BLOG

Specialisten zijn geen ondernemers

Mijn vader was advocaat. “Ik ben ook maar een kleine zelfstandige”, zei hij vaak. Voor de grap, maar met een serieuze ondertoon.  Hij was een goede golfer. Maar alleen in het weekeinde werd er gespeeld. Op de woensdagse Heerenmiddag – afslaan vanaf 12 uur – zag je hem niet. Dan moest de kleine zelfstandige namelijk werken. Niet voor de baas, en voor eigen rekening en risico.

Maar hoe kon het nou dat al die vrijgevestigde specialisten wel elke woensdagmiddag de baan ingingen? Verdienden ze teveel? Vonden zij het geen probleem om hun patiënten, klanten immers, op woensdagmiddag in de kou te laten staan? Waren de wachtlijsten niet ook hun probleem?

Verzet van vrijgevestigde specialisten

De vrijgevestigde specialisten hebben vele goede argumenten om zich te verzetten tegen de plannen van minister Klink om hun salaris te korten. Maar ik stoor me aan hun argumenten die over ondernemerschap gaan.
 De uroloog Bart Schrier schrijft in zijn opiniestuk in de Volkskrant van 15 juli  over de lange studie, de studieschuld, het betalen van goodwill. “De meeste specialisten beginnen hierdoor pas na hun 32ste levensjaar goed te verdienen.” En dan: “De inkomens van medisch specialisten lijken misschien hoog, maar vaak wordt vergeten dat zij van dit bedrag zelf de arbeidsongeschiktheidsverzekering moeten betalen en een pensioen moeten opbouwen. Voor dit laatste hebben zij slechts ongeveer 35 jaar de tijd. Ook moet in die korte tijd een hypotheek worden afgelost.”

Studies stapelen

Schrier schrijft over de keuze die je maakt als je medicijnen gaat studeren. Een lange studie die de belastingbetaler heel veel geld kost. Minister Klink, een stapelaar van studies, heeft ook lang gestudeerd. Ik hoor hem niet klagen. Laat staan dat Klink het vervelend vindt dat hij pas na zijn 32ste ‘goed’ is gaan verdienen, als dat al het geval zou zijn.

Ondernemerschap

Klein bier. Wat me in het verkeerde keelgat schiet zijn de klaagzinnetjes over de arbeidsongeschiktheidsverzekering, het pensioen en het aflossen van de hypotheek. Dàt raakt de kern. Want Schrier lijkt niet te begrijpen dat dàt er nou eenmaal bij hoort als je ondernemer bent. Hij wil alleen genieten van de voordelen van het ondernemerschap, en de nadelen niet dragen. 

Er zijn tienduizenden ondernemers die een stuk minder verdienen dan Schrier. Zij breken zich elke maand het hoofd over die dure verzekeringen met kleine lettertjes, hun te kleine pensioen en de aflossingsvrije hypotheek die niet af te lossen lijkt. Vaak hebben ze er nog wat woekerpolissen bij. En dan heb ik het nog niet over de gevolgen van de crisis voor de business als het ontslaan van werknemers, klanten die te laat betalen en moeizame gesprekken met de bank.

Keuze voor veiligheid

Schrier legt zich er aan het aan het eind van zijn artikel toch bij neer dat hij 285 duizend euro gaat verdienen. In loondienst nog wel. De minister betaalt, en bepaalt. Een keuze voor veiligheid en tegen ondernemerschap.

Over keuzes gesproken. Als ondernemer heb je veel vrijheid. Daar word ik, als kleine zelfstandige, gelukkig van. Hardlopen in plaats van golfen. Dat kost minder tijd, de klant merkt er niets van, en je wordt een stuk fitter. 

Ewoud Nysingh
communicatiestrateeg

11 Reacties

om een reactie achter te laten

Anonym

16 juli 2010

Een merkwaardige column zonder duidelijke lijn en logische opbouw. Ik zie niet goed wat de schrijver er mee wil bereiken. Ja, hij stoort zich aan het gezeur van sommige specialisten, maar de link naar waarom het geen ondernemers zijn is me volstrekt niet helder.

jansen

19 juli 2010

Ik vind het een duidelijk artikel.

Medisch specialisten denken vaak dat ze ondernemers zijn maar zijn dit niet.

Ondernemerschap gaat vooral over het dragen van risico's en die zijn er voor Medisch specialisten bijna niet.

Door het aantal Medisch specialisten mede vanuit de overheid zo laag te houden onstaat er een tekort. Maw de klandizie is er altijd.



Dat Medisch specialisten zich ondernemer noemen is voor de echte ondernemers schelden.



CE Jansen

Arts/ondernemer in de Ouderenzorg

Korfker

19 juli 2010

Het is natuurlijk al lang bekend dat medisch specialisten slechts voor een klein deel onder de definitie van het zelfstandig ondernemerschap vallen. De 'nadelen', zoals AOV- en pensioenpremie, naar voren brengen dat kunnen ze goed. Over de voordelen hoor je ze niet vaak. Maar waarom denk je dat ze zo graag zelfstandig ondernemer blijven? Er zijn natuurlijk ook enorm veel kosten die ze van de omzet kunnen aftrekken. Zoals computers thuis, ook van de kinderen, taxikosten, gezamenlijke etentjes etc. Het levert ze op dit moment ook nog veel vrijheid op binnen het ziekenhuis. Wie heeft er bijvoorbeeld 11 weken voor vakantie en bijscholing? Het ziekenhuis neemt hen bovendien veel werk uit handen tegen een zeer geringe vergoeding. Werk dat andere ondernemers gewoon zelf moeten regelen of financieren. Tenslotte hoeven ze natuurlijk totaal niets te doen om klanten binnen te halen of te behouden. Er is nog amper concurrentie. Ze lopen werkelijk een minimaal ondernemersrisico. Ik begriip best dat ze zelfstandig ondernemer willen blijven, maar ik vind dat ze de zaken niet anders moeten voorspiegelen dan ze zijn. Het 'dreigen' met langere wachtlijsten of slechtere kwaliteit van zorg is natuurlijk helemaal te droef voor woorden.

tjark reininga

19 juli 2010

Terecht maakt Nysingh zich boos op het selectief winkelen in de voordelen van het ondernemerschap door de specialisten; en terecht onderkent hij dat zijn eigen beroepsgroep vergelijkbare mogelijkheden heeft. Bovendien is de keuze voor het ondernemerschap (nu moeten we geloof ik zzp zeggen) doorgaans vrijwillig en gemaakt na een omvangrijke opleiding.



In de zorg kennen we al lang een heel andere groep zzp'ers: de alphahulpen en al die mensen die een klein baantje vervullen in de thuiszorg of de zorg. juist die kleine baantjes staan stelselmatig onder druk van het bezuinigingsbeleid. voor deze zzp'ers wil ik een lans breken. zij kiezen veelal niet vrijwillig voor het ondernemerschap, maar worden er toe "verleid" doordat bezuinigende zorgaanbieders hen een aantal uren aanbiedt bij reorganisatie of ontslag, of zien alleen in deze structuur mogelijkheden werk met andere verantwoordelijkheden (gezin, mantelzorg) te combineren.

Anonym

21 juli 2010

Wat een domme column. Een advocaat is voor normale mensen volstrekt onbetaalbaar en vraagt veelal het 3-voudige van wat een arts per uur verdient. Als de advocaat dan perse 5 volle dagen wil werken heeft dat niet te maken met echt ondernemerschap, maar met zelf gekozen balans tussen werk en prive. Ik ken genoeg advocaten die minder dan 5 dagen werken. Het beeld dat artsen alleen maar op de golfbaan staan is volstrekt onjuist. En spreken over 285k in loondienst is een blijk van niet geinformeerd zijn. In de plannen van Klink kun je zomaar uitkomen op bv 150k, in vrij beroep, maar niet voor de belastingdienst. En zonder garanties voor het jaar erna. Waar dan wel degelijk nog een bedrag voor pensioenen etc afmoet, samen goed voor zo'n 60-70k per jaar. Dan kom je dus uit op zo'n 80k inkomen, voor belasting. Mag u bepalen of dat inderdaad o zoveel te veel is. Als de minister specialisten zo graag in loondienst ziet, laat hij daar dan de plannen voor op tafel leggen ipv een zogenaamd vrij beroep te laten bestaan zonder formeel ondernemerschap.

Grosfeld

22 juli 2010

Het onsamenhangende artikel en de selectieve beeldvorming komen niet overeen met de gemiddelde werkelijkheid van de specialist. Ik vraag mij af of deze "communicatiestrateeg" wel gestudeerd heeft en zich wellicht niet hoeft te houden aan waarheidsvinding. Ook betwijfel ik of hij wel zo geinteresseerd is in "complete plaatjes". Met de goedkope hyperigheid diskwalificeert hij zich als geloofwaardige gesprekspartner.

Blijft nog of deze kwaliteit onderdeel is van een strategie; strategieen kunnen namelijk briljant of dom zijn en komen altijd tot stand met beperkte kennis, de vraag is dan alleen nog tegen welk uurtarief. .

Anonym

22 juli 2010

Uurtarief van een medisch specialist (na ongeveer 13-15 jaar studeren) is 139 euro. Wat is het uurtarief van een communicatiestrateeg of van een advocaat?

Anonym

23 juli 2010

Als het hebben van zekerheid aan klanten een reden is om geen ondernemer te zijn dan kunnen we wel meer organisaties afschrijven als onderneming: banken (tenzij we het loon weer in loonzakjes mee naar huis gaan nemen), verzekeraars (het is tenslotte verplicht om verzekerd te zijn) en notarissen (verplicht bij groot aantal zaken). Zij mogen echter, anders dan artsen, wel zoveel per uur in rekening brengen als ze zelf willen. En dat is veelal meer dan 139 euro per uur. Het klopt dat artsen straks geen ondernemer meer (kunnen) zijn doordat ze nog maar 1 klant hebben, maar in loondienst worden ze ook niet genomen, dus wat krijg je dan voor vogelvrij beroep? Kan iemand daar eens een stuk over schrijven, misschien dat deze communicatiestrateeg zich daarover kan buigen?

Anonym

25 juli 2010

De medisch specialisten lopen veel meer risico dan andere vrije ondernemers. Zij hebben namelijk naast het goed te managen marktrisico het niet te managen risico van de onvoorspelbare overheid. Een overheid die voortdurend en bij herhaling intervenieert in een markt die zij niet begrijpt. Een overheid die medisch specialisten nu in loondienst wil dwingen zonder de daarbij behorende rechtspositie en zonder regeling voor goodwill verlies. Ik denk dat met medisch specialisten best te praten valt over een overgang naar (echte) loondienst, maar dan zal de overheid eerst eens moeten beginnen ze fatsoenlijk te behandelen, en moet het paradigma van graaiende witte jassen maffia, waar ook onze niet door kennis van feiten gehinderde "communicatie-expert" last van heeft, van tafel.

Anonym

25 juli 2010

Het valt me tegen van de heer Nysingh dat hij zich niet realiseert dat veel specialisten, in tegenstelling tot zijn vader, in het weekend niet golven maar werken. Zij hebben dan dienst. Aangezien die diensten regelmatig zwaar zijn, niet in de laatse plaats vanwege nachtelijke, stressvolle inspanning bij ernstig zieke patienten, is er veelvuldig de afspraak dat de specialist in kwestie een dag later, of op een ander moment in de week, afhankelijk van de dienstbelasting, uitrust van deze inspanning en het werk door zijn collega's gedaan wordt. Dit komt de kwaliteit van de patientenzorg ten goede, want niemand wil graag geholpen worden door iemand die al 36 uur, of soms in het weekeinde nog langer, in touw is. Dat kan betekenen dat men een specialist op de meest overwachte momenten door de week tegen kan komen. Zoals bijvoorbeeld op een golfbaan. Dit heeft met gebrek aan ondernemerschap of lui zijn niets te maken. Dit heeft te maken met kwaliteit van de patientenzorg.

Anonym

27 juli 2010

@Jansen: lees ik nu goed dat u zichzelf wel ondernemer noemt, in de ouderenzorg nog wel? Over een zekerheid aan klandizie gesproken :-)



@Tjark: medisch specialisten kiezen doorgaans ook niet zelf voor het vrije ondernemerschap. Ondanks andere berichten liggen de banen in de meeste specialisaties niet voor het oprapen (enkele vacatures per jaar) en ga je daar aan de slag waar een plaats vrijkomt/je wordt aangenomen. In vrijwel alle perifere ziekenhuizen houdt dit in dat je vanzelfsprekend ondernemer wordt, hierin wordt geen keuze geboden.

Top