BLOG

Toezichthouders en het duivelselastiek

Recent heeft Kim Putters een rede uitgesproken bij de aanvaarding van zijn hoogleraarschap met als leeropdracht 'Management van instellingen in de gezondheidszorg'. Als titel voor zijn oratie  heeft hij gekozen voor 'Besturen met duivelselastiek'. Aldus wordt onderstreept dat bestuurders naar een balans  moeten zoeken in diverse spanningsvelden, die ook nog een keer met elkaar verbonden zijn.

Sturing en toezicht

Het eerste gebied dat hij in dit verband noemt, is de ruimte tussen sturing en toezicht, waar zowel de toenemende marktwerking als de overheidsregulering het zorgbestuur onder druk zetten. So far so good, dacht ik vanuit mijn bijzondere belangstelling voor het functioneren van raden van toezicht in de gezondheidszorg.

Toezichthouders ontbreken

Maar, hoe interessant de oratie verder ook is, er wordt nagenoeg geen woord meer gerept over de rol en positie van interne toezichthouders. Ook in het onderzoeksprogramma van de, mede door de NVZD gefinancierde, leerstoel komt de rol en positie van de raad van toezicht niet aan de orde. Het feit dat Putters stelt te kiezen voor een 'wetenschappelijke en bredere definitie' van het begrip 'governance' vind ik een onvoldoende rechtvaardiging voor deze omissie.

Krampachtig Den Haag

Hoewel de krampachtige reacties van Den Haag op incidenten in zorgorganisaties misschien anders doet vermoeden, ontwikkelt de zorgsector zich in de richting van minder sturing door de centrale overheid. Tezamen met de grotere financiële risico's die door zorgorganisaties worden gelopen, leidt dit tot een grotere druk op het bestuur van zorgorganisaties.

Aannemen, schorsen en ontslaan

Nu is het zo dat binnen verreweg de meeste zorgorganisaties de raad van toezicht de bestuurders aanneemt, schorst en ontslaat. Bovendien moet zij, natuurlijk afhankelijk van de statuten en reglementen, de belangrijkste besluiten van de bestuurders goedkeuren.

Duivelsdilemma

Gezien de bovengenoemde ontwikkeling van de sector, zou dit dus kunnen betekenen dat de rol van de interne toezichthouders in de besluitvorming rondom de meeste duivelsdilemma's weleens zou kunnen toenemen. Mijn stelling:  een onderzoeksprogramma over de ontwikkeling van het management van instellingen in de gezondheidszorg is te onvolledig als daarin niet expliciet aandacht wordt besteed aan de rol en ontwikkeling van de raad van toezicht.


Marc van Ooijen
Senior adviseur  en interim-manager bij CC Zorgadviseurs

3 Reacties

om een reactie achter te laten

W.A.R. Huijbers

24 november 2009

Geachte heer/mevr., helaas is bij het artikel over de oratie van prof.dr. Kim Putters een verkeerde foto geplaatst.

Vriendelijke groet, Wim Huijbers

Redactie Skipr

24 november 2009

Geachte heer Huijbers,



Dit artikel is een blog van Marc van Ooijen. Daarom staat zijn foto ernaast en niet een foto van Kim Putters.



Vriendelijke groet,

Redactie Skipr

DGo

24 november 2009

Beste Marc,



Je hebt helemaal gelijk. Los van het feit dat de huidige ontwikkelingen noodzakelijk maken dat een onderzoek breder moet worden opgezet zijn er nog steeds te veel Raden van Toezicht die zelfs hun primaire en in feite relatief eenvoudige taak, het ontslaan van een bestuurder, nog steeds niet beheersen.



Men blijft, tot op de dag van vandaag, veel te lang met niet functionerende bestuurders doorrommelen, alsof er ineens een Tita-tovenaar het wel voor hen zal oplossen of dat kans bestaat dat de kwaliteit van de bestuurder nog wel zal verbeteren.



Maar het is jammer om te constateren, beide gebeuren nooit.

Top