BLOG

Toezicht, maar waarop?

Toezicht op toezicht stapelen, is dat nu echt de weg? Politiek, pas op voor machotaal en simplistisch debat. Deze verzuchting doet Robbert Huijsman in zijn blog 'Bestuurlijke obesitas' van vorige week naar aanleiding van de problemen bij Philadelphia. Besturen en toezichthouden, zo betoogt hij, is een vak dat je je eigen moet maken door scholing, oefening, begeleiding en coaching. Gun de zorg goed management, investeer in de kwaliteit en niet in de kwantiteit van bestuur en toezicht!

Zo op het eerste gezicht lijkt Huijsman een punt te hebben. Wie gunt de zorg geen goed management? Maar het is geen gunnen; het is bittere noodzaak. Te vaak doen zich problemen voor bij het toezicht en het management. Amsterdam Thuiszorg, Meavita, de IJsselmeerziekenhuizen en nu Philadelphia zijn daarvan voorbeelden.

Nu

De zorg heeft en krijgt het stevig voor zijn kiezen. Meer en meer verantwoordelijkheid wordt bij de zorgaanbieders en de zorgverzekeraars gelegd. Terecht maar daar moet dan wel wat tegenoverstaan. De overheid moet er van uit kunnen gaan dat management en toezicht bij de instellingen goed geregeld zijn. Op DIT moment goed geregeld zijn.

Duidelijkheid

In gevallen waarin management en toezicht hebben gefaald, omdat onduidelijk was wie voor wat verantwoordelijk was, kijkt men naar de overheid. Van haar wordt verwacht dat zij ingrijpt en vervolgens financiële steun geeft. De bestuurders die de ellende veroorzaakt hebben zijn dan vaak, al dan niet met een afvloeiingsregeling, verdwenen zonder dat ze aansprakelijk zijn gesteld. Ik ben het dan ook niet eens met Huijsman als hij stelt dat simplificering en politisering steeds weer de overhand krijgen. Waar behoefte aan is, zijn instellingen waar duidelijk is waarvoor het management en waarvoor het toezicht verantwoordelijk is.

Vakmanschap

Bij de laatste begrotingsbehandeling heb ik een motie ingediend die aandacht vraagt voor het  governanceprobleem dat wij in de gezondheidszorg hebben. In deze motie wordt de minister gevraagd na te gaan hoe op dit moment de verantwoordelijkheden tussen management en toezicht geregeld zijn. Te vaak blijkt die helaas  onduidelijk te zijn. Deze motie is geen ‘incidentenpolitiek’,bestuurlijke drukte en politiek toneel’. Deze motie, die breed door de Kamer is gesteund, weerspiegelt de zorg die in de politiek leeft over de governance in de gezondheidszorg. De veranderingen in de zorg vragen duidelijkheid over de vraag wie voor wat verantwoordelijk is. Het is in de eerste plaats aan de instellingen om deze vraag te beantwoorden. Je kunt pas goed besturen als je weet waarvoor je verantwoordelijk bent. En dat dat vakmanschap vraagt, ben ik graag met Huijsman eens.
Eelke van der Veen

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Boone

29 juli 2009

Beste Eelke,



Maar wie houdt er dan toezicht op de toezichthouder?



Ik vind de Nza niet onafhankelijk. Maar dat is geloof ik wel duidelijk.



met vriendelijke groeten Christien Boone

Top