BLOG

JP’s falend leiderschap: ‘Bert, niet doen!’

Het was een ontluisterende vertoning, het debat van afgelopen donderdag over de kwestie Uruzgan. Of liever gezegd het debat over de vraag wie nu wel of niet wat en op welk tijdstip iets had gezegd over deze kwestie. Want over de inhoud van de kwestie ging het helemaal niet.

Rapport Davids

Hetzelfde was het geval bij het eerste debat over het rapport Davids: ook dat debat ging niet over de inhoud, maar wederom over de vraag wie, wat, en wanneer, er namens wie er wat gezegd werd. In beide gevallen werden de kwesties, volgens de heersende Haagsche normen verpolitiekt.

Verpolitiekt debat

Dat klinkt paradoxaal maar dat is het blijkbaar volgens die normen niet. Men zou zeggen alle debatten zijn verpolitiekt in Den Haag, maar kennelijk zitten er gradaties in. Als men het gewoon over de inhoud heeft, dan is dat een politieke discussie. Als het debat wordt verpolitiekt, dan betekent dat de focus van het debat zich nog maar uitsluitend richt op personen, procedures, vliegen afvangen, niet bekennen, draaien, geen gelijk willen geven of gelijk willen hebben, de schuld geven aan een ander, fantasierijk om gaan met de waarheid, feiten interpreteren en verdraaien, spelletjes met woorden.

Ego hoofdrolspeler

Al deze fenomenen, karakteristiek in de politiek, maar ook elders waar grote ego’s in de schijnwerpers staan, hebben één ding gemeen: het gaat allemaal om de eigen ik van de hoofdrolspelers. Het is ontstellend om te zien hoe dan het landsbelang wordt ingeruild voor een spelletje poker tussen de betrokkenen om te laten zien wie de sterkste is, wie de langste adem heeft, wie de eigen belangen het best dient en wie de persoonlijke ambities het beste veilig kan stellen.

Roedel apen

Een dezer dagen werd op de radio, in dit verband, een apendeskundige gevraagd hoe chimpansees met elkaar om gaan. Daar was sprake van een grote analogie, zo stelde de deskundige. Dus veel kakofonie, veel balts gedrag en heel veel gekrijs. Maar er was één grote uitzondering waarbij de vergelijking mank ging. En dat was dat het apendebat altijd werd beëindigd door de leider van het roedel chimpansees. Een leider met een letterlijk natuurlijk gezag dat door alle betrokken apen werd gerespecteerd.

Natuurlijk overwicht

De grote vraag is, als we terug gaan van de apen naar de mensen: waar was de grote leider van het roedel bewindslieden? En dan komen we op de rol van de minister president. Het grote leiderschap ontbrak volledig. Dat kwam in beide debatten, zowel over Davids als over Uruzgan, pijnlijk naar voren. Bij het debat over het rapport Davids was de leider, door zijn eigen schuld, zelf onderwerp van debat en derhalve ontdaan van elke mogelijkheid zijn leiderschap, voor zover nog aanwezig, te tonen.

Gebrek aan gezag

In het tweede debat werd het een en ander nog pijnlijker. Terwijl de premier wel steeds pogingen deed om boven het vechtende roedel bewindslieden uit te stijgen, faalde hij volledig. De betrokken ego’s gingen gewoon hun eigen gang en hadden dit keer lak aan de zo gewenste eenheid van het kabinetsbeleid. De premier stond er bij of zat erbij, terwijl de beren bezig waren hun eigen broodjes te smeren.

'Bert niet doen!'

Het toppunt vond ik wel het moment dat het Kamerlid Halsema een dringende vraag stelde aan minister Bos. Deze bleef verongelijkt gewoon zitten. En tot verrassing van de vragenstelster, stond minister Koenders op om in plaats van Bos zijn eigen straatje schoon te vegen. En toen hoorde de spitse luisteraar iemand in het vak K van de regering iets zeggen: “Bert niet doen!”.  Maar Bert had daar lak aan liep toch naar de katheder en begon inderdaad zijn eigen straatje schoon te vegen. En wie was de persoon die Bert dringend verzocht niet te reageren? Dat was de premier, de leider van het roedel, de voorzitter van het kabinet, onze regeringsleider in binnen- en buitenland.

De doodsklap

Tja, als zelfs Bert niet meer luistert naar de premier en zijn eigen gang gaat, dan moet je toch constateren dat het leiderschap volledig heeft gefaald. Dat was daarvoor ook al op te merken aan de eigen richting die de heren Bos en Verhagen gingen, maar dit kleine incidentje vond ik de doodsklap.

Conclusie

De enige conclusie die hier getrokken kan worden is voor het CDA. Als onze premier wederom het leiderschap wil opnemen van wat dan ook, dan hoort zijn partij te zeggen: “Jan Peter, niet doen!”.

Rob Scheerder

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Anonym

22 februari 2010

Zijn er nog politici die het algemeen belang boven het eigenbelang stellen?



Immers, wie zich tijdens het regeren schuldig maakt azan het voeren van symboolpolitiek (Nederlands in de wet opnemen als officiele taal, wet tegen seks met dier etc. etc.|) is vooral bezig met de volgende verkiezingen en het behouden van de macht. Niet met regeren.

Top