BLOG

Hoe lang moet de patiënt nog centraal staan, voor hij echt centraal staat?

Beetje cryptische kop. Maar ik meen het echt. Hoe lang roepen zorgverleners, zorgverzekeraars en de politiek al niet dat het in de zorg maar om één ding moet gaan. Om de positie van de patiënt. De patiënt moet centraal staan. Daar moet goede en betaalbare zorg zich op richten. Daar heeft iedereen het over.

Het lijkt wel een mantra. Roept u maar. "De patiënt centraal."

Maar waarom wordt dat keer op keer geroepen? Wie moet er worden overtuigd dat het ook echt zo is? Dat goede zorg inderdaad draait om wat de patiënt wil en nodig heeft? Dat de dokter naar de patiënt kijkt en niet naar zijn beeldscherm.

Het is een bekende grap in de zorg. De patiënt moet centraal staan, maar liefst niet in de weg. Want dan wordt het lastig. Dan moet je er ook nog rekening mee houden. En daar is de zorg natuurlijk niet op berekend.

Soms gaat het goed

Ik geef toe. Dit is wat al te cynisch. Want er zijn volop goede initiatieven in de zorg. Kijk naar de ouderenzorg en verpleeghuiszorg waar soms heel liefdevol met bewoners en patiënten wordt omgegaan. Waar mensen als mens worden benaderd en niet als patiënt.

Kijk naar ziekenhuizen waar dokters volop experimenteren met drie goede vragen en samen beslissen. Niet vóór u maar mét u. Waar ruimte is voor een goed gesprek met de patiënt. Waar het niet alleen gaat om het kunstje van het beter maken, maar waar het ook gaat om beter voelen. Om de kwaliteit van leven.

Het gaat niet goed als we zeggen dat het goed gaat

Allemaal waar. En toch houd ik er een slecht gevoel bij. Want zolang we kunnen opsommen wat goed gaat, gaat het niet goed. Het zou niet nodig moeten zijn om aan te wijzen wat goed gaat. Dat moet de norm zijn. Goede zorg die draait om de patiënt. Dat is het enige wat telt.

Zorg die dwars door schotten heen gaat. Die ook digitaal beschikbaar is zonder huisbezoek. Die rekening houdt met de patiënt. Die ook bereikbaar is buiten kantoortijden. Want ziekte houdt zich niet aan de negen tot vijf-norm.

Roepen is niet genoeg

En dat bereik je niet door hard te roepen dat de patiënt centraal staat. Dat bereik je door de patiënt serieus te nemen, door te luisteren. Goede zorg is meer dan alleen een medisch kunstje. Goede zorg gaat om wat de patiënt wil. Vraag het de patiënt. Denk niet voor hem, maar met hem. Kijk samen wat er kan en nodig is. En maak dan een plan om dat te bereiken.

Goede zorg maken we samen

Goede zorg maken we samen. En zullen we dan afspreken dat we nooit meer zeggen dat de patiënt centraal staat? Zet hem gewoon centraal. Niet met woorden, maar met daden.

Het voordeel is dat we elkaar dan niet meer hoeven te overtuigen van onze goede bedoelingen. Want het resultaat is direct zichtbaar.

Ik weet dat ik veel vraag. Maar wie zichzelf en de patiënt serieus neemt zou niet anders moeten willen. 

En ik blijf nog even doorvragen. Geef patiënten en hun organisaties meer invloed in de zorg. Ook buiten de spreekkamer. Met ons en niet over ons graag. Wij zijn er klaar voor.

Dianda Veldman

Directeur-bestuurder Patiëntenfederatie Nederland

Dianda Veldman_311

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Cora Postema

17 februari 2017

En zo is het! hetzelfde geldt voor de naasten van de patiënt, die hebben vaak ook relevante informatie én worden graag gekend in de zorgplannen, vooral als ze daar zelf ook een bijdrage aan willen, kunnen of moeten leveren.

Wil

17 februari 2017

De dans om de miljarden(72 Mld) is weer begonnen en iedereen vraagt om extra speelruimte.

Elke zichzelf respecterende instantie begint met de lobby voor die extra miljard
Op woonaanpassingen is bezuinigd omdat dat gierend uit de hand liep met trapliften en badkamers.

Ook bouwend NL vindt dat er voor 10 miljard aan senioren woningen meoten komen.

Jaarlijks wordt er in NL voor 1 Mld euro uitgegeven voor de politieke lobby voor de belangen behartiging in de zorg zorg dus nu ook weer.

even voorop gesteld iedereen die ziek wordt moet cure en care toegankelijk zijn.
Solidariteit is daarom belangrijk, maar vooral ook wederkerig.! Ik herhaal WEDERKERIG!

Preventie door een actiever leven is daarom essenteel.


In Japan hebben ze een slimme aanpak de Metabo Law. Preventie voor obesitas/ gezond leven.
Daardoor hebben ze in japan een stuwmeer aan fitte ouderen!

In NL een stuwmeer aan versufte & kwetsbare ouderen die te weinig bewegen.Iedereen mag gewoon zijn eigen kwetsbare stijl aanhouden
en op basis van het solidariteits principe zijn cure en care claimen.
Je kunt erop wachten tot de dam breekt en dit stuwmeer aan kwetsbaren allemaal in de zorg terecht komen.


3 keer per dag traplopen is gelijk aan 1 uur fitness per week.
Dit houd mensen langer vitaal.

met Traplopen remt u zo de onvermijdelijke verouderingsprocessen in uw: spieren, kraakbeen en botten(artrose, osteoporose). Op deze wijze blijft u dagelijks aan uw kracht en uithoudingsvermogen werken en voorkomt u daarmee dat u te kwetsbaar wordt om in uw eigen woning te blijven wonen. Easysteppers zijn geschikt voor mensen die nog niet "kwetsbaar" zijn door: ziekte, pijn, medicijnen of leefstijl(zitten). Mensen voor wie bewegingsvrijheid, zelfstandigheid en vitaliteit belangrijk is en dat ook willen behouden!

Met Easysteppers kunt u op eigen kracht weer van de hele woning gebruik maken en vitaler langer thuis blijven wonen!

Wil

17 februari 2017

Ik bedoel te zeggen dat actieve leefstijl bevordering, meer oplevert in gezondheid, vitaliteit en kwaliteit van leven , dan enkel investeren in zorg.

WAM van Loenen

20 februari 2017

Als je de patiënt al jaren centraal wil laten staan, en als dat nog steeds niet lukt, dan moet je onderzoeken wat of wie er dan wél centraal staat. Dat kom je uit bij het systeem van de zgn. efficiency en kostenbewaking. Het behandelen diagnostiseren en behandelen van de ziekte, het orgaan, ipv. het behandelen van de (holistische) medemens. Daarom kom ik met mijn klachten liever bij de alternatief/complementair werkende genezer dan bij een op de klok kijkende reguliere (para)medicus. Waarom? De tijd-aandacht-betrokkenheid voor de medemens werkt minstens zo helend als de pillen (met bijwerking) voorgeschreven vanuit het protocollaire zorgpad. Als je je afhankelijk laat maken van het regulaire Nederlandse zorgsysyteem dan doe je jezelf ernstig tekort. We zijn terecht gekomen in een 2 sporenbeleid. Om de kosten te drukken willen we eigenlijk meer naar de kritische zorg'consument' toe, terwijl anderzijds de medische wereld en de farmacie de greep op de patiënt, het consumeren, niet kwijt wil. En dat wringt dermate dat de hoofdrolspeler nog steeds niet centraal is komen te staan. Schenk in het onderwijs veel aandacht aan bewustwording van het lichaam, welke invloed je er er zelf allemaal op kunt hebben via leefstijl en wat er eventueel uit de (reguliere/alternatieve) zorg-etalage van de zorgverzekeraar en internet te kiezen is conform wat er bij jou past. Dus de kritische-vrije- autonome zorgconsument! Zo centraal is dat niet maar het geeft me wel zicht en lucht. Ik ben blij met mijn zorgpolis van een zorgverzekeraar die dit blijkbaar ook door heeft.

RoelRoel

1 maart 2017

Goede zorg gaat om wat de patiënt wil. ????

Afgaande op mijn laatste dienst op de huisartsenpost wil de patient vooral ook graag gemak: in de avond naar de huisartsenpost, want overdag moest er gewerkt worden, of kon de familie niet mee om te tolken. Of men wil op stel en sprong bloedonderzoek en foto's, want zo gaat het toch niet langer (bij klachten die al 3 weken bestaan).
De zorg is geen Albert Hein waar je even kunt kiezen wat je wil op het moment dat je wil. Daar is de zorg gewoon veel te duur voor.

Samen met de patient bekijken welke zorg zinnig is en wat de patient zou willen is prima, maar soms moeten de wensen van de patient wijken voor het gezonde verstand en medische kennis van de arts.

Top