BLOG

Het PGB moet op de schop

Het PGB moet op de schop

Het moest een keer gezegd geworden: het persoonsgebonden budget in de AWBZ is in zijn huidige vorm onhoudbaar. Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten zegt het, in haar brief van 30 november, met iets meer omhaal van woorden, maar het komt op hetzelfde neer.

Onbeheersbaarheid

De huidige PGB-regeling is op zich goed bedoeld, maar in zijn uitwerking financieel onbeheersbaar. Het PGB leidt tot overbodige en ongewenste financiering van de mantelzorg vanuit collectieve middelen, tot misbruik en exploitatie van budgethouders door dubieuze bemiddelingsbureaus en soms tot regelrechte criminele fraude.

Slachtoffer van het eigen succes?

Voorstanders betogen vaak dat het PGB zich bewezen heeft als een instrument dat cliënten de mogelijkheid geeft om regie te voeren over hun eigen zorg, dat het PGB per saldo geld en administratieve lasten bespaart en dat we alleen de excessen moeten aanpakken. Ik ben het daar niet mee eens. Tegenover de groep mondige cliënten met meer mogelijkheid voor eigen regie staat het feit dat het PGB ook verantwoordelijkheid opdringt aan mensen die daar op geen enkele manier voor toegerust zijn. Met als gevolg soms kwalitatief slechte zorg, soms financieel wanbeheer en soms een combinatie van beiden. Dat het PGB geld bespaart – doordat het tarief lager ligt dan voor een natura-indicatie – is een lachwekkende stelling. Tijdens de PGB-stop van de afgelopen maanden heeft maar liefst 80 procent van de cliënten zich op de wachtlijst laten zetten; men is niet eens geïnteresseerd in het natura-aanbod. Dat laat eens te meer zien dat de groei van het PGB niet leidt tot lagere kosten van zorg in natura, maar tot het aanboren van een vrijwel geheel nieuw vraagsegment. De groeiruimte voor het PGB is volgend jaar 350 miljoen euro, terwijl de naturazorg – bijna tien keer zo groot – met 50 miljoen groeit. En de administratieve lasten? Bij de zorgkantoren is inmiddels zo'n 30 procent van het personeel bezig met de uitvoering van de PGB-regeling! En dan hebben we het nog niet eens over de administratieve lasten voor budgethouders en aanbieders, die deels weer aanleiding hebben gegeven tot het ontstaan van een bloeiende bedrijfstak voor bemiddelingsbureaus.

Tekortschietende naturazorg?

Nou zou iemand kunnen beweren – de Staatssecretaris verwijst daar in haar brief ook naar– dat deze cijfers alleen maar aantonen hoe zeer de naturazorg voor bepaalde groepen tekortschiet. Dat doet mij sterk denken aan de tijd vóór de herziening van de WAO, toen het groeiende beroep op die regeling werd verdedigd met het argument dat de mensen waar het om ging in de bijstand veel slechter af zouden zijn. Daarmee volledig voorbijgaand aan de meer principiële vraag: moeten wij de zorg voor bepaalde groepen – jeugdigen met ADHD, PDD/NOS, aan autisme gerelateerde stoornissen – wel willen vormgeven binnen een systeem waarbij iedereen individueel financiële trekkingsrechten worden verleend? Of moeten we veel meer kijken – weer de parallel met de WAO – hoe mensen zoveel mogelijk in de context van hun reguliere omgeving – gezin, school, werk – ondersteund kunnen worden zonder dat er voor elke afwijking van de norm een individueel vangnet wordt gecreëerd? De overheveling van begeleiding en van de jeugdzorg naar gemeenten biedt wat dit betreft kansen, maar tegelijk geldt dat die totaal zal mislukken wanneer gemeenten gedwongen worden het PGB-systeem te handhaven. 

Het PGB is grotendeels overbodig

Het is ook goed te beseffen dat het PGB is ingevoerd in de context van een totaal andere AWBZ dan nu, in een tijd waarin geen sprake was van vraaggerichte zorg, persoonsvolgende  bekostiging of keuzemogelijkheden voor de cliënt, maar van wachtlijsten  en dwingende aanbodbudgettering. In die context heeft het PGB een belangrijke rol vervuld om mondige, bewust kiezende burgers de mogelijkheid te geven de bestaande schotten te doorbreken en zorg vraaggericht in te kopen. De vraag is of die rol in de toekomst nog wel nodig is. Door de voorgenomen overheveling van begeleiding en jeugdzorg verdwijnt 80 procent van het huidige PGB-bestand uit de AWBZ. Wanneer de AWBZ straks door zorgverzekeraars – in plaats van zorgkantoren – wordt uitgevoerd, kunnen mensen kiezen voor de verzekeraar met het beste aanbod aan zorg, aansluitend bij de individuele behoeften. Het PGB wordt dus grotendeels overbodig.

Geen lapmiddelen

Dat wil niet zeggen dat er straks helemaal geen behoefte  is aan het PGB. Voor een groep mondige cliënten met een stabiele indicatie, in het kader van een langdurige beperking die zeer bepalend is voor maatschappelijke  participatie– denk bijvoorbeeld aan lichamelijk en zintuiglijk gehandicapten – kan het PGB meer flexibiliteit en maatwerk bieden dan naturazorg. Het is ook goed om voor deze groep het PGB wettelijk te verankeren. Maar nu is het gevaar dat, door het PGB voor een brede groep in stand te houden, we nu allerlei lapmiddelen gaan verzinnen om het PGB beheersbaar te houden – aanscherping indicatiestelling, risicotoetsen, verplichte advisering, meer controles.  Ik wil er volstrekt helder over zijn: zorgkantoren, en straks zorgverzekeraars, kunnen zonder fundamentele aanpassingen in de huidige regeling geen verantwoordelijkheid nemen voor de beheersbaarheid van het PGB. En, misschien nog erger, voor het voorkomen van misbruik en fraude. Bij dat laatste wordt inmiddels duidelijk dat het niet gaat om enkele losstaande incidenten, maar dat de huidige regeling uitnodigt tot systematische en grootschalige fraude. Van alle opgespoorde fraude in de zorg hangt inmiddels het grootste deel samen met de PGB-regeling.

Een alternatief PGB

Er moet dus echt iets veranderen. Maar wat? Ik denk dat de koers die de Staatssecretaris in haar brief verkent wel de goede richting op gaat, maar lang niet ver genoeg gaat. Naast het uitsluiten van evidente risicogroepen (mensen met schulden) zou kunnen worden overwogen om het PGB te beperken tot de doelgroep (langdurig) gehandicapten. Een andere mogelijkheid zou zijn om het PGB pas toe te kennen nadat minimaal één jaar naturazorg is genoten. Daarmee krijgt het PGB zijn oorspronkelijke functie terug: het bieden van een alternatief voor een bewust kiezende cliëntengroep voor wie het natura-aanbod onvoldoende aansluit op de eigen wensen. Om te voorkomen dat instellingen of zorgverzekeraars "lastige"cliënten te snel richting het PGB sturen zou dan een prikkel ingebouwd kunnen worden. Instellingen, of verzekeraars, of gemeenten, waar een relatief groot percentage cliënten na een jaar toch voor het PGB kiest, zouden daarvan financieel nadeel moeten ondervinden: er wordt dan immers te weinig klantgerichte zorg geboden.

Op de schop

Ik besef dat ik me niet populair maak met dit pleidooi om het PGB fundamenteel op de schop te nemen. De regeling is jarenlang politiek onaantastbaar geweest, van links tot rechts. Maar ik zou iedereen willen vragen om zo onbevangen mogelijk naar oplossingen voor de huidige problemen te kijken. Het onverkort handhaven van het PGB mag geen doel zijn. Het op een verantwoorde manier vormgeven van eigen regie in de langdurige zorg wèl.

Pieter Hasekamp

37 Reacties

om een reactie achter te laten

van Ulzen

7 december 2010

Inderdaad, hiermee maak je je niet populair, maar het is goed om de discussie te voeren:
- waar zorg in natura niet opheffen, dat is me niet duidelijk geworden. Vooral in de GGZ worden interventies toegepast die geen wetenschappelijke onderbouwing hebben, maar wel vergoed door de zorgverzekeraar. Neem bijvoorbeeld psycho-educatie voor ouders. wat zijn hiervan de resultaten?
- waarom is zorg in natura duurder dan zorg in PGB? Hiermee wordt nogmaals pijnlijk duidelijk dat zorg in natura met name een veel hoger prijskaartje heeft door de administratieve rompl
slomp (bureaucratei), alleen al het aanvragen van een AWBZ-accreditatie kost zoveel tijd en geld dat het uurloon direct omhoog gaat. Het is toch niet voor niets dat de dagbestedingstrajecten door diverse inrichtingen de pan uitrijzen? De persoon volgt de dagbesteding en er is geen enkele prikkel meer om de persoon te helpen ontwikkelen richting vorm van werk. Lekker verdienen door de instellingen.Dit kan vaak niet met PGB. Wederom een prikkel om de zorg in natura eruit te gooien.
- Fraude in het PGB, ik wil graag cijfers. Ging het niet om 3 miljoen? Hoeveel procent is dat tov het gehele budget? Het schijnt ongelooflijk laag te zijn. Natuurlijk is elke fraude onterecht, maar hoe zit het dan met de salarissen van topbestuurders van instellingen, is dat geen fraude? Kom je snel tot een hoger bedrag en percentage denk ik. Het is een generalisatie zonder enige waarde ben ik bang. Niet onderbouwd, alleen een gevolg van goede stemmingmakerij.

En waarom moet er wat veranderen? Omdat de overheid zo graag de controle wil hebben? Laat ze dan beginnen met controle op de budgetten in natura, gedegen onderzoek naar behandelmethodes (zodat die wél door de zorgverkeraar betaald kunnen worden en).

Te veel generalisaties in uw stuk. En te weinig (getalsmatige) onderbouwing.

SL van Ulzen

cremers

8 december 2010

Mooi discussiestuk van Pieter Hasekamp, maar opnieuw komt de belangrijkste belanghebbende in dit stuk niet aan de orde; de premiebetaler cq consument. Deze heeft baat bij een lage premie en een adequate voorziening.
Alleen wanneer Patiënten/consumentenorganisaties een prominente rol krijgen in de vormgeving van het systeem en hierover mee kunnen beslissen, zal er pas echt gewerkt kunnen gaan worden aan een goed, sociaal en soliede zorgsysteem.

Freke Schoemaker, mantelzorgmakelaar

8 december 2010

zie mijn reactie op http://www.skipr.nl/actueel/id6206-zn-vindt-huidige-pgb-regeling-onhoudbaar-.html

DaVaR zorgadviesbureau

8 december 2010

Ik vind het simpel van deze man door te roepen dat de PGB maar afgeschaft moet worden dan eens goed naast elkaar te leggen waar de hoogste kosten liggen in Zorg in Natura of in PGB. De onderbouwing van zijn stellingen zijn onder de maat en veroorzaakt veel onrust bij de budgethouders.

De waarde van de PGB heeft zich duidelijk bewezen gezien de vele positieve reacties van de doelgroep. Laten we ervoor werken de PGB uit de subsidie sfeer te halen en regelen dat het een recht is van mensen die zorg behoeven en die er voor kiezen daar een eigen invulling aan te willen geven.

Beste mensen laten we waken voor dit balletje wat opgegooid wordt. Het is politieke strategie zodat mensen er vast aan gaat denken zodat het straks als vanzelfsprekend wordt beschouwd. Was eerst ook niet de afschaffing van de aftrek van de hypotheekrente onbespreekbaar?

En als de bemiddelingsbureaus als crimineel worden bestemd en fraudegevoelig is het hoog tijd daar wat aan te gaan doen door keurmerken en kwaliteitseisen. Het helpt niet om waar wat te roepen en zo iedereen in een kwaad daglicht te stellen. Wij doen in ieder ons best de mensen optimaal te ondersteunen en staan dicht bij de mensen. En de politiek kan daar een goed voorbeeld aan nemen!!!

Ik sluit me verder aan wat de heer/mevrouw van Ulzen schrijft.

vriendelijke groet
DaVaR zorgadviesbureau

Breggen

8 december 2010

Hoi,
Het artikel bevat naar mijn mening informatie die al jaren over tafel gaat en waar weinig nieuws in wordt vermeld. Natuurlijk is bekend dat de PGB in de huidige vorm onhoudbaar is, natuurlijk is bekend dat er fraude wordt gepleegd. De grote vraag is natuurlijk wat nu de oorzaak is....de opbouw van het huidige PGB systeem of de werking van het systeem.

Naar mijn idee werkt dit systeem vanuit de basis goed en is het een manier om de zorg goedkoper te maken. Er wordt gesuggereerd dat het tarief voor zorg vanuit het PGB niet lager ligt dan zorg in natura en dat 80% van de mensen zich op een wachtlijst laat zetten en niet geintresseerd is in zorg in natura.
Hier wordt natuurlijk meteen duidelijk dat het hier weer gaat om iemand die totaal niet snapt waarom deze PGB regeling zo'n groot succes is....
Klanten willen geen zorg in natura meer omdat er geen tijd meer is voor de klant, de klant niks meer te zeggen heeft en ze maar gewoon wat doen. De kwaliteit van de zorg tegenwoordig zo bedroevend laag is dat je wel uitkijkt om bij de zorg in zorginstelling aan te kloppen.
Met je PGB kies je een zorg aanbieder die weer hart voor de klant heeft en weer tijd heeft voor een praatje en niet alleen met oogkleppen op zijn werk doet en na tien minuten vertrekt omdat zijn directe tijd erop zit en hij nu moet gaan rapporteren om zijn indirecte tijd te kunnen declareren.

De argumenten zijn naar mijn idee zeer mager en dit stuk is geschreven zonder enige objectieve blik. Naar mijn idee heeft de schrijven van dit stuk geen enkele moeite gedaan om zelf eens bij mensen te gaan kijken die een PGB gebruiken en eens navraag te doen waarom ze voor een PGB hebben gekozen.
Deze meneer had heel anders gepraat als hij zelf zorg nodig had gehad en vervolgens dagelijks een thuiszorg organisatie over de vloer kreeg. Dan pas kun je oordelen over of een PGB zinvol is of niet.

KISSING

8 december 2010

Geachte heer/ mw
Voor mag PGB op de schop.
Denk aan al die allochtonen bureautjes die o.a. in Twente zijn opgericht en waar fraude is geconstateerd.
Dit betekent tenminste dat er meer controle moet komen
op de uitvoering van PGB budgetten.
Ook is de zorg nu anders nu anders georganiseerd.

Meijering

8 december 2010

Ja je maakt je inderdaad niet echt populair met deze mening. Je hebt wel gelijk als je zegt dat er teveel geld word uitgegeven en dat er mensen frauderen maar.........er is ook een hele grote groep die niks kan met natura zorg. Wij hebben een dochter met PDD-Nos en adhd zij heeft elke week inuviduele begleiding nodig. Dit kan niet via natura omdat je dan niet gegarandeert elke keer dezelfde persoon krijgt en ook niet altijd op dezelfde dag en tijd. Nu kan je denken ja ach wat maakt dat uit maar dat is nou juist wat kinderen met deze diagnose nodig hebben. 1 Vast persoon waar ze een vertrouwensband kunnen opbouwen. Voorspelbaarheid is erg belangrijk ze hebben het nodig te weten wie en wanneer deze gene komt. Dit is niet mogelijk via natura zorg ja dat word wel beweert maar dat kan niet altijd worden gegarandeert. En aangezien wij niks hebben aan een wisselend persoon heeft dit dus ook geen zin. En dan nog wat onze dochter gaat een dagdeel per week wat doen met andere kinderen vanuit de pgb. Als ik dit via natura doe dan heb ik minder keus.

de Ruiter

8 december 2010

Zeg me hoe ik mijn kind laat weten dat hij goed is zoals hij is, ondanks het feit dat hij door de maatschappij in een hokjes wordt gestopt. Maak het makkelijker, niet moeilijker, ik spug op de hokjes cultuur van deze maatschappij.
Mag hij zijn wie hij is, mag hij dan ook voelen dat hij goed is zoals hij is, waarom moet hij dan steeds allerlei toetsen en diagnoses ondergaan. Waarom moet hij dan steeds geconfronteerd worden met het feit dat hij anders is. Iedereen is anders, niemand is hetzelfde. Maar blijkbaar vinden we het belangrijk om onszelf beter te voelen dan een ander., Dit gaat veel verder dan mijn kind, maar hij valt onder mijn verantwoordelijkheid en ik hou van iedereen, ik hou van ons. Dus besteed je geld eens goed en zorg dat we van het hokjes denken afkomen.

Zorgadviesbureau Saamzorg

9 december 2010

Graag willen wij reageren op het schrijven van de heer Hasekamp. Jammer is, dat de heer Hasekamp suggereert alsof er zoveel gefraudeerd wordt met het PGB. En laat dit duidelijk zijn: alle vormen van fraude zijn verwerpelijk. Natuurlijk wordt er gefraudeerd, waar wordt dat niet? Waar zijn de cijfers van fraude van Zorg in Natura? Dat valt heel moeilijk te controleren! Daar wordt niet over gesproken. Fraude is te allen tijde verwerpelijk!! Eén ding is zeker, de cijfers van fraude binnen de Zorg in Natura liggen vele malen hoger. Alle bureaucratie, dossiervorming, managers, overhead, etc. wordt allemaal betaald vanuit Zorg in Natura. Iemand die op maat zorg nodig heeft, is het beste af bij een PGB.
Waarom wordt iedereen zo boos van een paar miljoen fraude binnen het PGB (begrijp me goed, dit is verwerpelijk!), maar directeuren van verpleeghuizen mogen tonnen op jaarbasis verdienen, terwijl de bewoners een aantal dagen per week in hun pyjama moeten zitten op de zogenoemde pyjamadagen, dat kan blijkbaar.
Laten we ophouden het PGB is een kwaad daglicht te stellen en laten we de Zorg in Natura eens onder de loupe nemen, dan gaat er pas een beerput open!
Blijkbaar vindt meneer Hasekamp het geen probleem om, als hij zorgbehoevend wordt, 20 verschillende mensen over de vloer te krijgen of zorg te ontvangen waar hij totaal niet tevreden over is. Dat gaat hij ondervinden als (hopelijk duurt dat nog lang voor hem) hij het zelf nodig heeft.
Dan pas is hij een ervaringsdeskundige en zal hij andere ingezonden stukken gaan schrijven.
En tot die tijd moeten we het laten gebeuren dat een mooi systeem wordt afgebroken en dat de bureaucratie met al zijn managers en directeuren mag blijven bestaan.

L.v.Z.

9 december 2010

ook ik wil heel graag reageren.
Het PGB is een fantastisch systeem, waar heel zorgbehoevend nederland en de politiek niet omheen kan en ook niet zonder kan en niet moet willen! Fraude moet aangepakt worden, absoluut!
Meneer schrijft dat het PGB leidt tot overbodige en ongewenste financiering van de mantelzorg.
voorbeeld: een moeder heeft kanker, haar dochter zou graag alle zorg op zich willen nemen, maar werkt zelf bijna fulltime en kan de zorg voor moeder zonder compensatie niet doen. Als de thuiszorgorganisatie de zorg gaat leveren via Zorg in Natura vinden we dat allemaal heel gewoon en vanzelfsprekend, maar als de dochter dat gaat doen en daarvoor een vergoeding krijgt vanuit het PGB dan vindt meneer Hasekamp dat onnodige en ongewenste financiering van de mantelzorg?!!!! Terwijl als dochterlief niet wordt betaald vanuit het PGB dat haar moeder krijgt, dan levert een thuiszorginstelling de zorg tegen een veel hoger tarief. Want meneer Hasekamp; de zorg moet geboden worden!!! Wie het ook doet! Door wie zou u geholpen willen worden??
Er zijn maar weinig mensen die zich een jaar onbetaald zorgverlof kunnen permitteren.
Wat is mooier dan moeder op deze aan haar einde te brengen? Kom zeg, denk na en denk niet zo kortzichtig en niet zo zwart/wit.

9 december 2010

Als het PGB weg gaat vallen, dan wil ik graag mijn spuitje als 80 jarige door geven aan mijn kleinkind !!!!!

Dan komt er helemaal niets meer van dat kind te recht. Geen enkele instantie kan voor haar doen wat ze nodig heeft.

In natura uurlonen zijn wel veel duurder. Op de vraag bij een instelling om hulp vanuit het PGB werd gezegd dat ze dat niet aanraden want dean heeft het kind maar de helft zorg t.o.v. de hulp die bij een particulier wordt gehaald !!

Berno van der Wal

9 december 2010

Ik ben het eens met het feit dat er strengere wet en regelgeving nodig is, om fraude te voorkomen. Ook dat het in de huidige vorm haar doel enigzins voorbij schiet. Ik ben het niet eens met dat een andere mogelijkheid zou zijn om het PGB pas toe te kennen nadat minimaal één jaar naturazorg is genoten. Dit betekend voor veel cliënten namelijk dat men van zorgverlener moet wisselen. Want, om naturazorg af te nemen, wordt men gedwongen bij een grote aanbieder zorg in te kopen.

In de huidige constructie, kopen veel cliënten met een PGB zorg in bij kleinere zorgaanbieders. Deze aanbieders komen lastig in aanmerking voor een AWBZ licentie, doordat de toezicht structuur anders is dan bij grote zorgaanbieders. Indien een kleine zorgaanbieder in aanmerking wil komen voor een AWBZ licentie, dient men dus een minder efficiente organisatie structuur op te tuigen met alle kosten en nadelen van dien. Zo wordt de aanbieder dus gedwongen een groot en log apparaat te worden, terwijl de kracht juist lag in het kleinschalig aanbieden van zorg! Ook het HKZ keurmerk, benodigd om aan te besteden bij zorgkantoren, past niet binnen de visie en het aanbod van deze (kleinschalige) aanbieders.


Berno van der Wal

9 december 2010

Op het PGB platform op LinkedIn wordt hier trouwens ook vaak over gediscussieerd.

T.

9 december 2010

'Daarmee volledig voorbijgaand aan de meer principiële vraag: moeten wij de zorg voor bepaalde groepen – jeugdigen met ADHD, PDD/NOS, aan autisme gerelateerde stoornissen – wel willen vormgeven binnen een systeem waarbij iedereen individueel financiële trekkingsrechten worden verleend?' EN DAT IS WAT IK AL ZO LANG ZEG: HAAL ALLES WAT VIA JEUGDZORG KOMT UIT HET PGB! LEER SCHOLEN/CLUBJES/OUDERS/VERZORGERS OM TE GAAN MET DEZE GROEP, TE ZORGEN DAT HUN BEPERKING GEEN HANDICAP GAAT WORDEN.REGEL DAT WEL MET AWBZ-GELDEN MAAR DAN IN DE VORM VAN ONDERSTEUNING. HOU HET PGB VOOR DE OUDEREN EN GEHANDICAPTEN DIE DOOR TOEDOEN VAN JEUGDZORG TE VAAK OF TE HARD BUITEN DE BOOT VALLEN.

'Voor een groep mondige cliënten met een stabiele indicatie, in het kader van een langdurige beperking die zeer bepalend is voor maatschappelijke participatie– denk bijvoorbeeld aan lichamelijk en zintuiglijk gehandicapten – kan het PGB meer flexibiliteit en maatwerk bieden dan naturazorg.' EN VERSTANDELIJK GEHANDICAPTEN DAN TOCH OOK!

Wat dat misbruik betreft: het is gebleken dat er nogal wat Indianenverhalen rondgaan. Haal al die bureautjes maar eens weg!

Meindertsma

9 december 2010

Ik ben het eens met meneer van der Wal dat er strengere wetgeving nodig is omdat fraude in iedere (bedrijfs)tak zeer verwerpelijk is. Daarnaast vindt ik het onzin dat clienten eerst 1 jaar naturazorg zouden moeten genieten. Ik ga u meneer Hasekamp toch ook niet verplichten om eerst 1 verplicht klant te worden van bijvoorbeeld Eneco en dat u dan pas na 1 jaar mag veranderen naar een andere energieleverancier omdat u niet tevreden bent? Daarnaast vindt ik het zeer onjuist door alleen maar een negatief beeld neer te zetten over het PGB. Ik zie ook wel dingen die beter kunnen maar kom niet met het idee aanzetten dat Zorg in Natura het beste alternatief is. Dat is het juist in veel gevallen niet. Ik nodig u van harte uit om eens met mij mee te gaan naar de instelling waar mijn zus met een verstandelijke beperking woont. Laten we met z'n allen denken in oplossingen. Gelukkig zie ik al veel positieve ontwikkelingen om mij heen. Maar iedereen met een beetje "common sense" zal begrijpen dat de zorg op den duur onbetaalbaar wordt (wat het eigenlijk al is) met alle managementlagen en dikke salarissen van bestuursleden. Het systeem van het huidige zorgsysteem moet anders ingericht worden en ik daag iedereen uit om hierover mee te denken.

T.

9 december 2010

Ik wil nog wijzen op het forum van PerSaldo re. bezuinigingen,

Booij

10 december 2010

@T Hoi, Ik ben nou zo iemand met "zo'n bureautje". Ik werk sinds 3 jaar voor mijzelf en hoop dat ik dat nog lang mag blijven doen. Mijn werk houd in dat ik een mond ben voor mensen die niet voor zichzelf op kunnen komen. Ik vind dat in het Nederland van nu erg belangrijk. Waarom mogen mensen niet meer zijn zoals ze zijn? Ook wat je zegt over de handicap, dat raakt me erg diep. Zelf ben ik Brus. Dat betekent dus dat ik zelf een gehandicapte broer of zus heb. Mijn familielid is wel degelijk gehandicapt door wat diegene heeft. Ook als familie is dat best wel eens zwaar. Je moet voor diegene denken en afgaan op je gevoel. Destijds waren mijn ouders erg blij met toegenseden zorg, want zo kon er eindelijk iets anders ingekocht worden als wat je kunt krijgen bij de "grote logge instellingen". Erg belangrijk om dat te houden vind ik, ook al snap ik best dat er bezuinigd moet worden. Ik hoop dat het PGB in de toekomst nog net zoveel mooie kanten blijft houden als nu. Want in wezen veranderd er niet heel veel. Het gaat alleen nu ook echt gecontroleerd worden. Dus geen vakantie's, uitjes en wat al niet meer van het PGB maar zorg, zoals het bedoelt was.

ISO

10 december 2010

Niet uitsluiten, maar vooral ontschotten!

Het zou zo kunnen zijn dat de wet/regelgeving AWBZ/PGB aan herziening toe zijn. Al is het maar om de beheersbaarheid en de werkingskracht van het instrument te vergroten.
Het uitsluiten van bepaalde groepen met bepaalde soorten hulpvragen is daar m.i. geen ei-van-columbus voor. Dat verschuift het probleem naar een andere plek; maar levert vervolgens daar weer nieuwe problemen en kosten op.
Dus waarom niet eindelijk eens zoeken naar een werkelijke doorbraak in het denken over de integratie en participatie van mensen met beperkingen. Natuurlijk kosten al die beperkingen, zorg- en hulpvragen de samenleving geld. Maar dat kost ouder worden ook, en wat te denken van autorijden of oorlogvoeren? Samenleven kost nu eenmaal geld.
In het zoeken naar manieren om de toenemende zorgvraag beter bestuurbaar te maken, zie ik vooral heel veel heil in het opheffen van al die schotjes tussen verschillende ministeries, organisaties, potjes en verschillende typen beperkingen. Het krampachtig onderscheid blijven maken tussen verschillende soorten beperkingen (lichamelijk, chronisch, verstandelijk, psychiatrisch, aangeboren, opgelopen etcetera) en de daaraan gekoppelde gescheiden besturings-. indicatie- en financieringsstructuren, maakt de burger niet alleen stapelgek, maar kost ons ook ontzettend veel geld.
Waarom niet elk individu integraal beschouwd? Waarom niet per persoon kijken wat aan hulp en ondersteuning nodig is om optimaal te kunnen participeren in onderwijs, samenleving en werk? Wanneer we "optimaal participeren" in de samenleving centraal stellen, en daar één loket voor zouden organiseren, besparen we volgens mij met gemak talloos vele miljoenen die nu in al die gescheiden systematieken verdwijnt.
Een voorbeeld uit eigen praktijk. Wij hebben een zoon met downsyndroom en een begaafde zoon met PDD-Nos. Zij (en wij) hebben eigenlijk een vergelijkbare zorgvraag; hun beperking maakt dat zij extra ondersteuning - in heel het leven - nodig hebben bij zaken waar niet-beperkten dat niet hebben. Wij beschouwen het als een groot goed dat wij voor beiden wat extra ondersteuning op maat kunnen regelen zodat zij zich optimaal ontwikkelen, en wij niet instorten. Want zo simpel is het.
Wij hebben voor beide zonen niet alleen te maken met alle bestuurslagen (rijk, provincie, gemeente), maar ook met een hele batterij aan (uitvoerings)instanties in volstrekt langs elkaar heenwerkende systemen voor zorg, onderwijs, ondersteuning, wonen, werken in de VG en in de GGZ. Ieder jaar opnieuw (!) moeten we voor elk van deze domeinen weer een nieuwe tocht langs alle instituties maken. Zo hebben we rechtstreeks maken met de CIZ, het BJZ, het Zorgkantoor, de SVB, de GGZ-instelling, het REC, de Commissie van Indicatiestelling, de onderwijs-begeleidingsdienst, het WMO-punt en ga zo maar door... Dat kost heel veel tijd en energie, levert ongeveer een meter papierwerk per jaar op, en is echt gekmakend!
Daarom mijn pleidooi voor één loket, en één heldere financieringsstructuur voor alles wat met participatie en integratie van mensen met een beperking in onderwijs, samenleven, werk en wonen te maken heeft.
Met één integrale indicatiesystematiek, en een overzichtelijk keuzepalet voor collectieve en individuele maatwerkvoorzieningen. Mijn god wat zou dat een besparing aan tijd, geld en moeite opleveren... En wat lijkt me dat een verademing!



10 december 2010

Ik ben erg blij dat de discussie geopend wordt.

Iedereen kent ondertussen mensen bij wie je je afvraagt of ze op een goede manier met hun PGB omgaan.
Ik zou zelf wel eens een discussie willen zien of ouders bijvoorbeeld het recht hebben zichzelf van het PGB van hun kind te betalen voor naschoolse opvang. Alsof 2x fulltime werken al de norm is in Nederland.

Ik ken ouders die zich daarzelf ook wel vragen overstellen, maar zichzelf toch uitbetalen, want "je hebt er toch recht op". Het feit dat mensen zijn gaan denken in "je hebt er toch recht" op, ipv "wat hebben we echt nodig" toont volgens mij aan dat er een fout zit in het systeem. De samenleving hoeft je niet te compenseren voor het feit dat je een "moeilijk" kind hebt gekregen, maar de samenleving zou wel moeten zorgen dat noodzakelijke zorg geleverd kan worden.

Ik vind het jammer dat de discussie gestart wordt vanuit de Zorgverzekeraars en niet vanuit de patientenverenigingen. Die kunnen toch ook aanvoelen dat er iets fout aan het gaan is? Het is toch erg dat sommige mensen die echt zorg nodig hebben, achter het net vissen omdat de pot leeg is, terwijl anderen moeite hebben om te bedenken waar ze het hun toegekende PGB aan zullen gaan uitgeven.

10 december 2010

dit is een zeer slechte plan , bezuinig eerst op die dure auto van jullie en op die miljoenen waarde bezittingen en mensen die geld weg sluizen naar een of andere landen

Meijer

12 december 2010

Zorg In Natura is geen straf.

Wat ik jammer vind is dat het PGB wordt gesteld tegenóver de Zorg In Natura (ZIN). Daarbij wordt ZIN erg negatief neergezet. Momenteel is er een ontwikkeling naar kleinschalige, goed georganiseerde zorginstellingen. Waar de zorg met korte lijnen wordt georganiseerd, met aandacht voor de mens en met één vaste zorgverlener die wordt vervangen (= ook een groot goed) als dat nodig is bij ziekte of anderszins. Waar de tijdstippen worden afgesproken met de client, waar die zorgverlener wordt ingezet die de client kiest. De kwaliteit wordt gecontroleerd en geborgd. De overheid stimuleert deze ontwikkeling. Het is niet meer juist dat er geen alternatief is voor PGB-zorg. Er is ook zorgzame zorg die door (kleine) instellingen wordt geboden. Als deze ontwikkeling verder wordt gestimuleerd dan wordt tevens een halt toegeroepen aan teveel bestuurders en teveel management met te hoge salarissen; kleine organisaties hebben dat niet (nodig). Wellicht is PGB voor een bepaalde groep (nog) passend, maar ik zie in mijn omgeving ook mensen die weer overstappen naar een zorginstelling omdat de tijden zijn veranderd en zorginstellingen gelukkig ook. Wel is nodig dat de overheid én de zorgverzekeraars de bureaucratie in zorginstellingen indammen. Als daar de pijlen op worden gericht en tevens kleinschaligheid met kwaliteit wordt bevorderd, komt het landschap er anders uit te zien.

vd Heyden

12 december 2010

En ik dacht dat we nu onderhand wel uitgeneuzeld waren over het nut van een PGB en over de fraudezaken in pgb land. Gaan we dadelijk ook weer roepen dat er door WAO ers, uitkeringsgerechtigden etc etc gefraudeerd wordt? Waar halen wij betweters het toch allemaal vandaan. In de hele wereld, op alle gebieden komt fraude voor, onrechtmatig gebruik van overheidsgelden etc. Verwerpelijk, zoals al vaker genoemd in deze discussie. (Trouwens wel grappig dat meneer Hasekamp het heeft over "criminele fraude". Maakt mij wel nieuwsgierig naar welke vorm van fraude voor hem dan wel acceptabel is.)
Maar je lost dat probleem niet op door een groep mensen maar vast uit te sluiten van gebruik van PGB. Het nieuwe denken in Nederland is gebaseerd op onderbuikgevoelens, angst, negativiteit en wantrouwen.
Dat staat haaks op de ervaringen die ik heb met de invoering van het PGB waardoor 3 van mijn gezinsleden een zeer waardevol bestaan voor zichzelf aan het opbouwen zijn, de hulp krijgen die zij daarvoor behoeven (niet waar ze misbruik van maken...) en de kans op het nodig hebben van andere hulpverlening in een later stadium van hun leven, aanzienlijk verkleind wordt. (spaart weer een hoop geld uit!)
Kortom: hoop, positief denken, opbouwend, kracht. Allemaal begrippen die het leven de moeite waard maken.
Deze 3 mensen hebben allemaal een vorm van autisme, en, zoals meneer Hasekamp schrijft zou het pgb voor mensen met "een langdurige beperking die zeer bepalend is voor maatschappelijke participatie" een uitkomst bieden i.p.v. zorg in natura. Nou meneer Hasekamp, autisme is inderdaad een langdurige beperking die zeer bepalend is voor maatschappelijke participatie. Bravo! En op het moment dat er mogelijkheden bestaan om handvaten aan te bieden om met deze beperking te leren omgaan, en om te laten inzien dat er heel veel kan met deze beperking, mits de maatschappij (u en ik) bereid zijn om te luisteren en mee te denken, dan gaan we roepen dat er gefraudeerd wordt, en dat het anders moet, en dat er mensen zijn die meer hulp nodig hebben en het niet krijgen vanwege fraudeurs....Hoe jammer en hoe dom.
Misschien is het PGB inderdaad beter besteed aan niet-autistisch Nederland: om te ondersteunen, psycho-educatie aan te bieden, handvaten aan te reiken, sociale vaardigheidstrainingen te laten volgen etc. Maar ja, helaas zijn wij nog in de meerderheid en daarvoor is het budget al helemaal niet toereikend.
Een tip voor meneer Hasekamp: afgelopen vrijdag was er een congres in Antwerpen van Autisme Centraal met als thema: Sterk! in autisme. Terwijl ik me er al jaren in verdiep kom ik op zo'n dag toch weer nieuwe inzichten tegen over autisme en de gevolgen hiervan voor maatschappelijke participatie. Ze geven ook in Nederland lezingen, de NVA doet dat ook, er zijn heel veel boeken te leen bij de bibliotheek, ervaringsverhalen van mensen, maar ook wetenschappelijk onderbouwde literatuur, zo u wilt.
Google eens op het woord "autisme" en hopelijk wordt u een stuk wijzer.


12 december 2010

wat ook meespeelt in het uit-de-hand lopen van de PGB, is dat de kleine instellingen niet kritisch zijn (voor zover ik daar zicht op heb) tav van de vraag die ze krijgen. Wat geindiceerd is, is geindiceerd en dat wordt meestal geleverd, onafhankelijk van of de indicatie juist lijkt te zijn. Waar de grote instellingen patienten "moeten" aannemen (of bestaan de Treek-normen niet meer), lijken de kleine instellingen zich naar mijn idee weinig aan te trekken van de maatschappelijke consequenties van wat zij doen. Ik heb genoeg werknemers van kleine bureaus gesproken die zeggen dat zij natuurlijk soms wel eens vragen hebben bij wat voor zorg zij moeten leveren, maar dat dat het leven te moeilijk maakt. Het besef dat geld dat aan zorg voor iemand gegeven wordt die dat eigenlijk niet nodig heeft, niet gaat naar iemand die die zorg wel nodig heeft, of zorgt dat de premies onnodig hoog worden, lijkt niet overal aanwezig te zijn.

Ik heb zelf het gevoel dat we van de hele papieren indicatie stelling af moeten, omdat dat leidt tot ontmenselijking en daardoor misbruik makkelijker wordt.

van den Berg

13 december 2010

Ik zeg: Zorg in Natura afschaffen.( Of is dit net zo'n idioot idee).

van den Berg

13 december 2010

Ik was laatst in een suppermarkt een oud vrouwtje stal een brood.
conclusie: alle oude vrouwtjes stelen brood in de supermarkt.

13 december 2010

Deze meneer Pieter Hasekamp moet zich diep schamen met een salaris van meer dan é 250,000 pjr , hij zou zelf eens gehandicapt moeten zijn en ondervinden wat dit inhoud in het huidige klimaat en dan pas heeft hij recht van spreken .
Eerst de buraeucratie aanpakken ,dan de salarissen en dan pas gaan kijken of er mistanden zijn ...........................

helaas moet ik anno blijven maar doet wel pijn.

Duurkoop

13 december 2010

Dat de organisatie rondom het PGB ter discussie wordt gesteld vind ik geen probleem. Maar de manier waarop u dat als directeur ZN brengt is nogal ongepast. U doet allerlei beweringen die niet of nauwelijks cijfermatig onderbouwd kunnen worden. Vage geruchten zijn m.i. merendeels de bron van uw stellingen.
Als ik u als vertegenwoordiger mag zien van de zorgkantoren en verzekeraars, dan moet gesteld dat deze partij nogal veel boter op uw hoofd heeft. Zorgkantoren hebben een controlerende taak, maar die maken ze nauwelijks waar. Ondanks waarschuwingen voor mogelijke fraude laten de meeste medewerkers zich op behoorlijk naïeve wijze misleiden door de fraudeurs. Ik heb zelfs meegemaakt dat een zorgkantoor geen verdere stappen ondernam na erkenning van een apert geval van fraude. De bewijsstukken heb ik nog steeds.

Ook ik kan tussen de regels lezen. Zorgverzekeraars zijn niet anders dan geldbedrijven, net als alle andere verzekeraars. Hun enige doel is op de pot met geld te zitten. Op wiens naam het staat is niet relevant als het maar bij de verzekeraar in beheer is. Daarvoor zou je dan wel wat service terugverwachten als consument. Dat was b.v. een van de grote doelstellingen van de ZVW. Tot op heden is daar bar weinig van terecht gekomen, en de eerste pogingen (voorkeur voor zorgaanbieders) komt nu moeizaam van de grond. Gezien de wijze waarop zorgen ervoor dat ik heel zuinig op mijn restitutiepolis ben.

Het zou gepast zijn als u binnen uw eigen geledingen eens de boel goed op orde brengt alvorens naar andere partijen uit te halen.

Gabriel Enkelaar

15 december 2010

PGB-houders ‘waakhonden en klokkenluiders’ van zorg op maat
Eigen regie in de langdurige zorg nog heel ver weg.

De voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland, Pieter Hasekamp, zet de wereld op zijn kop als hij ervoor pleit* het PGB ‘op de schop’ te nemen. Niet het PGB, maar de zorg moet op de schop. Het PGB is het meest krachtige instrument om instellingen te bewegen hun zorg vraaggericht te organiseren. Juist door burgers zeggenschap over hun zorgbudget te geven (via een PGB, zorgvouchers of een persoonsvolgend budget) ontstaat een cultuur, waar de individuele vraag centraal komt te staan.

Sinds 1995 hebben cliënten met een PGB ‘af kunnen dwingen’ dat er zorg op maat werd geleverd of hebben zij de regie in eigen hand genomen door zelf mensen in dienst te nemen. Als PGB-er van het eerste uur hebben mijn vrouw en ik altijd geprobeerd om zorg in te kopen bij een zorginstelling. Wij wilden onze meervoudig gehandicapte zoon Thijs bij ons thuis laten wonen. Daar hadden we soms ‘nieuwe zorgproducten’ voor nodig. Dankzij het PGB hebben wij achttien jaar lang het altijd zo kunnen regelen dat onze zoon de zorg kreeg, die hij nodig had. En nu onze Thijs volwassen is en de andere kinderen ook al lang de deur uit zijn, hebben wij met een groep ouders een prachtig wooninitiatief opgezet: Het Droomhuis in Wageningen, zie www.hetdroomhuis.eu. Daar werken wij als ouders/mantelzorgers en zorgprofessionals dagelijks aan zorg op maat. Aan de basis daarvan liggen langdurige indicaties in functies en klassen vanuit een fijnmazig systeem dat recht deed aan de grote verschillen die er tussen meervoudig gehandicapte kinderen nu eenmaal bestaan. Dat systeem wordt nu in de prullenbak gegooid.

De invoering van het PGB-ZZP betekent namelijk tien stappen terug in het proces richting eigen regie en vraaggerichte zorg. PGB-houders worden gestraft voor het feit, dat zorgaanbieders het niet voor elkaar hebben gekregen om hun aanbod af te stemmen op de individuele vraag. Sinds 2003 is tevergeefs geprobeerd om de AWBZ te moderniseren en zorgaanbieders zover te krijgen dat zij voor elke cliënt individueel de zorgzwaarte zouden bepalen. Dat is niet gelukt en het is ook maar de vraag of het wel echt serieus geprobeerd is. Aan efficiency valt in de zorg door inzet van klantvriendelijke ICT nog veel te verbeteren. Jarenlang werd ik glazig aangekeken als ik vroeg waarom bepaalde communicatie niet per e-mail kon. De zorg heeft nog een enorme inhaalslag te maken op ICT-gebied.

In al die jaren is het met veel vallen en opstaan gelukt om een fijnmazige indicatiesystematiek voor PGB’s op te zetten in functies en klassen. Dit PGB-kind wordt onder het motto ‘gelijke monniken, gelijke kappen’ nu met het ZZP-badwater weggegooid en vervangen door zorgzwaartepakketten; gemiddelde zorgomschrijvingen, die niet afgestemd zijn op de echte individuele zorgvraag. Voor veel individuele cliënten thuis of in kleine wooninitiatieven, die bovengemiddelde zorg nodig hebben, leidt dit tot schrijnende situaties en een onverantwoorde budgetachteruitgang van soms tientallen procenten.

Inmiddels liggen er al meerdere uitspraken van rechters, die stellen dat met name bij langdurig verblijf de PGB’s van mensen met meervoudige handicaps wel afgestemd moeten worden op de individuele zorgvraag. Want met name die doelgroep wordt vermalen in de nieuwe groffe systematiek, waarin geen ‘dubbele grondslag’ meer mogelijk is, terwijl ze toch echt meervoudig gehandicapt blijven. Voor ons Droomhuis betekent het concreet, dat we in 2013 30% van ons zorgbudget dreigen te verliezen, omdat onze bewoners helaas meer dan de ‘gemiddelde zorg’ nodig hebben.

Vanuit het Landelijk Steunpunt Wonen brengen wij al jaren onze zorgen over de toekomst van de kleine wooninitiatieven onder de aandacht van de politiek. Ze zijn van de grond getild door (verwanten van) mensen met een beperking, de meesten met behulp van PGB’s, maar sommigen ook met zorg-in-natura. Diverse zorginstellingen erkennen de meerwaarde in kwaliteit en betrokkenheid van zulke kleinschalige initiatieven, waarin cliëntnetwerken een actieve rol spelen. In de afgelopen 20 jaar hebben wij concreet vorm gegeven aan vele doelen die de overheid stelde; integratie van gehandicapten in de wijken, scheiden van wonen en zorg, realiseren van zorg op maat, banden smeden tussen zorginstellingen en clientnetwerken. Als straf wordt het PGB nu uitgekleed vanuit het fictieve idee als zou het PGB ‘zijn functie gehad hebben om mondige burgers te faciliteren vraaggerichte zorg in te kopen’. Dit getuigt niet van veel kennis van de werkelijkheid. Alleen op beleidsniveaus regent het nog mooie voornemens en termen als ‘eigen regie’ en ‘vraaggerichte zorg’. Op de werkvloer kan hier nog maar weinig van worden waargemaakt. In veel zorg-in-natura-settings moeten de uitvoerenden met steeds minder geld steeds meer zorg leveren. Maar het is niet alleen een kwestie van geld. In de zorg is ook nog geen ‘cultuur’ waarin een goed samenspel tussen professionele zorgverleners en mantelzorgers bestaat. Kritische feedback door mondige (verwanten van) cliënten wordt zelden op prijs gesteld, soms zelfs als aantasting van hun professionaliteit en integriteit beschouwd. Klantgericht werken betekent, dat zorginstellingen niet alleen maar dankbaarheid en applaus moeten verwachten. Good governance moet ook in de zorg leiden tot een constructief samenspel tussen klant en zorgaanbieder. Maar de praktijk is nog vaak dat (verwanten van) cliënten hun kritiek inslikken uit angst dat de kwetsbare cliënt hier mogelijk slachtoffer van wordt. Nader onderzoek naar klanttevredenheid moet uitwijzen hoe deze praktijk veranderd kan worden. In de tussentijd moet het PGB recht overeind blijven om de druk op de ketel te houden.

Het is goed dat het PGB in 2014 als een wettelijk recht erkend wordt en als volwaardig alternatief voor zorg in natura. Maar het kan en mag niet zo zijn dat het PGB eerst uitgekleed wordt zodat er geen adequate zorg door budgethouders kan worden ingekocht.
Wanneer er sprake is van oneigenlijke instroom, moet er kritisch naar het indicatiesysteem gekeken worden. Wanneer er vermoedens van misbruik zijn, dan kan het zorgkantoor hier adequaat op reageren. Per Saldo spant zich al jaren in om door goede voorlichting oneigenlijk gebruik van PGB-gelden te voorkomen. Onderzoek wijst uit dat het risico op oneigenlijk gebruik van -of zelfs fraude met- het PGB tot een minimum is teruggebracht . De overheid, maar ook de zorgverzekeraars, zouden zuiniger moeten zijn op de PGB-houders. Zij zijn de klokkenluiders en de waakhonden in de zorg die ervoor zorgen dat belasting- en verzekeringsgeld zo effectief mogelijk wordt ingezet voor zorg op maat!

Gabriël Enkelaar
Voorzitter Landelijk Steunpunt Wooninitiatieven
Voorzitter Stichting het Droomhuis

spijker

15 december 2010

Wat de beste regeling is zal wel uitgezocht worden,maar maak de uitvoering er van veel en veel eenvoudiger.Wij maken gebruik van een pgb,
maar vreselijk veel papier en steeds maar wijzigingen. steeds maar weer vragen naar bekende informatie .
je word er knettergek van, om nog maar te zwijgen van de daarbij be horende kosten
Ik schat dat er in onze situatie meer dan 50 mensen bij betrokken zijn.
Hoe gek kan nederland zijn??

van Ulzen

16 december 2010

@reactie19.

Even wat wet- en regelgeving en feit en op een rij.

Kinderen uit speciaal onderwijs hebben geen recht op naschoolse opvang en dat kan ook niet uit PGB betaald worden.
De norm is inderdaad dat 2 ouders werken, omdat de huizenprijzen gestegen zijn en een gemiddeld gezin niet meer kan rondkomen van 1 salaris, de hoge salarissen daargelaten.
Ouders van kinderen met een beperking kunnen minder werken dan een gemiddeld gezin, omdat dit gezin 20 extra zorguren heeft ten opzichte van een gewoon kind (bron: Gezondheidsraad), tijdens de bezuinigingen op het PGB in 2009 is besloten dat de ouders elke dag 1 uur zelf moeten financieren. Dus nog meer lasten voor de ouder.
Als er uit PGB iets wordt betaald wat na school plaatsvindt, dan is het naschoolse begeleiding, bijvoorbeeld voor kinderen die de gehele dag 1 op 1 begeleiding nodig hebben. Of begeleiding die gericht is op verkrijgen zelfstandigheid. Het is geen opvang.

Het lijkt steeds meer de gewoonte om meningen te poneren zonder zich eerst te verdiepen in de materie. De tijd van Nederland Kennisland is voorbij. Dat wisten we al, gezien onze erbarmelijke staat van het onderwijs. Maar kennelijk is het verval al eerder opgetreden..... Jammer.

bety

17 december 2010

ik vind dat de mensen van pgb, per gelijk de toekening van mevr gladis rojas woont in de stieltjestraat 152 den haag per gelijk moeten stoppen. waar om ,om dat ze een van haar schoon dochter haar naam gebruikt, om de pgb te krijgen en daar mee is zij al een paar keeren naar curacao geweest met die geld die iets van 1800, ero is, de eerste geld was 1700, en nog iets en daar mee heeft ze haar huis ingericht met laminaat en dergelijk, daar na heeft ze haar dochter iets van die geld gegeven om die papieren in te vullen voor haar. maar daar na doet zij het zelf en feest met dat geld zij heeft niemand legal die ze eerlijk met dat geld om gaat. het is altijd naar spanje curacao, kleeren koopen voor haar zelf wand zij doen zelf alles, ze betaal niemand ze heeft altijd gefraudeert met dat geld. hoe ik het weet? ik heb haar vertelt om hulp te zoeken bij de pgb, maar toen zij ze als ik die geld krijg betaal ik niemand wand ik doe al mijn dingens zelf maar dan kan ik op en neer naar curacao waar ze bij haar man heeft en met dat geld heeft ze haar huis op curacao op geknapt.ik ben haar vriendin al 30 jaar ik ben altijd daar dus ik lieg niet.ze rij auto op de zus migalda rojas zijn nam,en deze zus weet ook hoe gladis rojas fraudeert met dat geld. dat heeft ze van af de eerste geld gedaan.wat ze ook lieg nu en wat ze nu gaat invulen klop voor geen meeter nooit heeft het geklopt.elke week end gaat ze dansen in rotterdam met een van haar vrientjes ,wand ze heeft twee al meer dan 8 jaaren, maar ze heeft het ook nooit aan de soociale dienst. ze neemt dat geld altijs voor haar zelf en betaal niemand om voor haar te werken, ze fraudeert samen met haar dochter en zus. die geld komt ook op de rekening van haar dochter .een rekening die haar dochter heel lang geleden voor haar heeft geopent en zij zat in de schultsanering, en daarom gebruikte die bank nummer van haar dochter zo dat de mensen van schultsanering niet achter komen. aan paken deze fraude.en snel het is mooi geweest.

Anne

4 januari 2011

Het PGB moet volgens u op de schop. Nee, dat is absoluut niet nodig. Wel zijn verbeterpunten nodig. Zie hiervoor het verslag van Aline Saers. Bovendien is het PGB niet geschikt voor mensen, die de Nederlandse taal niet beheersen. Zij worden per slot van rekening de dupe van foutieve bemiddelingsbureaus. Deze fraude moet hard worden aangepakt. Overal komt fraude voor, maar deze kunnen uitgebannen worden door strakke regels toe te passen. De belangenvereniging per saldo is hier tevens mee bezig. Maar door de marktwerking in de zorg rijzen bemiddelingsbureaus als paddestoelen uit de grond. Er zijn dus slechte en goede bureaus. Maar goed hiervoor is al een gedragscode ontwikkeld. Bovendien hebben de zorgkantoren al vele regels ingevoerd, waar een budgethouder zich aan moet houden. Een budgethouder heeft immers een indicatie via het CIZ en vervolgens recht op deze zorg. Mijn ouders zijn 80 en 86 jaar. Beiden hebben diverse lichamelijke beperkingen en kunnen nagenoeg niets meer. Sinds 2006 heeft mijn moeder een PGB voor huishoudelijke verzorging via gemeente WMO en de functie persoonlijke verzorging. Beiden willen graag zo lang mogelijk thuis wonen. Een verzorgingstehuis c.q. verpleeghuis is voor hen geen optie, want daar is geen goed kwalitatief personeel en kunnen niet de juiste zorg leveren. Ik ken de vele verhalen van mijn omgeving, waar vele ouderen niet goed behandeld zijn. De 24 uurs luier is al heel gewoon. Ouderen raken ondervoed, Er is helemaal geen voldoende toezicht. De begeleiding is niet optimaal. Ze vallen uit hun bed en zijn vervolgens bont en blauw. Onlangs is hier in Twente nog een mevrouw alleen achtergelaten onder ja wel hoor een hete douche. Brandwonden is daarna overleden. Bovendien moeten de mensen al om 8 uur 's-avonds naar bed, terwijl ze dat zelf helemaal niet willen. Misschien zijn er nog een paar tehuizen waar het nog redelijk zal zijn. Maar er is simpel te weinig personeel, waardoor grote problemen zich voordoen. Bovendien is het er niet meer veilig. De zorg in natura moet dus zeker op de schop. Mijn ouders worden thuis verzorgd d.m.v. een PGB. Dit gaat prima. 2 vaste zorgverleners. Geeft rust en vertrouwen. Ze willen niet meer anders. Bij zorg in natura daarentegen komen er wel 10 verschillende zorgverleners over de vloer. En dat is wat ze absoluut niet willen. U wilt toch ook niet door verschillende mensen gewassen worden, indien u later zelf zorg nodig hebt.Wij de kinderen zijn blij dat ze op deze wijze goed verzorgd worden en dat ze niet gedwongen worden een programma van zorg in natura te moeten volgen. Een eigen regie en je eigen prive behouden is juist heel erg belangrijk. De administratie valt tegenwoordig in het digitale tijdperk reuze mee. Er zijn allerlei softwarepakketten. De SVB hanteert verschillende formulieren om het juist heeel gemakkelijk te maken. Natuurlijk zijn er altijd verbeterpunten te noemen, maar ook daar wordt hard aan gewerkt. De tarieven van het PGB zijn inderdaad veel lager, nu weer 3% gekort. Ten opzichte van zorg in natura is dat nu dus 28% lager. De indicaties zijn volgens een minutensysteem/zorgsysteem vastgesteld. In het geval van mijn ouders zijn deze veel te laag. Maar goed er wordt ook heel veel vrijwilligerswerk verricht. Ook mijn vader zou nu graag een PGB willen aanvragen, maar wordt dan op een wachtlijst gezet. Jammer dat hij hier de dupe van wordt. Tot zijn 82 jaar heeft hij nog nooit een beroep gedaan op de gezondheidszorg. En nu heeft hij zorg nodig. Maar dat wordt nu niet toegewezen. Dit vind ik een trieste zaak, want hij heeft na de oorlog zijn uiterste best gedaan om Nederland weer op te bouwen, zoals velen in zijn leeftijdscategorie.Misschien kunt u zich nu voorstellen dat oudere zwakke chronische zieke mensen d.m.v. een PGB goed geholpen zijn. Bovendien stimuleert de overheid om zo lang mogelijk thuis te blijven wonen. Dat is juist wat mijn ouders graag willen. Bovendien willen de kinderen graag zien dat ze goed verzorgd worden maar dan wel thuis. Wij gruwelen allen van zorg in natura! Hier valt nog heel wat te verbeteren. Natuurlijk is een PGB niet voor iedereen bedoeld. Bijvoorbeeld de jeugdzorg ADHD, Asperger, PDDnos. Lichte vormen van autisme. Dit kan overdragen worden naar de gemeentes. Maar gehandicapte kinderen, rolstoelafhankelijk etc. Jonge mensen met MS, spierziektes en zo nog veel meer is een PGB absoluut een uitkomst. Dit moet zo blijven. Ik hoop dat u in het vervolg niet meer zo negatief zult zijn over het PGB in zijn algemeenheid.Ook maakt u geen goede indruk
richting belangenvereniging Per Saldo. Alina Saers is een geweldig persoon met zeer goede bedoelingen. U moet haar excuses aanbieden.En tot slot behandel anderen zoals u wilt dat zij u behandelen. De zorg voor anderen, familie, zorgverleners is juist een grote opgave van 7 dagen in de week. En vergt heel veel aanpassingen. Misschien komt u er later op terug als u zelf ziek bent of een naaste van u dit overkomt. Of dat u later zelf oud bent en afhankelijk wordt van goede zorg. Ik hoop dat u zich zult beraden over de diverse negatieve uitlatingen, welke u richting de media schrijft.

Anoniem

16 maart 2011

we hebben een zoontje van 12 jaar met adhd en ass we willen hem graag ergens plaatsen waar hij 1 weekend in de maand en 2 zaterdagen in de maand in een groepsverband met leeftijdsgenoten die hetzelfde zijn als hem kan worden opgevangen doormiddel van zorg in natura. zodat hij doormiddel van leeftijdsgenootjes en goede begeleiding leert omgaan met de samenleving hoe zich te gedragen in bepaalde omstandigheden

het moet in zorg in natura aangezien we het niet krijgen omgezet naar PGB omdat we in de WSNP zitten.

nu blijkt dat de zorg die hij nodig heeft niet kan krijgen omdat de plaatsen waar ze Zorg In Natura (zin) hebben al vol zitten of ze doen alleen via PGB.

maar op die manier krijgt mijn zoon de hulp die hij nodig heeft niet.

hoe moet het met de ouders die zorg zoeken voor hun kind en die niet kunnen krijgen omdat ze in de wsnp zitten of een andere reden hebben waardoor ze geen pgb krijgen maar z.i.n. en daardoor geen hulp kunnen krijgen, omdat al die instanties geen plek hebben, doordat ze vol zitten als het om zorg in natura gaat, maar wel voldoende plek hebben als het gaat om pgb

in de provincie limburg met namen het zuiden is het een totale ramp.
krijg je voor je zoon een awbz indicatie en je kan er totaal 0,0 niks mee.

omdat de instanties er minder voor krijgen betaald zeggen ze me dan via de telefoon en ze van de overheid maar een bepaald aantal personen mogen toelaten.



Vader zorgintensief kind

7 juli 2011

Ongelofelijk dat de directeur van zorgverzekeraars Nederland zoveel feitelijk onjuistheden neer kan zetten - dezelfde zorgverzekeraars die vanaf 2013 de zorg moeten gaan regelen. PGB-dwang ? Pgb is altijd keuze. Keuze verzekeraar ? Niet bij een probleemkind en aanvullende verzekering - want geen acceptatie door andere verzekeraar. ZIN via zorgverzekeraar adequaat ? Kan ik in 2014 mijn zorgverzekeraar om 23:30 bellen met de vraag of mijn vaste zorgverlener de volgende dag toch kan komen omdat mijn kind ziek is geworden en dus niet naar de dagopvang gaat ? Bij PGB kunnen we dat wel. Waarom mensen plagen met 1 jaar ZIN ? Twee weken is al genoeg, weten we helaas uit ervaring. Het PGB maakt wel kwalitatief goede zorg met vaste hulpverleners mogelijk !

van der Vlist

7 juli 2011

Meneer Hasekamp mag best eens op mijn zwakbegaafde autistische zoon passen hoor. Dat begrijpt hij meteen waarom het zo belangrijk is dat de huidige zorg gehandhaafd blijft. Geen enkele instantie met bijbehorende hulpverlener kan dezelfde toewijding, geduld, liefde, begrip en flexibiliteit (!) opbrengen die we nu hebben ingehuurd via het PGB.
Ik kan blijven werken dankzij een professionele zorgverlener die op donderdag en vrijdag-middag (en begin van de avond, daarom is die flexibiliteit zo belangrijk, ik werk niet van 9-5) voor mijn zoontje zorgt. Ik moet de eerste Thuiszorg-medewerker nog zien die a) mijn zoon begrijpt, b) hem eten geeft, c) met hem naar de kinderboerderij gaat, d) hem langer opvangt als ik langer moet werken, e) hem zelfs thuis op bed legt als dat nodig is en f) dan ook nog op mij gaat wachten tot ik thuis ben. En oja, vanwege zijn stoornis is er bij elke overgang in activiteiten een kleine crisis. Moet je ook nog tegen kunnen.
Dus: vergeet het maar. En met oma's die respectievelijk 100 en 200 kilometer verderop wonen gaan we het ook niet redden.
Makkelijk praten, die meneer Hasekamp.

Marcel Kolder

7 juli 2011

Ik heb een aantal blogs geschreven over het #PGB over de belediging aan het huis van gehandicapten en budgethouders die constant worden weggezet als fraudeurs en profiteurs. Schaam jullie. Verder analyseer ik wat er in Nederland aan de hand is. Ik maak me heel andere zorgen dan de meneer hierboven in het artikel. An inconvenient truth en Shock and awe in http://kanteldenker.wordpress.com/2011/06/21/the-dutch-crisis-an-inconvenient-truth/
en
http://kanteldenker.wordpress.com/2011/06/17/de-shock-doctrine-van-het-kabinet-is-er-wel-respect-voor-het-land-het-milieu-en-ons/

Herbers

6 oktober 2011

"Voor een groep mondige cliënten met een stabiele indicatie, in het kader van een langdurige beperking die zeer bepalend is voor maatschappelijke participatie– denk bijvoorbeeld aan lichamelijk en zintuiglijk gehandicapten – kan het PGB meer flexibiliteit en maatwerk bieden dan naturazorg. Het is ook goed om voor deze groep het PGB wettelijk te verankeren."

Mijn zoon behoort tot die groep en toch raakt hij het PGB kwijt. Hoe verklaart u dat?

Top