BLOG

Behoud best practice in jeugdzorg

In Flevoland is de laatste jaren met de gezamenlijke jeugdzorgaanbieders en de provincie hard gewerkt aan het verbeteren van de jeugdzorg. Het resultaat is er naar: de wachtlijsten zijn weggewerkt en cliënten worden snel en adequaat geholpen. Het lijkt wel een taboe dat het in de jeugdzorg, vaak negatief in het nieuws, ook goed kan gaan. De vraag is of we ‘het goede’ kunnen behouden de komende periode.

Hoe organiseren?

In het Regeerakkoord is bepaald dat de “Gemeenten financieel en uitvoeringstechnisch verantwoordelijk worden voor de uitvoering van alle jeugdzorg die nu onder het Rijk, de provincies, de gemeenten, de AWBZ en de Zorgverzekeringswet (Zvw) valt.” Het lijkt een fait accompli. De discussie is -bijna- achterhaald. We moeten het dus niet meer over het “wat” of het “waarom” hebben, maar vooral over “hoe”: hoe gaan we dit organiseren?

Extra bestuurslaag

Waarschijnlijk zullen gemeenten bovengemeentelijke (gemeenschappelijke) regelingen treffen om de inkoop van jeugdzorg te doen. Daar worden mensen aan het werk gezet die voor de gezamenlijke gemeenten die taken gaan uitvoeren. En in een provincie zoals Flevoland zullen de grenzen van die gemeenschappelijke regeling –grotendeels- samenvallen met de provinciale grenzen. We creëren daarmee dus een extra bestuurslaag en we moeten ons afvragen of dat nu wel de bedoeling is.

Geld niet naar zorg

Het idee om de regie voor jeugdzorg bij lokale overheden, de gemeentes te leggen is op zich niet verkeerd. Zeker niet wanneer het ketenvorming en preventie stimuleert, waarmee we voorkomen dat kinderen onterecht dure geïndiceerde jeugdzorg krijgen. Dat kunnen we echter ook op andere manieren bereiken. De voordelen van de transitie naar gemeenten moeten wel opwegen tegen de nadelen. Gemeenten krijgen nieuwe taken. Dat betekent mensen inwerken, kennis vergaren. En dat kost tijd. Het is de vraag of we kinderen en gezinnen met problemen daarmee helpen. Dat (frictie)geld wordt in ieder geval niet direct aan hen besteed.

Financieringsstroom

Het is inderdaad zo dat we nu met verschillende financieringsstromen werken. En dat is lastig. Maar daar zijn we in de (jeugd) zorg inmiddels ook wel aan gewend. Het is niet zo dat wanneer je met één financieringsstroom gaat werken, er automatisch efficiënter gewerkt gaat worden. Daar is meer voor nodig.

Waarom-vraag

Als we de praktische bezwaren van de transitie van jeugdzorg naar de gemeenten overzien, dan zouden we voor een aantal regio’s die keuze moeten heroverwegen. Decentraliseren is immers geen doel op zich. We streven naar maatwerk in de zorg. Laten we dan ook maatwerk nastreven bij de inrichting van stelselwijziging in de jeugdzorg. Of misschien durven we toch nog een keer de “waarom”-vraag te stellen? 

Micky Adriaansens

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top