BLOG

Dit blog is niet koersbepalend

Patiënten komen niet aan het woord in de blogs van Skipr. De bloggers ondertekenen met hun functie. Vaak gaat het om consultant, beleidsmedewerker, directeur of politicus. Regelmatig schrijven ze over de patiënt centraal. Mogelijk zijn de bloggers zelf patiënt, maar dat zetten ze er niet bij.

Nadenken

Skipr is koersbepalend in de zorg. De vraag die dus opkomt is: vindt Skipr dat consultants, beleidsmedewerkers, directeuren en politici de koers moeten bepalen? Het lijkt er op. Nee, ik ga hier niet schrijven dat de mensen van Skipr niet nadenken. Volgens mij doen ze dat wel. Maar dat denk ik maar.

Aanbod

Er is een hoop na te denken over de zorg. En er is ook een hoop na te denken over patiënten. Dat is vrijwel hetzelfde, als je tenminste zorg gelijkstelt aan het vervullen van de patiëntvraag. Maar dat is vaak niet zo, en daar denken patiënten dan weer over na. Immers, de vraag staat niet centraal, maar het aanbod. Hun denken is daarom niet altijd vrolijk. En dat denk ik niet alleen, dat denken er een heleboel. En dat denken we niet alleen, het is ook waar.

Zorgdenkers

We denken te veel. In Nederland zijn tienduizenden zorgdenkers druk aan het denken. Ze hebben er een dagtaak aan. Ze doen verder niet zoveel, want ze zijn aan het denken. Er is overigens geen wetenschappelijk bewijs voor daadwerkelijk denken, maar ik neem dan maar aan dat ze in hun hoofd zitten.

Schrijnend

De film Magnolia brengt allerhande (tijdelijke) relaties gedurende een korte tijd in een Amerikaans stadje in beeld. Het schrijnt waar je bij staat. De film duurt drie uur en er lacht niemand. Behalve in het laatste shot als er gedurende een seconde een glimlach komt op het gezicht van een van de hoofdpersonen. Het komt door een politieman die zijn uiterste best doet en uiterste hoffelijkheid betoont. Hij doet Goed. Een ander hoogtepunt is een jongetje dat tegen zijn vader zegt dat hij aardiger tegen hem moet doen. Doen, doen, doen. Goed zorgen moet je meteen doen, je moet er niet te lang over denken.

Aardige gedachte

Tot slot een aardige gedachte. Je mag jezelf pas koersbepalend of zorgdenker noemen als je vijftig procent van je werktijd ‘doet’ op de zorgvloer. Lossen we in een klap de personeelskrapte op. En we hebben veel minder overhead. Plus: we hoeven niet te bezuinigen.
Nog even en de patiënten organiseren de vraagmacht via internet. Dat wordt een hoogtepunt. Een ding is zeker: patiënten komen aan het woord cq worden koersbepalend. En de aanbieders worden aardiger. Wie dan zorgt, wie dan leeft.

Maarten Ploeg

Bloggers zelf als patiënt

Links naar bloggers die ook patiëntenperspectief hanteren, soms als zelf patiënt...
http://www.skipr.nl/bloggers/blogger-marjolein-de-booys-49190.html
http://www.skipr.nl/bloggers/lucien-engelen-53648.html
http://www.skipr.nl/bloggers/gita-galle-25629.html
http://www.skipr.nl/bloggers/niek-de-jong-18009.html
http://www.skipr.nl/bloggers/wim-van-minnen-48006.html
http://www.skipr.nl/bloggers/maarten-ploeg-40750.html
http://www.skipr.nl/bloggers/atie-schipaanboord-21957.html

3 Reacties

om een reactie achter te laten

postema

15 oktober 2010

Ook op het toekomstforum gisteren was het geluid van de patient/mantelzorger onhoorbaar.

Ik bied aan om hier op deze plek elke week een blog te schrijven over de ervaring van gehandicapte (mijn partner) en mijzelf als partnerzorger. Ter aanvulling op deze 'sollicitatie': Ik zit ook in de Ledenraad van Mezzo (landelijke vereniging voor mantelzorg en informele hulp) en schrijf over mijn ervaringen in het kwartaalblad de Mantelzorger en op de website van Mezzo.

Irène Alders, st. Tinkerbell patientencoach

15 oktober 2010

Iedereen die ik spreek herkent zich in de situatie dat je buiten de spreekkamer het gevoel kunt hebben dat je niet gekregen hebt wat je zocht, geen antwoord op je vragen, of een recept wat je niet begrijpt. In de spreekkamer gebeurt er iets me je.



De Tinkerbell patientencoach helpt je te begrijpen wàt en hoe je toch actief kunt blijven meepraten met de arts. Je snapt het pas als je het ziet (Johan Cruijff). Dat kan een mantelzorger minder goed, want die is ook emotioneel betrokken. Die kan wel helpen als het eenmaal zichtbaar is, evenals de arts.

Hoe komt de patient bij de Tinkerbell coach: de zorgverlener meldt hem/haar aan. Hoe wordt het betaald? Daarvoor zoeken we moedige investeerders die geloven in het concept.



Zo langzamerhand begint het belang van de Tinkerbell coach door te dringen in zorgland. Het is geen bedreiging (weerstand: Marc Lammers), maar het helpt de arts en de patiënt snel to the point te komen, efficiënter gebruik van het aanbod.

Gisteren miste ik ook de patiënt. Schrijnend tijdens de fondsenwervende workshop van VSB-bank, dat de categorie "en wie is hier namens de patiënt" vergeten werd. Toen ik me meldde werd het ook nog eens in de hoek van de patiëntenverenigingen gezet. Nee dus.



Dus laten we aan creatieve destructie van de gevestigde orde gaan doen (van Schaik, Rabobank) en inderdaad eens op avontuur gaan! Misschien wordt je wel een held.... (Tom de Haas).

NSsAcDywOl

1 maart 2011

EBdN6O <a href="http://rbzapogkayap.com/">rbzapogkayap</a>, [url=http://jwvobefwbcwy.com/]jwvobefwbcwy[/url], [link=http://qgedshlztvon.com/]qgedshlztvon[/link], http://ppqwtvlztuex.com/

Top