BLOG

Eigen bijdrage ggz gaat voorbij aan patiënt

Het kabinet lijkt het er over eens dat in de tweedelijns ggz een eigen bijdrage wordt ingevoerd. Dat roept een aantal vragen op. Wat is de evidentie achter zo’n besluit? Waarom alleen een eigen bijdrage voor de ggz en waarom die curieuze reactie van de Nederlandse Vereniging van Vrijgevestigde Psychologen & Psychotherapeuten (NVVP)?

Per behandeling wil het kabinet een bijdrage van 175 euro invoeren. Voor kortdurende DBC’s is dat 80 euro en voor de langdurige zorg in een instelling is dat minstens 400 euro per jaar.

Maatschappelijke kosten

De redenering achter deze maatregel is economisch. Er is geld nodig. Hier wreekt zich weer eens de boeiende gewoonte om alleen te kijken naar de financiën en dat dan ook nog naar de financiële gevolgen binnen één ministerie. Waarom worden plannen eigenlijk zo goed als uitsluitend op hun financiële gevolgen doorgerekend? Er is een Rekenkamer en er is het Planbureau dat dit soort berekeningen uitvoert. Maar je zou toch ook graag willen weten wat de maatschappelijke gevolgen zijn. En je zou toch ook als minister of als parlementariër een afweging willen maken tussen de financiële opbrengsten en de maatschappelijke kosten. Waarom is er geen maatschappelijke Rekenkamer?

Doorrekenen op financiën

Maar zelfs als je alleen naar de financiën kijkt schiet de onderbouwing tekort. Voor het ministerie levert de maatregel geld op. Maar de meeste psychische stoornissen zijn chronisch van aard en psychische problemen komen meer dan gemiddeld voor bij mensen met een lage opleiding (ongeacht wat de reden daarvan is). Als de eigen bijdrage voor hen een te hoge drempel is voor de behandeling kan de stoornis zich verdiepen. Dat kan betekenen dat de kosten van de maatregel terecht komen bij het bedrijfsleven in termen van afgenomen productie en toegenomen ziekteverzuim en bij de uitkeringsinstanties.

Juist in tijden van bezuiniging zou je wensen dat de strenge normen voor evidence based werken die voor de professionals gelden ook van toepassing zijn op beleid.

Alleen de ggz

Een tweede vraag is: waarom alleen de ggz? In het slechtste geval is dat gebaseerd op het stigma dat mensen met psychische problemen daar eigenlijk best zelf kunnen uitkomen. Dat het een beetje een luxe is en dat zodra mensen moeten betalen ze nog wel eens wat kritischer zullen zijn of ze wel echt in behandeling moeten gaan. Waarom is de drempel voor tweede lijns psychische hulp hoger dan voor somatische hulp? Wat kan daar de reden van zijn? Weet het kabinet iets over de prijselasticiteit van hulpverlening? Een psychische stoornis kan buitengewoon invaliderend zijn. Deze stoornissen zijn veel meer dan somatische stoornissen reden tot maatschappelijke uitval en werkeloosheid. Dus juist voor psychische stoornissen zou je in de tweede lijn geen drempel voor behandeling willen opwerpen.

Leed versus praktische problemen

En de derde vraag gaat over de reactie van de NVVP. Die zegt in een brief aan de Tweede Kamer: met een eigen bijdrage komt er een betalingsrelatie tussen hulpverlener en hulpvrager, ligt het debiteuren risico bij de vrijgevestigde hulpverlener, moeten we onze betalingsoftware aanpassen en dat is duur, heeft de vrijgevestigde te weinig liquiditeit om dit te kunnen dragen. En pas in laatste instantie komt in een slotzin nog de kwetsbaarheid van de patiëntengroep aan de orde. Ook hier gaat het weer vooral over de financiën. Dat lijkt me geen recht doen aan de inzet en motivatie van werkers in de ggz. Wat zou meer indruk op Kamerleden maken: het leed van mensen met psychische stoornissen of de praktische problemen van therapeuten?

Jan Walburg
Voorzitter raad van bestuur Trimbos

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Bas Leerink

14 september 2010

Een evidentie is in ieder geval het al bestaan van een eigen bijdrage bij de eerstelijns psycholoog. Dat leverde de rare situatie op dat hulp in de eerste lijn de patient geld kost, en in de tweede lijn niet.

Anonym

22 september 2010

Als ik dit zo lees en feiten van de diverse sites op een rijtje zet, dan gaan de rillingen over mijn rug. Deze maatregel gaat ook mij hard raken. Wat moet je er eigenlijk over zeggen ? Dat ik er op tegen ben ? Ja natuurlijk !



Dat de PVV dit voorstel ondersteund snap ik wel. Die willen nl. ook het gelijkheidsbeginsel in de grondwet aanpassen. Niet iedereen is voor de wet gelijk. (Zie partij programma PVV).



CDA steunt dit ook. Ik meen dat de 'C' voor christelijk staat...



Dit zijn besluiten waarin duidelijk blijkt, hoe het hiet in nederland zit. Een kiezer die PVV/CDA kiest, en een regering die gewetenloos handelt.



Het zijn dingen als dit die er voor zorgen dat ik steeds minder begrijp van het land waar ik ooit eigenlijk best wel graag woonde. Als ik de middelen gehad zou hebben, dan had ik hier al lang niet meer gewoond...



Dat doet de vraag reizen, hou ik nog wel van nederland ? Ik denk dat meer mensen ziczelf deze vraag zouden moeten stellen, gevolgd door de vraag: Hoe kan nederland een betere plaats worden, en wat is mijn rol daarin ?



Ik wens allen die hierdoor mogelijk geraakt gaan worden veel sterkte en wijsheid...

Top