen zorg bieden. Maar wel zorggeld gebruiken. En inderdaad, de registratie is goed. Ik moet controleren en de SVB controleert en noteert. Maar dat is geen schone luier. En ook geen hulp bij het aankleden. Naar de zorg die wij nodig hebben wordt niet gevraagd. Mijn dochter wordt in een 'vak' gepropt: die kenmerken in combinatie met de ernst van enkele items bepalen het vak. Zorgvragers zijn geen individuen meer. Zorgvragers zijn producten geworden.

Top