BLOG

Tel uw zegeningen

Het brengt weer veel genoegen om te zien, te horen en te lezen hoe er vanuit vele kanten in de gezondheidszorg en de politiek wordt gereageerd. Dit maal op het prachtige innovatieve initiatief van het Schiedamse Vlietland ziekenhuis en zijn stakeholders in de regio. Zo kennen we de gezondheidszorg en de politiek weer. Nu de storm aan publiciteit rond de winterse ingreep in de IJsselmeerziekenhuizen wat  is gaan liggen, steekt er weer een nieuwe op.

Er is meer

En omdat men niet steeds van alle ins en outs van het plan op de hoogte is, zoekt men het in beelden zoals “Zorgverzekeraar neemt ziekenhuis over”. Hoewel dit op zich best begrijpelijk is, doet dit volstrekt geen recht aan de inhoud van dit initiatief. Maar ook niet aan degenen die hieraan geëngageerd meewerken. Inderdaad speelt de zorgverzekeraar DSW, vertegenwoordigd door zijn markante  bestuursvoorzitter om wie men letterlijk en figuurlijk niet heen kan, een voorname doch niet dominante rol. DSW toont hier als zorgverzekeraar zijn sociale gezicht. Maar er zijn meerdere partijen betrokken.

Financiële consequenties

Het ziekenhuis Vlietland is in zwaar weer terecht gekomen. Handelen is dus geboden nu -naast de ellende die zich bij de nieuwbouw heeft voorgedaan (dwalende heipalen)- de wijze waarop de Minister partijen in hun verantwoordelijkheid zet ernstige financiële consequenties meebrengt. Het ziekenhuis heeft nog onvoldoende uitzicht van de Minister gekregen op compensatie voor de financiële gevolgen die verlegging van de financiële verantwoordelijkheid naar de ziekenhuizen voor de huisvesting meebrengt.

Positief

Toen bleek dat Vlietland-bestuursvoorzitter Gerrit Jan van Zoelen samen met de partners in de regio plannen had ontwikkeld die weer nieuw perspectief  bieden, heeft de Raad van Toezicht van het ziekenhuis deze positief ontvangen en de risico’s  die altijd aan ondernemende plannen kleven gewogen.

Veel vliegen in één klap

Het ziekenhuis is in al zijn geledingen akkoord gegaan. Cliëntenraad, ondernemingsraad en de medische staf hebben ja tegen de plannen gezegd, evenals de stakeholders van het ziekenhuis, zoals de huisartsen en de mede-initiatiefnemer DSW en de regionale care-organisaties. De oprichting van de coöperatieve vereniging slaat veel vliegen in een klap. De ketenvorming in de regio krijgt een nieuwe impuls, het ziekhuis krijgt meer ruimte om de ingezette kwaliteitsverbetering krachtiger voort te zetten. De betrokkenheid van stakeholders van het ziekenhuis wordt vergroot en structureel vorm gegeven en de financiële positie van het ziekenhuis wordt er niet slechter van. Het is een uniek plan en onderscheidend van andere vernieuwingsplannen in de  zorg. “Tel uw zegeningen één voor één” zou je dus zeggen.

Ondernemerschap en autonomie

Chapeau voor prof. Robbert Huijsman die op dit weblog positief opbouwend reageert. Tenminste een bijdrage aan het debat. De KNMG zet kanttekeningen bij de risico’s van dit initiatief. Vooral waar het de professionele autonomie betreft. Ondernemen, ook maatschappelijk ondernemen, gaat nu eenmaal  met risico’s gepaard. De professionele autonomie is echter een groot goed en moet worden geborgd.

Instemming

De ervaren gezondheidsbestuurder en wetenschapper prof. Guus van Montfoort heeft ook positief gereageerd en er vallen vanuit de zorgbestuurderskring nog meer positieve reacties  te verwachten. Ook de patiëntenorganisatie NPCF is positief.

Ruimte of omvallen

Dit initiatief moet de ruimte krijgen. Diegenen die deze plannen negatief benaderen halen zich een zware verantwoordelijkheid op de hals. Immers, wat is het alternatief? Toch niet omvallen van het ziekenhuis, zoals dat tegenwoordig stoer heet?

Niek de Jong
Vice-voorzitter Raad van Toezicht Ziekenhuis Vlietland

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Lucien Engelen

14 januari 2009

Het initiatief verdient inderdaad waardering voor de pro-actieve opstelling, betrokkenheid van de relevante partijen, de nieuwe impuls op gebied van de regionale ketenvorming. Chapeau daarvoor.



Het vergt stuurmanskunst om in deze tijd tussen de vele bedreigingen en onmogelijkheden door te laveren, en vraagt durf om je nek uit te steken. Nieuwe vormen van zorgverlening en -concepten maar ook nieuwe besturingsmodellen moeten op een gecontroleerde wijze in de praktijk ondervonden worden. Van een gecontroleerde omgeving lijkt hier zeker sprake als ik het bericht zo lees.



Uiteraard moet/mag de politiek kaders stellen en transparantie eisen, ook de zoektocht tussen wat wel en niet kan op gebied van betrokkenheid van zorgverzekeraars in dit kader moet helder worden. Ik denk echter dat een betrokken zorgverzekeraar juist is wat we willen, toch ;-)



Derhalve zou ik de politiek op willen roepen om samen met het veld na te denken over welke kaders meegegeven moeten worden en het veld zélf uit laten vinden hoe deze in de praktijk tot uitvoering kunnen komen.

Het is beetje het verschil tussen de RvT en de RvB van een zorginstelling. Volgens mij zou de rol van de TK in dit soort discussies meer op die van een RvT moeten lijken, ook meer de "wat" vraag en niet zoals nu weer de "hoe" vraag.

Spoeddebatten zijn er al te veel lijkt mij. Ik weet dat de vergaderschema's van de TK al uit puilen.



De zorg en de politiek staat een mooie uitdaging de komende jaren in dit kader te wachten. Daarbij hoop ik dat we ook vooral dingen gaan DOEN en er niet alleen maar over praten. Het Vlietland Ziekenhuis heeft nu vooral iets gedaan, en dat is winst.

Vietsch

15 januari 2009

Het Vlietlandziekenhuis wordt opgekocht en het wordt een bv. 74% van de zeggenschap wordt voor E 18,5 mln, verkregen. De schulden van de bouwfouten bij het nieuwe ziekenhuis komen niet ten laste van de nieuwe bv. Dat betekent dat het ziekenhuis met de nieuwe en drie oude locaties met alle apparatuur en andere spullen blijkbaar niet veel waard zijn. De Commissie Sanering zal de verkoopprijs moeten beoordelen. Dus ik ben heel benieuwd wat zij hiervan vinden.



Ook het CIBG, een onderdeel van het Ministerie van VWS moet de wijziging in de statuten goedkeuren, anders wordt de toelating van het ziekenhuis ingetrokken. Ik vraag me af wat zij ervan vinden dat de algemeen directeur van het ziekenhuis ook voorzitter van de Raad van Commissarissen wordt. De controle wordt hierdoor natuurlijk beperkt.



En natuurlijk moet er op mededinging getoetst worden.

De Tweede Kamer heeft net een motie aangenomen dat een zorgverzekeraar en een ziekenhuis niet mogen fuseren omdat anders het gevaar bestaat dat verzekerden geen keuzevrijheid hebben. Dat risico lijkt me beperkt omdat zorgverzekeraars altijd contracten sluiten en altijd dus de keuzevrijheid van de patiënt beperken. En er is geen maximum gesteld aan het percentage dat een zorgverzekeraar contracteert bij een ziekenhuis.

Echter de politiek hecht aan deze motie.



DSW is zelfstandig en heeft geen winstoogmerk. DSW is de goedkoop en heeft altijd zijn prijs als eerste klaar. DSW komt voort uit het oude Ziekenfonds van Vlaardingen/Schiedam en van Delft en Westland en is nu in die plaatsen de hoofzorgverzekeraar. 70% van de patiënten van het Vlietlandziekenhuis is bij DSW verzekerd. DSW is relatief klein en het is dus de vraag hoe de toekomst eruit ziet. Een fusie met de zorgverzekeraar van Den Haag is niet doorgegaan.



Indien DSW belang in het Vlietlandziekenhuis heeft, dan zou het dus minder interessant voor DSW kunnen zijn dat het Reinier de Graaf Gasthuis in Delft ook grote nieuwbouw gaat realiseren. Kortom de consequenties voor andere ziekenhuizen moet ook afgewogen worden.



Maar ondanks alles moeten we niet vergeten dat er wat moet gaan gebeuren bij het Vlietlandziekenhuis.

De afgelopen jaren heeft het ziekenhuis slecht gedraaid. Gelukkig is men nu weer in de zwarte cijfers terecht gekomen. De financiële problemen zijn verergerd door de bouwfouten en de (te grote) nieuwbouw is het ziekenhuis. Daarbij circuleerde zelfs het gerucht van bouwfraude. De zorgreputatie van het ziekenhuis is gelukkig verbeterd.

Mogelijke fusies met andere ziekenhuizen zoals het Reinier de Graaf Gasthuis, St. Franciscus Ziekenhuis en het Maasstad Ziekenhuis zijn niet gerealiseerd.

De bevolking is vergrijsd en neemt niet toe. De productie zal dus niet gaan toenemen.

Kortom het is de vraag hoe het ziekenhuis verder gaat.



Er moet iets gebeuren, maar nog niet duidelijk is of de gekozen oplossing de goede is.



Antoinette Vietsch

lid Tweede Kamer CDA

boele

15 januari 2009

Het noodlijdende Vlietlandziekenhuis heeft gegadigden die het willen overnemen. De politiek reageert onverdeeld negatief over deze ontwikkeling. De NPCF juicht het toe. In de marktwerking is een model als nu voorgesteld (een coöperatie waaraan ook medewerkers en zorgverzekeraar deelnemen) een optie. In die zin is het geen verrassing. De vraag is of het ‘Schiedamse model’ in voldoende mate de cliëntenbelangen kan waarborgen. Daarvoor zijn voorwaarden nodig vanuit cliëntperspectief.



Privatisering en verdere liberalisering van de zorg brengen grote risico’s met zich mee, zoals winsten die worden opgekrikt door patiënten met grote medische risico’s niet toe te laten tot

de aanvullende zorgverzekeringspakketten; beperking van de keuzevrijheid door de veelheid van informatie en door gedwongen winkelnering; ongelijke behandeling van patiënten; een toename van de bureaucratie in de zorginstellingen. Verder zou marktwerking excuses kunnen bieden voor bedrijfsmatige beslissingen als topsalarissen voor bestuurders, het aannemen van minder gekwalificeerd en betaald verplegend personeel of het afstoten van geleverde diensten die niet winstgevend zijn. Vooralsnog mag er niet uitgekeerd worden aan de aandeelhouders maar moeten winsten terugvloeien naar de zorginstelling. Vanaf 2012

kan dat wel. De vraag is welke belangen dan primair zijn.



Uiteraard zien diverse instanties toe op publieke belangen als toegankelijkheid, kwaliteit en betaalbaarheid. De Nederlandse Zorgautoriteit ziet daarop toe, evenals op transparantie met

haar eigen instrumentarium. Instanties als de Nederlandse Mededingingsautoriteit en de Autoriteit Financiële Markten zien toe op bijvoorbeeld prijs- en marktwerking en de Inspectie

voor de Gezondheidszorg op kwaliteit. Deze instanties stellen ook eisen om e.e.a. te waarborgen. Ingrijpen kunnen zij alleen wanneer aan deze eisen niet wordt voldaan. Het valt te betwijfelen of deze eisen voldoende waarborgen bieden vanuit cliëntperspectief. Daarnaast kunnen deze instanties niet zonder de ervaringen en signalen van cliënten. Het is dus zaak om de vinger aan de pols te houden.



Het LSR is van mening dat de het centrale uitgangspunt in de zorg de patiënt moet zijn. De zorg die wordt verleend moet betaalbaar, kwalitatief hoogwaardig en toegankelijk zijn met

ruimte voor keuzevrijheid. Het LSR is sceptisch over de nieuwe ontwikkelingen. Niettemin is in het nieuwe stelsel de beoogde eigendomsconstructie van het Vlietlandziekenhuis een optie en een logisch gevolg van de ingeslagen weg. In die zin staat het LSR op het standpunt dat de eigendomsconstructie ondergeschikt is aan de zorg die geboden wordt aan de patiënt. Hiervoor zijn de volgende voorwaarden cruciaal:

· gelijke toegankelijkheid van de zorg voor iedereen;

· voldoende keuzeruimte voor verzekerden (geen gedwongen winkelnering);

· hoogwaardige kwaliteit van zorg in de volle breedte (dit betekent onder andere dat er

een compleet pakket wordt geboden, niet alleen de goedkoopste DBC's);

· een transparante organisatie (zorgverzekeraar en zorginstelling moeten duidelijk zijn

over bedrijfsstructuur en over wat zij aanbieden tegen welke condities).

De precieze uitwerking van het Schiedamse plan is niet openbaar. Het LSR kan achter een

overname staan als aan bovenstaande voorwaarden wordt voldaan. De vraag is of men dat

zal kunnen realiseren.

Peeters

15 januari 2009

Een zorgverzekeraar als mede-eigenaar van een ziekenhuis bedreigt de delicate verhouding tussen patiënt, ziekenhuis en verzekeraar. Want vindt die verzekeraar het straks écht prima als zijn verzekerden voor een ander ziekenhuis kiezen? De felste criticus van plannen van zorgverzekeraar DSW om zich in te kopen in het Schiedamse Vlietland Ziekenhuis was deze week, opvallend, een liberaal. VVD-Kamerlid Edith Schippers beschouwt dit voor Nederland unieke plan klaarblijkelijk niet als een mooi staaltje van marktwerking. Zij denkt dat de vrije markt er juist door gefrustreerd wordt. Om een voorbeeld te noemen: wat als iemand in dezelfde regio een beter en goedkoper ziekenhuis wil neerzetten? Zal DSW zo’n nieuw ziekenhuis dan echt geen strobreed in de weg leggen? Vindt de verzekeraar het werkelijk geen enkel probleem als klanten – ook eigen verzekerden – naar de concurrent stappen? Lees het hele blog op: http://www.intensievemenshouderij.nl/www/2009/01/10/ziekenhuis-in-handen-van-verzekeraar-is-gevaarlijk/

Top