Tech

De adoptie van e-health gaat te langzaam

E-health lijkt in Nederland steeds meer een uitgestelde belofte. We slaan elkaar tijdens congressen euforisch op de schouder over de grenzeloze mogelijkheden van nieuwe technologische hoogstandjes in de zorg, maar in de praktijk zien we ze nauwelijks terug. De droom is er, maar de adoptie van e-health gaat te langzaam. Er wordt nauwelijks voortgang geboekt, het blijft steken in enthousiaste pilots en goede bedoelingen.

Mis-match 

Het gebruik van bijvoorbeeld video-consults door medisch specialisten is in de afgelopen drie jaar nauwelijks gestegen, terwijl de vraag er volgens de laatste e-health-monitor wel is. 61 procent van de patiënten zegt voor het gebruik van video-consults te zijn, terwijl niet meer dan 4 procent van de specialisten deze mogelijkheid aanbiedt. Dan is er dus sprake van een behoorlijke mis-match tussen vraag en aanbod.

Oké, we kunnen in toenemende mate online een afspraak met de zorgverlener maken en daarvoor zelfs een sms-herinnering ontvangen. En de Thuisarts-app van het NHG is bij wijze van uitzondering ook een behoorlijk succes, maar verwachte doorbraken op het gebied van slimme thuismeetapparatuur blijven uit. Meerdere bedrijven die opereren op de e-health-markt gingen failliet, andere leveranciers trokken zelf de stekker uit hun e-health-projecten.

Bekostigingsmodellen

Ik maak me grote zorgen over de ontwikkeling van de e-health-markt in Nederland. Innovatie is geen luxe, maar noodzaak. Bijvoorbeeld omdat we volgens het Centraal Planbureau een groeiend en alarmerend tekort aan zorgverleners hebben. We moeten ons geen zand in de ogen laten strooien als het buitenland ons complimenteert met onze voorhoedepositie ten aanzien van toepassingen op het gebied van e-health. Ze bedoelen dat we met ons elektronisch patiënten- of cliëntendossier aan kop gaan, maar dat is iets anders.

Misschien moeten we realistisch zijn en concluderen dat de disruptieve invloed van nieuwe technologie en de snelheid van adoptie zoals die in de retail, media en auto-industrie gestalte heeft gekregen in de zorgsector niet werkt. Het feit dat je in de zorg nooit rechtstreeks hoeft te betalen voor een behandeling helpt evenmin. Ook remmende bekostigingsmodellen, inclusief volumeplafonds helpen niet echt. Voor de gevestigde partijen op de Nederlandse zorgmarkt inclusief zorgverzekeraars zijn er eenvoudigweg onvoldoende financiële incentives om van e-health een doorslaand succes te maken. De belangen zijn blijkbaar of niet groot genoeg of nog te verschillend.

Buitenspel

Het is echt een gemiste kans dat de juiste prikkels voor een doorbraak van e-health grotendeels ontbreken. In het verleden werd innovatie in de zorg met tientallen miljoenen gesubsidieerd, maar toen men constateerde dat dit niet werkte droogden de subsidiestromen snel op. Inmiddels is er een geldstroom voor digitalisering specifiek voor algemene ziekenhuizen op gang gekomen (VIPP-programma). Dat is weliswaar een juist en hoopvol initiatief, maar het is niet genoeg. Zowel de care als de huisartsenzorg staan in dit verband ten onrechte buitenspel.

Het is echt de hoogste tijd dat de innovatie condities verbeterd worden waardoor grootschalige toepassingen van nieuwe zorgconcepten, ondersteund door technologie daadwerkelijk van de grond komen. De juiste financiële prikkels zijn daarbij een randvoorwaarde. Alle partijen in de zorg hebben hun eigen verantwoordelijkheid, maar vooral de overheid en de zorgverzekeraars zijn nu aan zet om dit te gaan tackelen.
 
De droom is er, de noodzaak is helder, we zijn ambitieus en hebben talent genoeg. Mag het alleen iets sneller?

Richard Bussink

Senior Manager Digitale Transformatie Health Care, EY

Richard Bussink_311

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Stijn van Kreij

15 juni 2017

Helemaal mee eens, inzet van technologie blijft achter in de langdurige zorg. Er is meer nodig dan kleinschalige pilots, en het klopt dat financiele prikkels ontbreken. Sterker nog: productiegerichte financiering obv huidige dienstverlening versterkt de status quo. Die perverse prikkels kunnen door overheid en zorgverzekeraars weggenomen worden. Tegelijkertijd kunnen zorgorganisaties zich daar niet achter verschuilen en is het tijd om gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen, bijvoorbeeld door een investeringsagenda op te stellen mbt eHealth en daarin ambitieuze doelen te stellen. Er ligt ook een kans voor brancheverenigingen om dit proces aan te jagen en op die manier de zorg in NL naar een hoger plan te tillen.

André W. Hintzen

15 juni 2017

De laatste suggestie is precies wat brancheorganisatie Sociaal Werk Nederland momenteel doet met een onderzoek naar de impact en potentie van sociale technologie!

Yvonne Snel

16 juni 2017

Goed je enthousiasme voor e-health terug te lezen. Je oproep is begrijpelijk, maar graag deel ik een sterk groeiend initiatief met je: BeterDichtbij. Dit is een initiatief van de leden van de Samenwerkende Algemene Ziekenhuizen: 30 regionale ziekenhuizen. Hiermee kunnen patiënt en arts op een eenvoudige wijze met elkaar in gesprek gaan, gewoon via een beveiligde maar vooral zeer gebruiksvriendelijke app. Niet alleen patiënten vinden de app ontzettend makkelijk en gebruiken die graag, ook artsen zijn enthousiast en zien dat het beantwoorden van vragen steeds minder tijd in beslag neemt en het begrip bij hun patiënten over behandelingen en vervolgafspraken toeneemt. Inmiddels zijn al 7 ziekenhuizen van start en nemen ook de eerste huisartsenpraktijken deel. We werken er hard aan om eind dit jaar het 10e ziekenhuis erbij te krijgen.

Dus: sneller mag het zeker, maar gelukkig zijn er ook initiatieven die al vaart maken en van grote waarde zijn voor zowel de patiënt als ook de arts en niet te vergeten de assistenten!

Sjors van Leeuwen

18 juni 2017

Er zijn enkele belangrijke obstakels voor e-health waar je in de media niet zo veel over leest, maar cruciaal zijn. Meer daarover in dit artikel:
https://www.linkedin.com/pulse/waarom-e-health-de-zorg-stagneert-sjors-van-leeuwen

Maarten Oldenburger

19 juni 2017

Goed stuk Richard

Top