BLOG

Het zal je kind maar wezen

Voor de zoveelste keer las ik vorig weekend onheilspellende  berichten over natuurlijk bevallen of bevallen zonder risico. Ik  kon mijn boosheid niet onderdrukken bij het lezen over de slechte communicatie tussen verloskundige en gynaecoloog die zelfs kan leiden tot babysterfte. En dan niet zo’n klein beetje.

Thuis bevallen

Bij vrouwen die hun bevalling thuis beginnen met een verloskundige, is de kans op babysterfte 2,5 keer zo groot als bij vrouwen die in het ziekenhuis bevallen bij een gynaecoloog. “Met een gezamenlijk dossier had de baby niet hoeven sterven”, zo las ik in de NRC. Nou lees ik dat niet alleen, maar met mij vele in verwachting zijnde vrouwen. Je zal maar zwanger zijn en daar iedere keer kennis van moeten nemen. In de krant verschijnen al tijden lang dit soort berichten en nog steeds blijkt dit probleem  fundamenteel niet te zijn aangepakt.

Kloof tussen gynaecologen en verloskundigen

Een zwangere vrouw moet een zodanige leefstijl in acht nemen dat de embryo goed kan gedijen. Maar tegen onnodige ongerustheid over de afloop van de bevalling is geen leefstijl opgewassen. Met onzekerheden moet je kunnen leven. Maar hier worden nog steeds onzekerheden in stand gelaten die voorkomen kunnen worden. Het is toch niet te geloven dat, terwijl dit probleem al tijden bekend is de hoogleraar Verloskunde Jan Nijhuis van de Universiteit van Maastricht vandaag nog moet vast stellen dat de gynaecologen beren op de weg zien en de taal van de verloskundigen niet begrijpen.

Compassie

Weg met die beren en meer compassie met de vrouwen waar het omgaat zou ik zeggen. Het is toch te gek voor woorden dat onlangs een zwangere vrouw te horen moest krijgen van de verloskundige dat ze slechts in het ziekenhuis kan bevallen als er dan plaats is. Ze had daar natuurlijk om gevraagd na de aanhoudende onrust gevende berichtgeving.

Geboortecentrum Rotterdam

Hulde en chapeau voor het geboortecentrum in Rotterdam waar blijkens de berichtgeving getracht wordt de twee werelden van de verloskundige en de gynaecoloog te integreren. Voorheen hadden de verloskundigen daar hun eigen dossier en was er geen sprake van een gezamenlijk partusverslag. Nu is dat anders. Maar Rotterdam is niet het hele land. De onderzoekscommissie van prof. Koos van der Velden heeft al zo’n half jaar geleden een rapport uitgebracht over dit voortwoekerende probleem en onder anderen aanbevolen om een college in te stellen dat een push moet geven aan het stand brengen van de vereiste samenwerking. Maar de Kamer liet de zaak liggen tot het nieuwe kabinet zou aantreden.

Onnodige babysterfte aanpakken

De nieuwe minister van VWS kan er nog eer mee inleggen om dit probleem binnen de kortste keren aan te pakken en dat dan binnen maximaal negen maanden. Maar het is makkelijk weer naar de overheid te verwijzen. Het zijn de gynaecologen en verloskundigen die een zware verantwoordelijkheid dragen voor iedere onnodig gestorven baby. Als mannen kinderen zouden kunnen baren, aldus mijn echtgenote, dan was dit probleem allang opgelost. Hoewel ik haar gemeenlijk op dit soort uitlatingen, een man waardig, weerspreek, heb ik dat dit keer niet gedaan.

Niek de Jong

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Reinold

14 november 2010

Nee, Rotterdam is niet heel Nederland, maar gelukkig zijn er op tal van plaatsen in Nederland initiateven op het terrein van 1e lijns geboortecentra in ziekenhuizen in d elijn van het rapport van de stuurgroep Zwangerschap en Geboorte. Kijk bijvoorbeeld eens op www.geboortecentrum origine.nl. We zijn er nog niet, maar er wordt wel heel hard gewerkt, hoor!

Top