BLOG

Morele boosheid over bijbetalingen ontbreekt bij Klink

Ik begreep de publieke verontwaardiging over de onterechte bijbetalingen in zorginstellingen vorige week erg goed. Het is belachelijk dat mensen moeten betalen voor zaken die uit de AWBZ vergoed worden. De boze reactie van de minister (van zijn vakantieadres) bleef niet achter.

Kostenbewustzijn

Zozeer als ik de verontwaardiging over het bijbetalen begreep, zo verbaasd was ik over de reactie van de minister. Nog geen week eerder antwoordde hij op Kamervragen over bijbetalen voor een uitgebreide douchebeurt en een wandeling dat hij extra kosten geen probleem vindt. Sterker nog, hij vindt de extra bijbetalingen een verheugend bewijs dat de invoering van zorgzwaartepakketten heeft geleid tot meer 'kostenbewustzijn' bij zorginstellingen. Smalend voegde hij nog aan zijn antwoorden toe dat er 'geen wettelijk recht bestaat op een wandeling naar buiten'.

Slachtoffer

De boosheid van Klink is geen morele boosheid over de tweedeling en verschraling in de zorg. Het is geen schaamte voor het gegeven dat in een rijk land als Nederland bewoners van zorginstellingen een extra rekening wordt gepresenteerd voor een douchebeurt. Zijn boosheid gaat niet over de behandeling van onze ouderen, zieken en gehandicapten. Niet over de zorgmedewerkers die zich steeds wanhopiger voelen. Nee, de minister is kwaad omdat hij zichzelf tekort gedaan voelt. Zorginstellingen hebben, vanuit hun toegenomen 'kostenbewustzijn', zorg in rekening gebracht die gewoon wordt vergoed vanuit de AWBZ. De minister vindt zichzelf het grootste slachtoffer. Hij wil het teveel betaalde geld gaan terugvorderen. Pardon? Zijn de bewoners van de instellingen hier niet het slachtoffer? Waarom krijgen zij niet hun geld terug? Er is geen morele boosheid bij de minister, slechts de boekhoudkundige verontwaardiging van een bureaucraat.

AWBZ-pleerol

En dan het terugbetalen. Hoe gaan we dat doen? Hoe gaan we meten wat terecht en onterecht in rekening gebracht is? De uitgebreide douchebeurt is al door Klink geaccepteerd als luxe waarvoor je extra betaalt. Bussemaker antwoordde eerder al dat aandacht geen ‘product’ in de AWBZ is. Een wandeling? Daar heb je geen recht op, gaf Klink vorige week aan. Ik voorzie na het zomerreces beschamende discussies over het onderscheid tussen een AWBZ-pleerol en luxe tolietpapier 'voor de zorgconsument die iets extra's wil'. Tussen een bakkie AWBZ-leut en pluspakket-cappuccino.

Immorele tweedeling

Zo diep zijn we gezonken met de economisering van de zorg. Wat de SP betreft, komt er inderdaad zo snel mogelijk een discussie. Geen technische discussie over basiszorg en pluspakketten, maar een morele discussie. Zorgen we ervoor dat iedere bewoner van een zorginstelling - arm of rijk, mondig of kwetsbaar - een aangenaam bestaan krijgt en zijn menselijke waardigheid behoudt? Leggen we ons neer bij de beschamende en immorele tweedeling? Laten we de bureaucraten de zorg nog verder ontzielen door deze te omschrijven in afgebakende ‘producten’ en ‘pakketten’? Laten we het gebeuren dat personeel in de zorg wegloopt vanwege het kwaliteitsverlies en schaamte over de omstandigheden van de mensen die ze verzorgen?

Boekhoudersmentaliteit

Ik ben zeer benieuwd hoe de nieuwe woordvoerders van de partijen hierover denken. Het antwoord van de SP is heel duidelijk: iedereen heeft recht op goede zorg en een menswaardige oude dag. Verschraling holt de kwaliteit uit en de marktwerking leidt tot verspilling in megagrote instellingen (met dito verdienende bestuurders) en bureaucratie. Hopelijk is het debat met een nieuwe minister van Volksgezondheid. Eén met hart voor mensen in plaats van een boekhoudersmentaliteit.

Renske Leijten
Tweede Kamerlid voor de SP

3 Reacties

om een reactie achter te laten

tjark reininga

27 juli 2010

uw heeft helemaal gelijk dat instellingen geen verschil mogen maken in de behandeling van hun cliënten/patiënten als daarvoor geen medische of technische basis is. maar we moeten er niet aan voorbijgaan dat er een (grote) groep ouderen is die zich wel meer kunnen veroorloven en dat de AWBZ cliënten voorzieningen biedt die eigenlijk als normale uitgaven voor iedereen beschouwd moeten worden (huur bijvoorbeeld en andere woonlasten) en niet volledig wordt doorbelast. daardoor kunnen deze cliënten wellicht vermogen opbouwen dat bij hun overlijden aan de erven vervalt. misschien moet toch nog eens worden gegeven of dit vermogen niet toch deels met de AWBZ-toekenning moet worden verrekend. bij overlijden of eerder.

Han Perluka

27 juli 2010

Mevrouw Leijten slaat zoals altijd de spijker weer eens boven op de kop: bureaucraten ontzielen de zorg, al vele jaren lang.

Tjark Reininga slaat echter de plank volledig mis. Ouderen in een verpleeg- of zorginstelling houden na inhouding van de eigenbijdrage door het CAK, slechts een schamel zakcentje over om te zelf te besteden en kunnen daar echt geen vermogen van opbouwen.

pFHFzJNIPLc

28 februari 2011

GyxvG6 <a href="http://ulkamedigkup.com/">ulkamedigkup</a>, [url=http://uolizaiwyqxu.com/]uolizaiwyqxu[/url], [link=http://qhtjkhigmrlk.com/]qhtjkhigmrlk[/link], http://rwbydxfbwdxb.com/

Top