BLOG

Meer kabinetkopstukken dan ministeries

Op 1 juli staat een nieuw kabinet op het bordes om Nederland met vaste hand te regeren. Rutte heeft gelijk: dat moet kunnen en is hard nodig. Het vergt weliswaar een onorthodoxe aanpak maar ligt in de lijn van de verkiezingsuitslag.

Regenboogregering

De verkiezingsuitslag biedt geen reële opties voor een gezaghebbende coalitie. Met ruim dertig zetels ben je inmiddels de grootste partij. Met tien zetels loop je apetrots rond om te melden dat je onmisbaar bent voor het vormen van een regering. Om een meerderheidskabinet te formeren, moeten politici zich in allerlei bochten wringen. Ze moeten hun kiezers uitleggen dat de regeerbaarheid van het land tot concessies noopt. Maatregelen, die op weg naar de verkiezingen nog als een regelrechte ramp voor het land werden betiteld, zijn bij nader inzien zo gek nog niet. Kortom er zijn alleen nog regenboogkabinetten denkbaar met waterige akkoorden.

Iene miene Rutte

Het CDA rest bescheidenheid, maar geldt dat niet voor ongeveer alle partijen, zelfs de winnaars? In pakweg een half jaar kan het tij keren. Een partij bestaat alleen nog uit een lijsttrekker met een beperkte houdbaarheidsdatum. Partijprogramma’s zijn er voor het centraal planbureau, voor ontwerpers van kieswijzers en voor ambtenaren die de demissionaire tijd moeten overbruggen. In de politiek zijn de winnaars van vandaag de verliezers van morgen. En dat weten de lijsttrekkers als geen ander. En wie de baas wordt, is een kwestie van aftellen. Iene miene Rutte.

Duaal als therapie

In dat licht bezien, wordt het hoog tijd, dat partijen de tijd nemen zich te bezinnen op hun eigen bestaan en het stelsel waarin ze functioneren. En daarbij helpt het niet coalities te smeden ter wille van het landsbelang, breekpunten af te breken, facades op te bouwen en alle kleuren van de regenboog aan te nemen. Het is beter een regering met kopstukken te formeren, die duelleert met de gekozen volksvertegenwoordiging zonder het keurslijf van een coalitieakkoord. Een volksvertegenwoordiging die de voorstellen van een kabinet toetst aan zijn eigen politieke visie en programma. Dan worden de breekpunten pas echt serieus. De verantwoordelijkheid nemen voor het naar huis sturen van de regering!

Extraparlementair

En het Kabinet van Kopstukken kan een regeerprogramma maken, rekening houdend met de verkiezingsuitslag en met het oog op de toekomst. Het debat met de Tweede Kamer staat dan niet in het teken van aanwijsbaar of vermeend kiezersbedrog en hoeft niet te gaan over de winst- en verliesrekening van de coalitiepartijen. Aan de orde is dan het programma van de Kopstukken en een oordeel van de Kamerfracties op hoofdlijnen daarover. Extraparlementair, dus niet apolitiek en vooral met gezaghebbende politici.

Kopstukken

Er zijn meer kopstukken dan ministeries: Pieter Winsemius als formateur en toekomstig minister-president. Andere kopstukken: Laetitia Griffith, Flip de Kam, Peter van Lieshout, Jan Marijnissen, Alexander Rinooy Kan, Yvonne van Rooy, Wim van Sluis, Saskia Stuiveling, Yvonne Timmerman-Buck, Silvia Toth, Cees Veerman, Marijke Vos en Hans Wijers. Het kan niet op.
Uri Rosenthal als informateur dat duidt op meer dan een partijpolitieke voorkeur. Als directievoorzitter van het COT Instituut voor Veiligheids- en Crisismanagement, geschoold in crisismanagement, zal de urgentie van de formatie hem niet ontgaan. Soms kan de tijd -of het gebrek eraan- ook in je voordeel werken. Twee weken voor de Kopstukkenoptie.

Gerard van Pijkeren

2 Reacties

om een reactie achter te laten

J. Akveld

17 juni 2010

Beste Gerard,



Een andere oplossing lijkt mij beter. Voeg links (PvdA/Groen Links) en rechts (VVD/D'66) in een kabinet. Een getalsmatig interessante mengeling.



Wie premier? Ofwel 2 jaar Opstelten en 2 jaar Cohen of, interessanter, Halsema 4 jaar. Vele voordelen zoals intelligent, vrouw en niet uit een van de 2 grote blokken en ook nog iemand om mee naar buiten te treden en doorbreking in een keer van alle glazen plafonds.



Hans Akveld

wansink

22 juni 2010

inzake de (in)formatie en het pokerspel om het eigen gelijk. 'links' blokkeert. gaat het nu de 'duitse' kant op (zie frankfurt, duesseldorf en berlijn): bewust gekozen verdere polarisatie, dus meer instabiliteit?

Top