BLOG

Het blijft argumenten regenen tegen het EPD

De Tweede Kamer is in meerderheid voor de invoering van het Elektronisch Patiënten Dossier, maar toch blijven de huisartsen zich er tegen verzetten. Bestond de argumentatie tot nu toe uit privacy, tijdgebrek, onveilige systemen en de aansprakelijkheid, nu moet plots de arme patiënt tegen zichzelf beschermd worden. Want die zou in het EPD wel eens dingen kunnen lezen die niet of verkeerd begrepen worden. Of de partner zou achter vertrouwelijke gegevens kunnen komen. Ik las het in de Volkskrant en kon een zucht van verbazing niet onderdrukken.

Wet

Is men dan vergeten dat inzage in het medisch dossier al sinds jaar en dag een wettelijk recht is? Waarom wordt zo krampachtig gedaan bij de invoering van een elektronische versie? Wat is het verschil tussen papier en een computerscherm?

Waar ik me vooral aan stoor is de toon die meteen wordt aangeslagen als mensen patiënt worden. Alsof ze dan niet meer kunnen lezen of schrijven en niet meer tot nadenken in staat zijn.
Internetbankieren vinden we de gewoonste zaak van de wereld. Als het om medische gegevens gaat ziet men overal beren op de weg.

Met de tijd mee

Gelukkig zijn er genoeg artsen en instellingen die wel met hun tijd meegaan.
Het gezondheidscentrum Lindenholt in Nijmegen bijvoorbeeld. Alleen de naam al (‘Uw huisarts online’) zal menig collega doen huiveren. Maar daar is het al haast de gewoonste zaak van de wereld dat patiënten hun eigen medicatiedossier inzien of een e-consult met hun huisarts hebben.
Of kijk eens naar het Ziekenhuis Haaglanden dat patiënten toegang geeft tot de eigen medische gegevens. Ook het Radboudziekenhuis is, na succesvolle ervaringen op de IVF-poli, begonnen met het ontsluiten van hun ziekenhuissystemen voor de patiënt.

Vulpen

Ik zou tegen mensen die zich verzetten tegen het EPD willen zeggen: hou nu eens op met het ontkennen dat we in de 21e eeuw leven. Kijk naar de zegeningen en kansen die internet ons bieden en realiseer je dat na de vulpen er ook nog andere uitvindingen zijn gedaan.

Atie Schipaanboord

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank van Wijck

20 februari 2009

Atie Schipaanboord heeft gelijk als ze zegt dat we niet onredelijk bang moeten zijn voor het EPD. Met de volgende passage heb ik echter moeite: "Waar ik me vooral aan stoor is de toon die meteen wordt aangeslagen als mensen patiënt worden. Alsof ze dan niet meer kunnen lezen of schrijven en niet meer tot nadenken in staat zijn".

Het komt inderdaad maar al te vaak voor dat mensen volkomen dichtslaan en geen informatie meer opnemen op het moment dat ze horen dat ze patiënt zijn geworden. 'Je geeft je als patiënt over op een manier die je verder nergens tegenkomt in een een-op-een relatie binnen een professionele setting', zei Elco Brinkman toen ik hem vorig jaar interviewde voor Arts & Auto. En Brinkman is toch wel degelijk iemand die ik als als een kritische geest beschouw, als een intelligent mens bovendien. Blijkbaar zijn die eigenschappen niet voldoende om je te beschermen tegen de klap die je krijgt als je hoort dat je iets ernstigs mankeert. Dit moet je uiterst zorgvuldig verteld worden. Het per ongeluk in een dossier kunnen tegenkomen, kan een diepe emotionele wond slaan. Ongeacht of dat dossier op papier staat of digitaal is.

Mellema, arts

23 februari 2009

In de discussies over het EPD is er steeds een spanningsveld tussen enerzijds het streven om de beschikbare informatie voor iedereen die bij de behandeling betrokken is toegankelijk te maken en anderzijds de privacy te beschermen. Doet men het eerste, dan kan men naar alle waarschijnlijkheid vele ziekenhuisopnames besparen (volgens RIVM circa 40.000/jaar) alsmede vele dubbele onderzoeken als lab en Röntgen, omdat de gegevens daarvan bij de behandelaar niet bekend zijn. Dat is allemaal winst en daar kan niemand tegen zijn.

Het bezwaar van de privacy is mijns inziens niet erg valide, omdat bij een goed systeem - net als bij internetbankieren - de toegang tot de gegevens beperkt is. Dat geldt voor de papieren versie trouwens ook. Waarom zou dat nu anders zijn? Ook nu geldt dat iemand die sappige verhalen over de medische geschiedenis van een met name genoemde patiënt op verjaardagen vertelt, het risico loopt zijn baan te verliezen. Dat wordt echt niet anders.

Het bezwaar van Van Wijck dat een dossier schokkende gegevens kan bevatten is ook niet juist. Als dat zo is heeft de arts, c.q. de zorgaanbieder zijn werk niet goed gedaan. In België heeft iedere patiënt in principe zijn eigen dossier in handen. Daar heeft toch ook niemand moeite mee? In Nederland bewaart de arts de gegevens NAMENS de patiënt, maar in de praktijk lijkt het wel alsof het niet de gegevens van die patiënt zijn, maar het eigendom van de arts. Als er mogelijk emotioneel schokkende dingen in staan, dan heeft de arts zijn patiënt niet goed voorgelicht, dan moet hij worden opgevoed om zijn werk beter te doen en niet de patiënt worden betutteld!

Anonym

25 februari 2009

"Wat is het verschil tussen papier en een computerscherm?"



Beste mevrouw Schipaanboord, ik zal proberen het verschil aan de hand van een voorbeeld uit te leggen. Uw theoretische bespiegelingen zijn namelijk fraai, maar ik zie een behoorlijk kloof met de praktijk.



De praktijk: iemand die bij een zorgverzekeraar werkt mag in theorie niet zomaar in het systeem naar het medisch dossier van zijn partner kijken. In de praktijk heb ik als medewerker van een zorgverzekeraar zelf een dame aan de lijn gehad die er van overtuigd was dat haar man die bij ons kwam werken dat toch zou gaan doen (had hij elders opok gedaan), en haar stiekeme abortus (van een ander) dan uit zou komen.



Afgezien van alle morele bezwaren die tegen haar verzwijgen kunnen worden aangevoerd, had ze daar natuurlijk wel een punt: prive is prive!

De overeenkomst met het EPD is dat je straks moeilijk tegen je partner kunt zeggen dat hij of zij jouw medisch dossier niet in mag zien, terwijl het gewoon thuis op de pc staat. Immers wat heb je te verbergen...

Op dit moment is de drempel om een dossier in te kunnen zien nog veel hoger en zal een partner niet zo snel vragen even naar het dossier van de levensgezel te mogen kijken. Dat moet dan immers allemaal worden opgevraagd etc. Dat is straks met een druk op de knop geregeld. Dat is nou het verschil tussen een digitaal en een papieren dossier.

Top