BLOG

Help, de zuster verzuipt

Help, de zuster verzuipt

Door de bomen het bos niet zien, of met andere woorden, door het doolhof de patiënten niet meer vinden. Professionals verdrinken soms in de papierbergen die noodzakelijk zijn om alles te registreren. Moeten we alle administratieve lasten parkeren?

 

SLIM, Lean, TOC, Productive Ward, NIAZ, PTO, MIP en VIM, VAS, DOS, MUST en het EPD en nog meer. Misschien heeft u ervan gehoord. Allemaal instrumenten met mooie doelstellingen die voor nieuwe transparantie in onze sector (kunnen) zorgen. Transparantie: een ideaal waar niemand tegen kan zijn. Wij als verpleegkundigen en verzorgenden al helemaal niet.

Uit de hand

En nu de ‘maar': op dit moment zijn er zoveel verschillende instrumenten om de kwaliteit, de veiligheid en de doelmatigheid van de zorg te meten en te verbeteren dat verpleegkundigen en verzorgenden in ieder geval door de bomen het bos niet meer zien. Managers rollen over elkaar heen om het ene na het andere systeem in te voeren. Allemaal onder de motto's ‘sneller, meer, goedkoper, doeltreffender en last but not least beter'. Soms worden dergelijke instrumenten allemaal tegelijk gehanteerd in een instelling of zelfs op 1 afdeling. Daar loopt het uit de hand. Je vraagt je in alle ernst af of er nog tijd is voor patiëntenzorg!

 De bomen en het bos

Als je met de verpleegkundigen of verzorgenden spreekt blijkt dat sommigen werkelijk door de bomen het bos niet meer zien. Aan patiëntenzorg komen ze nauwelijks toe, in ieder geval niet aan de kwaliteit van zorg en de aandacht die ze graag zouden willen bieden. Waarvoor ze opgeleid zijn, wat ze drijft, wat ze boeit en dus bindt. Als je met het management spreekt blijkt dat deze wanhopig op zoek zijn naar manieren om zich staande te houden in het behoorlijk grimmige speelveld van de zorg. Meer doen met minder, goedkoper door doelmatig inkopen, verdienen met het B-segment, private initiatieven ontplooien om de kosten te dekken, eigen vermogen uitbreiden voor de zorgen van later.


Het systeem kraakt

Je kunt rustig spreken van een kloof tussen professional en manager. Ze spreken elkaars taal niet meer, ze hebben verschillende belangen. Waar het hart van de professional sneller gaat kloppen, stagneert het proces. De raderen lopen vast, het systeem kraakt, wat moet er gebeuren? Hoe klimmen we uit de valkuil die we samen gegraven hebben? Wat moet er gebeuren om iedereen weer in zijn of haar kracht te krijgen? Hoe maken we bestuurders en professionals blij en hoe zorgen we er voor dat de patiënt weer het middelpunt wordt? 


Basisset

Laten we stoppen, loslaten en opnieuw beginnen. Opnieuw, maar dan vanuit de inhoud. Laten we de inhoud organiseren om de patiënt heen tot een multidisciplinair proces waarvan de patiënt deel uitmaakt. Laten we alle administratieve lasten kritisch bekijken en waar mogelijk (en dat is mogelijk!) combineren. Niet meer talloze ‘losse' meetinstrumenten, maar een basisset van indicatoren, waarover geregistreerd wordt.

Alle administratieve lasten parkeren dus? Nee, niet allemaal. Verantwoording en transparantie is namelijk noodzakelijk en goed. Maar..... mag het minder en functioneler alstublieft?

 

Marian Kaljouw

Voorzitter V&VN

7 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

1 februari 2011

Een "Noodkreet" recht uit mijn hart gegrepen!!

Ik hoor en zie steeds meer collegea (goede verpleegkundigen en verzorgenden) om me heen praten over- en zoeken naar een andere werkplek, omdat er voor hun eigenlijke werk (de patient/bewoner/client datgene bieden wat hij nodig heeft) nauwelijks tijd is. Er moet namelijk zonodig papierwerk worden gedaan; papierwerk in zulke enorme stapels, dat de patient daarachter compleet verdwijnt!
En stel vooral niet de vraag of al dat papierwerk nu ook echt z'n nut heeft, want dat ben je "ouderwets" en "hou je de vooruitgang tegen"....

Joke Zwanikken -Leenders

1 februari 2011

Als iedereen de afkortingen weet die worden genoemd,is de patiënt beter.
Laten we ophouden met afkortingen voor patiënte en personeel.

De patiënt,familie etc raken de weg kwijt in het doolhof van afkortingen in de zorg.
Klantvriendelijkheid is het motto

leeuwenhoek

1 februari 2011

Nog steeds helemaal mee eens!!

Wat was ik blij maar verbaasd dat ik dit las. Namelijk toen ik ditzelfde geluid 1 jaar geleden in mijn functie als voorzitter van de Verpleegkundige Advies Raad ( VAR) vertaalde aan de toenmalige Minister en zijn kompanen werd mij duidelijk te verstaan gegeven dat dit NIET herkend werd ( interessant is door WIE niet herkend..). Verpleegkundigen zouden helemaal niet opgebrand zijn, maar heel veel energie krijgen van nog meer innovaties waarbij zij de kwaliteit van zorg zien stijgen.

Heb dit getracht te nuanceren.

Ben blij dat 1 jaar later hetzelfde signaal wel herkend wordt en vanuit deze invalshoek besproken wordt ipv dat gemeld wordt dat verpleegkundigen heel erg tevreden zijn over hun huidige werkzaamheden en beroepsuitoefening en graag nog meer willen en kunnen investeren.

Kunnen zij niet ondersteund word door implementatie-coaches? Er hebben er meer belang bij transparantie en aanleveren cijfers...

Anoniem

5 februari 2011

Toch is het zo dat de zorg erg veel geld kost, en dat professionals elkaar niet in een goede en efficiënte samenwerking blijken te kunnen vinden.
De zorg is voor en door onze totale samenleving; willen we ook niet allemaal minder ziektekosten premie betalen en zorgverleners die er voor de patient zijn? De realiteit is dat er veel geld wordt verdient in de zorg en dat dit lang niet altijd op een efficiente manier gebeurd.

nieuwenhuizen

6 februari 2011

Marian, jouw verhaal is mij uit het hart gegrepen!

Sinds 1973 werkzaam ik in de zorg, "handen aan het bed", en ik merk dat de administratieve taken steeds meer toe nemen, waardoor ik minder tijd heb voor de directe patientenzorg. En wordt die zorg werkelijk zo veel beter.......?
Het systeem kraakt, het moet inderdaad anders.
Neemt V&VN het initiatief daartoe? Ik ben graag bereid daar een bijdrage aan te leveren.

Pauline Nieuwenhuizen-Berkovits
O&G verpleegkundige

Anoniem

17 februari 2011

En dan maar doorgaan met bezuinigen,ort gaan afschaffen enz. Straks hebben we niemand meer aan het bed van de patiënt staan maar wel heel veel managers die denken te weten hoe het beter kan!
Het wordt idd tijd dat en meer handen aan bed komen en het vak gewaardeerd wordt.
Een goede verpleegkundige laat zijn patiënt niet stikken en doet maar steeds meer en meer bij,maar heeft echter geen tijd meer om dit optimaal te kunnen doen.
Geen tijd!

oWoaoCHsTXxwhP

28 februari 2011

bn4QmR <a href="http://rpnjrpwrindq.com/">rpnjrpwrindq</a>, [url=http://nssedxkjaicn.com/]nssedxkjaicn[/url], [link=http://zmspgpkkyfrv.com/]zmspgpkkyfrv[/link], http://zzytpfyywyqz.com/

Top