BLOG

Maximaliseren van DBC’s: een gouden business

Een tijdje geleden kwam ik een familielid tegen van een oude jeugdliefde van één van mijn dochters. Aangezien ik de toenmalige vriend van mijn dochter wel mocht en hij zeker niet onder de Wim Sonneveld categorie “prijzen en erbij blijven” viel, vroeg ik mijn gesprekspartner hoe het met de oude jeugdliefde van mijn dochter ging. Wel het ging hem uitstekend want hij werkte voor een club die ziekenhuizen adviseert op welke wijze de DBC’s financieel gemaximaliseerd kunnen worden. Een gouden business werd mij verteld.

Oorzaak kortere ligduur

Ik moest aan dit gesprek denken toen ik vorige week in de krant las dat ‘dankzij de marktwerking’ de gemiddelde ligduur in de ziekenhuizen was bekort. Goed nieuws, was mijn aanvankelijke reactie. Totdat ik mij afvroeg of deze verkorting nu te maken heeft met verbeterde kwaliteit en  logistiek of dat wellicht het ‘maximaliseren’ van de DBC’s een rol speelt.

Kwaliteit versus financiën

Als dat laatste het geval is dan moeten we ons ernstige zorgen maken. Kwaliteit wordt in een dergelijk geval ondergeschikt gemaakt aan financiën. Mijn twijfels zijn versterkt doordat in een gesprek deze week de ziekenhuisopname van een van de gesprekspartners aan de orde kwam. Hij had voorkomen dat hij direct na een operatie, waar in de DBC aansluitend vier ligdagen voor stond, naar huis zou worden gestuurd.

Als ik dan ook nog lees dat het de ziekenhuizen financieel beter gaat, neemt mijn onrust alleen maar toe.

Nu weet ik ook dat er veel geëvalueerd wordt, maar gaandeweg krijg ik het idee dat toevallige ontmoetingen soms meer informatie opleveren dan al die evaluaties.

Slim declareren

Mij lijkt dat maximale openheid geboden is als het gaat over de ‘financiële’ gevolgen van de DBC’s. Al is het maar om de schijn te vermijden dat het bij de declaraties gaat om wie het slimst kan declareren. Los van de kosten is dan ook de kwaliteit van de zorg in het geding.
 
Eelke van der Veen
Tweede Kamerlid PvdA

13 Reacties

om een reactie achter te laten

Anonym

2 september 2010

Zoiets heet "hearsay" en casuistiek (n=1). Lijkt me een zeer gezonde basis om beleid op te gaan voeren. Vooral doorgaan zo meneer van der Veen.

Mitrasing

2 september 2010

Inhoudsloos popijopi stuk. Ziekenhuizen en specialisten kunnen steeds minder investeren en beter zal het niet worden.

Medisch specialist in opleiding

2 september 2010

De middelen zijn zo smal en dun in de ziekenhuizen, tekorten volop. Van der veen heeft geen idee. Hou toch op met de ziekenhuizen en artsen in een kwaad daglicht te stellen met populistische stukjes!

Mitrasing

2 september 2010

De Rekenkamer heeft al eens geconstateerd dat vws er voor meer dan 600 miljoen naast zit in zijn berekeningen voor de zorgkosten. Dat is een minder verdachte hoek voor deze politicus maar ik geloof niet dat hij daar vragen over heeft gesteld.

Anonym

3 september 2010

Deze verdachtmakingen zijn echt stuitend. DBC's maximaliseren is vooral: zorgen dat je je uitval minimaliseert. Niets frauduleus aan, past gewoon bij normale bedrijfsvoering. Incidenten worden door VDV vertaald naar conclusies die de zorg onterecht in een kwaad daglicht stellen; we werken er met ons allen juist hard voor. Laat VWS inderdaad haar cijfers eerst maar eens nalopen, want men zit zelf keer op keer fout.

van essen

3 september 2010

Geachte heer vd Veen

Is het echte probleem niet dat ook u het woord 'kwaliteit' gebruikt zonder dat u helder maakt wat u daar daaronder verstaat. Blijkbaar is het efficient (lees korte doorlooptijd) helpen van patienten voor u niet de definitie van goede kwaliteit van zorg.



Het is echter interessant om dan van u te vernemen wat dan goede kwaliteit van zorg is. Op die manier wordt duidelijk waar voor u de grens licht van het steeds maar efficienter werken. Immers de zorg wordt steeds verweten niet efficient te werken. Wanneer dat lukt mede onder druk van politici, is dat niet gelijk een reden om het in het licht van een soort winstmaximalisatie te zetten.



met vriendelijke groet

Anonym

3 september 2010

Dat de heer van der Veen diep zit vastgeroest in het paradigma dat in de zorg alleen maar graaiers en wittejassen criminelen werken wisten we al, en dit inhoudsloze stukje past hier weer naadloos in. Hij kan blijkbaar niets anders meer bedenken. Het wordt tijd dat er ook een kwaliteitstoets wordt ingevoerd voor Tweedekamerleden, want ook zij worden met gemeenschapsgeld betaald.

Willekens

3 september 2010

vd Veen heeft gelijk. Loop nu 5 jaar rond in ziekenhuizen en natuurlijk lopen specialisten en bedrijfseconomen productie te maximaliseren. Doe ik ook met belastingaangifte. Geen probleem mits het binnen de regels plaatsvindt.



Diezelfde regels hebben voor inkomensstijging van meer dan 30% van de meeste medische specialisten gezorgd. En heeft iemand een jaarrekening 2009 gezien van een ziekenhuis met rode cijfers? Die kan je op een hand tellen.

van Amersfoort

5 september 2010

Het is toch wel bijzonder hoe kamerleden precies weten hoe het allemaal zit (veel waarde hechten aan incidentinformatie), schande spreken van externe adviseurs, specialisten en/of organisatoren van seminars (allemaal gewetensloze zakkenvullers) en zelf ons land al maanden in deze financiële crises onbestuurbaar laten. De maatschappelijke schade die dit doet (terwijl de salarissen van kamerleden en beleidsambtenaren gewoon worden doorbetaald) is ongekend. Het zou de kamerleden passen hun pijlen te richten op hun eigen maatschappelijke verantwoordelijkheid en de maatschappelijke effecten van dit kort door de bocht scoringsgedrag en verspilling van belastinggeld.

wilhelmien looymans

5 september 2010

Maximaliseren oftewel upgraden van ziektebeelden is bekend; niet alleen in de ziekenhuizen maar ook bijvoorbeeld in de GGZ.

Het is bekend bij de zorgverzekeraars, Ministerie van VWS, de professionals, de bestuurders!, maar wie gaat er werkelijk iets aan doen!? Zolang de artsen niet op inhoud/ kwaliteit gevisiteerd worden, kan er heel veel. De zorgverzekeraars ( en DBC onderhoud) zien de gegevens, en de vraag is wie pakt de rol op om met elkaar in gesprek te gaan waar de beste zorg geleverd wordt en dat zichtbaar, transparant aan de consument/ patient/ client te laten zien. Hier lig een taak voor de verzekeraars maar ook voor de bestuurder.

Harry Coppens

6 september 2010

Grofweg 90% van het in de regelgeving gestolde wantrouwen is noodzakelijk voor de 10% kwaadwillenden. Dat geldt voor verkeersregels en dat geldt neem ik aan ook voor declarerende specialisten en ziekenhuizen. Het merendeel kun je via het DBC-systeem net als bij Albert Heijn zelf de boodschappen laten scannen en afrekenen. Een klein deel pakt wat ie pakken kan of denkt te mogen. De meeste reageerders hierboven kun je dan ook probleemloos een blanco creditcard van de zorgverzekeraar uitreiken, maar declaraties van degenen die hierboven anoniem op de man spelend om zich heen slaan zou ik graag nog eens zorgvuldig tegen het licht willen houden.

In de gezondheidszorg is het kennelijk gebruikelijk om op basis van vertrouwen soepele financieringssystemen op te zetten. Dan ontstaan er niet alleen problemen als iemand fraudeert, maar ook als de mores is: het is niet verboden dus het mag. Misbruik en 'onbedoeld gebruik' tonen zich dan door incidenten, die de politiek vervolgens aanzetten tot noodzakelijke reparaties om te voorkomen dat de kosten gierend uit de hand lopen. Dat kan kamerlid Eelke van der Veen toch moeilijk kwalijk worden genomen. Wel een probleem is dat die maatregelen vaak lapmiddelen zijn en correcties achteraf op grond van discutabele gelegenheidsargumenten en berekeningen. Beter is om al bij het bedenken van de regelgeving uiting te geven aan een gezonde dosis wantrouwen, zodat de noodzakelijke controle op een logische manier onderdeel wordt van de systematiek. Dat vergt iets meer durf en politieke moed, maar betaalt zich op den duur wel uit.

Anonym

6 september 2010

Ook het stuk van Coppens is geheel en al gebaseerd op beeldvorming en wordt door geen enkele evidence ondersteund. Het is het napraten van een beeld dat door de overheid wordt gecreëerd vanuit de gedachte dat door het zoeken van de confrontatie bezuinigingen in de zorg kunnen worden gerealiseerd. Deze week is in Medisch Contact een uitstekend stuk verschenen (“Duurzaam bezuinigen” door Prof Dr Post) waarin glashelder uit de doeken wordt gedaan waarom deze strategie tot mislukken gedoemd zal zijn.

Hersbach

3 oktober 2010

Het is bijzonder droevig te moeten vaststellen dat dhr v veen zijn eigen portefeuille niet beheerst.

Kenmerk van een DBC is dat het een bekostiging is van een " gemiddelde" behandeling van een bepaalde aandoening. Hierin is dus meegenomen dat bij sommige behandelingen (DBC's) minder kan worden gedaan dan de norm, waar tegenover staat dat bij eenzelfde DBC er patienten zijn die veel meer tijd en geld kosten. Dus als zijn kennis het geluk had dat hij dezelfde dag naar huis mocht, dan staat daar een patient tegenover die minder fortuinlijk was.

Ik ben echter met hem eens dat het doodzonde is dat er miljoenen euro's gaan naar mensen die het DBC systeem ontwikkelen, onderhouden, adviseren en maximaliseren. Dat geld zou beter bij de patient terecht kunnen komen.

Zijn pleidooi is dus voor herinvoering van het verrichtingen systeem, waarbij de patient (zorgverkeraar) betaald voor wat een behandeling kost, in plaats van wat een gemiddelde behandeling kost.

Top