BLOG

Kijken met andere ogen

Kijken met andere ogen

Soms moet je de dingen met andere ogen bekijken of worden ze met andere ogen bekeken. Zo trad ik het afgelopen jaar toe tot het smaldeel chronisch zieken zonder dat ik mij daarvan bewust was.

Tegemoetkoming

Ik kreeg spontaan van het CAK € 350,- overgemaakt. Ik ontving dit kerstgeschenk  op grond van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten. Ik zit in de categorie 'Hoge tegemoetkoming'blijkens het begeleidend schrijven en als ik onder de 65 zou zijn geweest, zou dit  € 500,- euro zijn geweest. (Over het afbouwen van de verzorgingsstaat gesproken!)

‘Chronisch ziek'

Mij afvragende waar ik dit aan verdiend had,  kwam ik tot de voorzichtige conclusie dat wellicht het feit dat ik in redelijk korte tijd twee keer een  nieuwe knie aan hetzelfde been kreeg de reden daarvoor was. Een soort bonus voor het hebben doorstaan van ongemakken. 

Voordat je het weet, word je  dus als chronisch ziek geregistreerd. Beter ware het deze investering te doen voor de echte chronisch zieken. De blog van Maaike de Vries onlangs Dik 1 miljoen chronisch zieken erbij verwijst ook naar dit risico. Wordt dadelijk ook het vergrijzende deel van de bevolking in een klap tot chronisch ziek verklaard? Misschien een flauwe opmerking, maar toch....

Rollator

Ik heb overigens besloten het bedrag apart te zetten voor een goed doel en te gaan sparen voor een rollator voor later. Het mooie vehikel zit nu weliswaar weer in het basispakket, maar je weet maar nooit. Het lijkt hier dezelfde kant op te gaan als indertijd het kunstgebit in de ziekenfondsverzekering. Het ene kabinet deed hem uit het pakket en het volgende deed hem er weer in. Ik durf er een kunstgebit om te verwedden dat de rollator door de komende regering weer uit het pakket wordt verwijderd en niet helemaal ten onrechte overigens.

Kankerbehandeling

Kijken met andere ogen naar kanker. De ervaring met enkele dierbare vrienden die het afgelopen jaar geconfronteerd werden met kanker heeft nog weer eens helder gemaakt dat kanker in nogal wat gevallen geen ongeneeslijke ziekte meer is. Maar helaas in nog te veel gevallen wel. Tekenend voor deze tijd is een e-mail die ik van een vriend uit Frankrijk kreeg met de volgende inhoud: "Er is prostaatkanker bij mij vastgesteld die geopereerd moet worden. Dat gebeurt in een kliniek in Bordeaux. Daar ben ik terechtgekomen omdat ik op internet las dat een bekende Nederlander er ook geopereerd is en meerdere Nederlanders. Op internet is ook een site voor lotgenoten. Ik word geopereerd door dr. Gaston, die er al 2000 operaties met de Da Vinci Robot  op heeft zitten." En een paar weken daarna een mail "Operatie perfect geslaagd".

Ontwikkeling

Eigenlijk een prachtige casus. Mooie collegestof voor een hoogleraar. In een notendop de steeds assertiever wordende patiënt die het net op gaat en zich oriënteert over zijn vermeende ziekte, de indrukwekkende ontwikkeling van de medische wetenschap/technologie/robotologie, de internationalisering van de zorg en de dokter die een minimaal aantal ingrepen moet hebben gedaan om voldoende kwaliteit te kunnen leveren. Zorgverzekeraars hebben het afgelopen jaar veel bereikt op dit laatste onderdeel. Het is goed om ook eens met andere ogen naar zorgverzekeraars te kijken, zeker nu zij het afgelopen jaar met name hebben laten zien dat ze zich beginnen te profileren als aanjager van goede kwaliteit.

Governance

Het kan ook goed zijn om eens met andere ogen naar het toezicht in de zorg te kijken. De Zorgbrede Governance Code is op zich een hele goede zaak  voor het toezicht in de zorg. Uit eigen wetenschap kan ik melden dat daar serieus mee aan de slag is gegaan. Professionalisering van het toezicht moet. En de cursussen, workshops en congressen die daarop gericht zijn vinden iedere dag wel weer ergens plaats. De toezichthouders worden er steviger van en kunnen de bestuurders nog meer  met deskundige vragen bestoken en hen dwingen transparant te zijn tot in de nieren van de zorgonderneming.

Ongewenste intimiteit

Prima, maar nu even geen nieuwe governance orders. Ik pleit daarvoor omdat ik laatst vernam dat binnen niet te lange termijn van de toezicht houder een schriftelijke verklaring gevraagd zal gaan worden dat zijn instelling in control is. Zo wordt de toezichthouder steeds meer richting schoot van de bestuurder gedreven, hetgeen wat mij betreft in de buurt komt van ongewenste intimiteit. Dat past meer bij het Angelsaksische One Tier model. Het gaat ook een beetje richting gestold wantrouwen, maar misschien hebben we het er ook wel naar gemaakt.  

Balans

Ik ga meer voor balans tussen bestuur en toezicht. Een subtiel evenwicht tussen betrokkenheid en professionele afstand. Dit is een dynamisch en gedurig proces waarin beide organen  de verantwoordelijkheid nemen. Hierbij werkt  een model waarin countervailing powers elkaar met visie in evenwicht houden  waarbij openheid en vertrouwen voorwaarde is. Het moet wat mij betreft allemaal ook wat relaxter kunnen. Maar misschien zie ik dat alles met verkeerde ogen.

Niek de Jong

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top