BLOG

Gezondheidsrecht is mensenrecht

Soms onthult je argeloosheid je meer dan je lief is. Dat moet het Universitair Medisch Centrum Groningen na argeloos commentaar in de krant van wakker Nederland zomaar hebben gedacht. Wat is er aan de hand?

Zomaar…

Doktoren hadden in Groningen een nier bij een 83-jarige man getransplanteerd. Het ziekenhuis reageerde als volgt, zo lezen we in de Telegraaf van 22 december:  “Het ziekenhuis wijst er met grote nadruk op dat deze krasse patiënt een nier kreeg van een oude donor, die anders sowieso verloren was gegaan:  ‘Iemand van twintig jaar met een donorcodicil moet niet denken dat zijn nier zomaar naar iemand van tachtig zou gaan, het blijft zeer uitzonderlijk’.”

Andere criteria voor jong

Die opmerking bleef maar in mijn hoofd rondzingen. Niet zomaar naar iemand van tachtig. Gaan nieren dan wel zomaar naar iemand van twintig?  Zijn de criteria voor jonge mensen anders dan voor oudere?  Twintigjarigen hoeven dus in Groningen niet bang zijn dat hun nier zomaar naar een stokoude man gaat die zijn leven al gehad heeft. Wanneer er voor twee kandidaten, een jonge en een oude, één nier beschikbaar is gaat de keus naar de eerste uit. Een jong mens heeft nog een hele toekomst voor zich, moet nog carrière maken, de liefde proeven, kinderen krijgen...

Oud krijgt de leftovers

Je moet  dus niet denken dat een nier zomaar wordt weggeven. Het Groningse ziekenhuis houdt rekening met leeftijdgerelateerde gezondheidsrechten: hoe ouder, hoe uitzonderlijker die worden.  Wie oud is krijgt de leftovers, die anders toch verloren waren gegaan.  Oud staat achteraan in de rij. Ook als je  vitaal bent. Het UMCG roept daarmee zomaar de verdenking van ageism op: discriminatie naar leeftijd. Niet de medische noodzaak speelt langer de hoofdrol maar overwegingen van chronologische aard. Ach ja, jong is nog rendabel hè, oud niet meer. Waarom zou je medisch nog investeren in een afgeleefd lichaam?

Gezondheidsrechten zijn mensenrechten

Waarom eigenlijk?  Simpel, omdat gezondheidsrechten zomaar mensenrechten zijn en dus niet aan leeftijd gebonden. Het recht op  behandeling verdampt niet met de jaren net zo min als het recht om te stemmen of te vergaderen.  Het zou me wat zijn: “nee meneer Schrijvers, u bent nu boven de vijftig en om dat simpele feit alleen kunt u geen aanspraak meer maken op een hart en zeker niet op dat van een twintig jarige. Uw rechten zijn zomaar verjaard. Maar misschien hebben we nog wat restjes hart van een tachtigplusser.” Het Groninger ziekenhuis verdient zomaar een gele kaart.

Joep Schrijvers

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Annet Slijkhuis

31 december 2009

Beste Joep,

In mijn opinie haal je de actie en de uitspraken daaromtrent uit hun verband. Het gaat niet alleen om hoe lang iemand nog te leven heeft, maar het gaat er ook om hoeveel kans van slagen een transplantatie heeft. Wat is het nut van een ingrijpende operatie en het gebruik maken van zeer schaarse genezingsmethoden, als de kans dat de methode aanslaat klein is? Ook voor de patiënt zelf is dat geen gelukkige omstandigheid.

Al ben ik geen deskundige op het gebied van transplantaties, ik kan me goed voorstellen dat de kans van een geslaagde transplantatie bij een man van 83 jaar doorgaans niet al te hoog ingeschat kan worden. Blijkbaar heeft het ziekenhuis voor deze man een uitzondering gemaakt en verdient ze dus eigenlijk de schoonheidsprijs en niet de gele kaart.

Overigens is het op basis van informatie uit een krant van Wakker Nederland wel vaker lastig om op basis van de feiten een oordeel te kunnen geven over de feitelijke situatie.

kvzUThbElUkSTiu

28 februari 2011

7m5pl3 <a href="http://trsobqosemni.com/">trsobqosemni</a>, [url=http://cslsfrlvlijv.com/]cslsfrlvlijv[/url], [link=http://ulyuebqbqyrk.com/]ulyuebqbqyrk[/link], http://fqgoayigridd.com/

Top