BLOG

Beleid maken met cliënten: drie of vijf keer knijpen

Onlangs bood ik Marcelis Boereboom, DG VWS, een klein boekje aan. Negen korte interviews met ouderen waarin hun ervaringen met de zorg aan bod komen. In drie daarvan vertellen mensen over hun ervaringen met de ouderenparticipatie binnen het programma NPO van ZonMw (“werken aan betere ouderenzorg; zorg voor en door ouderen. Uitgave “krachtig cliëntenperspectief binnen NPO”, een project van de CSO).

Gisteren ontving ik het proefschrift ‘Goal Attainment Scaling in paediatric rehabilitation practice, a useful outcome measure’ van Duco Steenbeek, waarop hij binnenkort zal promoveren. Het gaat over een instrument (de GAS) waarmee de uitkomst van kinderrevalidatie gemeten kan worden.

Effect medisch handelen

In mijn gedachten komen deze twee gebeurtenissen bij elkaar.
Hoe bestaat het dat we anno 2010 in een heel aantal zorg sectoren nog nauwelijks weten wat het effect van het medisch handelen is? Zowel in de psychiatrie, als in de revalidatie wordt er geknepen dat het lieve lust is. De psychiater knijpt in je ziel, de fysiotherapeut knijpt in je arm, maar eigenlijk weten ze niet evidence based of ze drie keer of vijf keer moeten knijpen voor het beoogde resultaat. Steenbeek heeft voor de kinderrevalidatie nu een instrument dat effect, ‘outcome’,  meet. Ook in de psychiatrie wordt eraan gewerkt, daar maakt men de Rom. We krijgen de ‘outcome’ in beeld. H? h?, dat heeft even geduurd, mag ik wel zeggen.

Weldoordacht gokken

De dokters hebben behoorlijk lang kunnen beweren dat we gerust op hen konden vertrouwen, dat ze heel lang hadden gestudeerd, dat zij echt de enigen waren die er verstand van hadden. Maar steeds duidelijker wordt dat het effect, de outcome van hun handelen, lang niet altijd evident is. Dat de behandeling die ze op je loslaten het vaak en calculated guess was, een weldoordachte gok.

Beleid maken

Zouden ouderen-, patiënten-, cliëntenorganisaties veel eerder en veel meer ingezet zijn als volwaardige participanten, zou de daar aanwezige ervaringsdeskundigheid eerder benut zijn en mede bepalend voor het beleid… dan zou eerder de dringende noodzaak gevoeld zijn aan goede verantwoording, duidelijkheid over de te verwachten resultaten. Dan waren de dokters eerder gedwongen te verantwoorden waarom zij drie of vijf keer knepen.


Wim van Minnen
Directeur CSO

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Anonym

7 mei 2010

Zou u mij de titel van het kleine boekje met de 9 interviews kunnen laten weten? Dank

Heine

7 mei 2010

Goed verhaal. Dat is een van de belangrijlkste redenen waarom de Zorbelangorganisaties Deeljezorg.nl, een sociaal netwerk voor iedereen die van zorg gebruik maakt of zich wil inzetten voor goede zorg, gestart zijn. Bundeling van ervaringsdeskundigheid en mensen de mogelijkheid geven bij elkaar te rade te gaan. Ouderen-, patiënten-, cliëntenorganisaties kunnen op die manier kennis nemen van de ideeën en wensen die hun achterban op een laagdrempelige wijze kan delen.



Ook m.b.t. de ongetwijfeld aanstaande bezuinigingsronde in de zorg willen we een positieve bijdrage blijven leven en roepen we iedereen op zijn of haar ideeën voor een betere en betaalbare zorg aan te dragen via http://vancrisisnaarkans.deeljezorg.nl.



Nu allerlei voorheen onwrikbare zaken ter discussie staan ontstaat immers ook een kans om ideeën als een betere zorg door meer inzet van ervaringsdeskundigheid gerealiseerd te krijgen.

van Minnen

7 mei 2010

de naam van het boekje dat ik de heer Boereboom aanbood staat in mijn blog.(“werken aan betere ouderenzorg; zorg voor en door ouderen. Uitgave “krachtig cliëntenperspectief binnen NPO”, een project van de CSO).

Het is verkrijgbaar bij de CSO,: n.wilbrink@ouderenorganisaties.nl

Top