BLOG

Zware beroependiscussie is een gedrocht

Het kabinet heeft zich verder uitgesproken over haar wens om zware beroepen na dertig jaar werken te ontzien. Werkgevers en werknemers moeten in de visie van het kabinet de zware beroepen definiëren. Werkgevers die er niet in slagen een medewerker binnen dertig jaar van een zwaar beroep naar een licht beroep te laten switchen, hangt een boete van 140 procent loon boven het hoofd.

Onredelijk

Als directeur van een brancheorganisatie in de gehandicaptenzorg vind ik deze wens een bureaucratisch gedrocht in wording: onuitvoerbaar, onredelijk en ineffectief.  In de discussie over het verschuiven van de AOW-grens van 65 naar 67 jaar heeft het kabinet een uitzondering benoemd voor mensen werkzaam in zware beroepen. Deze groep werknemers zou na dertig  jaar werken toch eerder met pensioen moeten kunnen. Wat een zwaar beroep is, wordt overgelaten aan de sociale partners in de branches. Dat weerhoudt politici er niet van om toch alvast zelf een inkleuring te geven van wat zij als zware beroepen zien. ‘De zorg’ wordt daarbij ook genoemd. Ik vind het toch bijzonder dat de politiek zelf de zware beroepen niet benoemt, maar wel weet dat deze groep na precies dertig jaar een andere functie moet hebben.

Administratieve belasting

Ik stoor me aan deze aanpak en geluiden. Het idee mist de broodnodige nuance, creëert een verkeerde beeldvorming en druist regelrecht in tegen een hoofddoelstelling van het kabinet: vermindering van administratieve lasten. Het gaat in de kern om de belasting van de individuele werknemer in zijn beroep. Dat moet je dan dus dertig jaar lang registreren en bijhouden. Je moet er niet aan denken wat er gebeurt als zo’n medewerker van baan wisselt. Dan moet je dat blijkbaar als branche gaan bijhouden?  Laat staan wat er gebeurt als iemand intersectoraal van baan wisselt. Gaat het UWV dat dan bijhouden?  En wie moet dan de rekening betalen van 140 procent?  Een werkgever die de medewerker 29 jaar in dienst heeft gehad, of de werkgever die de medewerker net een jaar in dienst heeft?

Arbeidsomstandigheden

Het is niet zo dat alle beroepen in de gehandicaptenzorg of zelfs de hele zorg zware beroepen zijn, dat is onzin. De Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN) sluit daarbij zijn ogen niet. Wij zien ook wel dat er werkzaamheden in delen van onze branche zijn, met sommige doelgroepen, die belastend kunnen zijn voor werknemers. Daar werken we met ons arbobeleid ook hard aan. Maar of dat werkzaamheden zijn die door hun duurbelasting zwaar zijn, hangt van veel factoren af. Die hebben weinig met 30, 35 of 40 jaar te maken.  Alleen al het verschil tussen belasting bij fulltimers en parttimers is zo’n factor die zeker invloed heeft, een parttimer heeft immers meer hersteltijd. Maar zeker ook de arbomaatregelen van de instelling. Als die goed werken, hou je het prima lang vol.

Fiscale aftrek

Tot slot wijs ik op de perverterende effecten in het idee. Je moet toch niet willen dat werkgevers gaan berekenen of het afkopen van de 140 procent goedkoper is dan het investeren in goede arbeidsomstandigheden. Maar dat kan wel een effect van deze maatregel zijn. Het is te hopen dat het idee wordt teruggedraaid door het kabinet. Als het kabinet wat wil doen voor de arbeidsomstandigheden van de medewerkers in de zorg, laat ze dan de fiscale aftrekmogelijkheden voor arbotrainingen en hulpmiddelen voor de zorg creëren en verruimen.

Hans Bruning

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top