BLOG

Hoe glad zal het ijs worden?

Ten aanzien van de zorg heeft het regeerakkoord vooral het nieuws gehaald met het feit dat er veel geïnvesteerd gaat worden in de ouderenzorg. Dit neemt echter niet weg dat binnen de sector vooral zal moeten worden bezuinigd. Het antwoord op de vraag hoe de regering dit gaat realiseren, is: door systeemwijzigingen.

Scheiden van wonen en zorg

Zo zal er werk gemaakt worden van het scheiden van wonen en zorg. Nu worden de kosten van ‘wonen’ nog in zorgbudgetten meegenomen. Dat gaat veranderen. Hoe weten we nog niet, maar het zal een enorme operatie worden, waarvan we allerminst weten wat het in euro’s gaat opleveren. Zo zullen zorgbudgetten opnieuw worden bepaald; dat moet worden doorgevoerd in diverse systemen, etc. Er komt bovendien een extra stroom van burgers die huurtoeslagen gaan aanvragen. Kortom, veel werk voor diverse organisaties. Dus ook: hoge kosten, terwijl het eigenlijk niet duidelijk is in hoeverre deze operatie echt geld gaat opleveren voor de samenleving. Aangezien eerst de kosten van het verandertraject zullen moeten worden terugverdiend, ligt het voor de hand dat de eventuele revenuen pas over jaren inzichtelijk worden. Kortom, hoe wenselijk deze stelselwijziging misschien inhoudelijk ook is, het blijft de vraag in hoeverre dit kostenverlagend gaat werken.

AWBZ en WMO

Een tweede majeure operatie wordt het overhevelen van de functie begeleiding uit de AWBZ naar de WMO. Ook hier geldt dat dit leidt tot heel veel werk voor diverse organisaties. En dat terwijl het overhevelen van geld geen invloed heeft op de inhoud van de zorgvragen, noch op de organisatie van de zorgverlening zelf. Nu kan worden verwezen naar de ervaringen met de WMO, waarbij de gemeenten hebben laten zien dat de totale kosten lager zijn geworden. Veel (voormalig) werknemers in de huishoudelijke hulp en gebruikers ervan kunnen echter genuanceerde verhalen vertellen over de andere kant van deze medaille. Daarbij komt, zoals Greet Prins van Philadelphia onlangs meldde, dat deze wijziging voor organisaties met een uitgestrekt werkgebied een enorme bureaucratie gaat betekenen, omdat zij met vele verschillende gemeentes afspraken moeten gaan maken. Kortom, het zal even duren voordat duidelijk is in hoeverre deze operatie leidt tot een demping van de zorgkosten.

Kleinschaligheid

Het is overigens de vraag in hoeverre nog naar vertegenwoordigers van hele grote zorgorganisaties wordt geluisterd. In het regeerakkoord staat immers ook dat het kabinet meer kleinere zorgorganisaties wil. Met de overheveling van delen van de AWBZ naar de WMO wordt indirect een prikkel gegeven aan grotere organisaties om te verkleinen of in ieder geval om zichzelf kleinschaliger te gaan organiseren. Dat lijkt dus op consistent beleid. Anderzijds worden met deze stellingname veel theorieën over schaalvoordelen (door schaalvergroting) naar de prullenbak verwezen. Anders gezegd: de oplossing die organisaties in de zorg jarenlang hebben aangehangen om te werken aan meer efficiëntie en kostenverlaging, wordt in wezen niet meer geaccepteerd en het liefst teruggedraaid. En ten slotte, je zou het na bovenstaande punten haast vergeten, wil het kabinet ook nog serieus werk maken van de vermindering van de administratieve lastendruk in de zorg. Dat lijkt me op zijn zachtst gezegd voldoende uitdaging voor de komende jaren.

Marc van Ooijen

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top