BLOG

Vrije prijzen ziekenhuizen zijn allesbehalve vrij

Even leek het of minister Klink van Volksgezondheid  een liberaal licht was opgegaan: een snelle uitbreiding van de vrije prijzen in de ziekenhuissector naar vijftig procent. Maar wie de plannen goed leest, ziet onversneden reguleringsdrift in werking. 'Waardering voor betere zorg’ belooft de zorgaanbieders  marktwerking, maar niet eerder dan nadat regulering en budgettering grondig hun werk hebben gedaan.

Martkprijzen hangen samen met vraag en aanbod

Voor de duidelijkheid: tot u richt zich geen hard-adept van het marktdenken in de zorg. Wel iemand die in de wellicht naïeve veronderstelling verkeert dat de prijsvorming in een marktomgeving omwille van semantische zuiverheid toch iets te maken moet hebben met het vrije spel van vraag en aanbod. Daar is bij de overgang naar prestatiebekostiging in de verste velden geen sprake van.

Aanbieders en zorgverzekeraars mogen mieren in de marge

In het overgangsjaar 2011 wordt iedere vorm van marktwerking vrijwel volledig bevroren. De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) krijgt van minister Klink onbeperkte volmacht om een jaar lang naar hartenlust te beprijzen, te dirigeren, te chicaneren, uit de pas lopen te beteugelen en lastige aanbieders te beboeten. Het laat zich raden dat het overgangsjaar zodoende gebruikt zal worden om de prijzen in de curatieve zorg op dirigistische wijze terug te schroeven tot een politiek aanvaarbaar peil. Eenmaal stevig in het pak genaaid, mogen aanbieders en verzekeraars nadien nog wat mieren in de marge. Als dat in het boekje van de minister marktwerking heet, rijst de vraag waar Klink de basisbeginselen van heeft de economie heeft geleerd.

In het publieke domein bestaan geen tijdelijke maatregelen

Het is ook maar zeer de vraag of Klink zijn belofte kan nakomen om na de overgangsperiode de teugels te laten vieren. Iedereen die de politiek tijd volgt, weet dat er in het publieke domein geen tijdelijke maatregelen bestaan. Bureaucratische concepties blijken, wanneer ze eenmaal zijn ingevoerd, een hardnekkig eigen leven te leiden. Daarbij heeft Klink aan de daadwerkelijke liberalisering een aantal voorwaarden verbonden, die maken dat het overgangsregime tot het einde der dagen kan worden gecontinueerd. Ook niet onbelangrijk: het is hoogst twijfelachtig of minister Klink na 2011 ambtshalve nog wel in staat is om zijn belofte gestand te doen. De partijen die hoge ogen lijken te gaan gooien bij de Kamerverkiezingen van 2011 hebben over het algemeen weinig op met marktwerking. Voor de PVV of de SP is er dan ook alle reden om Klinks 'tijdelijke' overgangsregime te bestendigen.

Minister en markmeester NZa bepalen hoogte vrije prijzen

Na lezing van het beleidsprogramma ‘Waardering voor een betere zorg’ schoot mij spontaan de ontboezeming te binnen van het meisje dat ooit op VPRO’s Achterwerk haar beklag deed over de Vrije School met de woorden: “De Vrije School is helemaal niet vrij, want ik moet ook op zaterdag naar school!” Bij dezen dus: de vrije prijzen zijn helemaal niet vrij, want de minister en de marktmeester bepalen hoe hoog ze mogen zijn.  

Philip van de Poel

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top