BLOG

Klink maakt medisch specialistische zorg kapot!

Klink ligt op dit moment op ramkoers met de medisch specialisten. Gaat het over geld of toch over macht? Natuurlijk gaat het niet meer over geld. Want de Orde Medisch Specialisten heeft altijd al gezegd dat de fouten van het DBC systeem die leidden tot te veel betaling aan ondersteunende specialisten, als bijvoorbeeld radiologen, moesten worden gecorrigeerd. Dit is onder specialisten breed gedragen. Ook heeft de Orde gezegd dat zij in de financiële crisis waarin ons land zich bevindt natuurlijk best in gesprek wil over hoe  medisch specialisten in de oplossing konden bijdragen.

Nuance

Al deze handreikingen zijn niet gehoord, omdat zij zijn overschreeuwd door over elkaar heen buitelende politici. Politici die bijna in de volle breedte hun schande hebben uitgesproken over het vele geld dat door fouten in het DBC-systeem door specialisten zou zijn getoucheerd. Overigens is hierbij nooit gesproken over de diverse poortspecialisten die na introductie van het DBC-systeem minder zijn gaan verdienen, maar dat terzijde. Kennelijk is dat allemaal te veel nuance.

Waarom zijn de specialisten zo boos?

In de eerste plaats heeft Klink de beroepsgroep geschoffeerd door eenzijdig de overeenkomst op te zeggen die er was tussen hem de specialisten. Daarmee ook een duidelijk signaal gevend dat samenwerking wat hem betreft niet meer aan de orde zou zijn. Vervolgens is er boosheid over de wijze waarop hij heeft geacteerd om ‘het geld terug te halen’. Zoiets behoort toch op een zorgvuldige manier te gebeuren. Niets is minder waar. Ook de rechter vond dit en heeft de NZa gemaand om toch beter werk te leveren en zorgvuldiger te handelen. Na een rondgang langs de wetenschappelijke verenigingen wordt duidelijk dat ook na het gerechtelijk vonnis de geproduceerde cijfers kant noch wal raken, niet worden herkend en niet worden onderbouwd. Kortom, een slordige procedure, niet transparant en leidend tot wantrouwen.

Hoe heeft het zover kunnen komen?

Dit is een proces van jaren geweest en is duidelijk georkestreerd. Door roep om transparantie in het kader van marktwerking heeft de medisch beroepsgroep hard gewerkt aan het maken van richtlijnen en indicatoren op allerlei gebieden. Wat een intellectueel proces hoort te zijn voor en door artsen, wordt misbruikt voor andere doeleinden. Zorgvuldig gewogen adviezen ter ondersteuning van geneeskundig handelen, worden voor andere doeleinden aan de praktijkvoering getoetst en wat blijkt? De praktijkvoering voldoet niet (oh, wat een verrassing). Dat komt dan weer in de pers en samen met wat uitvergrootte ongenuanceerde acties van de inspectie (bijvoorbeeld aangaande intensive care zorg) en diverse met belastinggeld gefinancierde rapporten met tendentieuze vraagstellingen en dito uitkomsten leidt dit uiteindelijk tot een beschadigd imago van artsen en een afname van vertouwen.

Wat zijn nu de gevolgen?

Het door de overheid georkestreerde gestolde wantrouwen is het ergste dat de arts-patiënt relatie kan overkomen. Deze relatie is namelijk gediend met een stevige vertrouwensbasis en zeker niet met initieel wantrouwen. Samen met de aankomende, volledig overbodige Wet Cliëntenrechten Zorg, waarin de medisch specialist definitief wordt geknecht ten opzichte van het ziekenhuisbestuur, gecombineerd met het voorstel van Klink aan de kamer om specialisten het declaratierecht naar de cliënt te ontnemen, maakt dat de medisch specialist ernstig in zijn onafhankelijke positie wordt bedreigd.

En waarvoor eigenlijk? Uit diverse rapporten blijkt dat de medisch specialistische zorg in Nederland de beste in Europa is. Al twee jaar staan we in de Euro Health Consumer Index op de eerste plaats. In een recent verschenen Amerikaans rapport, werd ook nog eens geconstateerd dat van een aantal westerse landen Nederland de beste zorg heeft, voor de helft van de kosten van de VS. Dit alles is bereikt door een sterke positie van medisch specialisten in Nederland, die hard werken, onderling en met de ziekenhuisorganisatie goed samenwerken, innoveren, evidence-based richtlijnen ontwikkelen en nog veel meer. Wie zou dat systeem nu willen veranderen om een andere reden dan macht? Want beter wordt het daar niet van en goedkoper al helemaal niet. Daarvoor moet je namelijk samenwerken met de mensen die de sleutel tot de kosten in de zak hebben, de specialisten. En dan heb ik het niet over hun eigen omzet, dat is maar een paar procent van de totale kosten van de ziekenhuiszorg.

Hoe presteert Klink zelf eigenlijk?

Het is hem nog niet één keer gelukt om een sluitende begroting te verzorgen. Hij komt altijd tekort. Hij heeft dus geen idee van de financiële consequenties van zijn maatregelen. Daarnaast heeft een rapport van de Rekenkamer recent becijferd dat het totaalbedrag aan fouten en onzekerheden van het ministerie van VWS een kleine 700 miljoen euro bedraagt en dat er al elf jaar op rij geen verbetering is opgetreden van het subsidiebeheer bij het kerndepartement. Dat gecombineerd met een bestuursrechter die de NZa maant tot betere onderbouwing van de tariefkortingen van de specialisten en vervolgens de onzorgvuldige, niet transparante wijze waarop dat proces nu verloopt, maakt dat deze minister niet geschikt moet worden geacht om in zijn laatste, demissionaire fase, nog zulke grote, ingrijpende en verstrekkende veranderingen in de medisch specialistische zorg door te voeren.

Hoe nu verder?

De politiek moet zijn verantwoordelijkheid nemen en niet blind en door georkestreerde beeldvorming gedreven, het beleid van een falende, demissionaire minister volgen. Het is nog niet te laat! Alle politici die het nu laten gebeuren zijn mede verantwoordelijk voor de schade aan de medisch specialistisch zorg van de toekomst. De volgende zaken moeten gebeuren:


1.    De Wet Cliëntenrechten Zorg moet van tafel. Deze voegt niets toe. Voor patiënten is er al de WGBO en zwakke bestuurders moeten we middels deze wet niet in het zadel willen houden.

2.    Declaratierecht moet gehandhaafd blijven. Het kan niet zo zijn dat in een markt de aanbieder en de cliënt geen directe zaak met elkaar kunnen doen, maar dat dit via in dit geval ziekenhuis en zorgverzekeraar moet. Laat vele bloemen bloeien, dat is het beste voor de keuzevrijheid van de cliënt, daarvoor is een declaratierecht onmisbaar.

3.    De markt moet worden geïncentiveerd op kwaliteit in plaats van op geld. De NZa moet kwalitatief goede zorg gaan belonen door vrije prijsvorming. Op deze wijze kan de markt worden gebruikt om kwaliteit versneld te verspreiden. De prijs daalt dan vanzelf wel als de markt volkomen is. Nu is de NZa alleen maar bezig met tarieven maken en het controleren van een markt die alleen maar gaat over geld.

4.    Het allerbelangrijkste is dat de overheid en de politiek weer gaan samenwerken met de specialisten. Dit heeft ons land in het verleden geen windeieren gelegd. We hebben in Nederland de beste kwaliteit voor een gemiddelde prijs. Natuurlijk moeten de kosten beheerst worden om dit in de toekomst te kunnen blijven waarmaken. Samenwerken is daarvoor een vereiste.


Peter Paul van Benthem
KNO-arts

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Anonym

29 juni 2010

Mooi genuanceerd stuk. Fijn om ook deze kant te lezen.



Ik hoop dat u hierover ook in (mondeling) contact staat met de politiek. Het is erg om te moeten aanschouwen wat een falende demissionair Minister nog kan stukmaken.

Anonym

29 juni 2010

"mooi stuk" maar wel weer precies in het eigen straatje.

Specialisten zouden helemaal niet de sleutel in handen moeten hebben met betrekking tot de kosten!

Te veel specialisten (niet in loondienst) krijgen te veel en maken te veel kosten die niet nodig zijn (voorbeelden genoeg sinds jaar en dag, begint al bij de spoedposten, dienstdoende specialisten laten werk over aan jonge onervaren assistenten en komen vaak veel te laat of niet zelf in actie).

Anonym

29 juni 2010

Medische specialisten krijgen plotseling te maken met sturing vanuit hogere hand en moeten gaan nadenken wat efficiënt werken is. Natuurlijk zijn het 'hoog' opgeleide mensen, maar bedrijfseconomie en management behoorden helaas niet tot het vakkenpakket (al zou dat al heelveel schelen) en alleen richten op de inhoud.

Zoals de patiënt moet aannemen dat zijn diagnose door een bekwaam iemand is gesteld, zo zouden specialisten ook eens moeten aannemen dat andere bekwamen (economen of juristen) de diagnose stellen dat het er financiëel en juridisch het er niet goed voor staat met de werkwijze van de specialisten. De posttraumatische stressstoornis uit het verleden als co-assistent met het zogenaamde wij-zij gevoel moet maar eens afgelopen zijn, of terwijl grow-up!

Anonym

29 juni 2010

Ook hier valt weer de tweede reactie op waarin door de auteur wordt meegedaan aan het naroepen van anderen dat medisch specialisten “te veel” verdienen, terwijl er tot op heden nog geen enkele publicatie, noch in de pers, noch vanuit de overheid, verschenen is waarin dit wordt onderbouwd. Het betreft hier uitsluitend beeldvorming, paradigma. Wanneer wordt gekeken wat een vrijgevestigd medisch specialist voor winst (omzet min personeelskosten) moet realiseren om aan een brutosalaris te komen dat na aftrek van beroepskosten equivalent is aan de balkenendenorm, is dit een bedrag van 407.000 euro (zie www.uurtarief.info). Hier komt de gemiddelde specialist met geen mogelijkheid bij in de buurt, de meesten zitten op iets meer dan de helft hiervan. Ook uit recente cijfers van de NZA blijkt dat alleen al de omzetten (waar de personeelskosten dus nog vanaf moeten) zeer ver onder dit bedrag liggen. Maar ja, zoals dit hoort bij een klassiek paradigma, er is niemand die dit ziet.

anoniem

19 oktober 2010

Hoe komt het nou toch dat u zo gefrustreerd bent? U bent een jonge arts, die toch wat meer van deze tijd zou moeten zijn, tenminste, zo bent u opgeleid.



Het is jammer dat u uitsluitend op uzelf gericht bent.

Top