BLOG

Ga door met ROM!

Wat GGZ Nederland betreft gaan we krachtig door met ROM en zorgen we voor een zodanige doorontwikkeling dat het instrument voor iedereen waarde heeft.

Alles van waarde is weerloos, luidt een veel geciteerde dichtregel van Lucebert. Een mooie regel, die zoveel wil zeggen als dat wat er in het leven écht op aankomt kwetsbaar is, soms zelfs het leven zelf. Mij schiet deze zin regelmatig te binnen tijdens kennismakingsbezoeken die ik als directeur van GGZ Nederland breng aan ggz-organisaties.

Ik spreek bevlogen bestuurders, gepassioneerde behandelaars en sterke patiënten. Maar de zorg, zeker in de ggz, is ook altijd een antwoord op kwetsbaarheid en verlangen. En dan komt het erop aan bepaalde waarden hoog te houden: de waarde van het leven, waardevolle zorg, en ook de waarde van zorg.

Een patiënt heeft recht op de beste behandelaar die hij zich kan wensen, en moet ervan op aan kunnen dat de behandeling die hij krijgt voldoet aan de richtlijnen en de meest recente inzichten daarover. En als het gaat om de waarde van de zorg heeft de ggz de verantwoordelijkheid om te laten zien wat er gebeurt met het geld dat de samenleving uittrekt voor geestelijke gezondheidszorg. De sector is hier ver mee, al ligt een van de gekozen middelen - ROM -  nu onder vuur.

Luisteren

Er is veel te doen om Routine Outcome Monitoring (ROM) in de ggz. Hoewel de aanlevering van gegevens wordt opgeschort, wil GGZ Nederland zich onomwonden achter de doelen stellen die we met ROM-gegevens willen bereiken. In de eerste plaats is ROM bedoeld ter ondersteuning van de individuele behandeling en helpt het in de gesprekken tussen cliënt en zorgverlener. Ook worden de uitkomsten al door veel van onze aanbieders gebruikt om intern van elkaar te leren en de zorg steeds verder te verbeteren.

Tot zover gaat het goed, maar wanneer de gegevens gebruikt worden om de andere doelen die we met ROM nastreven te realiseren, namelijk ondersteuning van het inkoopproces van de verzekeraar en het verschaffen van keuze-informatie voor de patiënt, ontstaat er argwaan. Naar die geluiden moeten we luisteren, maar het antwoord kan en mag niet zijn dat we stoppen met ROM.

Door met ROM

Wat GGZ Nederland betreft gaan we krachtig door met ROM en zorgen we voor een zodanige doorontwikkeling dat het instrument voor iedereen waarde heeft. Het is van belang dat we snel duidelijkheid krijgen over een oplossing voor de privacy-discussie, zodat we op een goede en veilige manier de ROM-data kunnen gebruiken om ervan te leren.

Maar dat is niet voldoende. Naast het oplossen van de privacyaspecten zal onze ambitie ook moeten zijn om vanuit de eigen regie over de data, en vanuit een volwassen relatie met verzekeraars en patiënten, verder te bouwen aan kwaliteit én transparantie van de zorg. Pas dan kunnen we onze doelen rond het inzichtelijk maken van klantervaringen en keuze-informatie, ÉN met betrekking tot inkoopinformatie goed verwezenlijken. Deze beide ambities willen wij van ganser harte waarmaken, maar nogmaals, vanuit onze eigen kracht. Dat betekent dat ook de bestuurlijke inrichting van SBG opnieuw moet worden bekeken.

Eindverantwoordelijk

Leden van GGZ Nederland zijn als bestuurders eindverantwoordelijk voor de kwaliteit van zorg die in hun organisaties geboden wordt. Van hen mag en moet het bestuurlijke leiderschap worden verwacht om ROM in de organisaties te implementeren en professionals in staat te stellen ermee te werken. Als we dat vanuit de goede bestuurlijke verhoudingen met elkaar organiseren en hierin samen optrekken met professionals, kunnen we snel grote sprongen vooruit maken in de verdere ontwikkeling van de kwaliteit en transparantie van de ggz. Dat zijn we aan onszelf en aan de samenleving verplicht.

Er is veel om trots op te zijn! Openheid en transparantie horen bij de waarden en ordening van deze prachtige sector waar voor en door mensen hard gewerkt wordt. Laten we die waarde koesteren, zodat patiënten niet met lege handen komen te staan.

Veronique Esman

Directeur GGZ Nederland

Veronique Esman_311

11 Reacties

om een reactie achter te laten

Menno Oosterhoff

25 april 2017

De groep stopnbenchmark en de duizenden ondertekenaars van de petitie staan zeker achter de doelen van een transparante GGZ , die verantwoordt wat ze doet. Om die reden zijn we tegen benchmark met ROM , omdat dat niet de beoogde doelen bereikt. Er zijn weinign wetenschappers te vinden die daar anders over denken. Ook de AR geeft aan dat het zeer dubieus is of doorontwikkelen die doelen dichterbij zal brengen. Intussen is de zaak stilgelegd, omdat er niet voldaan is aan wettelijke eisen van toestemming verlenen. Als ROM zo'n prachtig middel is dan is dat probleem toch heel eenvoudig op te lossen door de patiënt wel om toestemming te vragen? Maar in plaats daarvan hoopt men op een andere oplossing van wat de privacy-discussie wordt genoemd. Een beetje verhullend taalgebruik, want er is geen discussie over de vraag of art. 457 van de WGBO is overtreden. Mevrouw Esman geeft aan dat er geluisterd moet worden naar de zorgen die er zijn omtrent zorginkoop op basis van de conclusies die getrokken worden op ROMdata, maar ze stelt meteen dat ROM in elk geval moet blijven bestaan. Het is wat onduidelijk of ze daarmee het klinisch gebruik van ROM bedoeld want daarover is geen verschil van mening.
Ondertussen is in het veld heel veel oonduidelijkheid. Namens de stopbenchmark stuurde ik een open brief onder meer naar GGZNL. Zie https://www.artsenauto.nl/open-brief-ggz/ Antwoorden op die vragen dragen meer bij om uit de impasse te komen dan de strijdbare taal van het blog hierboven, die de verwarring alleen maar vergroot.

Jim van Os

25 april 2017

De voorstanders van benchmarken en ‘value-based purchasing’ , zoals mevrouw Esman, stellen de activiteiten van de Stichting Benchmark GGZ in een gunstig daglicht. Ze leggen een verband tussen de dataverzameling van SBG en een respectabele klinische activiteit: ‘routine outcome monitoring’ of kortweg ROM. Deze voorstanders doen het voorkomen alsof de activiteiten van SBG van belang zijn voor ROM. Onder het motto: SBG verzamelt ROM data die in de klinische praktijk sowieso worden verzameld. Ergo: wie tegen SBG is, is tegen ROM en, in het verlengde daarvan, tegen transparantie. Feitelijk echter heeft de SBG dataverzameling niets met ROM te maken. ROM is het aanbrengen van een flexibele forward feedback loop in de behandeling, op basis van persoonlijke behandeldoelen, zodat de behandeling voortdurend in shared decision making bijgestuurd kan worden (Hafkenscheid & Van Os, 2014, Hafkenscheid & Van Os, 2014, van Os e.a., 2014). De SBG-dataverzameling, waar mevrouw Esman aan refereert als "ROM", is de antithese van ROM: een rigide gestandaardiseerde dataverzameling op basis van traditionele vragenlijsten die blind zijn voor persoonlijke behandeldoelen (Hafkenscheid & van Os, 2013, Hafkenscheid & van Os, 2016). Uit de literatuur is genoegzaam bekend dat dit soort rigide dataverzamelingen het klinische proces verstoren en elke bruikbaarheid in de praktijk missen (Cofiel e.a., 2013). Weinig clinici in Nederland onderschrijven de bewering dat de SBG-dataverzameling iets te maken heeft met ROM. In tegendeel: de afgedwongen dataverzameling voor de SBG lijkt de klinische ROM grotendeels te hebben verdrongen. In de praktijk worden de SBG data verzameld op een manier die compleet los gezongen is van de klinische praktijk: via websites, callcenters, in de wachtkamers vult de patiënt lijstjes in, die nooit in de spreekkamer gebruikt zullen worden. Behandelaars die hun eigen klinische ROM niet moedeloos vaarwel hebben gezegd nemen hun instrumenten af ondanks, en niet dankzij de SBG dataverzameling. De SBG dataverzameling blinkt vooral uit in het verzwaren van de bureaucratische belasting binnen de GGZ. De verhuld politieke argumenten om het systeem te redden, zoals die van mevrouw Esman, doen steeds gekunstelder en geforceerder aan. Echte ROM is een klinische activiteit in de dyade van zorgvrager en zorgverlener; waarom zou een directeur van een GGZ-belangenorganisatie daarover een politieke blog willen schrijven op SKIPR? Het Maastricht UMC heeft - waarschijnlijk als enige in Nederland - nooit data geleverd aan SBG omdat zowel zorgvragers en zorgverleners in deze instelling wilden doorgaan met de echte sturende ROM rond persoonlijke behandeldoelen. Wij hebben de klinische ROM aldus beschermd tegen data-grabbing door zorgverzekeraars: wie de data heeft, heeft tenslotte de macht. Dat is wat anders dan "transparantie". Wetenschappelijk onderzoek naar value-based purchasing op basis van "ROM" aan de achterdeur toont aan dat dit niet werkt. Binnenkort publiceren wij een nieuw kwaliteitskader voor de GGZ, op basis waarvan wel inzicht in doelmatigheid en gepastheid mogelijk is. Als discussiestuk, om uit deze impasse of misschien beter: nachtmerrie, te komen.

j.berkelaar

25 april 2017

De directeur van GGZ Nederland, mevrouw Esman, geeft aan dat het erop aankomt bepaalde waarden hoog te houden. Daarmee bedoelt ze vast niet de waarden van de patiënt en zijn rechten. Want al jaar en dag wordt er gebenchmarkt met de ROM zonder de patiënten hierover te informeren en om toestemming te vragen. Een informed consent ontbreekt. Er wordt dus onrechtmatig geROMd, het wettelijk kader ontbreekt.
Mevr. Esman gaat voorbij aan het feit dat zorgverleners vele jaren illegaal ROM-gegevens van hun patiënten hebben moeten verstrekken aan de databank van de Stichting Benchmark Geestelijke Gezondheidszorg (SBG). Mevr. Esman gaat voorbij aan het feit dat de zorgbestuurders dit al jaar en dag laten gebeuren. Mevr. Esman gaat voorbij aan het feit dat deze aanlevering onder druk wordt opgelegd door de zorgverzekeraars want, als de gegevens niet worden aangeleverd, volgt er een forse boete.
En juist mevrouw Esman heeft het over verder bouwen aan kwaliteit, transparantie van de zorg èn dat de privacy van de patiënt bij haar voorop staat. Maar onder het mom van kwaliteit wordt er een stringent inkoopbeleid gevoerd en juist dàt kan ten koste van de kwaliteit gaan. En als er één organisatie niet transparant is, dan is dat GGZ Nederland wel. Want was het niet GGZ Nederland die op 9 november 2016 een brief stuurde naar alle raden van bestuur van de lid-instellingen, waarin geadviseerd werd om de aanlevering van de Argusdata (dwang en drang) aan de databank van SBG op te schorten? En is dat niet exact dezelfde reden waarvoor GGZ Nederland op 27 maart 2017, haar leden adviseert om de aanlevering van de ROM aan de SBG databank stop te zetten? Is het niet GGZ Nederland die willens en wetens viereneenhalve maand lang de aanlevering van de ROM aan de SBG-databank onnodig door heeft laten gaan terwijl het heel goed weet dat ook hier de wettelijke grondslag voor ontbreekt?
GGZ Nederland is zelf verre van transparant en verzwijgt cruciale informatie voor zijn leden en dus ook voor de patiënten. GGZ Nederland pretendeert de privacy van patiënten voorop te stellen, maar in werkelijkheid lapt het de privacy van patiënten gewoon aan de laars.
Wat betreft de organisatie GGZ Nederland: er maar weinig om trots op te zijn.

M.M. van 't Hart

26 april 2017

Allemaal leuk en aardig, die Stop de Rom beweging, maar als ook patiënt wil ik toch wel heel graag weten wie nou de betere en mindere behandelaars zijn. En dat in de GGZ alle behandelaars even goed zouden zijn, daar geloof ik niets van. Dus die beweging zal met een beter alternatief moet komen ipv de boel alleen maar te frustreren.

Niek van Haasteren

26 april 2017

GGZ Nederland ondersteunt de ontwikkeling naar een technocratische GGZ, samen met de zorgverzekeraars, met als gevolg toenemende vervreemding voor cliënten, naastbetrokkenen en hulpverleners in de GGZ. Terwijl de beweging moet zijn een toenemende vermenselijking.

Gepke de Leef

26 april 2017

Ggz luisterde niet naar buRogers, e niet naar opdrachtgever politie.Aangifte doen tegen psychehaters die bewijsbaar leugens vertellen is niet mogelijk.En zo maken zij levens kapot van mensen die verwikkeld zijn in juridisch conflict/belemmering medische zorg operaties middels valse diagnoses.ggz industrie des doods.

Chris Jongema

26 april 2017

Het lijkt wel alsof Veronique Esman niet luistert naar feeback zodra het vakinhoudelijk relevant wordt. Het grote probleem is dat mijn psychische gezondheid en welzijn van veel meer zaken afhankelijk is dan van een behandeling. Ten tweede zie je allerlei ontwikkelingen richting menselijke maat (presentie, outreachend werken), samenwerking (o.a. Welzijn Nieuwe Stijl, wijkbenadering) en - zoals ik het inschat - psychodynamica en traumabehandeling bij psychiaters en behandelend psychologen. Het bureaucratische, classificerende biomedische model als paradigma lijkt stap voor stap plaats te maken voor wat Jan Foudraine 'de levensschool' noemde. Waar loop je tegenaan? Wat heb je van mij nodig? Volgens mij vraagt deze paradigma shift iets anders dan een (enkele) ervaringswerker toevoegen in een bestuurslaag. Het vraagt om een nieuwe kijk op hoe je als samenleving wil functioneren. Zaken als feedback vragen, ontvangen en verwerken, zal steeds belangrijker worden voor organisaties die nog waarde willen toevoegen aan de eindgebruiker. Het opzij schuiven van vakinhoudelijke argumenten (lees o.a. meerdere artikelen van Jim van Os en zijn medeauteurs), zoals nu door GGZ Nederland gebeurt, past niet langer binnen onze samenleving. De aanhangers van de benchmark-ROM lijken feedback niet te kunnen ontvangen. Zij blijven in het oude, classificerende en biomedische model hangen. Een model dat één-op-één lijkt samen te vallen met topdown organiseren. Dit zijn oude patronen; dit is niet bottom up (Jan Rotmans). Deze mensen lijken de ontwikkelingen in de GGZ en het sociaal domein niet goed te kunnen doorgronden, althans niet op dit moment.

Anja van der Aa

26 april 2017

Blijkbaar is men binnen de GGZ niet in staat een dialoog te voeren, het begin van elke oplossing. Als mantelzorger van een persoon met psychiatrische problematiek (al 30 jaar) vind ik dit zeer ernstig. Ik begrijp nu de vele verkeerde of gemiste diagnoses, de permanente miscommunicatie met mantelzorgers, het onvermogen om samen te werken of concrete werkafspraken te maken met andere disciplines, de blinde vlek voor positieve relaties en gezonde voeding en de gebrekkige informatie over leefstijl en leefomgeving. Ook slecht voorbeeld doet volgen.

Menno Oosterhoff

29 april 2017

zie ook https://www.artsenauto.nl/het-is-uihuit/

frank asmus

3 mei 2017

Als fervent ROM-mer schaam ik mij diep voor dit misbruik van ROM voor benchmark doeleinden. Mevrouw de voorzitter, zoek aub een werkterrein waar u wel verstand van heeft en bevrijd ons van uw religieuze en onzinnige prietpraat onder het mom van transparantie.
het Paard van Troje hebben we hier niet nodig.

E.Kriek

8 mei 2017

Mw Esman, met toch een VWS achtergrond , de GGZ sector goed kennende, vindt zich opeens geconfronteerd met het volgende:

"Maar 6500 behandelaars en patiënten zeiden: ‘Het moet nu maar eens afgelopen zijn met die benchmark met ROM’ En die laatsten werden op hun wenken bedient door de minister, want het bleek helemaal niet te mogen. "

En:

"De privacydiscussie noemt mevrouw Esman het, maar er is geen discussie, Het is gewoon onwettig. Punt. Ik snap wel dat de betrokken partijen even van de schrik moesten bekomen, maar wat er nu gebeurt is wel een staaltje ontkenning van jewelste. "

Kort samengevat:

Haar achterban, en GGZ patienten, maar ook VWS, en tot slot, niet geheel onbelangrijk, de wetgever ( !) zijn het niet met haar eens.

Ik vraag mij in oprechte verbazing af:

- hoe heeft deze mevrouw haar positie verworven? Democratisch gehalte?
- namens wie denkt zij te kunnen spreken?
- vindt deze mevrouw de NL wetgeving eigenlijk wel interessant?

Top